Η μίζα του συστήματος

Όλο και περισσότεροι διεφθαρμένοι εμφανίζονται στον ορίζοντα ο Κάντας με τις χίλιες μίζες, ο Τομπούλογλου και θα φανούν αρκετοί ακόμη. Μην χαίρεστε, αντίθετα να λυπάστε για μαύρα μαντάτα το 2014. Για να καταλάβετε τι εννοώ. Δεν υπάρχει ένας για δείγμα Έλληνας (μικροαστός και άνω) που να μην είναι ή να μην έχει αναμειχθεί σε κάποιο μικρότερο ή μεγαλύτερο κύκλωμα διαφθοράς. Από αυτούς οι περισσότεροι δεν το επεδίωξαν, αλλά ότι δουλειά και αν έκαναν ή κάνουν βρέθηκαν μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση που ή θα συμμετείχαν ή δεν θα είχαν την δουλειά. Αν το σύστημα άφηνε έστω και έναν να εξαιρεθεί του κανόνα, θα ήταν η τρύπα που θα το βούλιαζε. Οι αποκαλύψεις διεφθαρμένων, όχι μια, δέκα, εκατό, χίλιες, όχι μόνο δεν του δημιουργούν το παραμικρό πρόβλημα αλλά είναι αυτές που εξυπηρετούν την συνέχιση της λειτουργίας του. Όσο περισσότεροι συνειδητοποιούν ότι “κάτι είναι λάθος, κάτι δεν πάει καλά” σε αυτό το σύστημα, τόσο αυτό θα τους “ταΐζει” με σάρκες “αμαρτωλών”, αυτών που “φάγανε τα λεφτά του κόσμου” και που αν εκλείψουν, τότε όλα θα διορθωθούν. Μια και το ίδιο το σύστημα δημιουργεί το πρόβλημα το συμπέρασμα είναι ότι το πρόβλημα θα διορθωθεί οριστικά, αν εκλείψουμε όλοι. Όλα αποδεκτά αρκεί να μην γίνεται λόγος για αλλαγή του συστήματος. Τόσα κόμματα υπάρχουν. Διάλεξε ότι γεύση θέλεις, ότι τρόπο σερβιρίσματος θέλεις και αν δεν σου κάνει κανένα φτιάξε το δικό σου κόμμα. Αρκεί να λειτουργεί σύμφωνα με τις υπάρχουσες προδιαγραφές. Αν νομίζετε ότι είναι κάπως αλλιώς θυμηθείτε ΠΑΣΟΚ πως ξεκίνησε και που έφτασε, θα δείτε και ΣΥΡΙΖΑ και όποιον άλλον θελήσει να διαχειριστεί την εξουσία. (Αν προλάβετε σε αυτή τη ζωή γιατί είστε και κάπως αργοί). Μια εξουσία που εξουσιάζει περισσότερο τους εξουσιαστές από τους εξουσιαζόμενους. Που ορίζει αυτή την τύχη των ηγετών και όχι αυτοί την τύχη της. Που πολλοί θεωρητικοί για να ερμηνεύσουν το φαινόμενο αναφέρονται σε ξένα κέντρα εξουσίας. Αν ένα σύστημα επιτρέπει σε ξένα κέντρα εξουσίας να ορίζουν απόλυτα τις τύχες των ηγετών αυτής της χώρας, όπως πολλοί τους, έχουν άμεσα ή έμμεσα επικαλεσθεί, είναι το καταλληλότερο; Ναι θα πουν αρκετοί, αφού αυτό βολεύει όσα κακά και αν έχει. Δεν θα κάνουμε ούτε τους ήρωες, ούτε τους επαναστάτες χωρίς αιτία, ούτε πολέμους και νεκρούς θέλουμε. Θα βολευτούμε με αυτά που έχουμε και θα τα βγάζουμε πέρα, όπως μπορούμε, με αυτά που μας δίνουν. Μια ζωή την έχουμε. Είναι μια πολύ λογική και απόλυτα προσγειωμένη άποψη που ακολουθεί η συντριπτική πλειοψηφία αν όχι το σύνολο των συμπολιτών μας στην πράξη. Το μόνο της ελάττωμα είναι ότι δεν θέτει κάποιο κάτω όριο (δεν βάζει πάτο στο βαρέλι). Παράδειγμα το Αφγανιστάν. Από το 1979 πολεμούν εναντίον Ρώσων, Αμερικανών, Ελλήνων και κάθε φυλής που έχει προσδράμει για την σωτηρία τους. Έχοντας μάθει εδώ και χρόνια τι κουμάσια είναι και η διοίκηση των Ταλιμπάν (ο Μπιν Λάντεν μέχρι το θάνατό του ήταν ένας καλοζωισμένος επιχειρηματίας, άσχετα από τα αγωνιστικά πλάνα στα οποία έκανε τις δηλώσεις του), δεν πολεμάει κανείς δωρεάν. Οι απλοί στρατιώτες (που είναι πάνω από το 95% της δύναμης του στρατού των Ταλιμπάν) παίρνουν το πολύ υψηλό μεροκάματο για την χώρα των 5$. Δεν είμαστε Αφγανιστάν ούτε θα μας αφήσουν να γίνουμε. Πόσο σίγουροι είστε για το τελευταίο; Μήπως είστε οι ίδιοι (όλοι δηλαδή) που το 2010 λέγατε ότι “δεν θα μας αφήσουν έτσι” ή “εγώ είμαι αισιόδοξος” λες και σας ρώταγαν αν είστε χορτοφάγος, δυσκοίλιος, ή το ζώδιό σας; Συγνώμη που θέλατε να το ξεχάσετε και δεν σας αφήνω. Όπως θέλετε να ξεχάσετε και αυτά που συμβαίνουν τώρα. Δεν έχει σημασία. Το 2014 θα είναι ακόμη σκληρότερο και η κάθε μέρα του θα σας θυμίζει αυτές τις θέσεις σας. Όσο πιο μαλακός γίνεται κανείς τόσο σκληρότερα γίνονται τα πράγματα γύρω του. Με τέτοιες θέσεις τέτοια αποτελέσματα θα έχουμε. Ακόμη και μέσα στην κατοχή ότι κερδήθηκε ήταν μετά από αγώνες. Μετά από διαδηλώσεις με (λίγους) νεκρούς δεν πήραν Έλληνες “εθελοντές” σε καταναγκαστικά έργα ή στο ανατολικό μέτωπο όπου οι νεκροί θα ήταν πολλαπλάσιοι. Πιστεύετε ότι η σημερινή γενιά των κατακτητών μας είναι καλύτερη από την προηγούμενη; Ότι τα παιδιά τους βγήκαν πιο καλοί χαρακτήρες, πιο μαλακοί, πιο φιλεύσπλαχνοι; Γαλουχημένα από ποιους με ποιες αξίες; Από τους γονείς τους ή από τους δικούς τους κατακτητές; Και γιατί ν’ αφήσουν σε κάποιον κάτι που δεν το διεκδικεί; που δεν το ζητάει; που δεν κάνει το παραμικρό για να το κρατήσει; Αν δεν υπάρχει τρόπος να αγωνιστείτε, ποιος φταίει, εγώ, ο γείτονας, το αντίπαλο κόμμα, ή το σύστημα που έχει ευνουχίσει όλους τους τρόπους και μεθόδους αντίδρασης; Το αν θα αλλάξετε κόμμα έχει την ίδια βαρύτητα για το σύστημα με το αν θα αλλάξετε πλευρό στον ύπνο σας. Την στάση σας απέναντι στη διαχείρησή σας από την εξουσία (της οποίας είναι οι φυσικοί φορείς τα κόμματα) αλλάξτε. Αν δείτε και μεταχειριστείτε τον εαυτό σας σαν υπηρέτη τους και όχι αυτά (και αυτούς που τα αντιπροσωπεύουν) σαν δικούς σας υπηρέτες, δεν χάσατε, γιατί αυτό σημαίνει κάτι το στιγμιαίο και ότι η ζωή συνεχίζεται. Απλά δεν υπάρχετε για κανέναν.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s