Σαν σήμερα 29 Φεβρουαρίου

1944: Υπογράφεται μετά από πολυήμερες διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ, ΕΚΚΑ, Ελληνικής Στρατιωτικής Διοίκησης Καΐρου, και ΣΜΑ (Στρατηγείο Μέσης Ανατολής) η Συμφωνία της Πλάκας-Μυροφύλλου. Είχε προηγηθεί ανακωχή την 3η Φεβρουαρίου στον εμφύλιο που είχε ξεσπάσει μεταξύ ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ από τον Οκτώβριο. Σύμφωνα με την Συμφωνία δινόταν τέλος στις εχθροπραξίες ανάμεσα στις οργανώσεις που συνυπέγραψαν, ορίζοντας μόνο στόχο τους την δράση εναντίον των κατακτητών και των συνεργατών τους. Τους τελευταίους τους κατονόμασαν σαν την κυβέρνηση Ράλλη, τα τάγματα ασφαλείας, τάγματα ευζώνων και τάγματα χωροφυλακής καλώντας, όσους συμμετείχαν σε αυτά, σε άμεση αποχώρηση χωρίς άλλη ειδοποίηση. Η συμφωνία όπως και η ανακωχή ήταν απότοκη των αφόρητων πιέσεων των Άγγλων, που τις λίρες τους και τα εφόδιά τους γλυκοκοίταζαν όλοι. Χωρίς αυτά δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν στον αγώνα ελέγχου περιοχών της Ελλάδας στον οποίον είχαν αποδυθεί. Υπήρξε ξεχωριστή μυστική συμφωνία των ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ με το ΣΜΑ για συνεργασία τους στην επιχείρηση «Κιβωτός του Νώε» που αφορούσε την απόβαση συμμαχικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Η επιχείρηση δεν έγινε λόγω της γρήγορης κατάρρευσης του μετώπου του άξονα και απόβαση των συμμάχων στην Ιταλία. Συνέχεια της συμφωνίας Πλάκας Μυροφύλλου υπήρξε η συμφωνία της Καζέρτας, με την οποία επικυρώνεται το κείμενό της από την ελεύθερη Ελληνική κυβέρνηση, και επί πλέον οι παραπάνω αντιστασιακές οργανώσεις θεωρούνται Ελληνικός Στρατός στον Ελλαδικό χώρο, ενώ με το άρθρο 5 της νέας συμφωνίας τα Τάγματα Ασφαλείας θεωρούνται εχθρικές κατοχικές δυνάμεις.


1956: Ορκίζεται η πρώτη κυβέρνηση της ΕΡΕ υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μετά από εκλογές βίας – νοθείας, ενώ τον εκλογικό νόμο τον είχε φτιάξει ο ίδιος όσο ήταν πρωθυπουργός της προηγούμενης κυβέρνησης.


1956: Άκαρπη λήγει η συνάντηση του Εθνάρχη Μακαρίου με τον υπουργό αποικιών της Μ. Βρετανίας Λένοξ Μπόυντ, παρουσία του κυβερνήτη της Κύπρου στρατάρχη Χάρντιγκ. Τα τρία κύρια σημεία διαφωνίας, που ήταν και τα ζωτικότερα για το μέλλον του νησιού ήταν: Του Συντάγματος, της αυτοκυβέρνησης (ο Μακάριος ήθελε αυτοδιάθεση) και της αμνηστίας. Οι συνομιλίες διεξήχθηκαν με την Λευκωσία να σείεται από τους αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς, με τα αγγλικά στρατεύματα κατοχής να έχουν χυθεί στους δρόμους για να καταστείλουν τα φαινόμενα και με τα δικαστήρια να καταδικάζουν μαθητές σε ραβδισμούς. Στο Λονδίνο την ίδια μέρα ο βουλευτής των εργατικών Μπεν Πάρκιν χαρακτήριζε, μέσα στο κοινοβούλιο, το κλείσιμο των σχολείων που αναρτούσαν στην Κύπρο την Ελληνική Σημαία «ηλίθια πολιτική». Εννιά μέρες μετά ο Μακάριος θα συλλαμβανόταν και θα εξοριζόταν στις Σεϋχέλλες.


1988: Ο Αρχιεπίσκοπος της Ν. Αφρικής Ντέσμοντ Τούτου συλλαμβάνεται με άλλους 100 κληρικούς λόγω της 5ήμερης διαδήλωσης έξω από το κοινοβούλιο κατά του απαρτχάιντ. Ακτιβιστής σε κάθε εκδήλωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολές από τις οποίες είχε διοργανώσει ο ίδιος, του είχε αφαιρεθεί η άδεια εξόδου από την χώρα . Για την δράση του έχει τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ ειρήνης το 1984, το βραβείο «επί γης ειρήνη» του Βατικανού το 1987, το βραβείο ειρήνης του Σίδνευ το 1999, το βραβείο ειρήνης Γκάντι το 2005, το προεδρικό μετάλειο της ελευθερίας των ΗΠΑ το 2009 και με αρκετές άλλες διαρκίσεις. Tου πιστώνεται ο όρος «The Rainbow Nation» που έδωσε στη χώρα του μετά το τέλος του απαρτχάιντ.


This entry was posted in Σαν σήμερα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.