Σαν σήμερα 3 Ιανουαρίου

1875: Πεθαίνει σε ηλικία 57 ετών ο Γάλλος λεξικογράφος και εγκυκλοπαιδιστής Πιερ Λαρούς. Συνέγραψε το 12τομο «Μεγάλο Παγκόσμιο Λεξικό του 19ου αιώνα». Ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Λαρούς που συνέχισε μετά τον θάνατό του τις εκδόσεις σε αυτό το τομέα. Ο εκδοτικός οίκος έχει μεταφέρει ικανοποιητικό μέρος των δραστηριοτήτων του στο internet.


1888: Ένας κατασκευαστής τσιγαρόχαρτων, ο Marvin Stone εφευρίσκει το καλαμάκι. Αυτό για τα ποτά. Στην αρχή ήταν από κερωμένο χαρτί και χειροποίητα. Αργότερα το 1906 κατασκεύασε και μια μηχανή που τα έφτιαχνε αυτόματα. Σήμερα πειραματίζονται σε φτηνά καλαμάκια που αλλάζουν χρώμα ανάλογα με τη θερμοκρασία.


1910: Εκείνη την Κυριακή εφαρμόζεται για πρώτη φορά ο Νόμος «περί Κυριακής αργίας» στην Ελλάδα, από τη κυβέρνηση Μαυρομιχάλη. Ήταν παροχή έναντι των δραματικών περικοπών θέσεων στο Δημόσιο που είχαν ξεκινήσει το 1909 και των μεγάλων νέων φόρων που είχε επιβάλει το Υπουργείο Οικονομικών σε καπνό, οινόπνευμα, δυναμίτιδα, μπαρούτι, κληρονομιές, δωρεές και στο εισόδημα από κινητές αξίες. Για ανακούφιση των οικονομικά ασθενέστερων καταργήθηκε ο φόρος στα αμπέλια, στα ζώα του αλετριού, στο ρύζι, και σε άλλα είδη πρώτης ανάγκης.


1911: Πεθαίνει στο αγαπημένο του τόπο σε ηλικία 59 ετών ο Παπαδιαμάντης. Πέθανε στη γενέτειρα του τη Σκιάθο. Ο κοσμοκαλόγερος, όπως τον έλεγαν, ήταν ο μεγαλύτερος βιρτουόζος του Ελληνικού γραπτού λόγου. Αυτός που απέδειξε ότι δημοτική ή καθαρεύουσα δεν είναι τίποτε άλλο παρά εργαλεία στα χέρια του χειριστή τους μια και χρησιμοποίησε και τα δύο. Αυτός που ο πεζός λόγος του ήταν ποιητικότερος και από ποίημα. Αυτός που τα καθαρευουσιάνικα κείμενά του τα καταλαβαίνουν αυτοί που δεν ξαναδιάβασαν καθαρεύουσα. Αυτός που μίσησαν και πολέμησαν όσο ήταν στη ζωή καθαρευουσιάνοι και δημοτικιστές γιατί αχρήστεψε τα επιχειρήματά τους, ενώ με το θάνατό του έγραψαν διθυράμβους για το έργο του.
Μερικά έργα του μπορείτε να διαβάσετε από το project Gutenberg και αρκετά άλλα στην ιστοσελίδα «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης«.


1925: Ο Μπενίτο Μουσολίνι με διάγγελμα του στον Ιταλικό λαό, ανακοινώνει ότι αναλαμβάνει δικτατορικές εξουσίες για τη διακυβέρνηση της χώρας του.


1926: Ο Θεόδωρος Πάγκαλος προαναγγέλει την επιβολή δικτατορίας στη χώρα από την επόμενη μέρα. Σε γεύμα που παρέθεσαν προς τιμήν του το 1Ο και 2Ο Τάγμα της Δημοκρατικής Φρουράς (Οι πραιτωριανοί όπως είχαν ονομαστεί) και στις προπόσεις των επιδορπίων, το έκανε σηκώνωντας το ποτήρι του. Αφού έριξε το φταίξιμο για το κατάντημα της Ελλάδας στον δημιουργό, όπως τον είπε, της Μεγάλης Ελλάδας (Ελ. Βενιζέλο), που αφού την δημιούργησε έκανε το λάθος να προσφύγει στις κάλπες. Αφού κατηγόρησε τους Πλαστήρα – Γονατά – Φωκά ότι αφού κάνανε το κίνημα του 1922 υποπέσανε στο ίδιο λάθος, να παραδώσουν την εξουσία στους πολιτικούς (δηλαδή στον Βενιζέλο). Δήλωσε αποφασισμένος να μην κάνει ποτέ αυτό το λάθος, δίνοντας τους ένα μάθημα. Στις επευφημίες των παρευρισκομένων «Ζήτω η Δικτατορία», απάντησε με ένα βροντερό «Ζήτω». Η φαιδρή δικτατορία όπως έμεινε στην ιστορία είχε κάνει την τελική της πρόβα και σύμφωνα με τους διοργανωτές της όλα πήγαιναν ρολόι.


1945: Κυβέρνηση Νικόλαου Πλαστήρα και με αριστερά στελέχη. Διαδέχθηκε την «κυβέρνηση απελευθερώσεως» του Γεωργίου Παπανδρέου. Ήταν η τελευταία προσπάθεια για αποφυγή του εμφύλιου. Πέτυχε τη Συμφωνία της Βάρκιζας για αφοπλισμό όλων των αντάρτικων ομάδων. Απέτυχε να ελέγξει τους γνωστούς άγνωστους παρακρατικούς ενώ ο δοσίλογος Αρχιεπίσκοπος και Αντιβασιλέας της Ελλάδας Δαμασκηνός κατόπιν εντολής των Άγγλων με αφορμή πλαστογραφημένη επιστολή που δημοσιεύεται στον τύπο (αποκόμματα και συρραφές από επιστολή)  τον Απρίλιο (08/04/1945) του ζητάει την παραίτησή του, παρασέρνοντας μαζί της κάθε ελπίδα αποφυγής του εθνικού διχασμού. Στόχος των Άγγλων ήταν η επιστροφή του βασιλιά Γεωργίου Β’ στην Ελλάδα, που έπρεπε να γίνει υποχρεωτικά με δημοψήφισμα και με κυβέρνηση Πλαστήρα δεν είχε καμία ελπίδα.


1951: Πεθαίνει στον «Πύργο του Δροσίνη» (Γούβες Ιστιαίας)  σε ηλικία 91 ετών ο Γεώργιος Δροσίνης. Το σπίτι του (Έπαυλη Αμαρυλίς στην Κηφησιά.) που το είχε αγοράσει από τον θείο του Διομήδη Κυριακό, έχει γίνει από το κράτος Μουσείο Δροσίνη και έχει παραχωρηθεί στο Δήμο Κηφισιάς.


2009: Δημιουργείται το Genesis block. Ο πρώτος κόμβος διακίνησης του ιντερνετικού νομίσματος bitcoin, μέσω του οποίου γίνεται ταυτόχρονα και η πρώτη μεταφορά 50 BTC (το σύμβολο του bitcoin στις χρηματαγορές) σε μια διεύθυνση του διαδικτύου. Ήταν η πρώτη δοκιμή λειτουργίας του project που είχε αρχίσει τον Αύγουστο του 2008. Μετά τις πρώτες επιτυχημένες δοκιμές κυκλοφόρησε την 9 Ιανουαρίου 2009 η πρώτη δοκιμαστική έκδοση του προγράμματος, με την οποία άρχισαν οι συναλλαγές. Η πρώτη επίσημη ισοτιμία ήταν 1$=1.309,03 BTC. Η πρώτη αγορά προϊόντος με bitcoin ήταν το 2010, δυο πίτσες με αντζούγιες που κόστιζαν 10.000 BTC. Σήμερα (3/1/2017) 1BTC=919.20€. Η αξία του άσχετα με τις ημερήσιες διακυμάνσεις θα αυξάνεται συνέχεια μια και τα bitcoins που κυκλοφορούν θα παραμένουν αμετάβλητα (21.000.000, σύμφωνα με το project), ενώ ο όγκος των συναλλαγών και της ζήτησής του αυξάνεται. Έχουν γίνει και γίνονται αρκετές προσπάθειες «γκρεμίσματος», από τους άμεσα ενδιαφερόμενους και θιγόμενους (κράτη, τράπεζες κλπ) τόσο με σύνομα μέσα (εκφοβιστικές – δυσφημιστικές δημοσιεύσεις) όσο και με παράνομα (hackers κλπ). Μπορεί να φέρνουν προσωρινά κάποια ανακοπή ή μείωση της τιμής του αλλά έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικά. Το κύριο τεχνικό όπλο του bitcoin είναι ότι δεν έχει δικούς του server που κάνουν τη διακίνηση. Η διακίνηση του είναι peer to peer (από τερματικό σε τερματικό) μέσω των blocks (εξειδικευμένοι trafic server), που αναλαμβάνουν την διαβίβαση και επαλήθευση της συναλλαγής. Αυτά τα blocks είναι πάλι χρήστες του bitcoin που έναντι πολύ μικρής ανταμοιβής που με τον καιρό μικραίνει ακόμη περισσότερο σε σημείο να μη βγαίνει ούτε το κόστος του ρεύματος (όχι του PC, αλλά της συναλλαγής) σε καμία χώρα, για να μην υπάρξουν «επαγγελματίες». Οι «server» που κάνουν data mining, όπως λέγεται αναλαμβάνουν να μεταβιβάσουν και να επαληθεύσουν κάθε μεταφορά BTC, αλλά ποτέ μια συναλλαγή δεν μεταφέρεται ολόκληρη από έναν. Μεταφέρεται από πολλούς τυχαία επιλεγμένους κάθε φορά. Το κόστος συναλαγών με αυτό το τρόπο είναι μηδαμινό (σε σχέση με τους κλασσικούς φορείς), χωρίς τοπικούς, χρονικούς ή κάποιους άλλους περιορισμούς (πχ όγκος συναλλαγών), και εφ’ όσον το θέλει ο χρήστης τελείως ανώνυμο. Το τελευταίο το έχει κάνει ιδιαίτερα ελκυστικό για παράνομες συναλλαγές. Για την διευκόλυνση των συναλλαγών έχουν δημιουργηθεί πολλαπλάσια και υποπολλαπλάσια του νομίσματος. Άσχετα από τα καλά ή κακά αυτού του εικονικού νομίσματος, φαίνεται να μην υπάρχει στον ορίζοντα αντίπαλος. Οι κλασσικοί τρόποι συναλλαγής, μπροστά του είναι πραγματικά παλαιολιθικοί και η επικράτησή του μοιραία. Μόνος πιθανός αντίπαλος μπορεί να είναι ένα ακόμη πιο εξελιγμένο σύστημα συναλλαγής στο internet, τόσο στην ευκολία, όσο και στο είδος των συναλλαγών που θα μπορούσαν να γίνουν. Η συναλλαγές γίνονται ή με εφαρμογή που τρέχει τοπικά, ή μέσω Web aplication, ή και mobile. Η μια μετά την άλλη, χώρες και επιχειρήσεις, έχουν αρχίσει να το υιοθετούν, ενώ όλες οι εταιρείες που δημοσιεύουν, ή έχουν online, ισοτιμίες νομισμάτων, το έχουν συμπεριλαβει στου πίνακές τους. Τον εμπνευστή και δημιουργό αυτού του συστήματος συναλλαγών ακόμη τον ψάχνουν κάνοντας εικασίες για διάφορα πρόσωπα.


←2 Ιανουαρίου

4 Ιανουαρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s