Σαν σήμερα 14 Ιανουαρίου

1742: Πεθαίνει σε ηλικία 86 ετών ο Βρετανός μαθηματικός και αστρονόμος Έντμοντ Χάλεϊ. Ήταν ο πρώτος που υπολόγισε την τροχιά του ομώνυμου κομήτη, και πρόβλεψε σωστά την επιστροφή του για το 1705, 1758, 1835 και 1910. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος που υπολόγισε την τροχιά ενός κομήτη. Πληροφοριακά ο κομήτης του Χάλευ πέρασε τελευταία φορά κοντά στη γη το 1986. Θα ξαναπεράσει το 2061.


1822: Το μεγαλύτερο κάστρο της Ελλάδας, η Ακροκόρινθος πέφτει στα χέρια των Ελλήνων μετά από πολύμηνη πολιορκία. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, καταλαμβάνει το άπαρτο κάστρο στο όνομα της Ελλάδας μετά την συνθηκολόγηση του Κιαμήλ Μπέη της Κορίνθου. Ήταν η δεύτερη πολιορκία του κάστρου που αυτή την φορά πέτυχε τον στόχο της. Την πρώτη φορά ενώ είχαν καταλάβει την πόλη της Κορίνθου την οποία η Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου είχε ανακηρύξει προσωρινή έδρα της Διοίκησης1 (προσωρινή πρωτεύουσα της Ελλάδας), είχε ανακαταληφθεί από τον Κεχαγιάμπεη. Αυτή την φορά με την κατάληψη του κάστρου οι Έλληνες πέτυχαν την ελεύθερη διάβασή τους από την Στερεά στην Πελοπόννησο. Μόνο που αυτό δεν κράτησε. Η φρουρά που άφησαν, 150 άντρες υπό τον “Αχιλλέα” (Ιάκωβο Θεοδωρίδη) μόλις είδε την σκόνη του στρατού του Δράμαλη την κοπάνησε χωρίς τουφεκιά, αφού σκότωσε πριν τον αιχμάλωτο Κιαμήλ Μπέη. Ο Δράμαλης μπήκε επίσημα στην Ακροκόρινθο την 7η Ιουλίου 1822. Χρειάστηκε να πολιορκηθεί για τρίτη φορά από την 18η Απριλίου 1823.  Οι Τούρκοι  παραδόθηκαν πάλι στον Θ. Κολοκοτρώνη την 19η Οκτωβρίου 1823, με υπογραφή συμφωνίας μεταξύ αυτού και του φρούραρχου Αβδουλάχ Μπέη.

1. Η Διοίκηση είχε έδρα το μέγαρο του πρόκριτου Θεοχαράκη Ρέντη.


1823: Πεθαίνει ξαφνικά σε ηλικία 62 ετών το μέλος τη φιλικής εταιρείας και από τις ευγενέστερες μορφές αγωνιστών του ’21, Αθανάσιος Κανακάρης – Ρούφος. Είχε καταφέρει το 1816 δραπετεύοντας από την Πάτρα, που τον κρατούσε φυλακισμένο ο Σακίρ Αχμέτ Πασάς, να πάει στην Πύλη και με περισσό θάρρος να καταγγείλει τον φόρο που είχε επιβάλει στην ταφή των νεκρών. Ο Σακίρ Αχμέτ είχε ανακληθεί άμεσα και ο Κανακάρης είχε γίνει βεκίλης (αντιπρόσωπος) του Μοριά στην Πύλη. Στην Ελλάδα ο φόρος αυτός επανήλθε στις 1.1.2013 με την «πράξη εμφάνισης και δήλωσης του θανάτου» στους συμβολαιογράφους (40-50 ευρώ μέχρι στιγμής). Με την έκρηξη της επανάστασης συμμετείχε στην πολιορκία της Πάτρας. Ήταν ο αντιπρόεδρος της Α’ Εθνοσυνέλευσης και αναπλήρωνε συχνά τον πρόεδρο Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Πιστεύεται ότι δηλητηριάστηκε από τον προσωπικό του γιατρό Ιωάννη Κωλέττη. Σύμφωνα με τον Χιώτη αγωνιστή του 21 και γιατρό Ιωάννη Χρυσοβελώνη: «εφαρμακεύθει ο άνθρωπος».


1878: Αρχίζουν τα «πετσωματικά». Είναι η πιο εκτεταμένη λαϊκή εξέγερση στην Ελλάδα του 19ου αιώνα κατά της εξουσίας, με νεκρούς και τραυματίες τόσο από πλευράς διαδηλωτών όσο και από πλευράς αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων που προσπάθησαν ανεπιτυχώς να επιβάλουν την τάξη. Τελείωσαν με την επιστράτευση και εισβολή του Ελληνικού στρατού στα κατεχόμενα από την Τουρκία εδάφη της Θεσσαλίας. Αφορμή ήταν ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος που είχε ξεσπάσει από την 24η Απριλίου 1877. Στην Ελλάδα ο αναβρασμός για τον επικείμενο πόλεμο είχε αρχίσει από τον Σεπτέμβριο του 1876. Πανεπιστημιακοί, Ακαδημαϊκοί, Δικηγόροι, διοργάνωναν συλλαλητήρια, εκφωνούσαν λόγους στην Πνύκα, στο Σύνταγμα, εξέδιδαν ψηφίσματα για συλλογή χρημάτων και προετοιμασία της χώρας. Οι κυβερνήσεις διαδέχονται η μια την άλλη πιεζόμενες από την Ρωσία για συμμετοχή στον πόλεμο, και από Αγγλία και Τουρκία για ουδετερότητα. Η λίγων ημερών κυβέρνηση του Αλ. Κουμουνδούρου έχει φανεί πρόθυμη στα λόγια, για εισβολή στα κατεχόμενα, αλλά περί άλλων ετύρβαζε στα έργα. Η δυσαρέσκεια του κόσμου ξεχειλίζει. Εκλαμβάνουν την απροθυμία, σαν αδυναμία υλοποίησης. Πιστεύουν ότι αιτία είναι οι πολιτικοί που έφαγαν τα λεφτά για την εθνική άμυνα. Τα τσαρούχια όταν φθειρόταν το πετσί της σόλας (το πέτσωμα) το άλλαζαν με καινούργιο. Έτσι κατηγορούν σκωπτικά του πολιτικούς ότι φάγανε ακόμη και τα πετσώματα του στρατού. Ο Γ. Σουρής γράφει το ποίημα «Ο κύριος Πετσωματάς«. Ότι τρώγανε λεφτά από παντού ήταν δεδομένο και το χειρότερο, γνωστό σε όλους. Σε μια Αθήνα των 63.000 κατοίκων (απογραφή 1879) λίγο δύσκολο αν όχι αδύνατο να έχεις κρυφές συναλλαγές. Ο κόσμος ξεσπάει. Λιθοβολεί το σπίτι του Θ. Ζαΐμη, ενώ καταστρέφει ολοσχερώς τα σπίτια των Α. Κουμουνδούρου και Χ. Τρικούπη. Η έφιππη αστυνομία που πήγε να επέμβει, βλέποντας ότι οι εξεγερμένοι οπλοφορούσαν αποσύρθηκε. Στο σπίτι όμως του Κουμουνδούρου που είχαν αναλάβει την περιφρούρηση συντοπίτες του Μανιάτες, έγινε ανταλλαγή πυροβολισμών χωρίς θύματα. Την επομένη εξεγέρθηκε και ο Πειραιάς. Οι Πειραιώτες, οι περισσότεροι οπλισμένοι, άρχισαν να ανηφορίζουν προς την Αθήνα για να ενωθούν με τους εξεγερμένους της πρωτεύουσας. Μικτό απόσπασμα στρατού και χωροφυλακής κατευθύνθηκε προς την Αγ. Τριάδα της οδού Πειραιώς με σκοπό να τους εμποδίσει. Ακολούθησε ανταλλαγή πυροβολισμών με αρκετούς νεκρούς και τραυματίες και από τις δυο πλευρές. Οι Πειραιώτες μέσα από στενά, αυλές και χωράφια πέρασαν προς την Αθήνα και ενώθηκαν με τους Αθηναίους. Το αίτημα πια των εξεγερμένων ήταν η σύλληψη και εκτέλεση των μελών της Κυβέρνησης. Η βουλή μη έχοντας γνώση ακόμη των τελευταίων γεγονότων ενέκρινε τις πράξεις της κυβέρνησης με συντριπτική πλειοψηφία. Ο Κουμουνδούρος όμως μαθαίνοντας τις τελευταίες εξελίξεις κατάλαβε τον κίνδυνο και αντέδρασε ακαριαία. Κήρυξε άμεσα επιστράτευση, πράξη που σήμαινε πόλεμο με την Τουρκία. Οι εξεγερμένοι αλάλαζαν «Ζήτω ο πόλεμος». Τα πνεύματα ηρέμησαν, η εισβολή – οπερέτα πραγματοποιήθηκε,   και οι Μεγάλες δυνάμεις μας υποχρέωσαν μετά από λίγες μέρες να επανέλθουμε στα προηγούμενα σύνορα. Το καλό για τους πολιτικούς ήταν ότι η κατάσταση είχε εκτονωθεί.


1943: Καζαμπλάνκα Μαρόκο. Ξεκινάει η πρώτη σύσκεψη αρχηγών των συμμαχικών δυνάμεων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με συμμετοχή τεχνικών-στρατιωτικών συμβούλων. Παίρνονται κρίσιμες αποφάσεις, τόσο για την εξέλιξη του πολέμου (άνοιγμα και δεύτερου μετώπου με απόβαση στην Ιταλία), όσο και για το τέλος του (άνευ όρων συνθηκολόγηση των δυνάμεων του άξονα). Τα κύρια μέλη της σύσκεψης είναι οι Winston Churchill και Franklin Roosvelt. Συμμετείχαν και οι Charles de Gaulle – Henri Giraud τους οποίους καταφέρνουν να συμβιβάσουν μόνο για την διάρκεια και τις ανάγκες της σύσκεψης.


1943: Εντοπίζεται από τις Ιταλικές αρχές κατοχής στο κρησφύγετό του ο Ιωάννης Τσιγάντες. Ήταν ο αρχηγός της αντιστασιακής ομάδας «Μίδας 614». Έδωσε μάχη με τους Ιταλούς προλαβαίνοντας να σκοτώσει δυο και να τραυματίσει τρεις, πριν τον σκοτώσουν. Λέγεται από αρκετούς, μεταξύ των οποίων και από την χήρα του ότι τον 45χρονο Τσιγάντε κατέδωσε ο τότε αρχηγός της Αστυνομίας Άγγελος Έβερτ που ήταν μέλος της οργάνωσης. Οι κατηγορίες επεκτείνονται στο ΕΑΜ, την Intelligence Service που τον είχε στείλει στην Ελλάδα, διάφορες ερωμένες που είχε κατά καιρούς, στους διαχειρισιτές του μικρού θησαυρού (σε λίρες) που του είχαν δώσει για να επιτύχει διάφορους στόχους κλπ. Γεγονός είναι ότι δεν ήταν σε κανέναν συμπαθής, είτε λόγω της ζωής που έκανε αυτός και η ομάδα του, είτε κυρίως ο λόγος που τον είχαν στείλει στην Ελλάδα: Να συντονίσει αντιστασιακές οργανώσεις και μεμονωμένα άτομα σε ενιαία, ή τουλάχιστον με κάποιους κοινούς στόχους, δράση. Αν αληθεύει ότι σε λιγότερο από μήνα, μετά τον θάνατό του, είχαν εξουδετερωθεί όλοι οι ασυρματιστές της Μίδας, τότε η δουλειά έγινε από μέσα. Είτε κάποιο στέλεχος της Μίδας που τους ήξερε όλους, πράγμα λίγο απίθανο γι αυτές τις οργανώσεις (και που ήταν πολύ εύκολο να εντοπιστεί τότε ή εκ των υστέρων), ή η Intelligence Service στο Κάιρο είχε πουλάκι, που δεν εντοπίστηκε ποτέ, πράγμα καθόλου σπάνιο, ή το έκανε η ίδια μετά από εντολή πολιτικών που είναι και το πιθανότερο απ’ όλα.


1951: Πεθαίνει σε ηλικία 83 ετών ο Γρηγόριος Ξενόπουλος. Δημοσιογράφος, πεζογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Πολυγραφότατος, ασχολήθηκε με το ελαφρύ μυθιστόρημα κυρίως, αλλά είχε και αρκετά πολύ επιτυχημένα θεατρικά έργα. Μια ματιά για το έργο του μπορείτε να ρίξετε σε αυτο το Site.


1953: Ο μέχρι τότε πρωθυπουργός Ιωσήφ Μπροζ (Τίτο), γίνεται ταυτόχρονα και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Η εκλογή του έγινε από την Εθνοσυνέλευση με 568 ψήφους υπέρ και 1 κατά. Τέτοια ποσοστά σε κάθε είδους ψηφοφορία ήταν κάτι το συνηθισμένο στις τότε σοσιαλιστικές χώρες. Η κατάληψη και των δυο κορυφαίων θέσεων στην ηγεσία της χώρας επιτρεπόταν από το νέο Σύνταγμα που είχε ψηφιστεί την προηγούμενη μέρα.   Από τις σημαντικότερες πολιτικές προσωπικότητες του κόσμου, ηγέτης του κινήματος των αδεσμεύτων χωρών. Στα Βαλκάνια υπήρξε καθοριστικός πολιτικός της πρόσφατης ιστορίας τους.


1957: Πεθαίνει σε ηλικία 57 ετών ο Αμερικανός ηθοποιός Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Η χαρακτηριστική του φιγούρα συνδέθηκε με τις αστυνομικές ταινίες και τις ταινίες μυστηρίου. Παραμένει μέχρι σήμερα, σύμφωνα με Ινστιτούτο Αμερικανικών Ταινιών ο Νο 1 Star όλων των εποχών.

Casablanca.
Το γεράκι της Μάλτας.
Η βασίλισσα της Αφρικής.


1975: Προφυλακίζεται ο δικτάτορας Δημήτριος Ιωανίδης μετά την ανάκρισή του από τον αρμόδιο εισαγγελέα. Είναι ο πρώτος χουντικός που περνάει την πόρτα των φυλακών. Η βουλή θα χαρακτηρίσει ετεροχρονισμένα (18/01/1975) το στασιαστικό κίνημα της 21/04/1967 σαν πραξικόπημα που αποσκοπούσε στον σφετερισμό της εξουσίας και τις κυβερνήσεις που προέκυψαν από αυτό κυβερνήσεις βίας. Η προηγούμενη κυβέρνηση (εθνικής ενότητας) είχε δώσει γενική αμνηστία την 26η Ιουλίου 1974. Η δημοκρατία στα πρώτα της βήματα μετά τον γύψο της χούντας μάλλον παραπατούσε.


1977: Πεθαίνει σε ηλικία 79 ετών ο Άντονυ Ήντεν. Άγγλος πολιτικός που διετέλεσε πρωθυπουργός το διάστημα 1955-57. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του εκτελέσθηκαν σχεδόν όλοι οι Κύπριοι αγωνιστές της ΕΟΚΑ που έπεσαν στον αγώνα για την απελευθέρωση του νησιού από τους Άγγλους. Η Κύπρος μαζί με τη Μάλτα δεν ήταν για τον Ήντεν μόνο στρατιωτικές βάσεις, αλλά τα σύμβολα της κυριαρχίας της Αγγλίας στη Μεσόγειο. Η κρίση του Σουέζ ήταν για τον Ήντεν αλλά και για την Αγγλία η Λυδία λίθος των στρατιωτικών και πολιτικών δυνατοτήτων της μεταπολεμικής Μεγάλης Βρετανίας. Η αποτυχία της επέμβασης ήταν το μπούμεραγκ για τον Ήντεν. Αντί να ανατρέψει τον Νάσσερ που ήταν ο στόχος της επιχείρησης, ανατράπηκε αυτός, πριν συμπληρώσει δυο χρόνια στην πρωθυπουργία. Είχε προηγηθεί η έντονη κριτική όχι μόνο της αντιπολίτευσης αλλά και εσωκομματική για την αποτυχία των συνομιλιών του με τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο το 1956. Το κύριο επιχείρημα εναντίον του ήταν: τι θα μπορούσε να περιμένει από διαπραγματεύσεις, στις οποίες κατέβηκε με το δόγμα ότι η Αγγλία έπρεπε να έχει «απρόσκοπτη χρήση της Κύπρου». Όλοι γνώριζαν ότι η Κύπρος ήταν ακατάλληλη για ναυτικό ορμητήριο, λόγω των ρηχών λιμανιών της. Η Ελλάδα δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί την συγκυρία, της οριστικής παραίτησης της Αγγλίας από την διώρυγα του Σουέζ και της απομάκρυνσης του Ήντεν από την εξουσία,  που η Κύπρος έχανε κάθε γεωστρατηγική σημασία για την Γηραιά Αλβιώνα και σύρθηκε σε μια συμφωνία που βγήκε κερδισμένη η Τουρκία με την διπλωματία  του «ανατολίτικου παζαριού».


←13 Ιανουαρίου

15 Ιανουαρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.