Σαν σήμερα 27 Ιανουαρίου

Διεθνής ημέρα μνήμης για τα θύματα του ολοκαυτώματος.


457: Πεθαίνει σε ηλικία 64 ετών ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μαρκιανός. Μετά το θάνατο του Θεοδοσίου Β’ του «Μικρού» ή «Καλλιγράφου» τον Ιούλιο του 450, η πανίσχυρη αλλά ηλικιωμένη πια αδελφή του Πουλχερία γίνεται Αυτοκράτειρα. Διαλέγει κάποιον άσημο στρατιωτικό για σύζυγό της. Τον 60χρονο Μαρκιανό. Σκοπός της να συνεχίσει να κυβερνά, μέσα από μια αυλή ευνούχων και ευνοουμένων που είχε δημιουργήσει. Ο Μαρκιανός όμως αποδείχθηκε κάθε άλλο παρά εύκολος. Αρνήθηκε το βαρύ φόρο στον Αττίλα ο οποίος στράφηκε στην Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διαλύοντας την. Εκεί που πέτυχε ήταν στο να διαλύσει την αυλή της συζύγου και να νοικοκυρέψει τα οικονομικά του κράτους. Στα θρησκευτικά ανακατεύτηκε στην Δ’ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνος ευνοώντας το σημερινό δόγμα και καταδικάζοντας τον Νεστόριο σαν αιρετικό. Η εκκλησία αντάμειψε αυτόν και την σύζυγό του, ονομάζοντάς τους Άγιους. Τον διαδέχθηκε ο Λέων ο Α’.



1827: Η μάχη του Καματερού. Ο Κωνσταντίνος – Διονύσιος Μπούρμπαχης ή Βούρβαχης συγκεντρώνει 3000 ενόπλους που αποτελούνταν από 800 Κεφαλλονίτες ενώ οι υπόλοιποι ήταν ξένοι φιλέλληνες. Έλληνας γεννημένος στην Γαλλία εμπειροπόλεμος στο πλευρό του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, αλλά άπειρος στην ελληνική πραγματικότητα αποφασίζει να παραταχθεί στην πεδιάδα εναντίον του Κιουταχή. 300 Έλληνες ο 50χρονος Βούρβαχης, δυο Γάλλοι αξιωματικοί και ο γιατρός της μονάδας σκοτώνονται στην μάχη. Αυτοί που σώθηκαν κατέφυγαν στη Σαλαμίνα.


1873: Διεξάγονται εκλογές από την κυβέρνηση μειοψηφίας του Επ. Δεληγιώργη. Με την δημαγωγική εκμετάλλευση των Λαυρεωτικών εκ μέρους της κυβέρνησης κερδίζει την σχετική πλειοψηφία (90 βουλευτές επί 190 εδρών). Παρά την έναρξη των Συνεδριάσεων της Ε΄Περιόδου της Βουλής (Σύνοδος Α΄) την 14/02/1873 δεν βιάστηκε να θέσει σε ψηφοφορία την εκλογή προέδρου. Πρώτα προσεταιρίστηκε αρκετούς βουλευτές, ιδιαίτερα από τους ανεξάρτητους ώστε να αποκτήσει την απόλυτη πλειοψηφία και μετά προχώρησε στην εκλογή Προεδρείου. Στη σχετική ψηφοφορία που έγινε την 11η Μαΐου ο υποψήφιος του Επ. Δεληγιώργη Θ. Δηλιγιάννης πήρε 82 ψήφους από τους 162 βουλευτές που ήταν παρόντες και κατέλαβε την έδρα του προέδρου. Έτσι η κυβέρνηση του Επ. Δεληγιώργη παρέμεινε στην εξουσία. Στην Β΄ Σύνοδο της ίδιας περιόδου τα τερτίπια του Επ. Δεληγιώργη για εκλογή προεδρείου δεν ξανάπιασαν και την 4η Φεβρουαρίου 1874 ο Θ. Δηλιγιάννης καταψηφίστηκε παίρνοντας μόνο 72 ψήφους επί 161 παρόντων, έναντι 87 του αντιπάλου του Θρ. Ζαΐμη, οδηγώντας την κυβέρνηση σε παραίτηση.


1933: Πεθαίνει σε ηλικία 56 ετών ο Asa K. Jennings. Ο Άνθρωπος σωτήρας όλων των προσφύγων της Μικρασιατικής καταστροφής. Ασθενικός, ραχητικός, μικροκαμωμένος. Είχε προσβληθεί μικρός από μια πολύ σπάνια ασθένεια (φυματίωση της σπονδυλικής στήλης). Μεθοδιστής, πάστορας, μέλος της Αμερικανικής αποστολής της Σμύρνης, άρχισε με τα άλλα μέλη της, την ανθρωπιστική βοήθεια απ΄ όταν κατέρρευσε το Ελληνικό μέτωπο σιτίζοντας περί τα 350.000 άτομα (300.000 Έλληνες, 25.000 Αρμένιους και 25.000 Εβραίους) καθημερινά. Όταν η καταστροφή είχε ολοκληρωθεί (The City was burned to the ground on Sept. 13 σύμφωνα με το ημερολόγιό του: Η πόλη είχε καεί μέχρι το έδαφος. 31 Αυγούστου με το παλιό ημερολόγιο που χρησιμοποιούνταν ακόμη στην Ελλάδα.) αρνήθηκε, όπως και άλλα μέλη της αποστολής να εγκαταλείψει την πόλη. Αρχικά δωροδόκησε τον καπετάνιο ενός Ιταλικού πλοίου (Pierre Loti) και μετέφερε 2.000 πρόσφυγες από την Σμύρνη στην Μυτιλήνη. Βλέποντας τα άδεια πλοία στο λιμάνι παρακάλεσε τον αρχιστράτηγο της εκστρατείας να τα χρησιμοποιήσει για την μεταφορά των προσφύγων. Ο αρχιστράτηγος Χατζανέστης (συνέχισε να είναι, παρά την παραπλανητική από την κυβέρνηση αντικατάστασή του από την 22α Αυγούστου με τον υποστράτηγο Ν. Τρικούπη που ήταν ήδη αιχμάλωτος των Τουρκικών στρατευμάτων) αρνήθηκε να δώσει την άδεια χρήσης των πλοίων για να μην χρησιμοποιηθούν από το στράτευμα για ανατροπή της κυβέρνησης. Εκείνη την ώρα βλέπει να μπαίνει το θωρηκτό Κιλκίς στο λιμάνι. Απευθύνεται στον καπετάνιο του Ιωάννη Θεοφανίδη, ο οποίος με σήμα του στην Ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωνε ότι ήλθε σε συνενόηση με Αμερικανικά αντιτορπιλικά που δεχόταν να συνοδέψουν χωρίς σημαίες τα πρώτα 25 εμπορικά πλοία (αργότερα έφτασαν τα 55) στο λιμάνι της Σμύρνης, παρέχοντάς τους επαρκή προστασία από τους Τούρκους. Ο βασιλιάς και με την κυβέρνηση με νόμο (2870/1922 ΦΕΚ 119/20-07-1992 “…απαγορεύεται η μαζική μεταφορά προσφύγων άνευ διαβατηρίων” ενώ έχει δοθεί ρητή εντολή στο Έλληνα Αρμοστή της Σμύρνης Αριστείδη Στεργιάδη να παραμείνουν οι κάτοικοι άοπλοι στα σπίτια τους για να μπορέσουν να τους σφάξουν οι Τσέτες.) είχαν πάρει την απόφαση τους: Σφαγή όλων από τους Τούρκους. Χωρίς να πάρει κάποια απάντηση ποτέ, έβαλε μπρος, με δική του πρωτοβουλία, την επιχείρηση διάσωσης.  Με αυτό τον τρόπο διεκπαιραιώθηκαν στην Ελλάδα όλοι οι επιβιώσαντες (150.000 από τους 350.000) της σφαγής της Σμύρνης τις πρώτες 11 μέρες. Είχε το θάρος ή θράσος να ζητήσει συνάντηση με τον Κεμάλ Ατατούρκ. Ο τελευταίος τον δέχθηκε. Κέρδισε αμέσως την εκτίμησή του (πιθανόν τον θαυμασμό του για αυτό το μικρόσωμο καμπούρικο ανθρωπάκι) και του ανέθεσε την εκκένωση όλης της Μικράς Ασίας από κάθε ξένο προς τους Τούρκους εθνοτικό στοιχείο, με ημερομηνιακούς περιορισμούς. Πέρα από αυτούς θα ακολουθούνταν το ίδιο σχέδιο που είχε εφαρμοστεί στην Γενοκτονία των Αρμενίων: Εσωτερικός επαναπατρισμός. Δηλαδή πορεία μέσα στην έρημο χωρίς τροφή και νερό. Σύμφωνα με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως (αλλά και από άλλες πηγές) αυτός ο Άνθρωπος έσωσε συνολικά 1.250.000 πρόσφυγες. Αργότερα στις διαπραγματεύσεις για τις Συνθήκη της Λωζάνης ήταν ο επίσημος εκπρόσωπος τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας που αποφάσισε μόνος του για την τύχη (ανταλλαγή) των αιχμαλώτων πολέμου και πολιτικών ομήρων και από τις δυο πλευρές, έχοντας την απόλυτη εμπιστοσύνη και των δυο πλευρών. Η Ελλάδα του απένημε το μετάλειο στρατιωτικής αξίας. Το πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης του απένειμε το ανώτατο παράσημό του. Ο Δήμος Βόλου έστησε μνημείο για τον Άνθρωπο. Υπάρχει και σχετικό φιλμάκι για την δράση του. Ο Κεμάλ Ατατούρκ αναγνωρίζοντας την προσφορά του, του έστειλε φωτογραφία του με το μονόγραμμά του και ιδιόχειρη αφιέρωση σ’ αυτήν ευχαριστώντας τον για την προσφορά του.
Σ.Σ. Ευχαριστώ τον εγγονό αυτού του Ανθρώπου, τον Ρόμπερτ Τζέννινγκς, για το αρχειακό και φωτογραφικό υλικό που μου έστειλε, ώστε να υπάρχουν αποδείξεις για το έργο του παπού του.


1945: Ο κόκκινος στρατός, προελαύνοντας απελευθερώνει το Άουσβιτς. Το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης που είχαν δημιουργήσει οι Γερμανοί. Βρίσκει μόνο 7.000 γιατί τους υπόλοιπους τους είχαν μεταφέρει. Υπολογίζεται ότι σε αυτό το στρατόπεδο πέθαναν περίπου 4.000.000 άνθρωποι. Κυρίως Εβραίοι, Πολωνοί, Ρώσοι, και πολλοί Γάλλοι, Βέλγοι, Ολλανδοί, Τσεχοσλοβάκοι, Γιουγκοσλάβοι, Ούγγροι, Ιταλοί και Έλληνες. Το στρατόπεδο όπως όλα τ΄ άλλα στρατόπεδα (συγκέντρωσης, ή εξόντωσης) ήταν στρατόπεδο εργασίας. Μαζί με τ’ άλλα αποτελούσαν τον κορμό της βαριάς βιομηχανίας της ναζιστικής Γερμανίας. Το συγκεκριμένο στρατόπεδο είχε κατασκευάσει μονάδα της I.G. Farben που όταν άρχισε να λειτουργεί απασχολούσε 85.000 κρατούμενους.


1966: Οι συνθέτες Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Χατζιδάκις και Σταύρος Ξαρχάκος με κοινή δήλωσή τους σταματούν κάθε μουσική δραστηριότητά τους στην Ελλάδα και απαγορεύουν κάθε αναμετάδοση, αναπαραγωγή και εκτέλεση των συνθέσεών τους στo εσωτερικό, διαμαρτυρόμενοι για την λογοκρισία που υφίστανται, μέχρι την κατάργησή της. Τελευταία μάλιστα σαν αιτιολογικό της επιτροπής λογοκρισίας αναφέρονταν ότι το έκανε για να “περιφρουρήσει το αισθητήριον του Ελληνικού λαού”. Κυβέρνηση τότε ήταν η τελευταία κυβέρνηση αποστασίας υπό τον Στ. Στεφανόπουλο. Με δήλωση του αρμόδιου υφυπουργού αρνήθηκε κάθε πράξη λογοκρισίας εις βάρος αυτών των συνθετών. Παραδέχθηκε την ύπαρξη επιτροπής λογοκρισίας (επιτροπή ακροαμάτων) με κατοχικό Νόμο,  αλλά που “συνάδει με το Σύνταγμα” και που μέχρι τότε είχε κόψει μόνο 5 τραγούδια άλλων καλλιτεχνών. Σε πολιτική μετάφραση σημαίνει επιτυχία τους στόχου: Να μην ξαναγράψουν ή τουλάχιστον να μην κυκλοφορήσουν κανένα τραγούδι οι εν λόγω συνθέτες στην Ελλάδα. Τα τραγούδια τους ανέβαζαν επικίνδυνα το επίπεδο των Ελλήνων. Η κυβέρνηση προχώρησε ακόμη παραπέρα: Με αίτημα του υπουργού δικαιοσύνης ασκήθηκε ποινική δίωξη για προσβολή, με τα τραγούδια, του βασιλιά και της βασιλομήτορος κατά του Μ. Θεοδωράκη.


1973: Υπογράφονται οι Συνθήκες Ειρήνης των Παρισίων. Με αυτές το Νότιο Βιετνάμ, οι ΗΠΑ, το Βόρειο Βιετνάμ, και η Προσωρινή Επαναστατική Κυβέρνηση του Νότιου Βιετνάμ υπογράφουν την κατάπαυση των εχθροπραξιών. Έτσι τερματίζεται η μεγαλύτερη στρατιωτική ήττα στην ιστορία των ΗΠΑ. Ο πόλεμος άρχισε το 1959, με την Αμερική να στέλνει μόνο βοήθεια. Το 1965 άρχισε η αποστολή Αμερικανικών στρατευμάτων. 1.1 εκ. Βορειοβιετναμέζοι και περίπου 220.000 Νοτιοβιετναμέζοι στρατιώτες σκοτώθηκαν. Οι Αμερικανικές απώλειες ήταν περίπου 60.000. Οι απώλειες των γειτονικών χωρών όπως και των αμάχων είναι άγνωστες. Η Συνθήκες υπογράφηκαν επί προεδρίας Νίξον. Αρχιτέκτονας τους συνθήκης θεωρείται ο Χένρι Κίσσιγκερ. Ο πόλεμος παρά τις συνθήκες συνεχίστηκε. Αυτό που πέτυχαν οι Αμερικανοί με αυτές ήταν η απεμπλοκή τους από τον πόλεμο. Έληξε με την ολοκληρωτική επικράτηση του Β. Βιετνάμ και την παράδοση άνευ όρων του Ν. Βιετνάμ την 30 Απριλίου 1975. Το Β. και Ν. Βιετνάμ θα ενωθούν, μετά από 23 χρόνια, διαίρεσης και πολέμου, σε μια χώρα, το Βιετνάμ, την 2 Ιουλίου 1976.


1974: Πεθαίνει σε ηλικία 76 ετών ο Γεώργιος Γρίβας. Κύπριος, αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, συνιδρυτής της ΕΟΚΑ με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Ο Γρίβας ήταν αρχηγός του στρατιωτικού σκέλους και ο Μακάριος του πολιτικού. Το 1941 ιδρύει στην Ελλάδα την αντιστασιακή οργάνωση «Στρατιωτική Οργάνωση Γρίβα», που το 1943 μετονομάζεται σε οργάνωση Χ και από αντιστασιακή γίνεται συνεργάτης των Γερμανών και των δοσίλογων Κυβερνήσεων, θεωρώντας μεγαλύτερο εχθρό από τα κατοχικά στρατεύματα τους Έλληνες κομμουνιστές. Το 1971 επιστρέφει στην Κύπρο και ιδρύει την ΕΟΚΑ Β’ πιστεύοντας ότι με την στρατιωτική δράση θα γινόταν δυνατή η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.


1980: Πεθαίνει σε ηλικία 69 ετών ο Αιγυπτιώτης λογοτέχνης Στρατής Τσίρκας. Από τους πιο αξιόλογους μεταπολεμικούς λογοτέχνες. Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιάννης Χατζηαντρέας. Ασχολήθηκε με όλα τα είδη του γραπτού λόγου: ποίηση, διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα, μετάφραση.


2008: Πεθαίνει σε ηλικία 86 ετών ο Σουχάρτο. Πρόεδρος της Ινδονησίας για 32 χρόνια και ο πιο διεφθαρμένος πολιτικός του κόσμου σύμφωνα με την Διεθνή Διαφάνεια. Άρχισε την καριέρα του, μισθοφόρος στον στρατό των Ανατολικών Ινδιών της Ολλανδίας. Συνέχισε σαν αξιωματικός των Ιαπωνικών στρατευμάτων κατοχής στη χώρα του. Επαναστάτησε εναντίον τους. Πολέμησε υπέρ και εναντίον των συμμαχικών στρατευμάτων που απελευθέρωσαν το συγκρότημα της Ινδονησίας. Μόνο του κριτήριο ήταν πάντα το συμφέρον των παραγωγών και εμπόρων ναρκωτικών στους οποίους πούλαγε προστασία. Με την ανεξαρτησία της Ινδονησίας εντάχθηκε στον Εθνικό Στρατό και έγινε μέτοχος εταιρειών που προμήθευαν τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας. Συμμαχεί με τους κομμουνιστές και ανατρέπει τον πρώτο πρόεδρο της χώρας Σουκάρνο. Με την ανάληψη της εξουσίας κατηγορεί τους κομουνιστές ότι αυτοί σκότωσαν τους έξι στρατηγούς, που εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος και με ένα λουτρό αίματος 1.000.000 δολοφονιών εξαλείφει τον «κομουνιστικό κίνδυνο» από τη χώρα. Στην πραγματικότητα το πογκρόμ δεν ήταν παρά εθνοκάθαρση των Ισλαμιστών κατά αλοθρήσκων και αλλοεθνών. Για προληπτικούς λόγους φυλακίζει άλλο 1,5 εκατομμύριο και εκτοπίζει άγνωστο αριθμό κατοίκων ατομικά, ομαδικά, ή εκκενώνει ολόκληρες περιοχές. Στην Ασιατική οικονομική κρίση 1997-98 υπογράφει τρια μνημόνια με το ΔΝΤ προκειμένου να δοθεί δάνειο $43 δισ. στη χώρα του. Μετά από συνεχώς διογκούμενες εξεγέρσεις, ιδιαίτερα μετά την αύξηση κατά 70% των καυσίμων, ο Σουχάρτο θα παραιτηθεί το 1998. Η τελευταία του προσπάθεια να παραμείνει στην εξουσία ήταν να ζητήσει από τους υπουργούς του να δικαιολογήσουν τις περιουσίες τους. Ακολουθήσαν δίκες του ίδιου και της οικογένειάς του που ακόμη και όταν κατδικαζόταν θα υπήρχε κάποιος λόγος αποφυλάκισής τους. Ο Σουχάρτο υπολογίζεται ότι καταχράσθηκε, σύμφωνα με την Διεθνή Διαφάνεια, $15-35 δισ. Το πρόβλημα με τις διεφθαρμένες εξουσίες δεν είναι πόσα έφαγε η κορυφή της πυραμίδας, αλλά το σύνολό της.


←26 Ιανουαρίου

28 Ιανουαρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.