Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου

1215: Πεθαίνει στην Νίκαια Βιθυνίας (σημερινό Ιζνίκ) ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Θεόδωρος Β’ Ειρηνικός ή Κωπάς. Ήταν πολύ μορφωμένος, ανώτατος αξιωματούχος της αυλής του αυτοκράτορα, με τα αξιώματα του «Πανσεβάστου Σεβαστού» και «Επί του Κανικλείου». Κανίκλειο λεγόταν το μελανοδοχείο. Το αξίωμα ήταν γι’ αυτόν που κρατούσε το μελανοδοχείο με την πορφυρή μελάνη (που η χρήση της απαγορευόταν για οποιονδήποτε άλλον) με την οποία υπέγραφε ο αυτοκράτορας. Έγινε κατ΄ ανάγκη Πατριάρχης για να καλύψει την θέση που χήρευε πάνω από ένα χρόνο. Χρίσθηκε διαδοχικά μοναχός, χαρτοφύλαξ, ύπατος των φιλοσόφων (κοσμικός τίτλος που αντιστοιχεί περίπου στον σημερινό τίτλο του Πρύτανη) του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης και τέλος Πατριάρχης. Αιτία ήταν η κατάλυση του Βυζαντινού κράτους και η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους, την οποία είχαν κάνει έδρα λατινικού Πατριαρχείου. Αποτέλεσμα ήταν, όσο διαρκούσε η κατοχή της, η έδρα του Πατριαρχείου να έχει μεταφερθεί στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας, ακολουθώντας την αυλή των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων.


1828: Πεθαίνει σε ηλικία 36 ετών ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στη Βιέννη. Η ημερομηνία είναι σύμφωνα με το νέο ημερολόγιο. Με το παλιό ήταν 19 Ιανουαρίου. Είχε αποφυλακιστεί την 24η Νοεμβρίου, από τις φυλακές του φρουρίου Μούγκατς της Ουγγαρίας με σοβαρά κλονισμένη την υγεία του. Έμενε παρατημένος απ’ όλους σε ένα  πανδοχείο στην Οδό Λαντ Στράσε 31. Δύο μήνες πριν είχε μάθει ότι ο αδελφός του Δημήτριος Υψηλάντης είχε εκλεγεί από την Α’ Εθνοσυνέλευση αρχηγός του Βουλευτικού. Tα οστά του βρίσκονται σε έναν παρατημένο τάφο των Αγ. Ταξιαρχών στο Πεδίο του Άρεως. Η καρδιά του φυλάσσεται στο Αμαλίειο, μαζί με την καρδιά του αδελφού του Γεώργιου. Και τα πέντε αδέλφια πολέμησαν και πέθαναν για την πατρίδα τους.


1840: Η Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών που ασκεί στην διοίκηση της Ινδίας για λογαριασμό της Μ. Βρετανίας κηρύσσει επίσημα τον πόλεμο στην Κίνα. Είναι ο πρώτος πόλεμος του οπίου, όπως έμεινε στην ιστορία. Οι Βρετανοί θέλοντας να ισοσκελίσουν ανώδυνα το ελλειμματικό τους εμπορικό ισοζύγιο με την Κίνα έχουν αρχίσει, μέσω της Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών, εξαγωγές οπίου στην Κίνα. Η κατανάλωση οπίου αυξάνεται κατακόρυφα στη χώρα και ο αυτοκράτορας Νταογκουάγκ, θορυβημένος από τις συνέπειες του ναρκωτικού στους υπηκόους του το απαγορεύει. Αρχίζει διαμάχη με αρκετά ένοπλα επεισόδια από το 1839, μέχρι και την Συνθήκη του Νανκίνγκ το 1842. Με αυτή οι Κινέζοι, υποχρεώνονται σε βαρύτατες οικονομικές αποζημιώσεις, το άνοιγμα και δεύτερου λιμανιού (της Σαγκάης) στο εμπόριο εκτός από της Καντόνας. Το Χονγκ Κονγκ είχε ήδη παραχωρηθεί από την Κίνα στην Αγγλία το 1841 με την Συνθήκη του Chuenpee σε μια ανεπιτυχή προσπάθεια της Κίνας να τερματίσει τον πόλεμο.  Και η Συνθήκη του Νανκίνγκ αποδείχθηκε αναποτελεσματική μια και δεν νομιμοποιούσε το εμπόριο του οπίου. Χρειάστηκε και Δεύτερος Πόλεμος του Οπίου όπου η Κίνα αναγκάστηκε από την Αγγλία, τις ΗΠΑ, την Ρωσία και την Γαλλία να νομιμοποιήσει το εμπόριο οπίου με την Συνθήκη της Τιεντσίν.


1861: Ο Αμερικανός Gail Borden ανακοινώνει ότι εφεύρε το γάλα εβαπορέ. Είχε πάρει την πατέντα από το 1856. Όμως ελλείψει κεφαλαίων ή συνεταίρων δεν την είχε βάλει μπροστά. Η εφεύρεση ήταν καθοριστική, μια και τα ψυγεία (πάγου) ήταν ελάχιστα, ενώ τα ηλεκτρικά πρωτοεμφανίστηκαν το 1922 και το γάλα δεν μπορούσε να συντηρηθεί, ιδιαίτερα σε θερμά κλίματα. Στο γάλα εβαπορέ έχει αφαιρεθεί το 60% του νερού, είναι αεροστεγώς κλεισμένο και έτσι διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να υπόκειται σε αλλοιώσεις.


1918: Η Ναυμαχία της νήσου Μέι. Μοίρα του Αγγλικού πολεμικού ναυτικού με 40 πλοία διαφόρων ειδών (θωρηκτά, καταδρομικά αντιτορπιλικά, υποβρύχια) αποπλέει από τον κόλπο του Εδιμβούργου με κατεύθυνση την μέχρι τότε μεγαλύτερη ναυτική βάση της Αγγλίας, το Σκάπα Φλόου, προκειμένου να συμμετάσχει σε ασκήσεις. Είναι σε μια στήλη αρκετά μακριά το ένα από το άλλο (40 πλοία κάλυπταν απόσταση 30 ν.μ.). Στην έξοδο του κόλπου του Εδιμβούργου και αφού έχουν περάσει τα επικεφαλής πλοία το νησάκι Μέι που βρίσκεται εκεί, γίνεται η πρώτη στραβοτιμονιά. Ακολουθούν πολλές άλλες τα επόμενα 75 λεπτά, με πλοία να συγκρούονται μεταξύ τους. Η θάλασσα ήταν ήρεμη, χώρος για ελιγμούς υπήρχε άπλετος, κίνδυνος ή εχθρός κανείς. Το αποτέλεσμα είναι να χαθούν 104 ναυτικοί, να βυθιστούν 2 υποβρύχια, να καταστραφούν άλλα 3 και ένα ελαφρύ θωρηκτό και πολλά άλλα να πάθουν σοβαρές ζημιές. Το ίδιο το γεγονός, οι ανακρίσεις και το ναυτοδικείο που ακολούθησαν παρέμειναν απόρρητα για πολλά χρόνια. Μέχρι σήμερα τα έγγραφα παραμένουν απόρρητα. Το γεγονός ανακοινώθηκε με γενική περιγραφή μετά το 1990. Το 2002 στήθηκε μνημείο γι’ αυτούς που χάθηκαν τόσο άδικα στην «ναυμαχία» όπως την ονόμασαν. Είναι γεγονός ότι οι Εγγλέζοι δεν χάνουν το χιούμορ τους, όσο ιδιόρρυθμο και αν είναι, με τίποτε.


1943: Ο διοικητής της έκτης στρατιάς, Φρίντριχ Πάουλους που πολιορκούσε το Στάλινγκραντ παραδίδεται στον Ερυθρό Στρατό. Έτσι έδωσε τέλος στην μεγαλύτερη μάχη που δόθηκε όχι μόνο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά σε όλη την ιστορία. Κάποια απομονωμένα τμήματα συνέχισαν να πολεμούν μέχρι την 2α Φεβρουαρίου που παραδόθηκαν και αυτά. Η πολιορκία είχε αρχίσει την 23η Αυγούστου 1942. Κατά την διάρκειά της σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν ή έγιναν αιχμάλωτοι πολέμου και από τις δυο πλευρές 1,8 – 2,2 εκατομμύρια στρατού. Τα Γερμανικά στρατεύματα είχαν φτάσει στην πόλη και δινόταν μάχες μέσα στον αστικό ιστό ακόμη και σώμα με σώμα. Η αντεπίθεση των Σοβιετικών (με το όνομα Επιχείρηση Ουρανός) που εκδηλώθηκε την 19η Νοεμβρίου 1942 οδήγησε στην περικύκλωση της 6ης Στρατιάς. Οι Σοβιετικοί με αυτή την επιχείρηση δεν επιτέθηκαν εναντίον της, αλλά εναντίον των μονάδων του Ρουμανικού και Ουγγρικού Στρατού που κάλυπταν τα πλευρά της 6ης Στρατιάς. Τέσσερις μέρες μετά οι επιτιθέμενοι από Βορρά και αυτοί από τον Νότο συναντήθηκαν στο Κάλατς σφραγίζοντας τον κλοιό. Με εμμονή του Χίτλερ οι Γερμανικές δυνάμεις παρέμειναν στις θέσεις τους και ανεφοδιάζονταν από αεροπλάνα, ενώ μπορούσαν να σπάσουν τον αποκλεισμό και να υποχωρήσουν. Ο αεροπορικός εφοδιασμός μπορούσε, σύμφωνα με τις δυνατότητες της Γερμανικής αεροπορίας να παραδίδει ημερησίως 150 τόνους εφοδίων, ενώ οι minimum ανάγκες των παγιδευμένων ήταν 750 τόνοι. Οι Γερμανοί εξαπέλυσαν αντεπίθεση από το Νότο με το όνομα Χειμερινή Καταιγίδα και την 18η Δεκεμβρίου έφτασαν μόλις 48 χλμ από την παγιδευμένη 6η Στρατιά. Οι Σοβιετικοί με την επιχείρηση Μικρός Κρόνος απέτρεψαν αυτόν τον κίνδυνο την τελευταία στιγμή. Με επιπλέον δυνάμεις που έστειλαν στην περιοχή έσφιξαν ακόμη περισσότερο τον κλοιό με αποτέλεσμα να χαθούν για την 6η Στρατιά τα αεροδρόμια και να πάψει ο εφοδιασμός της. Η πείνα άρχισε να θερίζει το στράτευμα. Ο Χίτλερ για να αναγκάσει τον Πάουλους να αμυνθεί μέχρι την τελευταία ώρα και μετά να αυτοκτονήσει, την προηγούμενη της παράδοσης του δίνει τον βαθμό του αρχιστράτηγου. Κανείς Γερμανός αρχιστράτηγος δεν είχε παραδοθεί ποτέ. Ο Πάουλους χαρακτηρίζοντας αυτή την κίνηση, μόλις το πληροφορήθηκε “πρόσκληση σε αυτοκτονία” συνέχισε “δεν θα τους κάνω αυτή την χάρη”. Το σοκαριστικό θέαμα για τον Πάουλους και τους βαθμοφόρους που παραδόθηκαν μαζί του ήταν όταν βγήκαν στην αυλή που τους περίμενε το αυτοκίνητο για να τους μεταφέρει στον τόπο της αιχμαλωσίας τους. Γερμανοί και Ρώσοι στρατιώτες που λίγη ώρα πριν αγωνιζόταν να σκοτώσουν ο ένας τον άλλο, κάθονταν δίπλα-δίπλα, κρατώντας ακόμη τα όπλα τους, ανέκφραστοι και σιωπηλοί.


1944: Πεθαίνει σε ηλικία 61 ετών ο Γάλλος διπλωμάτης, συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και σεναριογράφος Ζαν Ζιρωντού. Τα περισσότερα θέματά του τα αντλεί από τις σχέσεις των ζευγαριών. Μετέφερε επίσης τους αρχαίους Ελληνικούς μύθους στην σύγχρονη εποχή, πάντα με τον δικό του εκλεπτυσμένο τρόπο. Θεωρείται ο μεγαλύτερος Γάλλος δραματουργός του μεσοπολέμου.


1954: Αυτοκτονεί σε ηλικία 63 ετών ο Edwin Howard Armstrong. Αμερικανός εφευρέτης με 42 πατέντες, όλες γύρω από τους ραδιοφωνικούς δέκτες. Μια από αυτές ήταν ο δέκτης των FM. Τα έβαλε με πολύ μεγάλα συμφέροντα (RCA, AT&T, CBS, ABC), δεν μπόρεσε να συμβιβαστεί, με αποτέλεσμα να καταστραφεί οικονομικά και να έχει ψυχολογικά προβλήματα.


1979: Δολοφονείται έξω από το σπίτι του ο αστυνομικός και βασανιστής της χούντας Πέτρος Μπάμπαλης. Δίπλα στο πτώμα του  του βρέθηκε προκήρυξη της τρομοκρατικής οργάνωσης «Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας – Ομάδα: Ιούνης ’78»  (Τμήμα του ΕΛΑ). Αυτή η οργάνωση (το παρακλάδι) δεν έκανε ποτέ άλλο κτύπημα. Ο ΕΛΑ είχε κάνει πολλά κτυπήματα συνήθως με βόμβες αλλά ποτέ με στόχους ανθρώπους. Πολλές ιστορίες συνωμοσίας γραφήκαν γι αυτή, για τα πρόσωπα που την αποτελούσαν και για τους δολοφόνους του Μπάμπαλη χωρίς να υπάρξει ποτέ κάτι το επίσημο. Ο Μπάμπαλης επί χούντας ήταν ο προϊστάμενος του τμήματος δίωξης κομμουνιστών της γενικής ασφάλειας Αθηνών. Μετά την μεταπολίτευση είχε παραπεμφθεί σε δίκη με άλλους 31 βασανιστές της χούντας και ενώ υπήρχαν ισχυρές αποδείξεις αλλά και μαρτυρίες για τα βασανιστήρια που είχε κάνει, κατά παράδοξο τρόπο είχε αθωωθεί. Το πιθανότερο, αν και χωρίς επιβεβαίωση, είναι να εξοφλήθηκε γραμμάτιο του Κωνσταντίνου Καραμανλή προς αυτόν και τον Ευάγγελο Μάλιο. Αυτοί του είχαν παραδώσει τα ταξιδιωτικά έγγραφα και εισιτήρια όταν έφυγε κρυφά από την χώρα σαν Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης.


1988: Ο Έλληνας πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου μετά από συνομιλίες που είχε στο Νταβός της Ελβετίας με τον Τούρκο ομόλογό του Τουργκούτ Οζάλ εκδίδουν σε συνέντευξη τύπου κοινό ανακοινωθέν. Σύμφωνα με αυτό ήταν κοινή απόφαση των δύο ανδρών κάθε διαφορά να επιλύεται με διάλογο, ή συνοψίζοντας την απόφαση στο “μη πόλεμος”. Ήταν η επίσημη οριστική εκτόνωση της κρίσης του 1987 που οι δύο χώρες είχαν φτάσει στα πρόθυρα του πολέμου με σημείο τριβής τα πετρέλαια του Αιγαίου. Όταν επέστρεψαν στις χώρες τους δέχθηκαν και οι δύο σφοδρή επίθεση απ’ όλες τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης. Ο Α. Παπανδρέου αναγκάστηκε μέσα στην βουλή να πει το περιβόητο mea culpa (λάθος μου). Την διακήρυξη του Νταβός ακολούθησε έντονη διπλωματική δραστηριότητα και από τις δυο πλευρές για αρκετό χρονικό διάστημα που έφεραν κάποια ύφεση στις τεταμένες σχέσεις των δυο χωρών, χωρίς επίλυση, εξομάλυνση ή υποβάθμιση κάποιου από τα προβλήματα στις σχέσεις τους μέχρι και την παρακάτω ημερομηνία.


1996: Η κρίση των Ιμίων κορυφώνεται με αποβίβαση Τουρκικών δυνάμεων στα Μικρά Ίμια. Ελληνικό στρατιωτικό ελικόπτερο ‘πέφτει;’ και σκοτώνονται τα τρία μέλη του πληρώματός του. Πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν ο Κώστας Σημίτης («θα ήθελα να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των Ηνωμένων πολιτειών για την βοήθειά τους«) και της Τουρκίας η Τανσού Τσιλέρ (υπάλληλος της CIA από το 1967 σύμφωνα με έκθεση των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας που είχε δοθεί στη Τουρκική δικαιοσύνη – Υπόθεση Εργκενεκόν, Αμερικανίδα υπήκοος από το 1979). Οι Αμερικάνοι δίνουν την «λύση», στην οποία συμφωνεί και η Ελλάδα: «No ships, no troops, no flags». Κερδισμένοι έτσι βγαίνουν οι Τούρκοι μετατρέποντας μια καθαρά ελληνική περιοχή σε «γκρίζα ζώνη». Γιατί αυτή η παραχώρηση; Προς το παρόν άγνωστο το γιατί. Ο τότε υπουργός εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος μέχρι σήμερα συνεχίζει ψευδόμενος. Αναφέρει μόνο την Συνθήκη των Παρισίων με την οποία παραχωρήθηκαν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα και όχι το πρωτόκολλο, όπως σαφώς οριζόταν από την Συνθήκη, προσδιορισμού των συνόρων που συντάχθηκε μεταξύ Βρετανίας και Ελλάδας και επικυρώθηκε από την Ελληνική Βουλή.


←30 Ιανουαρίου

1 Φεβρουαρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.