Σαν σήμερα 17 Φεβρουαρίου

364: Πεθαίνει σε ηλικία 33 ετών ο Αυτοκράτορας Ιοβιανός. Διάδοχος του Ιουλιανού, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας το 363 από τον Βυζαντινό στρατό που ήταν τότε στη Μεσοποταμία. Προσπαθώντας να ισσορροπήσει τις τάσεις μεταξύ εθνικών και χριστιανών επανέφερε σε ισχύ το Διάταγμα των Μεδιολάνων για την ανεξηθρησκεία. Αυτό αντί να ηρεμήσει τα πνεύματα όξυνε τις αντιθέσεις μεταξύ των δυο πλευρών σε επίπεδο ταραχών και βανδαλισμών. Για να γλυτώσει το στράτευμα της Μεσοποταμίας, υπέγραψε συνθήκη με τους Πέρσες με πολύ βαρείς έως ταπεινωτικούς όρους. Ενώ επέστρεφε από την Συρία στην Κωνσταντινούπολη βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιό του στα Δαδάστανα, χωρίς να είναι δυνατόν να βρεθεί η αιτία του θανάτου. Στους 8 μήνες που διήρκεσε η βασιλεία του, δεν είδε την πρωτεύουσα της χώρας του. Τον διαδέχθηκε ο Ουαλεντινιανός Α’.


1600: Καίγεται, από την Ιερά Εξέταση, στην πυρά, ο Ιταλός αστρονόμος, φιλόσοφος, μαθηματικός, ποιητής και Δομινικάνος μοναχός Τζιορντάνο Μπρούνο σε ηλικία 51 ετών. Καταδικάστηκε για την διδασκαλία και τις απόψεις του τόσο σε θέματα αστρονομίας, όσο και σε θεολογικά. Στην αστρονομία, επεκτείνοντας την θεωρία του Κοπέρνικου περί ηλιοκεντρικού συστήματος, θεωρούσε ότι ο ήλιος είναι ένα από τα πολλά άστρα του σύμπαντος, που με την σειρά τους έχουν και αυτά πλανήτες. Επίσης ότι δεν υπάρχει κάποιο κέντρο του σύμπαντος, αλλά το σύμπαν είναι άπειρο και εκτείνεται προς όλες τις κατευθύνσεις. Με άλλα λόγια έδινε με γενικότητες την σημερινή θεωρία του σύμπαντος. Στα θρησκευτικά αρνούνταν το θεϊκό μέρος του Χριστού. Τον συνέλαβαν το 1592. Η δίκη του άρχισε το 1593 και κράτησε επτά χρόνια (μέχρι την καταδίκη του). Στην Πλατεία που εκτελέστηκε (Κάμπο ντε Φιόρι στη Ρώμη) υπάρχει σήμερα το άγαλμά του.


1673: Πεθαίνει σε ηλικία 50 ετών ο Μολιέρος (πραγματικό όνομα Jean-Baptiste Poquelin), θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός. Ξανάφερε, μετά τον Αριστοφάνη, την κωμωδία στο ίδιο ύψος με την τραγωδία. Ο «Ταρτούφος» ήταν αιτία να διωχθεί και να φυλακιστεί, παρά την εύνοια και την υποστήριξη του ίδιου του Βασιλιά (Λουδοβίκος XIV) και πολών άλλων ισχυρών της εποχής. Αυτοί που ειρωνευόταν (οι υποκριτές) ήταν ισχυρότεροι. Πολλά έργα του έχουν μεταφραστεί στα Ελληνικά.

Δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο γι’ αυτό που κάνουμε αλλά και γι’ αυτό που δεν κάνουμε.


1864: Η πρώτη επίθεση υποβρυχίου εναντίον πολεμικού πλοίου στέφεται με επιτυχία. Κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου των ΗΠΑ το υποβρύχιο των Νοτίων H. L. Hunley επιτίθεται, με τορπίλη της εποχής, εναντίον του πολεμικού πλοίου των Βορείων Housatonic και το βυθίζει. Παθαίνει όμως κι αυτό ζημιές από την έκρηξη και βυθίζεται αύτανδρο. Το υποβρύχιο μήκους 12m είχε πλήρωμα 8 ανδρών και ήταν χειροκίνητο: η προπέλα, οι αντλίες, το πηδάλιο και τα πτερύγια κλίσης/βάθους κινούνταν όλα με την μυική δύναμη του πληρώματός του. Για τορπίλη είχε εκρηκτικό μηχανισμό προσαρμοσμένο στην άκρη από ένα επτάμετρο κοντάρι που ήταν δεμένο στο ρύγχος του σκάφους το οποίο κατέληγε σε οδοντοτό καμάκι. Έτσι προσκολούνταν ο εκρηκτικός μηχανισμός στο σκάφος – στόχο και η πυροδότηση γινόταν από το υποβρύχιο με σκοινί ενώ αυτό απομακρυνόταν προς τα πίσω.


1890: Πεθαίνει σε ηλικία 70 ετών ο Christopher Latham Sholes, Αμερικανός εκδότης εφημερίδας, πολιτικός και εφευρέτης. Εφεύρε την πρώτη πρακτική γραφομηχανή και τον τύπο του πληκτρολογίου που έχετε μπροστά σας (QWERTY). Η πρώτη γραφομηχανή είχε ονομαστεί «λογοτεχνικό πιάνο». Επειδή δεν είχε τότε ελατήρια ή ελάσματα, τα πλήκτρα, οι άξονες, οι βραχίονες και τα γράμματα μετά από κάθε κτύπημα έπρεπε να επανέλθουν με την βαρύτητα στην αρχική τους θέση. Έτσι, όταν κάποιος μάθαινε να πληκτρολογεί γρήγορα, μπερδευόταν οι βραχίονες των στοιχείων και μπλοκάριζε η μηχανή. Γι΄αυτό φτιάξαν μια διάταξη πληκτρολογίου που να μην μπορεί κανείς να πληκτρολογήσει γρήγορα. Αυτή ήταν η διάταξη QWERTY που καθιερώθηκε και ταλαιπωρεί όλους όσους έχουν πάρε δώσε με πληκτρολόγηση. Την πατέντα της γραφομηχανής, με ότι βελτιώσεις είχε κάνει, την πούλησε στον Remigton το 1873.


1914: Οι Βόρειος Ήπειρος ανακηρύσσεται αυτόνομο κράτος και σχηματίζει προσωρινή Κυβέρνηση. Η κίνηση υπήρξε απόρροια του Πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας που κατοχύρωνε την Βόρειο Ήπειρο στην Αλβανία και την αποδοχή του από την Ελλάδα. Στις 17.05.1914 υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας με το οποίο γίνεται αυτόνομη μέσα στα όρια του Αλβανικού κράτους.


1926: Με διαταγή του δικτάτορα Θ. Πάγκαλου συλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι: Αλ. Παπαναστασίου, Γ. Κονδύλης, Λουκίδης, Κουσίντας, Κάρλογλου, Γύπαρης, Γέροντας, Διάμεσης, Σπαής, Μαμούρης, Βεντίρης, Λεοντόπουλος, Αναγνωστιάδης. Μεταφέρονται στον Ναύσταθμο όπου επιβιβάζουν στο βοηθητικό πλοίο του Στόλου «Τένεδος» που αποπλέει με άγνωστη κατεύθυνση. Την επομένη τους μεταφορτώνουν σε άλλο βοηθητικό πλοίο το «Αιγαίο» γιατί είχε περισσότερα κρεβάτια ώστε να μπορούν να κοιμηθούν. Απόφαση για τον τόπο που εκτοπιζόταν θα λαμβανόταν αργότερα. Οι συλληφθέντες θα παραπέμπονταν σε έκτακτο στρατοδικείο που συστήθηκε για αυτόν τον σκοπό μόλις βρισκόταν κάποιο ενοχοποιητικό στοιχείο εις βάρος τους. Οι συλλήψεις σύμφωνα με το κυβερνητικό ανακοινωθέν έγιναν προληπτικά για να σταματήσουν οι διαδόσεις που προκαλούσαν ανησυχία στον κόσμο. Την επομένη επίσης συνελήφθησαν ως υπεύθυνοι των διαδόσεων οι χρηματομεσίτες Βάρθης και Λαμπρόπουλος. Ο πρώτος απολογούμενος στον ανακριτή είπε ότι είχε μάθει τις φήμες από τον δεύτερο. Ο δεύτερος είπε ότι είχε μάθει τις φήμες από κάποιον τρίτο… Την μεθεπομένη συλλαμβάνεται και ο Γ. Καφαντάρης. Τους μετεπιβιβάζουν όλους, για άλλη μια φορά, στο ταχυδρομικό πλοίο «Καλλιόπη» που αναχωρεί για τον τόπο εκτόπισής τους που είναι η Σαντορίνη. Η όλη συνομοσία, ονοματολογία και φημολογία που αναπτύχθηκε γύρω από το θέμα (ανατροπή του δικτάτορα) ήταν δημιούργημα του ίδιου του Πάγκαλου.


1946: Πεθαίνει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βενιαμίν. Επανέφερε στους κόλπους του Πατριαρχείου αρκετές εκκλησίες και ήταν ο πρώτος ιερωμένος στον οποίο επέτρεψαν οι Τούρκοι να κυκλοφορεί με το ράσο εκτός πατριαρχείου.


1959: Συντρίβεται και παίρνει φωτιά το αεροπλάνο που μεταφέρει τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Αντνάν Μεντερές και τους συνεργάτες του από την Κωνσταντινούπολη (με στάση στη Ρώμη) στο Λονδίνο. Πήγαινε εκεί για την υπογραφή μέρους των συνθηκών Ζυρίχης – Λονδίνου. Από την συντριβή βγήκαν ζωντανοί δέκα άνθρωποι (από τους 24 που ήταν επιβάτες και πλήρωμα) μεταξύ των οποίων ο Α. Μεντερές (με μώλωπες) και ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Ρουστού Ζορλού. Στο Λονδίνο εντωμεταξύ έχει ανάψει ο καυγάς μεταξύ Μακάριου και Κ. Καραμανλή για τον τρόπο που θα γινόταν ανεξάρτητη η Κύπρος (το περιεχόμενο των συνθηκών) σε τέτοιο σημείο που παρ’ ολίγο να φτάσουν σε επίσημη διχογνωμία. Μπορεί για τον Κ. Καραμανλή να ήταν όπως είχε δηλώσει στη βουλή «από τις ευτυχεστέρας ημέρας της ζωής του», αλλά αυτός που δείχνει πιο χαρούμενος απ’ όλους είναι ο Α. Μεντερές και με το δίκιο του.


1979: Ο στρατός της Κίνας εισβάλει στο Βιετνάμ ξεκινώντας τον προσχεδιασμένο (από την Κίνα) Σινοβιετναμικό Πόλεμο, ή τρίτο πόλεμο της Ινδοκίνας. Η Κίνα θορυβημένη από την εισβολή του Βιετνάμ στην Καμπότζη και διάλυση των Ερυθρών Χμερ που ήταν σύμμαχοί της, αποφασίζει «να μαστιγώσει το άτακτο φιλαράκι της». Ήταν η έκφραση που είχε χρησιμοποιήσει ο Ντεν Ξιαοπίγκ, προαναγγέλλοντας τον πόλεμο, σε συνάντησή του με τον Τζίμυ Κάρτερ την 1η Ιανουαρίου. Ο πόλεμος διήρκεσε λιγότερο από μήνα (έληξε 16 Μαρτίου) και με τις δυο πλευρές να δηλώνουν νικήτριες. Ποιος νίκησε; Μα ο στρατηγός Γκιαπ με τον αήττητο Λαϊκό Στρατό του και την παραδοσιακή Βιετναμέζικη θεωρία για τη νίκη: Δεν έχει καμία σημασία αν ο αντίπαλος κατακτήσει ακόμη και ολόκληρη τη χώρα, αρκεί να φύγει χωρίς να έχει πάρει (ή πετύχει) τίποτε. Τι έκανε αυτή τη φορά για να το πετύχει; Από την μια δεν αντιστάθηκε αμέσως στις εχθρικές δυνάμεις που εισέβαλαν στην χώρα. Έδωσε διαταγή  στις ειδικές μονάδες να πάνε να καταστρέψουν όλες τις παραμεθόριες αποθήκες πυρομαχικών που διατηρούσε η Κίνα στα σύνορα με το Βιετνάμ. Ο Λαϊκός Στρατός τις γνώριζε άριστα, γιατί απ’ αυτές ανεφοδιαζόταν σ’ όλη την διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ κατά των Αμερικανών. Όπως έδωσε διαταγή να μην καταστραφεί είτε από την μια μεριά των συνόρων είτε από την άλλη ούτε μια σταγόνα καυσίμου, για να μην θεωρηθούν ούτε στιγμή παγιδευμένοι οι αντίπαλοι και τα δώσουν όλα. Όταν ολοκληρώθηκαν οι προπαρασκευαστικές (από πλευράς Βιετναμέζων) ενέργειες, διέταξε αντεπίθεση. Τα χωρίς πυρομαχικά Κινέζικα στρατεύματα αποσύρθηκαν νικηφόρα και μεγαλοπρεπώς από το Βιετνάμ και γεναιόδωρα έδωσαν Κινέζικο έδαφος των συνόρων στο Βιετνάμ. Το τελευταίο συνέχισε να κατέχει την ανατολική Καμπότζη και το νησιά Πάρασελ και Σπρατλι που διεκδικούσε η Κίνα. Ο απολογισμός έδειξε τον αδιαμφισβήτητο νικητή αυτού του πολέμου. Υπήρξαν συνοριακά επεισόδια μέχρι και το 1989.  Μετά από μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις  υπογράφτηκε το 1999 συμφωνία για τα σύνορα, με την οποία το Βιετνάμ επέστρεφε ένα μέρος των κατακτηθέντων εδαφών στην Κίνα.


←16 Φεβρουαρίου

18 Φεβρουαρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s