Σαν σήμερα 28 Φεβρουαρίου

1770: Τμήμα του Ρωσικού στόλου στην Μεσόγειο, 5 πλοία με 1000 άνδρες υπό την διοίκηση του Αλεξέι Ορλώφ, καταπλέει στο Βίτυλο (Οίτυλο) Μάνης με σκοπό να δημιουργήσει αντιπερισπασμό στην Τουρκία με την οποία η Ρωσία ήταν σε πόλεμο (5ος Ρωσοτουρκικός πόλεμος 1768 -1774). Μετά από λίγες ημέρες ξεσπάει εξέγερση στην Πελοπόννησο κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που ονομάστηκε «τα Ορλωφικά» από τον διοικητή της ρωσικής ναυτικής μοίρας στη Μεσόγειο. Η εξέγερση επεκτάθηκε στην Στερεά Ελλάδα, στον Όλυμπο και στην Κρήτη, κράτησε 3 μήνες και καταπνίγηκε σχετικά εύκολα παρά τον σχεδιασμό, την προετοιμασία και τις διαπραγματεύσεις που είχαν προηγηθεί. Ο φόρος αίματος για τους Έλληνες ήταν πολύ βαρύς, από τα αντίποινα αντεκδίκησης που εξαπέλυσε εναντίον τους η Τουρκική πλευρά, αλλά και η «αυθόρμητη» καταλήστευση τους από τους Αλβανούς που είχαν συνδράμει, μετά από αίτημα των Τούρκων, στην κατάπνιξη της εξέγερσης. Η «Ελληνική προίκα» που έμεινε στους Ρώσους ήταν η Άνδρος που παρέμεινε υπό την κατοχή τους μέχρι και το 1774, που γράφτηκε το οριστικό τέλος του Ρωσοτουρκικού πολέμου με την Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή.


1828: 3.000 Τούρκοι στρατιώτες, με την υποστήριξη πλοίων, αποβιβάζονται με πλοιάρια στην Αγία Ελένη και τους Μύλους της Χίου. Οι τοπικοί αντάρτες και τμήματα του ελληνικού στρατού υπό τον ταγματάρχη Καββάλο τους πετούν στην θάλασσα όπου οι περισσότεροι πνίγονται. Από ναυτικής πλευράς είχε διακόψει την υποστήριξη των Τούρκων από τα πλοία τους, ο Ανδρέας Μιαούλης.


1892: Ιδρύεται το Νοσοκομείο Αλεξάνδρα. Το όνομα είναι στη μνήμη της Δούκισσας Αλεξάνδρας της Ρωσίας, τρίτου παιδιού του Γεωργίου Α’, που πέθανε από εκλαμψία στον τοκετό. Μεσολάβησε αρκετός χρόνος από το πρώτο καταστατικό του μέχρι και την λειτουργία του το 1908 σαν μαιευτήριο στην οδό Ακαδημίας 32. Με την έβδομη απόπειρα και με ενέργειες του καθηγητή Κωνσταντίνου Λούρου προβλέφτηκε το 1922 στον Οργανισμό του Πανεπιστημίου Αθηνών η ύπαρξη Μαιευτικού-Γυναικολογικού Νοσοκομείου. Τελικά μετά από αποτυχημένες απόπειρες Π. Τσαλδάρη, Ι. Μεταξά, Κ. Λογοθετόπουλου, Ι. Ράλλη, επανέρχεται αυτή τη φορά ο γιος του Κωνσταντίνου, Νικόλαος Λούρος στην δωδέκατη Ελληνική προσπάθεια, αλλά αυτή τη φορά με λεφτά του σχεδίου Μάρσαλ για να ολοκληρωθεί το έργο. Στην σημερινή του θέση άρχισε η ανέγερση το 1937 και ολοκληρώθηκε το 1954 που έγιναν τα εγκαίνια.


1947: Αρχίζει η σφαγή 228. Έτσι έμεινε γνωστή η σφαγή πολιτών της Ταϊπέι από την κυβέρνηση της χώρας (Ταϊβάν). Το όνομά της το οφείλει στην ημερομηνία 28/2 και στο ότι μέχρι το 1990 απαγορευόταν κάθε αναφορά γι’ αυτήν στο εσωτερικό. Στο εξωτερικό δεν είχε γίνει γνωστή. Όπως υπολογίστηκε, μετά το 1990, σφαγιάστηκαν από 10 έως 30 χιλιάδες άνθρωποι, ίσως και περισσότεροι μια και ολόκληρες οικογένειες ή συνοικίες ανθρώπων χάθηκαν και δεν υπάρχουν εναπομείναντες για μάρτυρες. Το 1995 αναφέρθηκε ο πρόεδρος της χώρας Λι Τενγκ Χούι (ο επονομαζόμενος και «πατέρας» της Δημοκρατίας στην Ταϊβάν), στο γεγονός και την καθιέρωσε σαν ημέρα ανάμνησης της ειρήνης. Κάλεσε τα μέλη των οικογενειών των εκτελεσθέντων και έδωσε προσωπικά στον καθένα απαλλακτική απόφαση, γιατί όλοι οι συγγενείς των θυμάτων της θηριωδίας ήταν επίσημα χαρακτηρισμένοι «εχθροί του κράτους». Στις 28 Φεβρουαρίου 2004, 1 εκ. Ταϊβανέζοι έκαναν μια ανθρώπινη αλυσίδα μήκους 500 km από την μια άκρη του νησιού στην άλλη. Κυβέρνηση από το 1945 εως και το 1975 που πέθανε ο Τσιανγκ Κάι Σεκ ήταν το μοναδικό νόμιμο κόμμα, το εθνικιστικό KMT.


1972: Πεθαίνει σε ηλικία 78 ετών ο στρατιωτικός και πολιτικός Κωνσταντίνος Μανιαδάκης. Υφυπουργός Δημοσίας Ασφαλείας στο Υπουργείο Εσωτερικών της κυβέρνησης της 4ης Αυγούστου, αργότερα υπουργός στο Υπουργείο Εσωτερικών και το 1939 υφυπουργός και του Υφυπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, αναδείχθηκε στον πρώτον τη τάξει συνεργάτη του δικτάτορα Ι. Μεταξά. Στην κατοχή ήταν υπουργός στην κυβέρνηση Εμ. Τσουδερού αλλά αναγκάστηκε να καταφύγει στην Αργεντινή για να γλιτώσει από το μένος των συναδέλφων του υπουργών. Έμεινε γνωστός για τις απάνθρωπες μεθόδους αντιμετώπισης των πραγματικών ή φανταστικών εχθρών του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου και τις ευφιέστατες ραδιουργίες του εις βάρος τους. Μέχρι δεύτερο, μαϊμού ΚΚΕ είχε στήσει, για να διαλύσει το προαγματικό. Μετά την απελευθέρωση έφτιαξε δικό του κόμμα που δεν περπάτησε, αναγκάζοντας τον να προσχωρήσει στην ΕΡΕ. Με αυτήν εκλέχθηκε βουλευτής το 1958 και το 1961.


1986: Δολοφονείται σε ηλικία 59 ετών ο Όλαφ Πάλμε (Sven Olof Palme) Πρωθυπουργός της Σουηδίας. Ο δολοφόνος παραμένει άγνωστος. Θεωρίες συνωμοσίας βασισμένες σε διαρροές πρακτόρων αναφέρουν τον «Πήγασο» (επιχειρησιακό όνομα από τμήμα της CIA που έχει στόχο την ποδηγέτηση ηγετών χωρών και σε περίπτωση μη συμμόρφωσης την ανατροπή ή δολοφονία τους) σαν οργανωτή της δολοφονίας του Πάλμε αν και δεν υπάρχουν αποδείξεις. Με το θάνατό του έκλεισε οριστικά ο κύκλος των ηγετών και της πολιτικής για τον τρίτο (σοσιαλιστικό όπως τον αποκαλούσαν) δρόμο στη διακυβέρνηση των κρατών.
Η μάχη που πρέπει να δώσουμε δεν είναι κατά του πλούτου, αλλά κατά της φτώχειας.


2011: Πεθαίνει πάμφτωχος σε ηλικία 71 ετών ο μεγαλύτερος Έλληνας επιχειρηματίας του χώρου της πληροφορικής Αθανάσιος Πουλιάδης. Όταν μεσουρανούσε το μισό χρηματιστήριο ήταν σε τζίρους του Ομίλου του. Μετά θάνατον αρκετοί βρήκαν να γράψουν δυο κακά λόγια γι’ αυτόν. Τίποτε καλό. Όλα τα έκανε στραβά και σαν χαρακτήρας όχι και τόσο καλός. Όσο ζούσε (μετά την χρεωκοπία) κανείς δεν είχε γράψει κάτι. Ούτε την μέρα της χρεωκοπίας που έμειναν άνεργοι χιλιάδες εργαζόμενοι, που η Ελλάδα μόνη της διέγραψε τον εαυτό της από την μεγαλύτερη δύναμη πληροφορικής στα Βαλκάνια. Τότε δεν βρέθηκε ούτε ένας να γράψει ούτε το «έκλεισε ο όμιλος Πουλιάδη». Νεκρική του τάφου σιγή. Όσο για την αιτία θανάτου καρκίνος χωρίς θεραπευτική αγωγή, επειδή ο εκλιπών ήταν άπορος. Ο τάφος του κακού Πουλιάδη φτιάχτηκε και συντηρείται με έξοδα των πρώην υπαλλήλων του. Όσο γι’ αυτούς που προσπαθούν να δημιουργήσουν σύγχυση. Δύο ερωτήματα: Γιατί κλείσαν ένα όμιλο που είχε λιγότερα χρέη, στις τράπεζες σε απόλυτες τιμές, από ομοειδείς επιχειρήσεις που οι μεγαλύτερες είχαν λιγότερο από το 1/20 του κύκλου εργασιών του, που ζουν και βασιλεύουν μέχρι σήμερα; Οι μετοχές στα χέρια των τραπεζών (μετά το κλείσιμο) γνώρισαν πρωτοφανή κέρδη και έτσι όχι μόνο αποσβέσθηκε το χρέος αλλά βγήκαν κερδισμένες. Οι επιχειρήσεις πολλές από τις οποίες ήταν αμιγώς κερδοφόρες ή στρατηγικής σημασίας, δεν μπορούσαν να εξυγιανθούν (το τι εξυγίανση μπορείς να κάνεις σε μια υγιή επιχείρηση το γνωρίζουν άριστα οι πολιτικοί και Τραπεζίτες μας) και να συνεχίσουν να δουλεύουν; Ερωτήματα που φαντάζουν βλακώδη με μεγαλοπρεπή περικεφαλαία μπροστά σ’ αυτούς τους τόσο κραυγαλέα σιωπηλούς θανάτους  του Πουλιάδη και των επιχειρήσεών του.


←27 Φεβρουαρίου

1 Μαρτίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s