Σαν σήμερα 12 Μαρτίου

1870: Ο Σουλτάνος Αβδούλ Αζίζ εκδίδει φιρμάνι με το οποίο η Βουλγαρική Εκκλησία αποκτά αρκετά προνόμια αυτονομίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Οι Βούλγαροι αρχικά δεν αντιδρούν, ούτε κάνουν καμία κίνηση. Ο σκοπός της Πύλης να δημιουργήσει χάσμα ανάμεσα στους επικίνδυνους και με δικό τους κράτος Έλληνες και τους Βούλγαρους πέφτει στο κενό της Βουλγαρικής αδιαφορίας. Θα χρειαστούν δυο χρόνια έντονου παρασκηνίου για να ανακηρύξουν την 23η Μαΐου 1872 την εκκλησία τους αυτοκέφαλη. Το πατριαρχείο καταδίκασε αμέσως το Βουλγαρικό Εξαρχάτο όπως ονομάστηκε σαν σχισματικό. Η Πύλη όμως, έχοντας επίγνωση της στρατιωτικής ανεπάρκειας και διπλωματικής της απομόνωσης, του επέκτεινε διαρκώς την περιοχή δικαιοδοσίας του, δίνοντας του εδάφη από την Δυτική Μακεδονία μέχρι και έξω από την Κωνσταντινούπολη, τα οποία ήταν αμιγώς Ελληνικά και λειτουργούσαν με Έλληνες ιερείς και στην Ελληνική γλώσσα. Προσπάθησε με αυτό το τρόπο να αναστείλει την επέκταση του Ελληνικού κράτους, αλλά τελικά βρέθηκε να έχει δημιουργήσει ακόμη ένα. Το Βουλγαρικό.


1892: Μετά την αποτυχία του Κ. Κωνσταντόπουλου, στην πραγματικότητα του βασιλιά Γεώργιου Α’, να συγκεντρώσει τους απαραίτητους βουλευτές για να έχει κυβέρνηση πλειοψηφίας και ενώ τελειώνει ο μήνας της παύσης των εργασιών της Βουλής, η «πραξικοπηματική» κυβέρνηση του βασιλιά προκηρύσει εκλογές για την 3η Μαΐου. Η τιμωρία του Θ. Δηλιγιάννη, για την ανυπακοή του είχε υλοποιηθεί, αλλά ο δεύτερος στόχος, αυτός της κυβέρνησης των ανακτόρων δεν είχε επιτυχθεί. Ο Χ. Τρικούπης που είχε κληθεί ενώ ήταν μειοψηφία να αναλάβει τον σχηματισμό κυβέρνησης, αρνήθηκε. Αυτός που τιμωρήθηκε πραγματικά, ήταν ο Κ Κωνσταντόπουλος. Από τότε που ανέλαβε να σχηματίσει κυβέρνηση κα μέχρι να τερματίσει την πολιτική του σταδιοδρομία, όποτε προσπαθούσε να πάρει τον λόγο στην βουλή γινόταν αποδέκτης χλευασμών και ύβρεων, σε τέτοιο βαθμό που τον Νοέμβριο του 1893 έφτασε να μονομαχήσει με τον Δ. Ράλλη κοντά στην πλατεία του Αγίου Θωμά στου Γουδή. Για την ιστορία και οι δυο είχαν αστοχήσει τελείως. Στις εκλογές της 3ης Μαΐου αναδείχθηκε νικητής ο Χ. Τρικούπης ενώ ο μέχρι πρότινος δημοφιλής Θ. Δηλιγιάννης από συντριπτική πλειοψηφία έγινε συντριπτική μειοψηφία.


1924: Σχηματίζει κυβέρνηση ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Μετά την παραίτηση του Ελευθερίου Βενιζέλου, που είχε κερδίσει τις εκλογές στις 16 Δεκεμβρίου 1923 καταλαμβάνοντας τις 250 από τις 397 έδρες, είχε αναλάβει πρωθυπουργός ο Γεώργιος Καφαντάρης ο οποίος παραιτήθηκε υπέρ του Παπαναστασίου. Έτσι πέρασε η γραμμή Παπαναστασίου στο πολιτειακό: Πρώτα θα εξέδιδε απόφαση η Δ’ Συντακτική Εθνοσυνέλευση για κατάργηση της Βασιλείας και μετά θα γινόταν δημοψήφισμα για αποδοχή ή απόρριψη της απόφασης. Μετά το δημοψήφισμα την διαδέχθηκε κυβέρνηση συνεργασίας (θερινών διακοπών) υπό τον Θ. Σοφούλη.


1938: Η Ναζιστική Γερμανία προσαρτά ειρηνικά την Αυστρία. Η λέξη Anschluss που χρησιμοποιήθηκε έχει δυο έννοιες: προσάρτηση και σύνδεση. Ήταν η δεύτερη απόπειρα προσάρτησης της Αυστρίας. Η πρώτη αν και αποτυχημένη είχε προλειάνει το έδαφος για την επιτυχία της δεύτερης βγάζοντας από την μέση το μεγαλύτερο εμπόδιο. Το 1934 οκτώ Ναζί είχαν δολοφονήσει τον καγκελάριο της Αυστρίας Έγκελμπερτ Ντόλφους. Τότε η Ιταλία, που ήταν εγγυήτρια της ακεραιότητας της Αυστρίας, είχε αντιδράσει έντονα στέλνοντας στρατεύματα στα σύνορα με Αυστρία, ενώ ο Μουσολίνι είχε καταγγείλει τον Χίτλερ σαν τον δολοφόνο του Ντόλφους. Η πλειοψηφία των Αυστριακών σε αντίθεση με την πολιτική ηγεσία τους, υποδέχτηκε την Βέρμαχτ με ναζιστικές σημαίες και λουλούδια. Ο Χίτλερ, που είχε γεννηθεί στην Αυστρία, πέρασε τα σύνορα το ίδιο απόγευμα κάνοντας πορεία θριάμβου μέχρι και την Βιέννη, όπου, την 15η Μαρτίου, στην πλ. Ηρώων τον περίμενε ένα πλήθος 200.000 ατόμων για να τον αποθεώσει. Από εκείνη την ημέρα άρχισαν ν’ αλλάζουν τα πράγματα για μερικούς Αυστριακούς. Όπως για τους Εβραίους που δεν είχαν υποστεί καμία δίωξη, ούτε κάποια εκστρατεία δυσφήμισης από το Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα της Αυστρίας, άρχισαν συστηματικοί διωγμοί ενώ μέχρι το καλοκαίρι είχε στηθεί και το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης (του Μαουτχάουζεν). Αυτονόητο είναι ότι συνελήφθησαν όλοι οι αντιφρονούντες που δεν πρόλαβαν να διαφύγουν. Παρά την ρητή απαγόρευση, από την Συνθήκη των Βερσαλιών, επανένωσης, ακόμη και με μορφή Ομοσπονδίας της Αυστρίας, η διεθνής κοινότητα παρέμεινε απαθής ή στην καλύτερη περίπτωση δηλώθηκε ότι το θέμα παρακολουθείται. Η εγγυήτρια της Αυστρίας, Ιταλία, έχοντας πάρει μποναμά την περιοχή του Τιρόλου δεν έκανε το παραμικρό σχόλιο.  Η Αυστρία έγινε ξανά ανεξάρτητο κράτος μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.


1947: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Harry Truman με λόγο του στο Κογκρέσο εισηγείται την ψήφιση του Δόγματος Τρούμαν. Με αυτό ο Τρούμαν επισημοποιεί τον ψυχρό πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης. Το πνεύμα του Δόγματος είναι η ανάσχεση, με παροχή βοήθειας από τις ΗΠΑ, του κομουνιστικού κινδύνου σε κάθε χώρα που κινδύνευε να καταλάβουν την εξουσία κομουνιστικά κινήματα. Σκανδάλη του δόγματος ήταν κατά κύριο λόγο ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα και ο κίνδυνος εξάπλωσης του φαινομένου σε Τουρκία και Ιράν. Το δόγμα εγκρίθηκε από το Κογκρέσο και την 22 Μαΐου ο Τρούμαν υπέγραψε πράξη βοήθειας προς την Ελλάδα ύψους $400 εκ. Στα πλαίσια του Δόγματος Τρούμαν ήταν το 1948 η υπογραφή, πάλι από τον Τρούμαν, του σχεδίου Μάρσαλ προς τις χώρες της Ευρώπης που είχαν καταστραφεί από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το σκεπτικό ήταν πως οι άνθρωποι αυτών των χωρών από την πείνα και την εξαθλίωση που είχαν περιέλθει εξαιτίας του πολέμου θα ήταν εύκολη λεία για την κομουνιστική προπαγάνδα. Από το σχέδιο Μάρσαλ η Ελλάδα πήρε άλλα $376 εκ. Σε σημερινά δολάρια πάνω από 24 δισ. Αποτέλεσμα; Μόλις τελείωσε η Αμερικανική βοήθεια η Ελλάδα έπαψε να εξυπηρετεί το εξωτερικό χρέος της από 17.11.1949, λόγω αδυναμίας, με αποτέλεσμα να έχει αποκλειστεί από τις αγορές. Όλα είχαν φαγωθεί από ημέτερους ή και κατ’ ευθείαν από αξιωματούχους των μεταπολεμικών κυβερνήσεων. Τις ντοκουμενταρισμένες αποκαλύψεις είχε κάνει ο δημοσιογράφος Τζορτζ Πολκ με ανταποκρίσεις στην Αμερικανικό τύπο. Δολοφονήθηκε στην περιοχή του Θερμαϊκού 16 Μαΐου 1948.


2003: Δολοφονείται ο πρωθυπουργός της Σερβίας Ζόραν Ντζίντζιτς. Ήταν αυτός που έστειλε τον Μιλόσεβιτς στο δικαστήριο της Χάγης το 2001 υπακούοντας ή υποκύπτωντας στις απειλές του ΝΑΤΟ και στο αίτημα του δικαστηρίου. Ο Μιλόσεβιτς «πέθανε» κατά την διάρκεια της 5ετούς «δίκης» του το 2006.


2005: Ορκίζεται Πρόεδρος Δημοκρατίας ο Κάρολος Παπούλιας. Είχε εκλεγεί από τις 8 Φεβρουαρίου με 279 ψήφους με την πρώτη ψηφοφορία. Διαδέχτηκε στην Προεδρία τον Κωστή Στεφανόπουλο.  Επανεξελέγη για δεύτερη θητεία (ορκίστηκε την ίδια μέρα το 2010) μέχρι την 13η Μαρτίου 2015 που τον διαδέχθηκε ο Προκόπης Παυλόπουλος.


2009: O Αμερικανός Bernard Madoff ομολογεί την ενοχή του για 11 Ομοσπονδιακά κακουργήματα. Ήταν ο πρόεδρος του NASDAQ, και είχε ιδρύσει την Εταιρεία Επενδύσεων Bernard L. Madoff Investment Securities LLC. Είχε παρασύρει επενδυτές σε πυραμίδα από την οποία έχασαν $65 δισεκατομμύρια από τους λογαριασμούς τους, ενώ τα διαφυγόντα κέρδη τους ήταν $18 δισ. Καταδικάστηκε σε 150 χρόνια φυλάκισης (το ανώτερο επιτρεπόμενο) και πρόστιμο $17,179 δισ. Ήταν χορηγός σε πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα, από τα οποία τέσσερα έκλεισαν μετά το πάγωμα των λογαριασμών του. Επίσης ήταν χρηματοδότης του Δημοκρατικού Κόμματος. Ο γιος του Mark αυτοκτόνησε ακριβώς δυο χρόνια μετά την ομολογία του πατέρα του και έπειτα από σωρεία μηνύσεων που είχε δεχθεί και ο ίδιος, λόγω της συμμετοχής του στην πατρική επιχείρηση.


←11 Μαρτίου

13 Μαρτίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s