Σαν σήμερα 18 Μαρτίου

1832: Έναρξη του Β’ εμφύλιου πολέμου στην Ελλάδα. Τα στρατεύματα της μονοπρόσωπης κυβέρνησης του Ι. Κωλέττη (κυβέρνηση της Περαχώρας Στερεάς Ελλάδας), «…εισέρχονται ήδη εις την Πελοπόννησον. Ειρηνικά και εύτακτα, θέλουν συντρίψει τα τελευταία της παρανομίας λείψανα….  ….Η λήθη των παρελθουσών διαφωνιών, η γενική ένωσις, η κοινή εις τους νόμους ευπείθια και ησυχία, είναι τα μόνα μέσα δι’ ων δυνάμεθα να ασφαλίσωμεν την τύχην μας…». Νομίζει κανείς διαβάζοντας αυτό το κείμενο ότι πρόκειται για πανηγυρική και ομόθυμη συνένωση, σύμπνοια. Λίγο πιο κάτω όμως με όσες γαρνιτούρες προσπαθεί να καλύψει τον εμφύλιο διχασμό αναφέρεται σε μάχη: «…Εφονεύθησαν αρκετοί, και οι επίλοιποι, όσοι διέφυγαν την δικαίαν αγανάκτησην των εθνικών στρατευμάτων…». Αίτια πάντα τα ίδια: Αρχομανία και χρήμα. Υπήρχαν πολλοί μετριοπαθείς, συμβιβαστικοί άνθρωποι, όπως ο πρόεδρος της Δ΄ κατ’ επανάληψιν Εθνικής των Ελλήνων Συνέλευσης (η εθνοσυνέλευση του Κωλέττη), Πανούτσος Νοταράς. Αλλά ή ήταν παγιδευμένοι στα διλήμματα της όξυνσης, ή η μετριοπαθής στάση τους δεν μπορούσε να πείσει κανέναν, όπως συνήθως γίνεται σε περιόδους εσωτερικών εντάσεων.  Ο αρχομανής Ι. Κωλέττης, διατηρούσε ιδιωτικό στρατό, ακόμη και επί Όθωνα, μέχρι που πέθανε (τους μοσχόμαγκες). Τον χρησιμοποιούσε για να «πείθει» τους άπιστους ψηφοφόρους ότι αυτός ήταν η σωστότερη επιλογή, να επαναφέρει στην τάξη τους εκτρεπόμενους αντιπάλους του, ή να συνεχίζει να κυβερνά ενώ είχε χάσει την πλειοψηφία της βουλής («Εάν η βουλή έχασε την εμπιστοσύνη της προς το πρόσωπόν μου, εγώ διατηρώ ακεραία την εμπιστοσύνη μου προς την βουλή») με το έτσι θέλω. Ή όπως λέει ο λαός πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.


1844: Δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης το δεύτερο «Σύνταγμα της Ελλάδος». Ονομάστηκε 2ο Σύνταγμα της Ελλάδας θεωρώντας τα τρία Συντάγματα της Επανάστασης σαν ένα Σύνταγμα με δυο αναθεωρήσεις.  Είχε γίνει απαιτητό με το κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου από τον βασιλιά Όθωνα. Μετά από σύγκλιση της Εθνοσυνέλευσης στις 01.11.1843 οι αντιπρόσωποι των περιοχών της χώρας ασχολήθηκαν με την σύνταξη του νέου Συντάγματος. Σύμφωνα με αυτό η χώρα γίνεται συνταγματική μοναρχία. Το υπογράφει ο πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης Πανούτσος Νοταράς ηλικίας, τότε, 103 ετών. Την ίδια ημέρα ο Όθων παρουσία των πολιτικών, διπλωματικών και εκκλησιαστικών αρχών ορκίζεται την τήρησή του. Η ορκωμοσία θα δημοσιευτεί την 25η Μαρτίου μαζί με τον, εξαιρετικά προοδευτικό για την εποχή του, εκλογικό νόμο που είχε ψηφιστεί και αυτός την 18η Μαρτίου. Αυτό το Σύνταγμα αντικαταστάθηκε από το Σύνταγμα του 1864.


1858: Γεννιέται ο Γερμανός Ρούντολφ Ντίζελ († 29.09.1913, 55 ετών), εφευρέτης του ομώνυμου κινητήρα. Η εφεύρεσή του καθιερώθηκε αρκετά νωρίς στους μεγάλους κινητήρες (για πλοία, τραίνα, φορτηγά), ενώ χρειάστηκε 1,5 αιώνας για να πάρει σεβαστό μερίδιο της αγοράς στους μικρούς (ΙΧ).


1863: «Η εν Αθήναις Β’ των Ελλήνων Συνέλευσις» αναγορεύει παμψηφεί βασιλιά των Ελλήνων τον Γεώργιο Α’. Το ανακοινώνει την ίδια ημέρα προς τους Νομάρχες και Έπαρχους και την επομένη με προκήρυξη προς τον Ελληνικό λαό. Είχε επιλεγεί από τις μεγάλες δυνάμεις για βασιλιάς της Ελλάδας σαν η μόνη λύση μια και απαγορευόταν σε κάποια από τις τρεις να τοποθετήσει δικό της βασιλιά στην Ελλάδα. Ο όρος “Βασιλεύς των Ελλήνων” παρουσιάζεται για πρώτη φορά και παρά την έκφραση αντιρρήσεων από Τουρκικής πλευράς. Γιατί με το “Ελλήνων” συμπεριλαμβανόταν και οι Έλληνες που ήταν ακόμη υπόδουλοι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Άλλωστε γι’ αυτό και ο προκάτοχός του Όθων είχε ονομαστεί βασιλεύς της Ελλάδος.


1868: Πεθαίνει σε ηλικία 73 ετών ο Μπενιζέλος Ρούφος. Μέλος της Φιλικής Εταιρείας, αγωνιστής της Επανάστασης του ’21 με δικό του στρατιωτικό σώμα, πολιτικός, υπουργός και τέσσερις φορές πρωθυπουργός* της Ελλάδας. Από τους πρωταγωνιστές στο κίνημα για την έξωση του Όθωνα ήταν μέλος της τριμελούς προσωρινής κυβέρνησης. Στην πρώτη πρωθυπουργία του, πέρασε «Θέσπισμα» και άρχισε η κατασκευή του σιδηροδρόμου Αθηνών Πειραιώς. Η δεύτερη θητεία του ήταν συνεχόμενη της πρώτης και στιγματίστηκε από τα Ιουνιανά. Στην τρίτη και τέταρτη θητεία του το 1865-66 ήταν πρωθυπουργός κοινής αποδοχής, για να λυθεί το αδιέξοδο ακυβερνησίας από τους «άσπονδους φίλους» Δ. Βούλγαρη και Αλ. Κουμουνδούρο. Πέθανε φορώντας φουστανέλα, αρνούμενος κάθε «φράγκικη» φορεσιά.

* Περίοδος Επιλογή  Διάρκεια
29.04.1863 -21.06.1863 Συνεργασίας 1 μήνας και 20 μέρες
21.06.1863 -25.10.1863 Συνεργασίας 4 μήνες και 4 μέρες
28.11.1865-26.01.1866 Συνεργασίας 1 μήνας και 28 μέρες
26.01.1866 -09.06.1866 Συνεργασίας 4 μήνες και 14 μέρες
Σύνολο 1 χρόνος, 6 μήνες και 6 μέρες

1913: Δολοφονείται στην Θεσσαλονίκη σε ηλικία 67 ετών ο βασιλιάς Γεώργιος Α’ στην 50ή επέτειο ανακήρυξής του σε βασιλιά των Ελλήνων.  Είχε παραμείνει εκεί από την απελευθέρωση της πόλης το 1912 προκειμένου να την κατοχυρώσει στην Ελλάδα. Γιος του Χριστιανού Θ΄, του Οίκου Σλέσβιχ – Χολστάιν – Ζόντερμπουργκ– Γκλύξμπουργκ Όλντενμπουργκ (Schleswig – Holstein – Sonderburg – Glücksburg – Oldenburg). Τα μέλη της οικογένειάς του έμειναν στην εξουσία της Ελλάδας, με αρκετά διαλείμματα, μέχρι και το δημοψήφισμα του 1974. Τροφοδότησε με απογόνους και ξένους οίκους όπως της Αγγλίας και της Ισπανίας. Εκτός από τους επίσημους απογόνους είχε πολλούς, όπως λέγεται, ανεπίσημους ντόπιους και ξένους. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Κωνσταντίνος Α’. Ο δολοφόνος τουμ Αλέξανδρος Σχινάς, αναρχικός και πιθανόν πράκτορας ξένων δυνάμεων «αυτοκτόνησε» στις 6 Μαΐου πηδώντας από το παράθυρο του κελιού του, ενώ τα έγραφα της ανάκρισης κάηκαν, από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο ατμόπλοιο που τα μετέφερε στον Πειραιά. Η μόνη χώρα που έβγαινε κερδισμένη από τον θάνατό του ήταν η Γερμανία. Στο ιδιωτικό ανάκτορό του στην Κοπεγχάγη συγκεντρωνόταν συχνά συγγενείς και φίλοι που μηχανορραφούσαν εναντίον της Πρωσίας και του Βίσμαρκ (όσο αυτός ζούσε). Αντίθετα ο Κωνσταντίνος ήταν πιστός εφαρμοστής των επιθυμιών/εντολών της. Ο ανακριτής της υπόθεσης  Β. Κανταρές το μόνο που ανακοίνωσε ήταν: “Ζήτησον τον ωφελούμενον εκ του εγκλήματος” χωρίς να τολμήσει να τον κατονομάσει. Η σύζυγος του Γεωργίου και μητέρα του Κωνσταντίνου Όλγα έχοντας υποψιαστεί από την πρώτη στιγμή τι έγινε, επισκεύτηκε τον Σχινά στο κρατητήριο έμεινε τρεις ώρες συζητώντας μαζί του και φεύγοντας του έκανε δώρο μια Αγία Γραφή. Ούτε αυτή μίλησε ποτέ για το θέμα. Τι να πει άλλωστε. Σκότωσαν τον άντρα μου για να γίνει βασιλιάς ο γιος μου;


1926: Ιδρύεται η Ακαδημία Αθηνών. Μετά από ένα αιώνα προσπαθειών του πνευματικού και πολιτικού κόσμου και 40 χρόνια από την αποπεράτωση του κτιρίου της, δημιουργείται νομοθετικά με συντακτική απόφαση, ΦΕΚ 96/18.03.26, ο Οργανισμός της Ακαδημίας. Την συντακτική απόφαση υπογράφει ο Πρωθυπουργός Θεόδωρος Πάγκαλος την ίδια ημέρα που ανακοινώνει την παραίτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας (από τις 15.03) Παύλου Κουντουριώτη και προκηρύσσει εκλογές για την ανάδειξη του νέου Προέδρου. Πρώτος πρόεδρος της Ακαδημίας ήταν ο Φωκίων Νέγρης ενώ το Δ.Σ. αποτελούσαν οι Γεώργιος Xατζιδάκις αντιπρόεδρος, Σίμος Mενάρδος γενικός γραμματεύς, Kωστής Παλαμάς γραμματεύς επί των πρακτικών, Γεώργιος Δροσίνης γραμματεύς επί των δημοσιευμάτων.


1936: Πεθαίνει σε ηλικία 71 ετών ο Ελευθέριος Βενιζέλος στο Παρίσι που ζούσε σαν φυγόποινος. Στην Ελλάδα εκκρεμούσε η εκτέλεση της θανατικής ποινής στην οποία είχε καταδικαστεί ερήμην από στρατοδικείο που είχαν στήσει οι πολιτικοί του αντίπαλοι.  Ενταφιάζεται στο Ακρωτήρι της Κρήτης με αγνάντι τα χώματα και τη θάλασσα που έκανε Ελληνικά όσο ζούσε. Η μικρότητα των αντιπάλων του δεν επέτρεψε ούτε να διέλθει η σωρός του από την Αθήνα. Πρωταγωνίστησε στην απελευθέρωση της ιδιαίτερης πατρίδας του την Κρήτη. Εκλέχτηκε 7 φορές πρωθυπουργός* της Ελλάδας. Διπλασίασε την Ελλάδα, την έσωσε από πάρα πολλά δεινά (ακόμη και εξόριστος) και έκανε τους Έλληνες περήφανους όταν αναφέρονται στο όνομά του.  Σε αντάλλαγμα της προσφοράς του πέρα από την θανατική καταδίκη, έκαναν αλλεπάλληλες απόπειρες δολοφονίας του (1)(2) και επίσημη εκκλησία διοργάνωσε δημόσιο ανάθεμα. Το κίνημα του Βενιζελισμού, σαν σύστημα, ποδηγέτησε τον πολιτικό χώρο στην Ελλάδα έως το τέλος του εικοστού αιώνα.

* Περίοδος Επιλογή Διάρκεια
06.10.1910 -19.05.1912 Εκλογές 1 χρόνος 7 μήνες και 13 μέρες
19.05.1912 -25.02.1915 Εκλογές 2 χρόνια 8 μήνες και 6 μέρες
10.08.1915-24.09.1915 Πλειοψηφία 1 μήνας και 14 μέρες
14.06.1917 -04.11.1920 Ανάθεση 3 χρόνια 4 μήνες και 20 μέρες
11.01.1924 -06.02.1924 Εκλογές 27 μέρες
04.07.1928 -26.05.1932 Εκλογές 3 χρόνια 10 μήνες και 22 μέρες
05.06.1932 -04.11.1932 Πλειοψηφία 5 μήνες
Σύνολο 12 χρόνια, 2 μήνες και 12 μέρες

1938: Σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία του, έρχεται η καρδία του Pierre Frédy, Baron de Coubertin (ιδρυτής των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων), στον Πειραιά για να ταφεί στην Ολυμπία. Δημιούργησε την ΔΟΕ (Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή) το 1894 και το 1896 είδε να υλοποιείται το όνειρο και οι αγώνες του με την πραγματοποίηση των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών αγώνων στην Αθήνα.


1960: Υπογράφεται συμφωνία, μεταξύ Ελλάδας και Δ. Γερμανίας, σαν αποζημίωση των “θυμάτων του εθνικοσοσιαλισμού”. Το ύψος της αποζημίωσης ήταν 115 εκ Μάρκα ($26 εκ.). Σε σημερινά χρήματα ∼$218 εκατομμύρια. Ταυτόχρονα υπογράφεται δεύτερη συμφωνία (σύμβαση), με την οποία παρέχεται η ευχέρεια κατοίκων της μιας χώρας να ασκούν δραστηριότητα στην άλλη και τα πλοία κάθε μιας από τις συμβαλλόμενες χώρες να έχουν την ίδια μεταχείριση με αυτά των ντόπιων πλοίων. Η Συμφωνία δεν ήταν ούτε καλή ούτε κακή. Σύμφωνα με τις πολεμικές αποζημιώσεις που δόθηκαν σε άλλες χώρες είμαστε στον μέσο όρο, ανάλογα με τις ζημιές που είχαμε υποστεί. Στην συμφωνία δεν περιλαμβάνονται κλαδικές αποζημιώσεις όπως αυτή της κλοπής των καπνών για την οποία δόθηκε χωριστή αποζημίωση, ή της κλοπής του γλεύκους και μούστου για την οποία δεν δόθηκε καμία αποζημίωση. Το σοβαρότερο απ΄ όλα ήταν ότι εξαιρούνταν από τους δικαιούχους (Άρθρο 3, παρ. 4) οι αντιστασιακοί (“Οι παθόντες εξ αιτίας συμμετοχής εις ένοπλον δράσιν κατά των γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων”), οι παθόντες εξ αιτίας πολεμικών γεγονότων, οι αιχμάλωτοι πολέμου, οι καταδικασθέντες δι εθνικήν αναξιότητα διάδοχοι των δικαιούχων (χαρακτηρισμένοι αριστεροί, κομουνιστές κλπ, αλλά και των λογοδοτών) κλπ. Αυτό δεν συμπεριλαμβανόταν στην διμερή συμφωνία, αλλά επαφίονταν στην κρίση της Ελληνικής κυβέρνησης (Άρθρο 2 σελ. 1263 του ΦΕΚ). Ένα δεύτερο στοιχείο της συμφωνίας για τις πολεμικές αποζημιώσεις είναι ότι υπογράφηκε με γνώση και των δύο συμβαλλομένων ότι παρά τις σημαντικές (ποσοστιαία) εξαιρέσεις δεν θα επαρκούσε για να πληρωθούν τα θύματα. Γι’ αυτό και υπογράφηκε σαν αντιπαροχή η δεύτερη που συνέφερε και τις δυο πλευρές: Την Γερμανία γιατί μείωνε το κόστος πάνω από 50%, προμηθεύοντας την ταυτόχρονα με φτηνά εργατικά χέρια και εμπορικά σκάφη για να αναπτύξει εκ νέου την κατεστραμμένη παραγωγική μηχανή της. Την Ελλάδα γιατί ξεφορτωνόταν περίπου μισό εκατομμύριο, ανεπιθύμητους στην κυβέρνηση της ΕΡΕ, ψηφοφόρους/εργάτες (άνεργους στην Ελλάδα) και ταυτόχρονα ενίσχυε τους ημέτερους εφοπλιστές. Το τρίτο και εξ ίσου σοβαρό στοιχείο της συγκεκριμένης συμφωνίας ήταν ότι μεγάλο μέρος των αποζημιώσεων δεν δόθηκε σε χρήμα, αλλά σε είδος (πεπαλαιωμένος μηχανολογικός εξοπλισμός). Ένα άλλο πολύ σοβαρό στοιχείο είναι ότι η Ελλάδα σαν κράτος, σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα πληγέντα κράτη, δεν φρόντισε για την αποκατάσταση των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας. Αντίθετα μετατόπισε την ευθύνη αποκατάστασής τους ολοκληρωτικά στην Δ. Γερμανία. Το ανώτερο ποσό αποζημίωσης οριζόταν σε 70.000 δρχ. (ο θάνατος αποτιμούνταν σε 35.000 δρχ.). Οι 96.876 δικαιούχοι έλαβαν τελικά το ∼54% της αξίας της επιδικασθείσης από τα Πρωτοδικεία αποζημίωσης, μείον το 5% του επιδικασθέντος ποσού σε αμοιβές δικηγόρων, εξόδων παραστάσεως κλπ (Άρθρο 12 παρ. 1). Το 1975 πάλι επί κυβερνήσεως Καραμανλή τους δόθηκε επιπλέον ένα 4% επί των επιδικασθέντων. Η Ελλάδα παρ΄ όλο που ήξερε το ακριβές συνολικό ποσό έξι μήνες μετά την επικύρωση της Συμφωνίας, δεν ζήτησε την αναπροσαρμογή του χάνοντας οριστικά κάθε δικαίωμα μεταγενέστερων διεκδικήσεων. Σ΄αυτό συνέδραμε και η αναστολή με Νόμο (3933/1959) κάθε δίωξης των ναζί για εγκλήματα πολέμου κατά της Ελλάδας. Η χώρα μας το μόνο που μπορεί να διεκδικήσει σήμερα είναι η επιστροφή των χρημάτων του αναγκαστικού κατοχικού δανείου (ύψους 4,9 δισ. χρυσών λιρών Αγγλίας, εκείνης της εποχής) με τους νόμιμους τόκους, ισομερώς από Ιταλία και Γερμανία, πράγμα που ποτέ δεν έχει κάνει μέχρι σήμερα.


1962: Υπογράφονται από την Γαλλία και το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Αλγερίας οι συμφωνίες του Évian. Με αυτές συμφωνείται η κατάπαυση του πυρός και από τα δυο μέρη, την επομένη 19 Μαρτίου. Είναι το επίσημο και νικηφόρο τέλος του αγώνα της Αλγερίας για ανεξαρτησία από την Γαλλία μετά από επτάμισι χρόνια πολέμου.


1980: Πεθαίνει σε ηλικία 80 ετών ο Έριχ Φρομ, Γερμανός κοινωνικός ψυχολόγος, κοινωνιολόγος, ουμανιστής φιλόσοφος και σοσιαλδημοκράτης. Κατέρριψε πολλούς μύθους ιδίως του Freud. Με τον Marx έπλευσε συμβιβαστικά παρά την τελείως διαφορετική βάση των θεωριών τους. Από τον τελευταίο είναι πολύ πιο ανατρεπτικός και «επικίνδυνος» μέσα από την τεχνοκρατική θεώρηση του ανθρώπινου είδους. Δεν το αναφέρει πουθενά, άμεσα, ή έμμεσα, αλλά το μόνο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από την δικιά του ερμηνεία της ιστορικής ανάπτυξης του ανθρώπου και των κοινωνικών συστημάτων, είναι ότι  άνθρωποι και λαοί, ήταν και δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά αντίπαλοι με την εξουσία και το αντίστροφο. Ο βαθμός «επικινδυνότητάς» του φαίνεται και από το ότι όλες οι σχολές κοινωνιολογίας σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου, τον αναφέρουν σαν έναν από τους πατέρες της κοινωνιολογίας, αλλά δεν δίνουν δείγμα, ή στίγμα της δουλειάς του προτιμώντας να διδάξουν Marx, ακόμη και στην Αμερική.

Ο πετυχημένος επαναστάτης είναι πολιτικός, ο αποτυχημένος είναι εγκληματίας.

Αν είμαι ότι έχω, κι αν ότι έχω χαθεί, τότε ποιος είμαι;

Η ελευθερία δεν κινδυνεύει λιγότερο όταν προσβάλλεται εν ονόματι του αντιφασισμού παρά εν ονόματι του απροκάλυπτου φασισμού.


1996: Πεθαίνει σε ηλικία 84 ετών ο Οδυσσέας Ελύτης, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες ποιητές.


2001: Στη Γενική απογραφή που γίνεται εκείνη την ημέρα στην Ελλάδα ο πληθυσμός της είναι 10.947.097. 710.705 παραπάνω από τον αντίστοιχο του 1911. Δεν υπάρχει σημείο σύγκρισης με την απογραφή του 2011 γιατί και η Eurostat την θεωρεί αναξιόπιστη, αλλά και η ίδια η η ΕΛΣΤΑΤ την «διόρθωσε» εκ των υστέρων. Οι ξένοι υπήκοοι είναι 624.592 περισσότεροι. Παρ’ όλα αυτά, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ελλάδας, ο αναλφαβητισμός, υποχωρεί από 1.834.737 αναλφάβητους του 1991 σε 1.008.752 (-45.02%). Δείτε κάποια στοιχεία κατά περιοχές.


←17 Μαρτίου

19 Μαρτίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.