Σαν σήμερα 25 Μαρτίου


Διεθνής ημέρα ανάμνησης των θυμάτων της δουλείας.
Θέμα του 2017: Θυμηθείτε την δουλεία: Αναγνωρίζοντας την κληρονομιά και την συνεισφορά των ατόμων αφρικανικής καταγωγής.


Διεθνής ημέρα αλληλεγγύης στα μέλη του ΟΗΕ που είναι κρατούμενοι ή αγνοούμενοι.
Η ημέρα καθιερώθηκε στην επέτειο της απαγωγής του Alec Collett. Ενός πρώην δημοσιογράφου που δούλευε στην Μέση Ανατολή για λογαριασμό του ΟΗΕ. Ήταν στην υπηρεσία αρωγής και έργων για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNRWA). Τον απήγαγαν ένοπλοι το 1985. Το πτώμα του βρέθηκε στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου το 2009.


717: Στέφεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου ο Λέων Γ’ Ίσαυρος. Εικονομάχος, διαδέχεται τον ανίκανο Θεοδόσιο Γ’, πρώην φοροεισπράκτορα, την στιγμή που οι Άραβες βάδιζαν κατά της Κωνσταντινούπολης. Χρειάστηκε να πολεμήσει τόσο κατά των Αράβων, όσο και κατά των Λομβαρδών του Πάπα. Νίκησε και στις δυο περιπτώσεις, με αποτέλεσμα να αφαιρέσει όλη την εκκλησιαστική περιουσία από τον Πάπα. Νομοθετικά εξέδωσε την «Εκλογή» όπου προσπάθησε, με «χαμηλό προφίλ», να περάσει επαναστατικές για την εποχή του ιδέες και νόμους. Η «Εκλογή» καταργούσε την δουλοπαροικία, ευνοούσε τον μικρό κλήρο σε σχέση με τις μεγάλες ιδιοκτησίες γης, καταργούσε για τα περισσότερα αδικήματα την ποινή του θανάτου, εξομοίωνε περιουσιακά την γυναίκα με τον άντρα, καταργούσε την παλλακεία, και περιόριζε τις αιτίες διαζυγίου. Τέλος όριζε ρητά ότι όλοι οι πολίτες ήταν ίσοι απέναντι στο Νόμο. Ήταν η πρώτη Νομοθετική εργασία στα Ελληνικά. Πέθανε το 741 και άφησε διάδοχο στο θρόνο τον γιό του Κωνσταντίνο Ε’ (τον Κοπρώνυμο όπως τον ονόμασαν οι εικονόφιλοι). Με το τέλος της δυναστείας των Ισαύρων (802) τα περισσότερα από όσα είχε πετύχει, ακυρώθηκαν από τους μετέπειτα εικονόφιλους αυτοκράτορες, το Πατριαρχείο και τον Πάπα.


1821: Η επίσημη έναρξη του αγώνα των Ελλήνων για απελευθέρωση από τον Τουρκικό ζυγό. Σ΄ έναν αγώνα που μόνο σε ψυχές δώσανε 800.000 για να γίνει η Ελλάδα κράτος. Η ημερομηνία εορτασμού ήταν επιθυμία του Αλέξανδρου Υψηλάντη.

Τα προηγηθέντα της εξέγερσης και αμέσως μετά περιγράφονται από τον ίδιο τον Π. Π. Γερμανό. Περιγραφή της επανάστασης του 21 και αποτύπωση συμβάντων του αγώνα διασώζεται στα απομνημονεύματα του Ν. Σπηλιάδη. Τα απομνημονεύματα του Φωτάκου, (Φώτης Χρυσανθόπουλος),  υπασπιστής – γραμματικός του Κολοκοτρώνη). Και βέβαια τα  απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη, που με ένα μοναδικό τρόπο αποτυπώνει με την Ρουμελιώτικη γλώσσα του τα συμβάντα που έζησε. Υπάρχει και η “Γενική Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως” του Λάμπρου Κουτσονίκα στην οποία μπορείτε να βρείτε περιστατικά που δεν αναφέρονται καθόλου στις άλλες ιστορίες, ή άλλα τα οποία έχουν υποβαθμίσει. Κυρίως όμως θα βρείτε τον πραγματικό ρόλο που έπαιξαν οι Μεγάλες Δυνάμεις σε όλη τη διάρκεια της Επανάστασης.
Η επέτειος άρχισε να εορτάζεται τελείως ανεπίσημα το 1834. Το 1838 έγινε υπό την σκέπη του βασιλικού ζεύγους Όθωνα και Αμαλίας, με προγραμματισμένη δοξολογία και εκδηλώσεις που ακολούθησαν. Ο βασιλιάς κατά περίεργο τρόπο εξέδωσε βασιλικό διάταγμα για τον εορτασμό που διανεμήθηκε στον τύπο αλλά δεν δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ. Άρα δεν είχε επίσημη ισχύ. Ήταν μια πολύ περίεργη κίνηση που επιδέχεται πολλές ερμηνείες για τα αίτια της. Δεν ήθελε τον εορτασμό ειδικά ταυτισμένο με τον θρησκευτικό Ευαγγελισμό; Τον θεωρούσε αντίπαλο της δικιάς του υστεροφημίας; και του οίκου του; (Τότε ακόμη ήλπιζε σε απογόνους). Δεν ήθελε να δώσει αξία στους επιβιώσαντες μέχρι τότε αγωνιστές; Μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ.


1844: Δημοσιεύεται ο Εκλογικός Νόμος που διέπει τους κανόνες βουλευτικών εκλογών σε όλη τη διάρκεια της βασιλείας του Όθωνα. Ορίζει τον αριθμό των βουλευτών, ποιοί έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και ποιοι του εκλέγεσθαι, την συμπλήρωση των εκλογικών καταλόγων. Εκλογικά τμήματα ορίσθηκαν σε κάθε Δήμο ο πιο ευρύχωρος ναός και η διάρκεια των εκλογών οκταήμερη. Την ακριβή ημερομηνία έναρξης της εκλογικής διαδικασίας (μέσα στα χρονικά πλαίσια που ορίζονταν από την προκήρυξη των εκλογών) την όριζαν, για κάθε Δήμο, οι Διοικητές των επαρχιών, αφού έπαιρναν το ΟΚ από τους Δημάρχους ότι ήταν έτοιμοι για την διεξαγωγή τους. Ορίζεται ότι οι 5μελείς εφορευτικές επιτροπές θα αποτελούνται από μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, που θα επιλέγονται με κλήρο και ότι η εκλογή των βουλευτών θα γινόταν με ψηφοδέλτιο. Σε συνδυασμό με το Άρθρο 66 του Συντάγματος που όριζε την ίδια βουλή που θα προέκυπτε από τις εκλογές να είναι και το εκλογοδικείο, διασφάλιζε την νόμιμη νοθεία των αποτελεσμάτων, μια και η πλειοψηφία ακύρωνε τους αντιπολιτευόμενους βουλευτές. Αν παρ’ όλα αυτά οι ευνοούμενοι του παλατιού και του Υπουργείου (όπως ονομαζόταν η κυβέρνηση) δεν είχαν την πελιοψηφία, ανακάλυψαν την πατέντα της δημιουργίας επιτροπής/ων από τους βουλευτές για την εκδίκαση της νομιμότητας των βουλευτών. Αντικαταστάθηκε με τον Εκλογικό Νόμο του 1864.


1872: Γίνονται τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Γρηγορίου Ε’ στην είσοδο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν δωρεά του Γεωργίου Αβέρωφ και είχε φιλοτεχνηθεί από τον Γεώργιο Φυτάλη. Αποτέλεσε ένα από τα βήματα αποκατάστασης της μνήμης του Πατριάρχη από την Ελληνική Πολιτεία και Εκκλησία. Στα αποκαλυπτήρια είχε προγραμματιστεί να εκφωνήσει διθύραμβο προς τιμήν του πατριάρχου ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. Όταν ο ποιητής άρχισε την απαγγελία του γνωστού «Πως μας θωρείς ακίνητος, που τρέχει ο λογισμός σου…» πετάχτηκε το επώνυμο πειραχτήρι της εποχής, ο Γεώργιος Σουρής και προλαβαίνοντας την συνέχεια του στίχου είπε «συγχώρεσέ τον Δέσποτα που κατουρεί ομπρώς σου».


1884: Γίνονται τα εγκαίνια του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Είναι το μεγαλύτερο Νοσοκομείο των Βαλκανίων. Στα εγκαίνια συμμετέχει όλη η πολιτική ηγεσία της χώρας.


1896: Στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο γίνεται η έναρξη των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Έχουν μεσολαβήσει 1500 χρόνια από την κατάργησή τους, στην ουσία, από τον Μέγα Θεοδόσιο, αφού απαγόρεψε τις θυσίες κατά την διάρκεια των αγώνων που ήταν και το οικονομικό τους στήριγμα. Η ιδέα και η πρώτη προσπάθεια αναβίωσης ανήκουν στον Ευαγγέλη Ζάππα. Η σπίθα αυτή μεταλαμπαδεύτηκε και αυτός που κατάφερε να την μετατρέψει διεθνώς σε Ολυμπιακή φλόγα ήταν αδιαμφισβήτητα ο Βαρώνος Πιερ ντε Κουμπερτέν. Πρώτος πρόεδρος της ΔΟΕ ήταν ο σημαντικότερος Ελληνικός παράγοντας για την αναβίωσή τους: Ο Δημήτριος Βικέλας.


1918: Πεθαίνει σε ηλικία 56 ετών ο Γάλλος συνθέτης Claude Debussy. Από τους μεγαλύτερους συνθέτες όλων των εποχών. Ένας από τους δύο μεγαλύτερους συνθέτες της Γαλλίας, με τον Μωρίς Ραβέλ. Ιμπρεσιονιστής, που τα έργα του ήταν η γέφυρα από την κλασσική στην σύγχρονη μουσική.
Clair de lune.
Arabesque I.
Prélude à l’Après-midi d’un faune.
Sirenes.
Rêverie.


1922: Δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης και ισχύει από εκείνη την μέρα η σύναψη αναγκαστικού εσωτερικού δανείου 1.600.000.000. Αυτό σύμφωνα με τους όρους του δανείου σήμαινε: Κόψιμο των χαρτονομισμάτων στη μέση. Το κομμάτι που είχε την εικόνα του Γ. Σταύρου θα χρησιμοποιούνταν σαν χαρτονόμισμα της μισής αξίας από την ονομαστική του τιμή και το άλλο μισό με τον θυρεό θα εξαργυρωνόταν στην Εθνική Τράπεζα με ομόλογα αξίας ίσης πάλι με το μισό της αξίας του τραπεζογραμματίου. Εκτός από την διχοτόμηση των χαρτονομισμάτων στο ίδιο άρθρο προβλεπόταν η διχοτόμιση των κερμάτων. Εκτός από το Αναγκαστικό Δάνειο, με τον ίδιο Νόμο διπλασιαζόταν ο φόρος καθαράς προσόδου (Άρθ. 10.2), ενώ όλοι οι άλλοι φόροι αυξανόταν κατά 10% (Άρθ. 10.3).  Ο Νόμος, δυστυχώς όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν αιφνιδιαστικός αλλά εισήχθηκε στην βουλή με την κανονική διαδικασία μέρες νωρίτερα. Φυσιολογικά έγινε γνωστός πολύ πριν ψηφιστεί και η επίδρασή του στην αγορά ήταν πολλαπλασιαστικά καταστροφική. Το χρηματιστήριο, η Τράπεζες και τα Δημόσια Ταμεία έκλεισαν. Οι καταναλωτές ξεχύθηκαν στην αγορά και κάθε τι το εμπορεύσιμο έγινε αντικείμενο συναλλαγής μια και οι έμποροι δεν δεχόταν να το πουλήσουν στην παλιά τιμή, ή το απέσυραν από την αγορά. Ο φιλοκυβερνητικός τύπος ενώ πριν την ψήφιση έδινε φειδωλά μεν αλλά την σωστή διάσταση του προβλήματος, έπειτα από πιέσεις; δωροδοκίες; όπως έχει γραφτεί και γράφεται; έφτασε να διαψεύδει άρθρα του Νομοσχεδίου. Ο αντικυβερνητικός (βενιζελικός και κομουνιστικός) είχε εύκολη δουλειά. Δεν χρειάστηκε να διεκτραγωδήσει την κατάσταση μια και δεν μπορούσε να γράψει καμιά υπερβολή σε σχέση με αυτά που συνέβαιναν. Μετά μάλιστα την δολοφονία του Καβαφάκη για εκφοβισμό των υπολοίπων είχαν εξαγριωθεί περισσότερο. Συνέπεια: το δάνειο δεν καλύφθηκε.
Η ανάγκη αυτών των μέτρων προέκυψε από την άρνηση χορήγησης δανείου στην Ελλάδα απ΄ όλα τα κράτη παρά την πεντάμηνη περιοδεία του πρωθυπουργού στην Ευρώπη. Ακόμη και ένα δάνειο από ιδιώτες (Τράπεζες) στο Λονδίνο μπλοκαρίστηκε από την Αγγλική κυβέρνηση. Τον Φεβρουάριο είχαν τυπωθεί 500 εκατ. επιπλέον δραχμές εκτοξεύοντας τον πληθωρισμό στα ύψη. Μπροστά στο αδιέξοδο για την άμεση εξεύρεση χρημάτων η μόνη λύση ήταν το αναγκαστικό δάνειο. Οι κυβερνήσεις των χωρών της Αντάντ αρνούνταν την χορήγηση δανείου στην Ελλάδα γιατί όπως είχαν προειδοποιήσει κάθε απόπειρα επαναφοράς του Γερμανόφιλου βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ στην Ελλάδα θα σήμαινε εχθρική ενέργεια της χώρας μας εις βάρος τους. Η Γερμανία από την άλλη βοηθούσε με νύχια και με δόντια την σύμμαχό της στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Τουρκία. Έτσι η Ελλάδα απομονωμένη απ΄ όλες τις χώρες με πλήρη αδυναμία εφοδιασμού του στρατεύματος στην Μικρά Ασία θα συρόταν σε μια όχι απλά ταπεινωτική ήττα αλλά θα έχανε σύμφωνα με τις προτάσεις των πρώην φίλων της και όσα εδάφη της είχαν παραχωρηθεί με την Συνθήκη των Σεβρών. Ο Γούναρης και αυτοί που αντιπροσώπευε δεχόταν σύμφωνα με δήλωσή του κάθε εδαφική απώλεια. Τους αρκούσε να τους δινόταν τα λεφτά προκειμένου να διατηρηθούν στην εξουσία. Έβαλαν τον φιλικό τους τύπο να βρίζει απροκάλυπτα τον Πατριάρχη με φράσεις όπως «… ο απαίσιος εκείνος καλόγηρος, ο επιβάς του πατριαρχικού θρόνου…» ή «… ο σατανικός αυτός καλόγηρος…». Τον Πατριάρχη Μελέτιο Δ΄ που μετά την επικράτηση του Κεμάλ Ατατούρκ και την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους αναγκάστηκε να φύγει για το Άγιο Όρος. Ο τύπος που ήταν ήδη υπό καθεστώς λογοκρισίας για το θέμα της Μικρασιατικής Εκστρατείας απειλήθηκε και με ολοκληρωτική λογοκρισία λόγω της γενικότερης αντεθνικής δράσης των Βενιζελικών εφημερίδων. Στον τύπο κυκλοφορεί, πέντε ημέρες και μετά, αυνεχώς τεράστια διαφήμιση στον συμπολιτευόμενο τύπο: «Τα στέμματα του δανείου είναι εθνική παρακαταθήκη στα χέρια του λαού. Μην τα πωλείτε. Εξευτελίζεται την περιουσίαν σας χωρίς να το αντιλαμβάνεστε» και στον αντιπολιτευόμενο: «Οι πωλούντες τα στέμματα του δανείου ζημιώνουν τον εαυτόν τους και την πατρίδα. Αν πιέζησθε από χρηματικήν ανάγκη ενεχυριάσετέ τα εις την Εθνικήν Τράπεζαν αλλά μην τα πωλείτε». Τέλος συλλαμβάνονται την 5η Απριλίου αυτοί που είχαν υπογράψει το Δημοκρατικό Μανιφέστο.  Το δημοσίευμα που επαληθεύονταν όλο και περισσότερο κάθε μέρα που περνούσε. Το Αναγκαστικό Δάνειο με την ταυτόχρονη αποδοχή των όρων της Άγκυρας ήταν η επίσημη και δημόσια αποδοχή της πλήρης αδιαφορίας για τις τύχες του Ελληνικού λαού αρκεί να μην έχανε η Αυλή και οι συν αυτήν το θρόνο της Ελλάδας.


1924: Η Δ’ Συντακτική Εθνοσυνέλευση εκδίδει ψήφισμα με το οποίο η Ελλάδα κηρύσσεται Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το ψήφισμα επικυρώνεται με δημοψήφισμα και χρέη πρώτου Πρόεδρου αναλαμβάνει ο μέχρι εκείνη τη στιγμή αντιβασιλεύς Παύλος Κουντουριώτης. Θα συνταχθεί νεο Σύνταγμα το 1927, με το οποίο, εκτός των άλλων (συνταγματική κατωχύρωση της αρχής της δεδηλωμένης), ορίζει πολίτευμα της χώρας την Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, που αντικαθιστά την Βασιλευομένη Δημοκρατία. Να σημειωθεί ότι είχε παρεμβληθεί το θνησιγενές Σύνταγμα του 1925, που είχε ορίσει το νέο πολίτευμα. Το πολίτευμα αυτό καταργήθηκε με πραξικόπημα σε Βασιλευομένη Δημοκρατία.


1932: Αμέσως μετά την παρέλαση, γίνονται τα εγκαίνια του μνημείου του «Άγνωστου Στρατιώτη». Λόγω του απαράδεκτου αισθητικού αποτελέσματος του χώρου, δεν παρευρίσκεται κανένα σημαντικό μέλος της πολιτικής ηγεσίας.


1938: Πραγματοποιείται η πρώτη εκπομπή του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών. Πρώτη μετάδοση και μάλιστα εξωτερική (από τα ανάκτορα) είναι ο λόγος του βασιλιά Γεώργιου Β΄ για την επέτειο της 25ης Μαρτίου. Το σήμα του σταθμού ήταν και παρέμεινε για αρκετές δεκαετίες το «Τσοπανάκος ήμουνα προβατάκια έβοσκα» με φλογέρα και υπόκρουση κουδουνιών προβάτων. Τα στούντιο ήταν στο Ζάππειο και ο πομπός στα Λιόσια. Ο σταθμός ανήκε στην ΥΡΕ (Υπηρεσία Ραδιοφωνικών Εκπομπών) που είχε ιδρύσει η κυβέρνηση Μεταξά από το 1936. Οι πρώτες καθημερινές (βραδυνές ήταν στην πραγματικότητα) τακτικές εκπομπές άρχισαν την 21η Μαΐου. Ο πρώτος ερασιτεχνικός ραδιοφωνικός σταθμός στην Ελλάδα είχε κατασκευασθεί από τον ηλεκτρονικό Χρήστο Τσιγγιρίδη το 1926 στην Θεσσαλονίκη και είχε εκπέμψει για πρώτη φορά κατά την διάρκεια της 1ης ΔΕΘ.


1957: Υπογράφεται η Συνθήκη της Ρώμης με την οποία ιδρύεται η ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα). Οι ιδρυτικές χώρες ήταν: Βέλγιο, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο,  Δυτική Γερμανία. Ήταν οι ίδιες χώρες που το 1951 είχαν ιδρύσει την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα. Το 1992 μετασχηματίστηκε, με την Συνθήκη του Μάαστριχτ, στην σημερινή ΕΕ.


←24 Μαρτίου

26 Μαρτίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s