Σαν σήμερα 5 Απριλίου

Πανελλήνια ημέρα προσφύγων.
Είναι υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και σμμετέχουν σωρεία φορέων, με πολλές δράσεις.


1900: Ο Άρθουρ Έβανς μόλις 14 ημέρες μετά την έναρξη των ανασκαφών της Κνωσού, ανακαλύπτει το πρώτο κιβώτιο με 350 πήλινες πλάκες στις οποίες υπάρχει γραμμική γραφή Β’. Σταδιακά θα ανακαλυφθούν 3.000 πήλινες πλάκες. Καταλαβαίνει ότι είναι Ευρωπαϊκή γραφή, αλλά αρνούμενος ότι είναι Ελληνική, αποτυγχάνει να την αποκρυπτογραφήσει. Ύστερα ευρήματα ανασκαφών που είχαν γίνει, ή έγιναν μετέπειτα σε άλλα μέρη της Ελλάδας, Μυκήνες, Πύλος, Θήβα κλπ, απέδειξαν ότι ήταν (και) Μυκηναϊκή γραφή. Αυτή η διαπίστωση και η ικανότητα του Μάικλ Βέντρις, αποκρυπτογράφησαν την Γραμμική Γραφή Β’. Ήταν συλλαβική γραφή διάδοχος της Γραμμικής Α’ και εξαφανίστηκε με την καταστροφή του Μυκηναϊκού πολιτισμού κατά τον Ελληνικό Μεσαίωνα (1200-750 π.Χ.). Η γραφή αυτή περιείχε και το πρώτο έγγραφα αποτυπωμένο πλήρες δεκαδικό σύστημα, που ανακάλυψε πάλι και εξέλιξε ο Αρχιμήδης στα μέσα του 30υ π.Χ. αιώνα. Οι πλάκες φυλάσσονται στο Μουσείο Ηρακλείου και μερικές από αυτές είναι στα εκθέματα.


1908: Γεννιέται ο Herbert von Karajan (†16.07.1989 81 ετών), Αυστριακός διευθυντής ορχήστρας, αν όχι ο κορυφαίος από τους μεγαλύτερους που γνώρισε η κλασσική μουσική. Είχε και ελληνικές ρίζες. Ο προπάπους του Γεώργιος Ιωάννης Καραγιάννης ήταν από την Κοζάνη. Μέχρι τον θάνατό του πουλήθηκαν 200 εκατομμύρια δίσκοι του. Ακατάρριπτο ρεκόρ για κλασσική μουσική. Κατά την διάρκεια της ναζιστικής εξουσίας παρέμεινε και εργάστηκε στις φιλαρμονικές της Βιέννης και του Βερολίνου σε ένα κλίμα αμοιβαίας ανοχής. Η γυναίκα του είχε και εβραίικο αίμα, που με δυσκολία κατάπιναν οι Ναζί αλλά επειδή δεν είχε μείνει έστω και κάποιος «δεύτερος» έκαναν τα στραβά μάτια. Δείτε τον στο Radetzky March να διευθύνει την φιλαρμονική της Βιέννης και την πλατεία! Τον «Μπλε Δούναβη» του Στράους και σίγουρα το «Requiem» του Mozart.


1944: Η Κλεισούρα Καστοριάς καίγεται. 280 κάτοικοί της, νεκροί θάβονται σε αυλές εκκλησιών και σπιτιών. Ο σφαγέας της, Karl Schümers αποδοκιμάστηκε τότε από τον επικεφαλής της Γερμανικής Κυβέρνησης στα Βαλκάνια Herman Neubacher, που ονόμασε την επιχείρηση «λουτρό αίματος» που δεν είχε καμία σχέση με την έννοια των αντιποίνων. Μια από τις ατελείωτες θηριωδίες των Ναζί στη χώρα μας. Η μονάδα του K. Schümers συμμετείχε και στην σφαγή του Διστόμου. Ο ίδιος βρήκε οικτρό θάνατο όταν το αυτοκίνητο που επέβαινε πάτησε νάρκη που είχαν τοποθετήσει Έλληνες αντάρτες λίγο έξω από την Άρτα την 18η Αυγούστου 1944.


1945: Εκτελείται από τους ναζί ο Γερμανός διοικητής στρατοπέδων συγκέντρωσης (Μπούχενβαλντ, Ζάξενχαουζεν και Μαϊντάνεκ) Καρλ Κοχ. Οι κατηγορίες εναντίον του ήταν: Υποκίνηση σε φόνο, υπεξαίρεση περιουσίας που κλάπηκε από κρατούμενους και παράνομος πλουτισμός. Ο Κοχ, μεταξύ άλλων, είχε δολοφονήσει και τους θεράποντες ιατρούς του που τον είχαν θεραπεύσει από την σύφιλη, που έπασχε, όπως και όσους γνώριζαν για το θέμα. Η σύζυγός του Ilse Koch η μάγισσα ή σκύλα του Μπούχεβαλντ, είχε απαλλαγεί των κατηγοριών από τους Ναζί. Συνελήφθη αργότερα από τους συμμάχους, με βάσει τις κατηγορίες κρατουμένων των στρατοπέδων. Είχε καταδικαστεί σε ισόβια και είχε αυτοκτονήσει στο κελί της.


1960: Αρχίζει στο στρατοδικείο Αθηνών η δίκη 12 κομουνιστών ή συζύγων κομουνιστών με την κατηγορία της κατασκοπείας. Αν δεν παιζόταν η ζωή αυτών των ανθρώπων θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί στην σημερινή γλώσσα live κωμωδία διαρκείας:
1 Μάρτυρας: Θ. Ρακιντζής, δ/τής αστυνομίας πόλεων: Αφού είναι κομουνιστές είναι κατάσκοποι.
2 Μάρτυρας: Ν. Παπαναστασίου προϊστάμενος υπηρεσίας πληροφοριών της γενικής ασφάλειας Πειραιώς: Όσοι έρχονται από το παραπέτασμα δεν είναι τίποτε άλλο από κατάσκοποι.
Εκτός αυτών η υπόλοιπη μαρτυρία τους ήταν στο ιστορικό του ΚΚΕ και αναφορές στην εκπαίδευση κατασκόπων από τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας.
Αυτά ήταν τα ακράδαντα στοιχεία με τα οποία το στρατοδικείο οδηγήθηκε την 13η Απριλίου στην ετυμηγορία του: Έξι σε ισόβια δεσμά (Ο Γ. Ερυθριάδης και η σύζυγός του Έλλη, η σύζυγος του Ν. Ζαχαριάδη, Ρούλα , η σύζυγος του Δ. Παρτσαλίδη, Αύρα, ο Κ. Τριανταφύλου και ο Κ. Φιλίνης) για προσφορά σε κατασκοπεία (δεν είχαν βρει φαίνεται την ζήτηση που νόμιζαν ότι θα υπήρχε, λόγω της τότε οικονομικής κρίσης). Οι υπόλοιποι αθωώνονται.


1975: Πεθαίνει ο Τσιάνγκ Κάι Σεκ, στρατιωτικός, πολιτικός, ο ιδρυτής της Εθνικιστικής Κίνας (Ταϊβάν ή Φορμόζα ή ROC). Υπήρξε ο «κόκκινος στρατηγός» της Κίνας για το ανατολικό και δυτικό μπλοκ επί αρκετά χρόνια, μέχρι που διέταξε την σφαγή όλων των κομμουνιστών στελεχών του κόμματός του, αλλά και απλών πολιτών. Στον εμφύλιο που ακολούθησε ηττήθηκε από τον Μάο Τσε Τουνγκ και αναγκάστηκε να καταφύγει στην Φορμόζα, την οποία κατέστησε ανεξάρτητο κράτος με αυτόν πρόεδρο μέχρι το θάνατό του.


←4 Απριλίου

6 Απριλίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s