Σαν σήμερα 13 Απριλίου

1204: Παρά την γενναία αντίσταση της μικρής φρουράς των Βαράγγων (η προσωπική φρουρά του αυτοκράτορα) η Κωνσταντινούπολη πέφτει στα χέρια των Σταυροφόρων. Είναι η δεύτερη άλωση της Πόλης από τους σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας. Υπαίτιος ήταν ο αυτοκράτορας Αλέξιος Ε’ που όχι μόνο είχε αρνηθεί να πληρώσει τους σταυροφόρους αυτά που χρώσταγε για την προηγούμενη κατά παραγγελία άλωση ο προκάτοχός του Ισαάκιος Β’, είχε επιπλέον εκστρατεύσει εναντίον τους. Ο ίδιος είχε φροντίσει να το σκάσει από την προηγούμενη ημέρα. Οι Σταυροφόροι σφαγίασαν τον πληθυσμό και λεηλάτησαν την Πόλη. Δεν σεβάστηκαν ούτε την Αγία Σοφία την οποία απογύμνωσαν απ’ όλους τους θησαυρούς της. Μέχρι και τα μάρμαρα του δαπέδου ξήλωσαν. Τα λείψανα, τα ιερά σύμβολα και οι θησαυροί της πόλης έφτασαν, μέσω των σταυροφόρων σε κάθε γωνιά της Ευρώπης. Η γνωστότερη λεία είναι τα τέσσερα άλογα του ιπποδρόμου της Πόλης (Είχαν μεταφερθεί από την Ολυμπία. Έργο του γλύπτη Απελού το 390 π.Χ.) που κοσμούν την είσοδο του Αγίου Μάρκου της Βενετίας. Η Πόλη, μετά από 57 χρόνια κατοχής, απελευθερώθηκε την  25 Ιουλίου 1261 από τον Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγο.


1822: Οι Τούρκοι μετά από πολιορκία 18 ημερών καταλαμβάνουν την πόλη της Νάουσας και την καταστρέφουν ολοκληρωτικά. Η επαναστατημένη από 22 Φεβρουαρίου Νάουσα, λεηλατείται, καίγεται και οι κάτοικοι της που συλλαμβάνονται γίνονται σκλάβοι ή εκτελούνται. Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται και στα χωρία γύρω από την πόλη. Τις εκτελέσεις έχουν αναλάβει ειδικά εκπαιδευμένοι γύφτοι. καρατομώντας τους μπροστά στον βαλή της Θεσσαλονίκης, που είχε εκστρατεύσει προσωπικά για την κατάληψή της. Την σφαγή συμπληρώνουν στους δρόμους της πόλης οι 600 Εβραίοι εθελοντές που είχαν ακολουθήσει τον στρατό του Λουμπούτ. Αγνοούν ακόμη και την διαταγή του βαλή για τερματισμό της λεηλασίας. Τα θύματα ξεπερνούν τους 2.000. Η Νάουσα χαρακτηρίστηκε το 1955 «Ηρωϊκή Πόλη» σε αναγνώριση του αγώνα και της θυσίας της.


1823: Η Εθνοσυνέλευση της ντροπής (Β’ Εθνοσυνέλευση Άστρους), ψηφίζει, επικυρώνοντας, την αναθεώρηση του Συντάγματος της Επιδαύρου. Παρά τους ιδιοτελείς σκοπούς των μελών της, την διαβλητή σύνθεσή της και την απροκάλυπτη πια αντιπαλότητα μεταξύ προεστών και στρατιωτικών, η αναθεώρηση αυτή κινήθηκε προς την σωστή κατεύθυνση. Αύξησε την ισχύ του βουλευτικού (νομοθετική εξουσία) απέναντι στο εκτελεστικό (εκτελεστική εξουσία) και έδωσε έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα. Παρά την αντίθετη διατύπωση των Εθνοσυνελεύσεων που το θεωρούν σαν δεύτερο Σύνταγμα της Ελλάδας, δεν μπορεί να θεωρηθεί σαν νέο Σύνταγμα όχι μόνο γιατί διατηρεί τον ίδιο τίτλο με το Σύνταγμα της Επιδαύρου, αλλά γιατί δεν ανέτρεψε καμία από τις αρχές της. Αντίθετα κινήθηκε ολοφάνερα στα πλαίσια της διόρθωσης και «συμμαζέματος» των ατελειών του πρωτόλειου πρώτου Συντάγματος της Ελλάδας. Το αναθεωρημένο Σύνταγμα θα αντικατασταθεί από το γ’ Σύνταγμα της Τροιζήνας.


1924: Με δημοψήφισμα εγκρίνεται η απόφαση της Δ’ Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης για μεταβολή του πολιτεύματος από Βασιλευομένη Δημοκρατία σε Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Τα ποσοστά ήταν Προεδρευόμενη 69.95%, Βασιλευόμενη 30.05%. Πρώτος πρόεδρος δημοκρατίας ήταν ο Παύλος Κουντουριώτης που μετά την απομάκρυνση του βασιλιά Γεώργιου Β’ είχε ορισθεί αντιβασιλέας.


1936: Πεθαίνει από ανακοπή σε ηλικία 60 ετών ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Δεμερτζής. Πολιτικός, καθηγητής οικογενειακού δικαίου της Νομικής και δημοσιογράφος. Είχαν γίνει εκλογές στις 26 Ιανουαρίου, αλλά επειδή υπήρχε αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης είχε παραμείνει η υπηρεσιακή κυβέρνηση.


1936: Ο Γεώργιος Β’ διορίζει Πρωθυπουργό τον Ιωάννη Μεταξά που ήταν μεν ο αντιπρόεδρος της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά είχε μόνο έξι βουλευτές. Αυτός με τη σειρά του σχηματίζει Κυβέρνηση. Στις 4 Αυγούστου, με την σύμφωνη γνώμη του παλατιού, διαλύει την Βουλή και κηρύσσει δικατατορία.


1941: Υπογράφεται το Ρωσοϊαπονικό Σύμφωνο Ουδετερότητας. Μετά την κατάληψη της Μαντζουρίας από τους Ιάπωνες, το 1931, οι τελευταίοι θέλησαν το 1939 να επεκταθούν στα εδάφη της Ρωσίας. Ύστερα από ένα σύντομο συνοριακό πόλεμο, τα δυο μέρη είδαν ότι ματαιοπονούν πολεμώντας σε εκείνα τα εδάφη. Από την άλλη ο Στάλιν γνώριζε ότι η επόμενη χώρα στην οποία θα επιτεθεί ο Χίτλερ ήταν η Ρωσία, παρά τη Συμφωνία Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, αφού ήταν η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα με ενεργειακούς πόρους και ήθελε να εξασφαλίσει τα νοτιοανατολικά του σύνορα. Ο Χιροχίτο είχε τους δικούς του στρατηγικούς στόχους εστιάζοντας στην Αμερική. Έτσι υπογράφηκε το σύμφωνο ουδετερότητας που τηρήθηκε και από τις δυο πλευρές κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το σύμφωνο παραβιάστηκε από την Ρωσία τρεις μήνες πριν την λήξη του πολέμου, τηρώντας την Συμφωνία της Γιάλτας.


1960: Με πράξη του υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησης ΕΡΕ ανατίθεται στη ΔΕΗ η είσπραξη “των προς το Εθνικόν Ίδρυμα Ραδιοφωνίας συνδρομών των κατόχων ραδιοφώνων”. Το ύψος της συνδορμής αποφασίζεται να είναι το 1,5% των εισπρατομένων ποσών. Η ΔΕΗ το ερμήνευσε ότι όλοι όσοι έχουν παροχή ρεύματος έχουν και ραδιόφωνο και εισπράτει δικαιώματα ΕΙΡ και από τους τάφους, τα εκτροφεία ζώων, ή τα ιχθυοτροφεία (αρνιθοτροφεία, χοιροτροφεία,  βουστάσια, πεστροφοτροφεία κλπ). Παρά τις διαμαρτυρίες η ΔΕΗ συνεχίζει να μην ξεχωρίζει ζωντανούς από νεκρούς, ή τα ζώα που ψηφίζουν από τα ζώα που δεν ψηφίζουν (όλοι έχουν ίσα δικαιώματα στην ενημέρωση και την διασκέδαση που προσέφερε και προσφέρει η Εθνική μας Ραδιοτηλεόραση). Το τέλος, με διάφορες αυξομειώσεις και ονομασίες παραμένει μέχρι σήμερα όπως και ένα σωρό άλλα που προστέθηκαν στο δρόμο και προστίθενται. Έτσι ο λογαριασμός της ΔΕΗ με τον εκβιασμό της διακοπής του ρεύματος έχει γίνει το σοβαρότερο εργαλείο επιβολής και είσπραξης διαφόρων τελών και φόρων νόμιμων και παράνομων, λογικών ή παράλογων: Δημοτικά τέλη, Τέλος Ακίνητης Περιουσίας, ΔΕΤΕ, ειδικοί φόροι κατανάλωσης και ότι άλλο δεν μπορεί να φανταστεί νους φυσιολογικού ανθρώπου.


2000: Ο Κ. Σημίτης μετά την νίκη των εκλογών της 09/04/2000,   σχηματίζει κυβέρνηση. Θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι την 10/03/2004 που θα σχηματίσει κυβέρνηση ο Κ. Καραμανλής με την ΝΔ. Τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής της διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ,  ήταν το κραχ του χρηματιστηρίου το 2000, η ένταξη στην ευρωζώνη, ή αλλαγή νομίσματος την 01/01/02 από δραχμή σε ευρώ και η προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Εκτός από τα καθαρά Ολυμπιακά έργα, τα μόνα έργα υποδομής που επιταχύνθηκε η υλοποίησή τους, ήταν η Εγνατία (που εκκρεμούσε η κατασκευή της από το 1936) και η γέφυρα Χ. Τρικούπη (Ρίου Αντίριου), χωρίς να φτάσει κανένα από αυτά στην ολοκλήρωσή του επί θητείας αυτής της κυβέρνησης.


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s