Σαν σήμερα 19 Απριλίου


Ημέρα Φιλελληνισμού και Διεθνούς Αλληλεγγύης.
Καθιερώθηκε από την Ελλάδα στην επέτειο του θανάτου του Λόρδου Βύρωνα το 1824.


65: Αποκαλύπτεται, την ημέρα της απόπειρας, από τον απελεύθερο Μίλιχο, η Πισονιανή συνωμοσία (όπως ονομάστηκε από τον πρωτεργάτη της Γάϊο Καλπούρνιο Πίσο, γερουσιαστή και σφετεριστή του θρόνου) για την δολοφονία του αυτοκράτορα Νέρωνα. Ο αυτοκράτορας είχε ήδη προειδοποιηθεί από μια γυναίκα, την Επίχαρη, που ήταν μέλος των συνωμοτών. Διατάζει την σύλληψη αρκετών επιφανών Ρωμαίων, συνωμοτών και μη. Άλλους διατάζει να τους εκτελέσουν και άλλους να αυτοκτονήσουν (συνολικά 41 άτομα). Μεταξύ αυτών  διατάζει την αυτοκτονία του δασκάλου του δραματουργού, πολιτικού και στωικού φιλόσοφου Σενέκα. Τον είχε υποψιαστεί ότι συμμετείχε στην συνωμοσία χωρίς την παραμικρή ένδειξη συμμετοχής του. Ο Σενέκας είχε επιβαρυμένο παρελθόν από την εποχή του Καλιγούλα, για τον οποίο έγραφε πάντα ότι χειρότερο. Και αυτός είχε διατάξει την αυτοκτονία του, αλλά όταν είχε μάθει την πολύ άσχημη κατάσταση της υγείας του (ο Σενέκας έπασχε από φυματίωση), είχε αναιρέσει την διαταγή, όχι από φιλευσπλαχνία, αλλά γιατί ο θάνατος από φυματίωση θα ήταν πολύ πιο βασανιστικός.


1823: Η Β΄ Εθνοσυνέλευση του Άστρους (η Εθνοσυνέλευση της ντροπής όπως έμεινε στην ιστορία) διατάζει τον αρχιστράτηγο Θ. Κολοκοτρώνη να της παραδώσει το Ναύπλιο. Στην Β΄ Εθνοσυνέλευση είχαν την συντριπτική πλειοψηφία η παράταξη των κοτζαμπάσηδων της Πελοποννήσου που συνεπικουρούμενοι από την παράταξη των Υδραίων και Ρουμελιωτών είχαν μηδενίσει σχεδόν την παράταξη των Δημοκρατικών (συνήθως μέλη της Φιλικής Εταιρεία), τόσο σαν παρουσία (πχ τον Κολοκοτρώνη που ήταν αρχιστράτηγος της Επανάστασης δεν τον είχαν καλέσει καθόλου. Αντίθετα τον καθαίρεσαν έμεσα από κάθε αξίωμα καταργώντας τον βαθμό του αρχιστρατήγου.), όσο και σαν ισχύ: Σε κανένα τους δεν έδωσαν καμία θέση στην Εθνοσυνέλευση. Ο Γέρος του Μοριά τους στέλνει επιστολή, με την οποία ζητάει να έλθουν στο Ναύπλιο οκτώ μέλη της ε.σ. (δυο από κάθε επί μέρους παράταξη σύμφωνα με την καταγωγή) για να τους εκθέσει και την δική του γνώμη για το τι μέλλει γενέσθαι. Η ε.σ. για απάντηση του στέλνει επιστολή με την οποία του ζητάει να τους παραδώσει άμεσα, σαν εθνικά κτήματα, το Ναύπλιο, το Παλαμήδι και το Μπούρτζι, με όλους τους τζεπχανέδες (πυριτιδαποθήκες) και τα εργαλεία. Ο Κολοκοτρώνης τους απαντά ότι δέχεται να τα παραδώσει αμέσως, αλλά στην Διοίκηση (στο εκτελεστικό, την κυβέρνηση), που η Εθνοσυνέλευση δεν έχει ακόμη εκλέξει σκόπιμα. Ταυτόχρονα τους στέλνει δυο επιστολές – παγίδες πασάδων του Ναυπλίου με τις οποίες ζητούν να αποφασισθεί επιτέλους η τύχη τους. Είναι παγίδες γιατί και πάλι η ε.σ. είναι αναρμόδια να αποφασίσει. Και εφ΄ όσον είναι αναρμόδια για ένα τόσο μικρό ζήτημα, πόσο μάλιστα για καθαρά θέματα διοίκησης. Καταλαβαίνοντας τότε την αδυναμία της αποφασίζει την αναγνώριση του Νόμου της Επιδαύρου (του πρώτου Συντάγματος της Ελλάδας, που εξέδωσε η 1η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου). Η προετοιμασία του Α΄ Εμφυλίου Πολέμου της Ελλάδας αργά μεν αλλά μεθοδικά έχει αρχίσει.
Σ.Σ. Όλες οι ημερομηνίες της ιστορίας του Μάμουκα (πρακτικά, επιστολές κλπ) είναι με το παλιό ημερολόγιο.


1839: Υπογράφεται η Συνθήκη του Λονδίνου με την οποία το Βέλγιο γίνεται ανεξάρτητη αλλά και υποχρεωτικά ουδέτερη χώρα (Άρ. VII). Μέχρι τότε ανήκε στο Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών. Οι Βέλγοι νοιώθοντας παραγκωνισμένοι από τους Ολλανδούς επαναστάτησαν το 1830. Το 1831 υπογράφτηκε μια Συνθήκη που αναγνώριζε ντε φάκτο την ανεξαρτησία του Βελγίου αλλά ήταν γενικόλογη και δεν καθόριζε επακριβώς ούτε τα σύνορα, ούτε διευθετούσε τα οικονομικά αλλά και άλλα διαδικαστικά θέματα. Μετά από διαβουλεύσεις που κράτησαν μέχρι και την ημερομηνία υπογραφής της Συνθήκης και όχι μόνο (υπήρξαν αρκετά παραρτήματα μέχρι και το 1914), τα συμβαλλόμενα μέρη έφτασαν στην πολυπόθητη λύση. Τα μέρη ήταν: Μ. Βρετανία, Αυστρία, Ουγγαρία, Γαλλία, Πρωσία, Ρωσία, από την μια πλευρά, που ήταν οι εγγυήτριες δυνάμεις και Βέλγιο, Ολλανδία και Λουξεμβούργο από την άλλη. Όταν η Γερμανία εισέβαλε στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο για να επιτεθεί στην Γαλλία μέσα από ουδέτερες χώρες που στα σύνορά τους δεν είχε οργανωμένη άμυνα η τελευταία, προκάλεσε την επέμβαση της Αγγλίας μετατρέποντας την σύρραξη στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με αλυσιδωτή εμπλοκή όλων των Ευρωπαϊκών κρατών αρχικά και αργότερα της Αμερικής. Το 1944 οι τρεις χώρες του πρώην Ηνωμένου Βασιλείου των Κάτω Χωρών ίδρυσαν την Benelux, που σήμερα βρίσκεται στο στάδιο της ουσιαστικής επανένωσής τους. Το πότε θα γίνει και τυπική δεν έχει πια μεγάλη σημασία.


1882: Πεθαίνει σε ηλικία 73 ετών ο Κάρολος Δαρβίνος, ο ‘πατέρας’ της θεωρίας τη εξέλιξης και της βιολογίας. Η θεωρία του για την καταγωγή των ειδών από κοινούς προγόνους έγινε σχεδόν αμέσως αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα (το 1870 δεν την αμφισβητούσε κανείς) και ισχύει μέχρι σήμερα όπως την διατύπωσε.


1885: Μετά την ευρεία νίκη στις εκλογές της 7ης Απριλίου του Θ. Δηλιγιάννη επί του Χ. Τρικούπη, ο πρώτος σχηματίζει κυβέρνηση διαδεχόμενος την «Θεσσαλική» κυβέρνηση  Χ. Τρικούπη. Την κυβέρνηση Δηλιγιάννη θα την διαδεχθεί, την 30.04.1886 9ήμερη εξωκοινοβουλευτική κυβέρνηση υπό τον πρώην πρόεδρο του Αρείου Πάγου Δ. Βάλβη. Αιτία αυτής της εξέλιξης ήταν η ανεπαρκής, λανθασμένη και δημαγωγική πολιτική της κυβέρνησης στο θέμα της Ανατολικής Ρωμυλίας, παρά τις προειδοποιήσεις του Χ. Τρικούπη. Αποτέλεσμα της ήταν ο ναυτικός αποκλεισμός της Ελλάδας από τις μεγάλες δυνάμεις την 26.4.1886 που διήρκεσε μέχρι τις αρχές Ιουνίου.


1905: Ο John Ambrose Fleming καταθέτει αίτηση ευρεσιτεxνίας για την δίοδο ηλεκτρονική λυχνία. Ο κόσμος μπαίνει στην εποχή των ηλεκτρονικών. Η δίοδος λυχνία επιτρέπει στο ρεύμα να διέρχεται μόνο κατά την μια διεύθυνση (πχ θετικό) ενώ είναι διακόπτης για την άλλη (πχ αρνητικό). Αυτή η ιδιότητα, χρησιμοποιήθηκε για ανόρθωση του εναλλασσόμενου ρεύματος σε συνεχές, ανίχνευση διαμόρφωσης ραδιοκυμάτων (στους δέκτες ραδιοφώνου), λογικές πύλες, ανιχνευτές ιονίζουσας ακτινοβολίας, ειδικούς μετρητές θερμοκρασίας, κυκλώματα προστασίας από λάθος ρεύμα ή τάση. Οι λυχνίες αντικαταστάθηκαν στις περισσότερες εφαρμογές τους από κρυσταλλικές διόδους, συνήθως πυριτίου. Συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται σε ειδικές εφαρμογές. Παράδειγμα στα πολύ υψηλής ποιότητας ηχητικά συστήματα για να δίνουν αναλογική απόκριση στην αναπαραγωγή του ήχου.


1906: Σκοτώνεται σε ‘τροχαίο’ της εποχής (γλίστρησε σε βρεγμένο δρόμο και όπως ήταν πεσμένος τον πάτησε άμαξα που έσερνε άλογο) ο Γάλλος φυσικός Pierre Curie σε ηλικία 47 ετών. Με την γυναίκα και συνάδελφό του Μαρία ασχολήθηκαν με τα ραδιενεργά υλικά και την ραδιενέργεια που μόλις είχε ανακαλύψει ο Henri Becquerel. Μοιράστηκαν το βραβείο Νόμπελ Φυσικής και οι τρεις. Ανακάλυψε το πιεζοηλεκτρικό φαινόμενο αλλά και το αντίστροφό του, δηλαδή τον κρυσταλλικό ταλαντωτή. Επίσης μελέτησε τα φαινόμενα του μαγνητισμού (νόμος Κιουρί, σταθερά Κιουρί, σημείο Κιουρί). Η κόρη του ζεύγους Ειρήνη με τον σύζυγό της Φρειδερίκο πήραν βραβείο Νόμπελ για την τεχνητή ραδιενέργεια.


1965: Γίνονται τα εγκαίνια του τελεφερίκ του Λυκαβηττού. Σε 1,5 λεπτό από τον σταθμό βάσης βρισκόταν στην κορυφή με 5 δραχμές της εποχής (το εισιτήριο ήταν μετ΄ επιστροφής). Σήμερα είναι 7€. Ο Λυκαβηττός έχει υψόμετρο 277 μέτρα. Η διαδρομή είναι μήκους 210 μέτρων. Λειτουργεί 09:00 π.μ. – 02:30 π.μ. Η επιβατική του κίνηση είναι ∼300.000 επιβάτες το χρόνο.


1967: Πεθαίνει σε ηλικία 81 ετών ο Κόνραντ Αντενάουερ, ο μεταπολεμικός Καγκελάριος της Γερμανίας που δημιούργησε το θαύμα της οικονομικής ανόρθωσης της χώρας. Από τους ιδρυτές της «Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης», έγινε πρόεδρος του κόμματος, εξελέγη βουλευτής και πρόεδρος των τριών δυτικών ζωνών με σκοπό την δημιουργία συντάγματος. Ίδρυσε το Ομοσπονδιακό κράτος της Δυτικής Γερμανίας, κέρδισε τις εκλογές του 1949, έγινε καγκελάριος και παρέμεινε σε αυτή τη θέση, μέχρι την παραίτησή του το 1963, μέσα από αρκετές εκλογικές αναμετρήσεις που τις κέρδισε όλες.


1971: Εκτοξεύεται και μπαίνει σε τροχιά με επιτυχία ο πρώτος διαστημικός σταθμός. Ήταν ο Ρωσικός Σαλιούτ 1. Έμεινε «μόνο» 171 ημέρες στο διάστημα λόγω προβλήματος στον ανεφοδιασμό του. Ήταν εφοδιασμένος με το διαστημικό παρατηρητήριο Ωρίων 1. Κατάφερε να φιλοξενήσει μόνο μια αποστολή (το Σογιούζ 11), το πλήρωμα του οποίου πέθανε κατά την επιστροφή στην γη, από αστοχία μιας βαλβίδας εξίσωσης της ατμοσφαιρικής πιέσης στην καμπίνα. Το πλήρωμα δεν φορούσε τις στολές του.


←18 Απριλίου

20 Απριλίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s