Σαν σήμερα 27 Απριλίου

1770: Κατά την διάρκεια των Ορλωφικών δύναμη 500 Ρώσων στρατιωτών και 5 – 6 χιλιάδες Έλληνες επαναστάτες, υπό τις διαταγές του Αλέξιου Ορλώφ, αρχίζει την πολιορκία της Τρίπολης. Οι Τούρκοι, βλέποντας την δυσχερή τους θέση, καλούν σε βοήθεια Αλβανούς τάζοντας μισθούς και προνόμια. Με την βοήθειά τους νικούν τους πολιορκητές τους σε καθοριστική μάχη στα Τρίκορφα, τους τρέπουν σε φυγή, με αποτέλεσμα να λυθεί η πολιορκία. Αμέσως μετά ακολούθησαν σφαγές, αρχικά μέσα στην Τρίπολη (περίπου 3.000, μεταξύ των οποίων και τον μητροπολίτη Άνθιμο που ανασκολόπισαν), που μετά επεκτάθηκαν στην  ευρύτερη περιοχή Αρκαδίας με τους Αλβανούς να λεηλατούν και να σκοτώνουν χωρίς διάκριση. Σταδιακά επεκτάθηκαν σε όλο τον Μωριά με ολοένα μεγαλύτερο αριθμό Αλβανών να καταφθάνει για το γλέντι, μέχρι που στράφηκαν και κατά των Τούρκων, ζητώντας αυτά που τους χρωστούσαν σε μισθούς και αποζημιώσεις για όλο το χρονικό διάστημα που προσέφεραν τις «υπηρεσίες» τους. Η Πύλη αναγκάστηκε να στείλει το 1779 εκστρατευτικό σώμα υπό τον αρχιναύαρχο Χασάν Τσεζαϊρλή ο οποίος και με την βοήθεια Ελλήνων καπεταναίων (κυρίως της οικογένειας των Κολοκοτρωναίων) έδωσε αλλεπάλληλες μάχες σ’ όλη την Πελοπόννησο για να τους εξοντώσει. Στα ανατολικά της Τρίπολης ο Χασάν διέταξε και κτίστηκε πυραμίδα με 4.000 κεφάλια Αλβανών που τα κρατούσε συνδεδεμένα μεταξύ τους άμμος και ασβέστης (σοβάς).


1819: Οι κάτοικοι της Πάργας εξαναγκάζονται σε εκπατρισμό μετά την πώληση του τόπου τους από τους Άγγλους  στους Τούρκους. Επιβιβάστηκαν στα Αγγλικά πλοία τα οποία τους μετέφεραν με την οικοσκευή τους στην Κέρκυρα. Τους απαγορεύτηκε να πάρουν ούτε κάποιους καρπούς από τα δέντρα, ούτε μια εικόνα από τις εκκλησίες τους μια και όλα τα είχαν αγοράσει οι Τούρκοι. Οι αποζημιώσεις για τις περιουσίες τους είχαν εκτιμηθεί σε 750.000 λίρες. Ο αρμοστής των «Ηνωμένων Πολιτειών των Ιονίων Νήσων» Τόμας Μαίτλαντ στην συμφωνία με του Τούρκους όρισε επίσημη αποζημίωση των Παργινών στις 150.000 λίρες, παίρνοντας βέβαια το δωράκι του κάτω από το τραπέζι. Μετά από 7 μήνες εξαθλίωσης στην Κέρκυρα και όταν οι πρόσφυγες Παργινοί είχαν φτάσει στο όριο της λιμοκτονίας τους αποδώθηκαν 40.000 λίρες διότι τα υπόλοιπα ξοδεύτηκαν στα ναύλα των καραβιών που πέρασαν τους 4.000 κατοίκους της απέναντι. Να μην πάρουν και το μεράδι τους οι μεταφορείς;
Όπως φαίνεται το εμπόριο της προσφυγιάς ήταν είναι και θα είναι πάντα μια πολύ παλιά και πολύ προσοδοφόρα δουλειά.


1864: Πεθαίνει σε ηλικία 66 ετών ο Μακρυγιάννης. Ο ήρωας της επανάστασης του 21, ο αφηγητής, με το μοναδικό δικό του τρόπο, των αγώνων, των προσώπων και των καταστάσεων, ο πρωταγωνιστής των διεκδικήσεων για τα δίκια αυτού του λαού. «Πατήρ και γενήτωρ» της 3ης Σεπτεμβρίου. Έρχεται σε ρήξη με τον Κωλλέτη. Ο τελευταίος κατά την προσφιλή του τακτική βάζει να τον δολοφονήσουν χωρίς επιτυχία. Το 1853 περνάει στρατοδικείο και καταδικάζεται σε θάνατο για απόπειρα δολοφονίας κατά του βασιλικού ζεύγους. Τον ελευθερώνει ο Καλλέργης. Ο Γιάννης Μακρυγιάννης (το πραγματικό του επώνυμο ήταν Τριανταφύλλου, αλλά το έκρυβε από μικρός λόγω των διαφορών που είχε η πατρική του οικογένεια με τους Τούρκους) πέθανε σαπίζοντας, στην κυριολεξία, καθημερινά από τα παλιά τραύματα του 21, που πολλά από αυτά ήταν ακόμα ανοιχτά και πυοροούσαν.


1875: Η κυβέρνηση Βούλγαρη μετά την αποτυχία και της τελευταίας της απόπειρας να παραμείνει στην εξουσία, μειώνοντας τον αριθμό των βουλευτών (και όχι των εδρών) από 190 σε 167, παραιτείται. Ο Γεώργιος Α’ αφού είχε δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, σε όποιον στην κυριολεξία έβρισκε μπροστά του απευθύνεται και στον Πρεσβευτή της Ελλάδας στο Παρίσι Ανδρ. Κουντουριώτη. Αυτός αρνείται και του υποδεικνύει τον Χαρ. Τρικούπη. Οι Άγγλοι του συνιστούν το ίδιο πρόσωπο για να λυθεί η κρίση που είχε δημιουργήσει το παλάτι με τον πολιτικό κόσμο. Ο βασιλιάς, ποιώντας την ανάγκη φιλοτιμία, καλεί τον άνθρωπο που με το «Τις πταίει» έδειχνε τον Γεώργιο σαν μοναδικό υπαίτιο της ανωμαλίας, για να του δώσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Ο Τρικούπης, που τότε δεν είχε ούτε την βουλευτική ιδιότητα, δέχεται με τον όρο ότι θα είναι προεκλογική κυβέρνηση και με την προφορική υπόσχεση ότι ο βασιλιάς θα είναι υποχρεωμένος να δίδει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, κατά σειρά, στα κόμματα με τον μεγαλύτερο αριθμό εδρών (αρχή της δεδηλωμένης). Ο βασιλιάς αποδέχεται τους όρους και ο Τρικούπης σχηματίζει την πρώτη του κυβέρνηση. Την 19 Μαΐου θα προκηρύξει εκλογές για τις 18-21 Ιουλίου.


1898: Εκτελούνται, με καρατόμηση στην γκιλοτίνα, στις φυλακές Παλαμηδίου οι δυο αυτουργοί της απόπειρας δολοφονίας του Γεωργίου Α’ την 14η Φεβρουαρίου του ιδίου έτους. Οι δράστες Γεώργιος Καρδίτσης και ο Ιωάννης Γεωργίου ή Κυριακός, σύμφωνα με την απολογία τους ήθελαν να δολοφονήσουν τον βασιλιά για να ξεπλύνουν την ντροπή του ατιμωτικού πολέμου του 1897, για τον οποίον θεωρούσαν υπεύθυνο τον βασιλιά. Επειδή κυκλοφόρησαν φήμες ότι η απόπειρα ήταν στημένη, ο βασιλιάς αρνήθηκε να τους απονείμει χάρη και έτσι εκτελέστηκε η ποινή. Το συμβάν έγινε αφορμή για να ξεκινήσουν διωγμοί εναντίον κάθε αντιβασιλικού. Το 1908 ένας Γιάννης Κυριακός αθωώθηκε για την δολοφονία του Μαρίνου Αντύπα, απόφαση που ξεσήκωσε θύελα αντιδράσεων στην κοινή γνώμη και τον Τύπο, χωρίς όμως να τον έχουν συσχετίσει με την «απόπειρα» δολοφονίας του Γεωργίου. Ποτέ δεν μπόρεσε να διασταυρωθεί τυχόν ταυτοπροσωπία με τον πρωταγωνιστή της «απόπειρας».


1938: Γίνονται τα εγκαίνια του Νοσοκομείου Παίδων Αγλαΐα Κυριακού. Το οικόπεδο ήταν δωρεά του διπλανού Νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία και τα χρήματα για το κτίριο της Αγλαΐας Κυριακού. Στα εγκαίνεια βρισκόταν ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄, ο υπουργός Υγιεινής Αλ. Κορύζης και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρυσόστομος A’.


1941: Ο Γερμανικός στρατός εισέρχεται 08:25 το πρωί στην Αθήνα. Η κατάληψη της πρωτεύουσας της Ελλάδας σηματοδοτεί την έναρξη της κατοχής της χώρας μέχρι και την απελευθέρωση το 1944. Ο βασιλιάς, η κυβέρνηση και ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, έχουν φύγει από την 23η Απριλίου και έχουν εγκατασταθεί στην νέα πρωτεύουσα της χώρας, τα Χανιά, για να συνεχίσουν τον αγώνα. Στις 29 Απριλίου ο προδότης Τσολάκογλου στέλνει μήνυμα στον Ελληνικό λαό που το δημοσιεύει και σε ΦΕΚ, κατηγορώντας την εξόριστη ηγεσία της Ελλάδας για φυγή. Στις 30 Απριλίου θα σχηματίσει την κατοχική κυβέρνηση.


1981: Κυκλοφορεί το πρώτο ποντίκι για ηλεκτρονικό υπολογιστή από την Xerox PARC. Εφευρέτης ήταν ο Douglas Engelbart το 1963. Το πρωτοπαρουσίασε σε λειτουργία τον Δεκέμβριο του 1968, στην «μητέρα όλων των demos«.


1988: Δολοφονείται από δυο άγνωστους έξω από το σπίτι του στο Παλιό Φάληρο ώρα 04:30 π.μ. ο Αγκόπ Αγκοπιάν. Ήταν ο αρχηγός του ΑΣΑΛΑ (Αρμενικού Μυστικού Απελευθερωτικού Στρατού). Κανείς δεν ανέλαβε την ευθύνη της δολοφονίας. Έτσι το έγκλημα δεν εξιχνιάστηκε ποτέ. Είχε, σύμφωνα με τις καταθέσεις της αδελφής του(;) και της γυναίκας του(;), ένα χρόνο στην Αθήνα και κυκλοφορούσε, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, με πολλά πλαστά διαβατήρια, με διαφορετικά ονόματα, διαφόρων χωρών. Μεταφέρθηκε στην πατρίδα του, την Μοσούλη του Ιράκ, και θάφτηκε από τους γονείς του με το εννοείται πραγματικό του όνομα Χαρουτιούν Τακοσιάν. Αλλά και αυτά τα στοιχεία (οι γονείς του και ως εκ τούτου το πραγματικό όνομα), δεν είναι σίγουρα. Σύμφωνα με μέλη του ΑΣΑΛΑ δολοφόνοι του είναι πρώην μέλη του, ενώ κάποιες μυστικές υπηρεσίες άφησαν να διαρρεύσει ότι ήταν Σύροι και άλλες Τούρκοι. Με άλλα λόγια το μόνο ιστορικό στοιχείο είναι ότι εκείνη τη μέρα και ώρα, σ΄ εκείνο το σημείο δολοφονήθηκε ένας άνθρωπος.


←26 Απριλίου

28 Απριλίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s