Σαν σήμερα 17 Μαΐου

Παγκόσμια ημέρα Τηλεπικοινωνιών και της κοινωνίας της πληροφορίας.

Θέμα του 2016: Επιχειρηματικότητα ΤΠΕ για κοινωνική επιρροή.


1510: Πεθαίνει σε ηλικία 65 ετών ο Σάντρο Μποτιτσέλι. Από τους μεγαλύτερους Ιταλούς ζωγράφους της αναγέννησης.


1790: Ο Λάμπρος Κατσώνης, ταγματάρχης του Ρωσικού στρατού έχοντας 9 πλοία υπό την διοίκησή του, εμπλέκεται σε ναυμαχία αρχικά με 19 Τουρκικά πλοία και 13 Αλγερινά τα οποία έρχονται από την άλλη πλευρά στα στενά της Ανδρου και Κάβο Ντόρο. Περικυκλωμένος και μετά από δυόμιση ημέρες ναυμαχίας, χάνει τα 5 (2 καταλήφθηκαν, 3 αυτοπυρπολήθηκαν όταν έγιναν αναξιόμαχα) και έτσι διαλύεται ο στόλος του. Από τότε έμεινε η φράση «Αν σ’ αρέσει μπάρμπα Λάμπρο, ξαναπέρνα από την Άνδρο».


1865: Ιδρύεται η Διεθνής Τηλεγραφική Ένωση. Τότε δεν είχε εφευρεθεί ακόμη το τηλέφωνο. Είναι η σημερινή Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών, τμήμα του ΟΗΕ.  Αρμοδιότητες της είναι να ορίζει την διανομή των ραδιοσυχνοτήτων, τις τροχιές των τεχνητών δορυφόρων και να θέτει τα διεθνή τηλεπικοινωνιακά standards.


1891: Γεννιέται ο Ναπολέων Ζέρβας. Στρατιωτικός και πολιτικός.

Στις 22 Αυγούστου 1926 σαν διοικητής της Δημοκρατικής Φρουράς, των πραιτωριανών του Πάγκαλου βοηθάει τον Κονδύλη να ανατρέψει τον δικτάτορα Πάγκαλο, για να εγκαταστήσει την δικιά του χούντα. Το 1937, με τους Λεωνίδα Σπαή και Ηλία Σταματόπουλο, μετά από εντολή του αυτοεξόριστου Ν. Πλαστήρα, ιδρύουν τον ΕΔΕΣ,  που όταν ήλθε η κατοχή έγινε δεύτερη μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση μετά τον ΕΛΑΣ. Μετά την κατοχή ίδρυσε κόμμα, μπήκε στη Βουλή με 25 βουλευτές και συγχωνεύτηκε με το κόμμα των φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου. Το 1952 αποσύρθηκε από την πολιτική. Πέθανε 10/12/1957 (66 ετών).


1902: Ο Βαλέριος Στάης γιατρός, αρχαιολόγος και αμισθί έφορος πολών αρχαιολογικών ανασκαφών ξένων αποστολών «σκαλίζει» ένα σωρό από ευρήματα ενός ναυαγίου που είχαν ανελκυσθεί το 1900. Μεταξύ αυτών ήταν ένα μικρό διαβρωμένο κομάτι μπρούτζου στο οποίο δίνει προσοχή και αρχίζει να το μελετάει. Είναι ο πασίγνωστος σήμερα Μηχανισμός των Αντικυθήρων.


1914: Υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας μεταξύ της Αλβανίας και της προσωρινής Κυβέρνησης της Βορείου Ηπείρου. Με αυτό αναγνωρίζεται η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου μέσα στα όρια του Αλβανικού κράτους. Θα είχε δική της Κυβέρνηση και δική της αστυνομία, κάτω από την έγκριση του Αλβανού μονάρχη. Επίσης απαγορευόταν η παραμονή στρατιωτικών μονάδων που δεν αποτελούνταν από ντόπιους. Τέλος προβλεπόταν η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας.  Η ισχύς του πρωτοκόλλου δεν ανακλήθηκε από καμία άλλη συνθήκη, σύμβαση, ή πρωτόκολλο. Δείτε το σχετικό memorandum στα αγγλικά. Υπάρχει μετάφραση στα ελληνικά (στο παράρτημα μετά τη 72 σελ.) σε έκθεση για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιώματων.  Το πρωτόκολλο  καταπατήθηκε και αγνοήθηκε το 1921 από την Διάσκεψη των Πρέσβεων που μόνη αρμοδιότητά της ήταν η χάραξη των συνόρων.


1936: Πεθαίνει ο Παναγής Τσαλδάρης, ηγέτης του Λαϊκού κόμματος και δυο φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας. Από τους πρωτεργάτες της Μικρασιατικής καταστροφής (υπουργός στις κυβερνήσεις Ράλλη, Καλογερόπουλου, Γούναρη) καταδικάστηκε σε ισόβια το 22, αλλά με την γενική αμνηστία αφέθηκε ελεύθερος. Υπήρξε αν όχι ο πρωτεργάτης της επιστροφής του Γεώργιου Β’ στην Ελλάδα, αυτός που την μεθόδευσε. Έβαλε τον Γεώργιο Κονδύλη υπουργό στρατιωτικών της κυβέρνησής του να υποκινήσει πραξικόπημα από τους Παπάγο, Ρέππα και Οικονόμου για να τον ανατρέψουν ώστε να επανέλθει στην Ελλάδα η Βασιλεία. Το έκανε γιατί με δημοκρατικό δημοψήφισμα δεν είχε καμία ελπίδα.


1944: Αρχίζει στην Βηρυτό, με συμμετοχή όλων των πολιτικών φορέων και όλων των αντιστασιακών οργανώσεων της Ελλάδας, το Συνέδριο του Λιβάνου. Η πρώτη συμφωνία που επιτεύχθηκε ήταν να καταδικαστεί ομόφωνα η εξέγερση της Μέσης Ανατολής και να σταλούν τηλεγραφήματα προς τον Ρούσβελτ και τον Τσώρτσιλ που διαβεβαίωναν για την προσήλωση όλων των Ελλήνων στον αγώνα κατά των δυνάμεων του άξονα. Με αυτό τον τρόπο το ΚΚΕ μπάλωσε το τραγικό λάθος τακτικής που έκανε με την εξέγερση. Λάθος που κόστισε ανθρώπινες ζωές, που υποβάθμισε την Ελλάδα και την προσφορά της κατά την διάρκεια του πολέμου, που έδωσε το δικαίωμα στους ξένους ακόμη μεγαλύτερης παρέμβασης στα εσωτερικά της. Το συνέδριο έκλεισε την 20η Μαΐου με την εκφώνηση από τον πρωθυπουργό της εξόριστης κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου, ενός κειμένου  8 σημείων, που υπογράφηκε απ’ όλους τους συνέδρους (25). Η συμφωνία του Λιβάνου, όπως ονομάστηκε, κάθε άλλο παρά συμφωνία ήταν. Ήταν μια κίνηση επίδειξης σύμπνοιας και ενότητας, προς το εξωτερικό, με ταυτόχρονη δήλωση της σταθερής θέσης της Ελλάδας στο πλευρό των συμμάχων. Για το τελευταίο δεν υπήρχε καμία αμφιβολία. Για το πρώτο όλες οι δηλώσεις που περιέχονται στο κείμενο φαντάζουν ανόητα ψέματα, αφού στο εσωτερικό ακονιζόταν μαχαίρια απ’ όλες τις πλευρές, με τα ακόνια να τα έχουν δώσει οι σύμμαχοι που όχι μόνο ήξεραν άριστα τι συμβαίνει, αλλά, σε μεγάλο βαθμό, το καθόριζαν. Για να γίνουν πιο πιστευτές οι καλές προθέσεις από πλευράς κυβέρνησης, την 24 Μαΐου παραιτήθηκε η διμελής κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου που είχε δημιουργηθεί για τις ανάγκες του Συνεδρίου και σχηματίστηκε νέα στην οποία συμμετείχαν μέλη του Συνεδρίου, αλλά που με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσε να ονομαστεί στοιχειωδώς αντιπροσωπευτική.


1958: Ο Κ. Καραμανλής σχηματίζει την δεύτερη συνεχόμενη κυβέρνηση της ΕΡΕ μετά τη νίκη των εκλογών την 11 Μαΐου. Χαρακτηριστικά αυτής της κυβέρνησης ήταν η δημιουργία ενός ισχυρού παρακτράτους με την οργάνωση ΙΔΕΑ, που αρχηγός της ήταν ο προσωπικός φίλος του Κ. Καραμανλή Σόλων Γκίκας, και του σχεδίου «Περικλής», με εκτελεστικά υπεύθυνο τον διοικητή της ΚΥΠ, Αλέξανδρο Νάτσινα,  το οποίο εκπονήθηκε με την προσωπική επίβλεψη και έγκριση του Πρωθυπουργού. Με αυτά τα δυο εργαλεία κατάφερε να επικρατήσει και στη τρίτη εκλογική αναμέτρηση του 1961 που καταγγέλθηκαν από σύσωμη την αντιπολίτευση σαν εκλογές «βίας και νοθείας». Το μελανώτερο σημείο αυτής της κυβέρνησης ήταν το νομοσχέδιο «περί αναστολής διώξεως εγκληματιών πολέμου», το οποίο επεδίωκε σύμφωνα με την κυβέρνηση στην εξομάλυνση των σχέσεων με την Γερμανία. Αυτή η κυβέρνηση παραιτήθηκε την 20.9.1961. Την διαδέχθηκε υπηρεσιακή προεκλογική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Κ. Δόβα που διενήργησε εκλογές την 29.10.1961. Οι εκλογές βίας και νοθείας, ανέδειξαν την τρίτη κυβέρνηση της ΕΡΕ.


2012: Παραιτείται η «ειδικού σκοπού» κυβέρνηση ευρείας αποδοχής του κ. Λ. Παπαδήμου, αφού ολοκλήρωσε το έργο της. Είχε δημιουργηθεί για να δρομολογήσει την ελεγχόμενη πτώχευση της Ελλάδας με «κούρεμα» το Ελληνικού χρέους και αναχρηματοδότηση των Τραπεζών. Την διαδέχεται η υπηρεσιακή προεκλογική κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου (Πρόεδρου του Συμβουλίου Επικρατείας), που θα προκηρύξει τις δεύτερες εκλογές του 2012 για την 17 Ιουνίου.


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s