Σαν σήμερα 9 Ιουνίου

Διεθνής ημέρα αρχείων.
Θέμα του 2017: Αρχεία, Ιθαγένεια και Διαπολιτισμικότητα.


411 π.Χ.: Εκδηλώνεται κίνημα στην Αθήνα με το οποίο ανατρέπεται η δημοκρατία. Αντικαθίσταται με την ολιγαρχία των τετρακοσίων. Αυτά συμβαίνουν μεσούντος του Πελοποννησιακού Πολέμου. Αρχηγοί των μετριοπαθών του κινήματος είναι ο Θηραμένης και ο Αριστοκράτης, ενώ των εξτρεμιστών ο Φρύνηχος και ο Πίσανδρος. Υποκινητής του πραξικοπήματος ο εξόριστος Αλκιβιάδης.


68: Αυτοκτονεί σε ηλικία 30 ετών ο Νέρων. Κυνηγημένος και κρυμμένος, όταν κατάλαβε ότι τον βρήκαν, έδωσε τέλος στην ζωή του. Εκείνη την ημέρα η Ρωμαϊκή Σύγκλητος τον είχε χαρακτηρίσει δημόσιο κίνδυνο και είχε διατάξει τον θάνατό του με ξυλοδαρμό.

«Qualis artifex pereo»
Τι καλιτέχνης χάνεται.


1847: Πεθαίνει σε ηλικία 50 ετών στην Αθήνα ο μεγάλος Σέρβος φιλέλληνας και ήρωας της επανάστασης του 21, Βάσος Μαυροβουνιώτης. Γενέτειρά του ήταν η Ποντγκόριτσα (αρχαία Διόκλεια, πατρίδα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Διοκλητιανού) και το πραγματικό του όνομα ήταν Βάσο Μπράγιοβιτς. Ήλθε στην Ελλάδα το 1820. Κήρυξε την επανάσταση στην Κάρυστο, συμμετείχε στην πολιορκία του φρούριου της Άμφισσας, μέχρι που το κατέλαβε, συμμετείχε στις μάχες της Εύβοιας και Αθήνας και εξευτέλισε τον Μαχμούτ Πασά στο Μαρτίνο Λοκρίδας. Συμμετείχε στην εκστρατεία της Βηρυττού. Πήρε μέρος σε 36 μάχες συνολικά κατά την διάρκεια της επανάστασης, στις οποίες αρκετές φορές τραυματίστηκε.  Παντρεύτηκε την χήρα του προεστού Μιχάλη Πάγκαλου, Ελέγκω. Πέθανε με τον βαθμό του στρατηγού, ενώ ο γιος του, ο Έλληνας πλέον Τιμολέων Βάσσος συνέχισε την παράδοση του πατέρα του σε πολλές μάχες και στην μάχη των Βουκολιών εξευτέλισε τον Ετέμ Πασά, τον Γαζή (θριαμβευτή) του πολέμου του 1897. Η προσφορά της οικογένειας στην πατρίδα συνεχίστηκε και από τον γιο του Τιμολέοντα, τον στρατηγό Κωνσταντίνο Βάσσο που συμμετείχε στο πόλεμο του ’40, συνέχισε στη Μέση Ανατολή, ενώ μεταπολεμικά ασχολήθηκε με την πολιτική.


1866: Παραιτείται η κυβέρνηση ανοχής και εξωκοινοβουλευτικών του Μπενιζέλου Ρούφου. Είχε σχηματισθεί όχι με την κοινοβουλευτική υποστήριξη των «μεγάλων» παραταξεων των Βούλγαρη και Κουμουνδούρου αλλά με βάση την υπόσχεσή τους ότι θα στήριζαν την κυβέρνηση με εξωκοινοβουλευτικούς παράγοντες. Η παραίτηση ήταν απόρροια της «σύστασης» των πρεσβευτών των μεγάλων δυνάμεων που «προτιμούσαν» μια κυβέρνηση κοινοβουλευτικών. Την διαδέχεται η «δυαδική» ή «συμμαχική» κυβέρνηση μειοψηφίας των Βούλγαρη – Δεληγιώργη. Ο διορισμός τους θα δημοσιευτεί σε ανύποπτο χρόνο στο ΦΕΚ 53/13.ο7.66. Η Βουλή μέχρι την παραίτηση της κυβέρνησης και σχηματισμό νέας, υπό τον Αλ. Κουμουνδούρο, που είχε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, δεν λειτούργησε για να μην καταψησθεί.


1905: Μετά από ακυβερνησία και defacto διακοπή των εργασιών της Βουλής λόγω της δολοφονίας του πρωθυπουργού Θεόδωρου Δηλιγιάννη στις 31/05, σχηματίζεται κυβέρνηση υπό τον Δημήτριο Ράλλη, με την στήριξη του Κυρ. Μαυρομιχάλη.  Θα παραμείνει στην εξουσία, μέχρι την 8 Δεκεμβρίου. Παραιτήθηκε γιατί καταψηφίστηκε ο δικός της υποψήφιος πρόεδρος της Βουλής που ισοδυναμούσε με πρόταση δυσπιστίας. Θα σχηματισθεί πάλι κυβέρνηση πλειοψηφίας λόγω μετακίνησης βουλευτών υπό τον Γ. Θεοτόκη.


1916: Παραιτείται η κυβέρνηση του Στέφανου Σκουλούδη, αυλικού και τραπεζίτη του  Γεωργίου Α’, και του Κωνσταντίνου Α’. Ανατίθεται ο σχηματισμός κυβέρνησης στον Αλέξανδρο Ζαΐμη. Μετά την διπλή παραίτηση και εκδίωξη του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο βασιλιάς αρχίζει να διορίζει και να παύει κυβερνήσεις. Ο Βενιζέλος θα σχηματήσει κυβέρνηση «Εθνικής Αμύνης» με την τριανδρία στη Θεσσαλονίκη. Η κυβέρνηση Ζαΐμη θα παραιτηθεί 3 μήνες μετά.


1935: Εκλογές με θριαμβευτές τους μοναδικούς σχεδόν συμμετέχοντες: Το Λαϊκό κόμμα του Π. Τσαλδάρη μαζί με το κόμμα του Γ. Κονδύλη καταλαμβάνουν τις 287 έδρες από τις 300. Τις υπόλοιπες τις μοιράζονται κάποια αποκόμματα, ή μεμονωμένοι του ίδιου χώρου. Παράδειγμα ο Ι. Μεταξάς με το κόμμα των Ελευθεροφρόνων που είχαν 5 έδρες ήταν η αξιωματική αντιπολίτευση κλπ. Οι αντίπαλες παρατάξεις αδυνατούν να συμμετάσχουν. Ο Ελ. Βενιζέλος και ο Ν. Πλαστήρας έχουν καταδικαστεί ερήμην σε θάνατο από έκτακτο στρατοδικείο την 5 Μαΐου. Το ίδιο και 60 από τους 1130 αξιωματικούς που έχουν περάσει από στρατοδικεία. Οι περισσότεροι απ΄ αυτούς διέφυγαν στο εξωτερικό. Ο αρχιστράτηγος Παπούλας και ο αντιστράτηγος Κοιμήσης που δεν θέλησαν να πάρουν το δρόμο της ξενιτιάς εκτελέστηκαν την 24η Απριλίου. Οι υπόλοιποι πολιτικοί ηγέτες (Α. Παπαναστασίου, Γ. Παπανδρέου κλπ ήταν εξόριστοι σε νησιά της Ελλάδας). Οι εκλογές είχαν αναβληθεί δυο φορές γιατί η χώρα είχε κηρυχθεί σε κατάσταση πολιορκίας (στρατιωτικός Νόμος). Άρθηκε με περιοριστικούς όρους (τα στρατοδικεία θα συνέχιζαν το έργο τους) την 14η Μαΐου ίσα-ίσα για να γίνουν οι εκλογές. Γιατί ήθελαν ντε και καλά εκλογές κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες ενώ ήταν ήδη κυβέρνηση; Για να ονομάσουν την Βουλή που θα προέκυπτε απ΄ αυτές Συντακτική (Ε΄Εθνοσυνέλευση) και να αλλάξουν το πολίτευμα από Προεδρευομένη σε Βασιλευομένη Δημοκρατία. Μετά τις εκλογές δεν ορκίστηκε νέα κυβέρνηση. Συνέχισε χωρίς την παραμικρή αλλαγή η κυβέρνηση Π. Τσαλδάρη του 1933.


1948: Ιδρύεται υπό την αιγίδα της UNESCO το Διεθνές Συμβούλιο Αρχείων στο οποίο υπάγονται 1400 ινστιτούτα/μέλη από 199 χώρες (στοιχεία 2015). Οι προσπάθειες είχαν αρχίσει το 1931 από την Κοινωνία των Εθνών. Το μόνο που κατάφερε ήταν να εκδώσει το 1934 έναν διεθνή οδηγό αρχείων. Και με τα σημερινά δεδομένα το project (η συλλογή και ταξινόμηση κάθε είδους αρχείων) είναι άπιαστο όνειρο θερινής νυκτός. Αν και όχι χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα φτωχά, πολύ φτωχά, πάρα πολύ φτωχά, πιο φτωχά και από την Ελλάδα, Γενικά Αρχεία του Κράτους με τα οποία συμμετέχει η χώρα μας στο Συμβούλιο. Αν μπείτε στο κόπο να το ψάξετε θα είναι μια λίγο πικρή και ταυτόχρονα διασκεδαστική εμπειρία για την απόσταση του πομπώδους τίτλου με τα περιεχόμενά του.


1968: Πεθαίνει σε ηλικία 88 ετών ο πρώην αρχιεπίσκοπος (1962-67) Χρυσόστομος Β’. Είχε επιβληθεί στην Εκκλησία από τον Κ. Καραμανλή. Αρχικά είχε γίνει προσπάθεια συγκεκαλυμμένης παρέμβασης μέσω παρεκκλησιαστικών οργανώσεων. Όταν διαφάνηκε ότι αυτό δεν απέτρεπε την εκλογή του Ιάκωβου, άρχισε τις παρεμβάσεις και ο φίλα προσκείμενος τύπος. Όταν παρ’ όλα αυτά εξελέγη ο Ιάκωβος τότε εκτός από τον συνεχιζόμενο από του τύπου οχετό σκανδαλιστικών λεπτομερειών (χωρίς στοιχεία) για την ερωτική ζωή του ποιμενάρχη, ο Κ. Καραμανλής συγκάλεσε Υπουργικό Συμβούλιο με θέμα την νομοθετική ρύθμιση της εκλογής αρχιεπισκόπου στην Ελλάδα. Συντάχθηκε σχέδιο νόμου σύμφωνα με το οποίο ο Αρχιεπίσκοπος θα εκλεγόταν από μικτό σώμα κληρικών και λαϊκών και μέχρι να συμφωνήσουν οι λαϊκοί με τους κληρικούς στο πρόσωπο του Ιεράρχη, ο θρόνος θα θεωρούνταν σε χηρεία. Μπροστά σ’ αυτή την απειλή ο Ιάκωβος παραιτήθηκε 12 μέρες από την εκλογή του, αφού μοναδικό στήριγμά του είχε μείνει το πατριαρχείο, ενώ η Ένωση Κέντρου μη θέλοντας να χάσει τις ψήφους που πήγαινε μ’ αυτό τον τρόπο να της υφαρπάξει η ΕΡΕ είχε μπει κι αυτή για καλά στο παιχνίδι της σκανδαλολογίας. Η εκλογή του Χρυσόστομου έγινε σχεδόν παμψηφεί ενώ κατά την τελετή το «πλήθος» φώναζε άξιος. Με το πραξικόπημα του ’67 η χούντα χρησιμοποίησε το ΝΔ 4589/66 που είχε εκδώσει η κυβέρνηση αποστασίας του Στ. Στεφανόπουλου για να τον αντικαταστήσει. Σύμφωνα με αυτό το ΝΔ οι ιεράρχες που υπερέβαιναν το ογδοεικοστό έτος της ηλικίας, θεωρούνταν ότι αποχωρούσαν αυτοδικαίως (άρθρο 4). Οι χουντικοί εφαρμόζοντας αυτό το άρθρο τον αντικατέστησαν με τον Ιερώνυμο Α’ δημιουργώντας για την ανάγκη Αριστίνδην Σύνοδο από οκτώ όλους κι όλους Μητροπολίτες. Όπως φαίνεται κανείς από τότε (κυβερνώντες) μέχρι σήμερα (ιστορικούς) δεν διάβασε την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου: «Δια τον κατέχοντα εκάστοτε τον Θρόνον της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και πάσης Ελλάδος δεν εφαρμόζονται αι διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου.».  Και δεν υπάρχει λόγος να τους ενδιαφέρει ιεράρχης που χρησιμοποιήθηκε σαν Αρχιεπίσκοπος μόνο όσο χρησίμευε για συγκεκριμένους πολιτικούς λόγους. Αν δεν είχε εμπλακεί με τον θρόνο της Αρχιεπισκοπής θα είχε μείνει στην ιστορία σαν ο αγωνιστής ιερωμένος που είχε αφιερώσει την ζωή του στην προστασία του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Ήταν ο Μητροπολίτης (Φιλαδέλφειας) που καταδικάστηκε σε θάνατο από τους Τούρκους για τις καταγγελίες του προς κάθε κατεύθυνση για τους διωγμούς που υφίσταντο οι Έλληνες. Είχε γλυτώσει μετά από παρέμβαση ξένων πολιτικών προσωπικοτήτων.


←8 Ιουνίου

10 Ιουνίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s