Σαν σήμερα 11 Ιουνίου

1184 πΧ: Η υπολογισμένη από τον Ερατοσθένη τον Κυρηναίο ημερομηνία καταστροφής της Τροίας από τους Έλληνες. Η ημερομηνία αμφισβητείται από διάφορους σύγχρονους. Αν η αμφισβήτηση δεν προέρχεται από συγκεκριμένα στοιχεία και όχι από θεωρίες και υποθέσεις και δεν δίνει κάποια άλλη ημερομηνία, με άλλα λόγια φασαρία για το ονοματάκι τους, αυτή η ημερομηνία θα ισχύει. Ο Ερατοσθένης είναι ο πρώτος που ανακάλυψε, χωρίς ποτέ να έχει μετακινηθεί από την Αίγυπτο ότι η γη είναι σφαιρική και υπολόγισε με σφάλμα 0,02% την διάμετρό της (πείραμα του πηγαδιού).


323 πΧ: Πεθαίνει σε ηλικία 33 ετών ο Μέγας Αλέξανδρος (10 με 11 του μηνός). Οι γνώμες διίστανται για τα αίτια του θανάτου του. Από τότε μέχρι και σήμερα υπάρχουν εκδοχές για ελονοσία, τυφοειδή πυρετό ή δηλητηρίαση. Υπήρξε ο υπέρτατος (ανίκητος) στρατιωτικός αρχηγός όλων των εποχών. Επέκτεινε την Ελλάδα από το Ιόνιο μέχρι τα Ιμαλάια. Ότι και αν ήταν στην πολύ σύντομη ζωή του ο Μ. Αλέξανδρος έκανε τους Έλληνες το πιο ένδοξο έθνος του κόσμου μέχρι και σήμερα.

Δεν μ’ ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η φυλή στην οποία γεννήθηκαν. Τους αντιμετωπίζω όλους μ’ ένα κριτήριο: την αρετή. Για μένα, κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρος.


323 π.Χ.: Πεθαίνει ο Διογένης ο Κυνικός. Φιλόσοφος, ο πιο χαρακτηριστικός εκπρόσωπος των Κυνικών, που με τα λογοπαίγνιά του, τους αστεϊσμούς και τα πειράγματα, μετέδιδε την κυνική φιλοσοφία. Οι ευφυολογίες του, τα παθήματά του, αλλά και ο αξιοθαύμαστος τρόπος που τα ξεπερνούσε ατελείωτα.
Κάποια σταχυολογήματα:
Ο Μέγας Αλέξανδρος έχοντας ακουστά για τον Διογένη πηγαίνει τον συναντά και συστήνεται: Είμαι ο βασιλιάς Αλέξανδρος. Κι εγώ είμαι ο Διογένης ο Κύων. Δεν με φοβάσαι; Και τι είσαι καλό ή κακό; Αδυνατώντας ν΄ απαντήσει ο Αλέξανδρος πηγαίνει σε άλλη ερώτηση: Τι χάρη θέλεις να σου κάνω; Αποσκότισον με. Το τελευταίο είχε διπλή έννοια. Σήμαινε δείξε μου την αλήθεια και ταυτόχρονα μη μου ρίχνεις σκιά. Ο Αλέξανδρος εντυπωσιασμένος είπε: Αν δεν ήμουν Αλέξανδρος θα ήθελα να ήμουν Διογένης.
Όταν είχε πάει στην Κόρινθο τον παρότρυναν να «επισκεφθεί» την εταίρα Λαΐδα. Η Λαΐς εκτός από πρότυπο ομορφιάς, ήταν μορφωμένη, πνευματώδης, πλούσια, αλλά και πολύ σφιχτή στις οικονομικές συναλλαγές με τους πελάτες της. Ο Διογένης απάντησε στην παρότρυνση ότι δεν σκοπεύει να αγοράσει για δέκα χιλιάδες δραχμές (τεράστιο ποσό για την εποχή) μια μεταμέλεια. Οι καλοθελητάδες το μετέφεραν στην Λαΐδα που πικαρισμένη τσίμπησε. Κάλεσε τον Διογένη του προσέφερε δωρεάν ένα υπέροχο δείπνο και του είπε να την περιμένει στο διπλανό δωμάτιο, χωρίς λυχνία, να έλθει και αυτή αφού προετοιμαστεί. Στο δωμάτιο έστειλε μια πανάσχημη υπηρέτριά της με την οποία πέρασε τη βραδιά ο Διογένης. Την επομένη πάλι οι καλοθελητάδες του μετέφεραν ότι η Λαΐδα κόμπαζε και γελούσε με το χουνέρι που του είχε κάνει. Ατάραχος ο Διογένης απάντησε με το περιβόητο Λυχνίας σβησθείσης, πάσα γυνή ομοία. Το μαθαίνει η Λαΐς και τσιμπάει για δεύτερη φορά. Για να του αποδείξει ότι έχει άδικο του προσφέρει η ίδια μια αξέχαστη βραδιά. Κακοπέρασε ο φουκαράς. Βέβαια οι καλοθελητάδες προς χάριν του παιχνιδιού μετέφεραν στον Αρίστιππο, γαλαντόμο πελάτη της Λαΐδας και φιλόσοφο της ηδονιστικής σχολής, ότι ενώ αυτός ξόδευε μια περιουσία για να έχει την παρέα της αυτή  παρείχε δωρεάν τις υπηρεσίες της στον Διογένη. Ο Αρίστιππος τους είχε απαντήσει: Ναι την πληρώνω για να ευχαριστεί εμένα, όχι για να μην ευχαριστεί τους άλλους.


1345: Ο Μέγας Δουξ του Βυζαντίου Αλέξιος Απόκαυκος λυντσάρεται μέσα στις φυλακές πολιτικών κρατουμένων. Τις έφτιαξε ο ίδιος για να χωράνε τον διαρκώς αυξανόμενο αριθμό αρχόντων που συλλάμβανε και δήμευε τις περιουσίες τους. Είχε την ατυχή έμπνευση να επιθεωρήσει την πρόοδο των εργασιών χωρίς συνοδεία. Οι κρατούμενοι μετά το λυντσάρισμα ανήρτησαν το κεφάλι του σε ιστό. Ο βυζαντινός στρατός τους σφαγίασε όλους (περί τους 200). Ο Απόκαυκος είναι κλασσικό παράδειγμα βυζαντινισμού, ίντριγκας, από τους πρωταγωνιστές του εμφυλίου πολέμου (1341-1347), αλλά όπως φαίνεται και στην εικόνα «ο βίος βραχύς», έγραφε ο Ιπποκράτης που μελετούσε.


1834: Ο Όθων με βασιλικό διάταγμα απονέμει χάρη στους Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο για εσχάτη προδοσία. Τα ανήψια, από τον αδελφό του Γεώργιο, του Δ. Πλαπούτα, (Ν. Γ. Πλαπούτα και Δ. Γ. Πλαπούτα) τους αποφυλακίζουν το 1840. Στους τελευταίους είχαν στερηθεί όχι μόνο τα πολιτικά αλλά και τα αστικά δικαιώματα. Δεν είχαν δικαίωμα ούτε υπογραφή να βάλουν, ούτε καν να εκφράσουν την θέλησή τους σε κανένα (πχ θέλω νερό). Αποκαταστάθηκαν πλήρως με βασιλικό διάταγμα το 1845.


1835: Πεθαίνει ο Ανδρέας Μιαούλης ο πρώτος μεταξύ ίσων στην επικράτηση του αγώνα της επανάστασης στην θάλασσα. Το πρώτο του επώνυμο ήταν Βώκος. Το δεύτερο πλοίο που κυβέρνησε το αγόρασε από ένα Τούρκο και ονομαζόταν Μιαούλ. Από εκεί το προσωνύμιο που έγινε μετά επώνυμο. Ήταν αντίθετος με την ιδέα της επανάστασης, θεωρώντας ότι δεν υπήρχε σωστή προετοιμασία, αλλά όταν ξέσπασε συμμετείχε με πλοία και λεφτά πρώτος. Ήταν ο πρώτος και ένας από τους ελάχιστους που κτυπούσε στα ίσια, με ναυμαχίες, τον τούρκικο στόλο. Είχε εμπειρία, λόγω οξύθυμου και εριστικού χαρακτήρα. Προεπαναστατικά τα εμπορικά καράβια του ήταν πάντα εξοπλισμένα με 20 κανόνια και επάνω, και όποιο εμπορικό του την έμπαινε, ή όποτε χρειαζόταν να σπάσει εμπορικό αποκλεισμό δεν δίσταζε να δώσει μάχη. Πρωταγωνίστησε και στα πολιτικά τα πρώτα χρόνια της απελευθέρωσης πότε με την μια παράταξη και πότε με την άλλη. Τάφηκε αρχικά στην Ακτή Μιαούλη στον Πειραιά. Σήμερα η σωρός του βρίσκεται στην πατρίδα του την Ύδρα.


1859: Πεθαίνει ο Κλέμενς Μέτερνιχ (Klemens Wenzel Nepomuk Lothar, Fürst von Metternich-Winneburg zu Beilstein). Αυστριακός, από τους διασημότερους διπλωμάτες και πολιτικούς, γνωστός και από την ανθελληνική του στάση. Είχε έλθει σε οξεία αντιπαράθεση με τον σύμβουλο του Τσάρου και διοικητικό μεταρρυθμιστή της Ελβετίας, που είχε δημιουργήσει το Σύνταγμα της Ελβετίας με το οποίο καθιστούσε την χώρα ανεξάρτητη, ουδέτερη και ενιαία με το σύστημα των 19 καντονίων, τον Ιωάννη Καποδίστρια, χαρακτηρίζοντάς την τιμιότητά του ένα εφιαλτικό όνειρο. Προεπαναστατικά είχε στείλει επανηλειμένα επιστολές στον Τσάρο να μην ενθαρύνει τον Ελληνικό εθνικισμό.

Δέκα εκατομμύρια άγνοιες δεν συνιστούν μια γνώση.


1903: Ο βασιλιάς της Σερβίας Αλέξανδρος Α’ και η σύζυγός του Ντράγκα δολοφονούνται, στο κίνημα του Μαΐου, από τον Άπι, αρχηγό της παραστρατιωτικής Σερβικής οργάνωσης «Μαύρη Χειρ». Θα τον διαδεχθεί ο Πέτρος Α’ Καραγεώργεβιτς.


1941: Η κυβέρνηση λογοδοτών του Γ. Τσολάκογλου με το 148/1941 Ν.Δ. κατοχυρώνει το δικαίωμα σε Γερμανούς και Ιταλούς (φυσικά ή νομικά πρόσωπα) να απαιτούν και να εισπράττουν από την Ελλάδα αποζημιώσεις για ζημιές που έπαθαν εξ αιτίας του πολέμου και της κατοχής. Το Ν.Δ. έχει αναδρομική ισχύ από 28/10/1940. Η ίδια κυβέρνηση, με νεώτερο Διάταγμα, θα επεκτείνει αυτό το δικαίωμα και στους Αλβανούς. Αργότερα άλλη κατοχική κυβέρνηση λογοδοτών υπό τον Ι. Ράλλη θα αναμορφώσει, κωδικοποιήσει, προσδιορίσει με πιο ακριβή τρόπο δικαιούχους και αιτίες αποζημίωσης, αλλά και θα απλουστεύσει τον τρόπο είσπραξής τους από τους παθόντες και «θύματα» της Ελλάδας και των Ελλήνων.


1949: Εκτελείται στου Γουδή ο συνεργάτης των Γερμανών Γεώργιος Πούλος. Καταδικασμένος σε θάνατο από το Διαρκές Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης, τον Μάιο του 1947, αλλά και από σύσσωμο το Ελληνικό έθνος, ακόμη και από τους υπόλοιπους δοσίλογους ταγματασφαλίτες, γερμανοτσολιάδες κλπ. Το στρατοδικείο τον καταδίκασε με μόνη κατηγορία την κατασκοπεία κατά της πατρίδας του. Μυρίζει στημένο με προειλημμένη την απόφαση. Η γκάμα των κατορθωμάτων του Γ. Πούλου και της μονάδας που διοικούσε, περιελάμβανε όλα τα εγκλήματα πολέμου: Σκοτωμούς, κακοποιήσεις, εμπρησμούς, αρπαγές, λεηλασίες και αυτό για το οποίο δεν μπορεί να προβληθεί καμία δικαιολογία και για το οποίο καταδικάστηκε ακόμη και στην συνείδηση των δοσίλογων. Βιασμούς. Η μονάδα του Πούλου αποτελούνταν από 300 περίπου άτομα και ήταν οργανικό τμήμα του 20ου Συντάγματος Βrandenburg. Της ειδικής μονάδας αντιμετώπισης των ανταρτών. Αργότερα ενισχύθηκε με τον Γερμανό σύντροφο και ανταγωνιστή του στις θηριωδίες λοχία Σούμπερτ, που οι Γερμανοί για να τον γλυτώσουν από το μένος των Κρητικών τον έστειλαν με την ειδική μονάδα του (90-100 άτομα, κατά πλειοψηφία Γερμανοί ειδεχθείς εγκληματίες από τις Γερμανικές φυλακές), στην μονάδα του Πούλου. Από τα μεγαλύτερα κατορθώματά του ζεύγους η καταστροφή των Γιαννιτσών, η σφαγή του Χορτιάτη, το ολοκαύτωμα των Πύργων Εορδαίας και η δεύτερη επιδρομή στο Μεσόβουνο Κοζάνης. Το στρατοδικείο απ’ ότι φαίνεται θέλησε να μην συνδράμει στο έργο του Πούλου, κακοποιώντας για άλλη μια φορά, αυτούς που υπέφεραν εξαιτίας του, ξυπνώντας μνήμες φρίκης και τρόμου. Υπήρχε και δεύτερος ίσως σοβαρότερος λόγος: Δεν ήθελε να δημιουργηθούν αισθήματα συμπάθειας ή έστω οίκτου προς τους κομμουνιστές, που ήταν η δικαιολογία των αποτρόπαιων πράξεων του κατηγορούμενου.


1975: Τίθεται σε ισχύ το Σύνταγμα που ψηφίστηκε στις 9 Ιουνίου. Είναι το σημερινό Σύνταγα με μερικές δευτερεύουσες τροποιήσεις. Το πολίτευμα της χώρας ορίζεται σαν «Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία» όπως είχε οριστεί και στο Σύνταγμα του 1973 που αντικατέστησε. Το είδος του πολιτεύματος προέκυψε μετά από δημοψήφισμα που είχε διεξαχθεί την 08/12/1974. Το Σύνταγμα υπερψηφίστηκε μόνο από τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Και τα τέσσερα κόμματα της αντιπολίτευσης απείχαν της ψηφοφορίας χαρακτηρίζοντάς το αυταρχικό κα αντιδημοκρατικό.


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s