Σαν σήμερα 24 Ιουνίου

1519: Πεθαίνει σε ηλικία 39 ετών η Λουκρητία Βοργία. Κόρη και ερωμένη του πατέρα της Πάπα Αλέξανδρου 6ου, ερωμένη όλων των αδελφών της αλλά και του κάθε τελευταίου υπηρέτη που πέρασε από το αρχοντικό των Βοργία. Στα δεκατρία της είχε ήδη αρραβωνιασθεί δύο φορές (απόφαση του πατέρα της), είχε τρεις γάμους και αμέτρητες δολοφονίες ή απόπειρες δολοφονίας στο ενεργητικό της, με την συμμετοχή ή καθοδήγηση του πατέρα και των αδελφών της. Η μηχανορραφία ήταν τρόπος ζωής των ενοίκων του αρχοντικού και η παντελής έλλειψη ηθικής (αμοραλισμός όχι ανηθικότητα) σαφώς επηρεασμένη από τον κοινωνικό και ηθικό μέντορα της εποχής Νικολό Μακιαβέλι. Για περισσότερες φωτογραφίας της σινιόρας εδώ.


1640: Εκτελείται στην Καρθαγένη (Καρχηδόνα Τύνιδας) από του Τούρκους ο πρώην πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλος Β΄ Κονταρής. Προστατευόμενος του Κύριλλου Λούκαρη αναρριχήθηκε τρεις φορές στον θρόνο διαδεχόμενος ισάριθμες φορές τον προστάτη του. Αχυράνθρωπος των Λατίνων αναδείχθηκε σε πολιορκητικό κριό του Βατικανού για τον θρόνο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η αχαριστία για τον προστάτη του και η ανικανότητά του να διαχειριστεί στοιχειωδώς τα του Πατριαρχείου, σε κάθε μια από τις ολιγόμηνες θητείες του, εξόργισαν λαό, κλήρο και την Μεγάλη Πύλη που τον εξόρισε τελικά στην Καρθαγένη. Εκεί μακριά από κάθε στήριγμά του τον εκτέλεσαν.


1717: Ιδρύεται η Μεγάλη Στοά του Λονδίνου και Γουεστμίνστερ. Η πρώτη Μεγάλη Στοά στο κόσμο. Ιδρύθηκε από τέσσερεις μασονικές Στοές. Αργότερα (19ος αιώνας) συγχωνεύτηκε με την Αρχαία Μεγάλη Στοά της Αγγλίας. Οι αρχές της ήταν η ανοχή και η καθολική κατανόηση. Καλές οι αρχές αλλά τα τέλη είναι αυτά που κρίνουν.


1798: Δολοφονείται, σε ηλικία 41 ετών, με άκρα μυστικότητα στον πύργο Nebojša της Γιουγκοσλαβίας από τον εκεί καϊμακάμη (μετά από φιρμάνι του Σουλτάνου), με στραγγαλισμό, ο Ρήγας Φεραίος τότε γνωστός ως Ρήγας ο Βελεστινλής ή Ρήγας ο Θεσσαλός. Το πραγματικό του όνομα ήταν Ρήγας Κυριαζής. Μαζί του δολοφονούνται, επίσης με στραγγαλισμό, άλλοι επτά σύντροφοί του, οι: Ευστράτιος Αργέντης, Δημήτριος Νικολίδης, Αντώνιος Κορωνιός, Ιωάννης Καρατζάς, Θεοχάρης Γεωργίου Τουρούτζιας, Ιωάννης Εμμανουήλ και ο αδελφός του Παναγιώτης Εμμανουήλ. Το νέο συγκλόνισε όλο το κόσμο. Ακόμα και Τούρκοι είχαν παρακαλέσει για την απελευθέρωση του (Οσμάν Πασβανόγλου, Αλή Πασάς). Ο συναγωνστιής του ιστορικός συγγραφέας Χριστόφορος Περραιβός του έχει αφιερώσει μια σύντομη βιογραφία. Η Βουλή των Ελλήνων στα 200 χρόνια από τον θάνατό του εξέδωσε ένα «Απάνθσιμα Κειμένων» του. Ο Σπυρίδων Λάμπρος έχει γράψει εμπεριστατωμένο και λεπτομερές αφιέρωμα για το μαρτύριο και τον θάνατό του.

Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,
μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,
να φεύγωμ’ απ’ τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;


1827: Ο Ιμπραήμ επιτίθεται κατά τη Ιεράς Μονής Μέγα Σπηλαίου. Έχοντας καταπνίξει την επανάσταση σε όλο σχεδόν τον Μωριά, αξιολόγησε και ιεράρχησε τις τρεις εστίες αντίστασης που είχαν απομείνει: Την Μάνη, το Παλαμήδι (Ναύπλιο) και το Μέγα Σπήλαιο. Η απόπειρά του για κατάληψη της Μάνης την περασμένη χρονιά είχε αποτύχει οικτρά και οδυνηρά. Το Παλαμήδι με τις μεγαλεπήβολες οχυρωματικές του εγκαταστάσεις παρέπεμπε σε μακροχρόνια πολιορκία. Έτσι το Μ. Σπήλαιο, οχυρό μεν αλλά μικρό και πλουσιότατο σε λάφυρα φάνταζε ο δελεαστικότερος στόχος. Οι μοναχοί μαθαίνοντας ότι είχαν γίνει στόχος του ζήτησαν βοήθεια από τον Κολοκοτρώνη. Αυτός έστειλε αμέσως την μικρή δύναμη της σωματοφυλακής του με αρχηγό της τον υπασπιστή του Φωτάκο. Η επίθεση από νωρίς το πρωί του τακτικού στρατού του Ιμπραήμ, με προπαρασκευή πυροβολικού δεν προξένησε την παραμικρή ζημιά στο μοναστήρι και τους μαχητές. Αντίθετα αποδείχθηκε σφαγείο για τις δικές του δυνάμεις. Όταν μάλιστα, προς το απόγευμα, οι Έλληνες διαπίστωσαν κάμψη των δυνάμεων και του ηθικού του αντίπαλου στρατεύματος, έκαναν έξοδο και τους κυνήγησαν διαλύοντας τους, μετά από 13 ώρες μάχης, σκορπίζοντας κάθε σκέψη του Ιμπραήμ για συνέχιση της πολιορκίας. Η νίκη των Ελλήνων σ’ αυτή τη μάχη, ήταν αποφασιστικής σημασίας τόσο για το ηθικό των Ελλήνων, όσο και για τον διεθνή αντίκτυπο, ότι η Ελλάδα δεν είχε σβήσει αλλά ήταν όρθια και αγωνιζόταν.


1949: Πεθαίνει σε ηλικία 89 ετών, κατά τη διάρκεια της 3ης πρωθυπουργίας του, ο Θεμιστοκλής Σοφούλης, αρχαιολόγος, πολιτικός, τρεις φορές Πρωθυπουργός της Ελλάδας και o πρωταγωνιστής της απελευθέρωσης της Σάμου. Και οι τρεις θητείες του σαν πρωθυπουργός μπορούν να χαρακτηριστούν σαν λύσεις ανάγκης σε αδιέξοδες καταστάσεις.

* Περίοδος Επιλογή  Διάρκεια
25.07.1924 -06.10.1924 Ανάθεση 2 μήνες και 11 μέρες
22.11.1945-04.04.1946 Ανάθεση 4 μήνες και 13 μέρες
07.09.1947-24.06.1949 Ανάθεση 1 χρόνος 9 μήνες και 17 μέρες
Σύνολο 2 χρόνια 4 μήνες και 11 μέρες

2010: Βόμβα που εκρήγνυται στο γραφείο του Υπουργού Δημόσιας Τάξης σκοτώνει τον υπασπιστή του Γεώργιο Βασιλάκη. Στόχος της ήταν ο υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Την ευθύνη, με επιστολή, αναλαμβάνει ανώνυμη οργάνωση με όνομα αποστολέα «Θανάσης Κλάρας» (το πραγματικό όνομα του Άρη Βελουχιώτη). Η βόμβα είχε σταλεί ταχυδρομικά σε φάκελο που δεν είχε ελεγχθεί από τους αρμόδιους. Η αστυνομία θεωρεί υπεύθυνο τον δραπέτη Βασίλη Παλαιοκώστα. Πιστεύει ότι έχει συστήσει δικιά του τρομοκρατική ομάδα.


←23 Ιουνίου

25 Ιουνίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s