Σαν σήμερα 29 Ιουνίου

67. Σταυρώνεται από τους Ρωμαίους στον Βατικάνειο λόφο ο Απόστολος Πέτρος.


1444: Ο Γεώργιος Καστριώτης νικάει κατά κράτος τον Τούρκο Αλή Πασά στο Torvioll (βόρεια της Επισκοπής). Ο Καστριώτης κατάφερε να ενώσει τα Αλβανικά Πριγκιπάτα με την Ένωση της Λισσού και έτσι συγκέντρωσε δύναμη 15.000 Αλβανών μαχητών. Ο Αλή Πασάς είχε δύναμη 25.000 μαχητών. Το στρατήγημα του Καστριώτη ήταν ότι παρατάχθηκε νύκτα απέναντι από τον Αλή κρύβοντας σχεδόν τους μισούς στο δάσος που υπήρχε αριστερά και δεξιά από το πεδίο της μάχης. Το πρωί ο Αλή βλέποντας την πολύ μικρή δύναμη (που φαινόταν) του Καστριώτη διέταξε επίθεση και όταν οι δυο αντίπαλοι στρατοί συναντήθηκαν ο Καστριώτης έδωσε το σύνθημα της επίθεσης και στους κρυμμένους που περικύκλωσαν τους αντιπάλους. Η νίκη ήταν αποφασιστικής σημασίας για τον δυτικό – χριστιανικό κόσμο γιατί ανέκοψε την πορεία των Οθωμανών προς την Δύση.


1821: Στη μάχη του Σκουλενίου (17 Ιουνίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) χίλιοι Έλληνες υπερασπίζονται μέχρι τέλους τις θέσεις τους απέναντι σε 8000 (από τους οποίους οι 4.000 ήταν ιππείς) Τούρκους που τους επιτίθενται. Μετά την αποτυχία της επανάστασης στην Βλαχία και την εγκατάλειψη του αγώνα από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, έμειναν κάποιοι οπλαρχηγοί που θεωρούσαν ότι η επανάσταση θα μπορούσε να επιβιώσει. Στον ποταμό Προύθο, που ήταν το φυσικό σύνορο της Ρωσικής Βεσσαραβίας και της Τουρκικής Δακίας, επισκεύασαν πρόχειρα ένα παλιό Ρωσικό οχυρό που υπήρχε έξω από το Σκουλένι και περίμεναν τους Τούρκους. Αυτοί με διοικητή τον Κεχαγιάμπεη εξαπέλυσαν 4 επιθέσεις με μεγάλες απώλειες αναγκάζοντας τους εναπομείναντες Έλληνες να διαβούν τον Προύθο για να σωθούν. Ο απολογισμός ήταν: 300 Έλληνες και 1600 Τούρκοι νεκροί, 50 Έλληνες και 200 Τούρκοι τραυματίες.


1874: Δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Καιροί» το άρθρο του Χαρ. Τρικούπη «Τις πταίει«. Σε αυτό κατηγορώντας σαρκαστικά το πολιτικό σύστημα της εποχής, έριχνε στην ουσία όλες τις ευθύνες στον Βασιλιά. Για την εποχή ήταν κεραυνοβόλημα της εξουσίας. Εξετάζοντάς την φαίνεται καθαρά ότι προσπαθεί να επικρίνει την πολιτική κατάσταση που δημιουργήθηκε από το 1868 και μετά, προσπερνώντας τον σκόπελο, της ακυρότητας βουλής και κυβερνήσεων. Σαν νομικός γνώριζε άριστα ότι αυτό σήμαινε και ακυρότητα όλων των πράξεών τους. Ο εκδότης της εφημερίδας, Πέτρος Κανελλίδης, που ήταν το δημοσιογραφικό όργανο του Πέμπτου Κόμματος, όπως ονομαζόταν το κόμμα του X. Τρικούπη,  συνελήφθη.


1897: Πεθαίνει σε ηλικία 70 ετών ο Thomas Henry Huxley, βιολόγος, ανατόμος, παλαιοντολόγος, γεωλόγος, γνωστός με το ψευδώνυμο «Το μπουλντόγκ του Δαρβίνου«. Καθηγητής σε αρκετές σχολές Πανεπιστημίων, τιμήθηκε για όλους τους τομείς που ερεύνησε όχι μόνο από την Αγγλία αλλά και από άλλες χώρες. Δεν ήταν οπαδός της θεωρίας της εξέλιξης γι’ αυτό και άργησε να την υποστηρίξει. Πρώτα ερεύνησε και επαλήθευσε τη θεωρία, θεωρητικά, πειραματικά, ερευνητικά και αφού πείσθηκε ότι ήταν απόλυτα σωστή, έχοντας αποκτήσει και τις ανάλογες γνώσεις, συνέτριψε κάθε θεωρία ή λόγο περί του αντιθέτου. Δικές του είναι οι έννοιες της Βιογένεσης και Αβιογένεσης, όπως και η φιλοσοφική έννοια του αγνωστικισμού. Η τελευταία συνήθως αποδίδεται στις θρησκείες, γιατί δεν παρέχουν επαρκή στοιχεία για την ύπαρξη των θείων που επικαλούνται.


1907: Πεθαίνει σε ηλικία 70 ετών ο Κωνσταντίνος Βολανάκης, ο «πατέρας» της ελληνικής θαλασσογραφίας, από τους σημαντικώτερους Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα. Ήταν στη «συμμορία» της σχολής του Μονάχου, με τους Νικηφόρο Λύτρα, Νικόλαο Γύζη, Θεόδωρο Βρυζάκη και Γεώργιο Ιακωβίδη.  Το πάθος του για τα πλοία, τις βάρκες, τα λιμάνια, το θαλασσινό στοιχείο, προέρχεται είτε από τα πρώτα παιδικά του χρόνια στο Ηράκλειο, ή από την Σύρο, που μετακόμισε η οικογένειά του, στην εφηβεία του.


1917: Συνέρχεται σε δεύτερη σύνοδο μετά από διάλυμα δυο ετών η «βουλή των Λαζάρων». Μετά την παραίτηση του βασιλιά Κωνσταντίνου, υπέρ του γιού του Αλέξανδρου, κάτω από την πίεση της Αντάντ και του Βενιζέλου, με αυτό το περίεργο αλλά πιο κοντινό στη συνταγματικότητα Βασιλικό διάταγμα ανακαλείται η απόφαση του Κωνσταντίνου περί διάλυσης της βουλής. Εκλογές για ανάδειξη νέας βουλής δεν μπορούσαν να γίνουν γιατί η Ελλάδα ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση (Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος). Για δικτατορική κυβέρνηση, ή έστω εξωκοινοβουλευτική, ο Βενιζέλος ούτε ήθελε να ακούσει. Έτσι άρχισε τις εργασίες της αυτή η βουλή που έμεινε στην ιστορία σαν «βουλή των Λαζάρων».


1931: Η εθνικιστική Οργάνωση ΕΕΕ (Εθνική Ένωση Ελλάς) μαζί με χριστιανούς κατοίκους της πόλης πυρπολεί τον Εβραϊκό συνοικισμό Κάμπελ της Θεσσαλονίκης. Η ένταση μεταξύ Ελλήνων και της Εβραϊκής κοινότητας της πόλης είχε αρχίσει ένα χρόνο πριν όταν ο εκπρόσωπος της Μακαμπή Θεσσαλονίκης ευρισκόμενος στη Σόφια για ένα διεθνές συνέδριο των Μακαμπή (Μακαβαίων), παρευρέθηκε σε εκδήλωση της νεολαίας του “Μακεδονικού Κομιτάτου”. Πολύ πιθανόν η τρίχα να έγινε τριχιά από την εφημερίδα “Μακεδονία” που ο αρθρογράφος της έβαλε στο στόμα  του εκπροσώπου την φράση: «…θα είμαι στο πλευρό σας μέχρις ότου η Μακεδονική σημαία κυματίσει νικηφόρως μέχρι και στον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης». Και ψέμα να ήταν (πολύ πιθανόν) και μόνο η παρουσία του στην εκδήλωση είναι κατακριτέα. Το γεγονός είναι ότι από εκείνη την ημέρα οι σχέσεις Ελλήνων-Εβραίων επιδεινωνόταν μέρα με την μέρα με κύριο υποκινητή από πλευράς Ελλήνων την ίδια εφημερίδα. Να σημειωθεί ότι η εφημερίδα ήταν βενιζελική και εκείνη την εποχή Διοικητής Μακεδονίας ήταν ο Στυλιανός Γονατάς κάνοντας το “αγροτικό” του. Η απομάκρυνση του Γονατά από την Αθήνα ήταν ένας από τους όρους που είχε θέσει το Λαϊκό Κόμμα για την αποδοχή της Προεδρευομένης Δημοκρατίας σαν πολίτευμα της Ελλάδας. Είχε γίνει το κόκκινο πανί όταν ανέλαβε πρωθυπουργός για να εκτελεστεί η απόφαση του στρατοδικείου για την εκτέλεση των έξι.
Σποραδικά μικροεπεισόδια είχαν αρχίσει μια βδομάδα νωρίτερα με λιθοβολισμό Ισραηλιτικών οικιών από δυο άτομα. Οι Εβραίοι οργανώθηκαν σε ομάδες και την προηγουμένη (28 Ιουνίου) κτύπησαν περαστικούς χριστιανούς και αστυνομικούς στον Εβραϊκό οικισμό 6. Την επομένη Έλληνες έκαψαν ολοσχερώς τον οικισμό Κάμπελ. Η εφημερίδα που είχε δημιουργήσει με τα εμπριστικά άρθρα της όλο το κλίμα και ήταν ο ηθικός αυτουργός των επεισοδίων, εκείνη την ημέρα έγραφε ότι ομάδες κομουνιστών είχαν εισχωρήσει και στις δυο πλευρές υποδαυλίζοντας τα επεισόδια.
Ο απολογισμός ήταν ένας νεκρός από κάθε πλευρά και πάρα πολλοί τραυματίες.
Στις δίκες που ακολούθησαν τα δικαστήρια έριξαν ποινές χάδια και προς τις δυο πλευρές που οι συγκατηγορούμενοι φυσικοί αυτουργοί, κατά περίεργο τρόπο, σε κάθε δίκη ήταν τόσοι χριστιανοί όσοι και Εβραίοι. Οι ηθικοί αυτουργοί αθωώθηκαν όλοι. Μ΄αυτόν τον τρόπο η πολιτεία θέλησε και τα κατάφερε να κατευνάσει σιγά σιγά τα πάθη και να κλείσει εκεί το θέμα.


2002: Τραυματίζεται σοβαρά από πρόωρη έκρηξη ωρολογιακού μηχανισμού και συλλαμβάνεται το μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης 17Ν Σάββας Ξηρός. Το περιστατικό σηματοδότησε το τέλος της δράσης και την απαρχή των συλλήψεων όλων των μελών, που είχε τότε, αυτή η τρομοκρατική οργάνωση. Από το 1975, που είχε αρχίσει η δράση της, είχε πραγματοποιήσει, 67 τρομοκρατικά χτυπήματα από τα οποία υπήρξαν 23 νεκροί. Απ’ αυτούς δεν ήταν όλοι στόχοι αλλά υπήρχαν και παράπλευρες απώλειες. Παραπέμφθηκαν σε δίκη 18 άτομα από τα οποία: Οι 6 που είχαν εμπλακεί σε δολοφονίες καταδικάστηκαν σε ισόβια (από 1 έως 17 φορές) και επιπλέον πολυετείς καθείρξεις ώστε να μην βγουν ποτέ από την φυλακή. 5 αθωώθηκαν, ενώ οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε πολυετείς καθείρξεις.


←28 Ιουνίου

30 Ιουνίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s