Σαν σήμερα 10 Αυγούστου

1793: Ανοίγει για πρώτη φορά το Μουσείο του Λούβρου. Τα πρώτα του εκθέματα ήταν 537 πίνακες ζωγραφικής. Επεκτάθηκε αρκετά από τον Μέγα Ναπολέοντα, πολές φορές με εκθέματα που προερχόταν από τις κατακτήσεις της Γαλλίας. Έκλεισε λόγω στατικών προβλημάτων του κτιρίου, από το 1796 μέχρι το 1801. Έκτοτε λειτουγεί κανονικά, επεκτείνεται, αλλά και εκσυγχρονίζεται.


1913: Μετά τη συντριπτική ήττα των Βουλγάρων στους Β’  Βαλκανικούς πολέμους και την πλήρη κατάλυση και κατάληψη του κράτους τους από Ελλάδα, Ρουμανία, Σερβία, Τουρκία, υπογράφεται η Συνθήκη του Βουκουρεστίου. Με αυτήν η Ελλάδα εκτός από τα εδάφη που κερδίζει στα Βόρεια σύνορά της κερδίζει και την Κρήτη, αφού οι Βούλγαροι παραιτούνται από κάθε αξίωσή τους για το νησί (άρθρο 5 τελευταία παράγραφος), με αντάλλαγμα την Δυτική Θράκη πλην της Καβάλας. Οι διεθνείς αξιώσεις τους και αντιρρήσεις τους προς τις μεγάλες δυνάμεις, με την παρότρυνση και τις πλάτες Αυστρίας και Γερμανίας, ήταν το μοναδικό και τελευταίο εμπόδιο για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Τακτική πολύ γνώριμη από τους βόρειους γείτονές μας μέχρι και τις ημέρες μας. Η παραχώρηση της Δυτικής Θράκης στους Βούλγαρους θα οδηγήσει τους απεγνωσμένους, από προηγούμενη εμπειρία, κατοίκους της, ανεξάρτητα από εθνικότητα και θρησκεία στην δημιουργία της αυτόνομης Κυβέρνησης της Δυτικής Θράκης.


1915: Η κυβέρνηση μειοψηφίας του Δ. Γούναρη, έχοντας εξαντλήσει κάθε συνταγματικό και μη (έβαζε τον βασιλιά να παριστάνει τον άρρωστο πάνω από δυο μήνες, ώστε να δηλώνει αδυναμία παραλαβής της παραίτησής της), περιθώριο παραμονής της στην εξουσία, παραιτείται. Ο Κωνσταντίνος Α’ θέλοντας και μη δίνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον θριαμβευτή των εκλογών της 31 Μαΐου Ελ. Βενιζέλο που έχει και πάλι την συντριπτική πλειοψηφία της βουλής. Αυτή η κυβέρνηση θα είναι σύντομη. Ο Βενιζέλος προσκρούει για άλλη μια φορά στην άρνηση του βασιλιά να κηρύξει τον πόλεμο κατά της πατρίδας του Γερμανίας, που συμμετέχει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στις δυνάμεις του άξονα μαζί με τις Τουρκία και Βουλγαρία. Αναγκάζεται σε δεύτερη παραίτηση την 24η Σεπτεμβρίου. Τον διαδέχεται κυβέρνηση μειοψηφίας υπό τον Αλ. Ζαΐμη, αλλά και αυτή θα παραιτηθεί σε ένα μήνα.


1920: Στα περίχωρα του Παρισιού στο δημαρχείο των Σεβρών υπογράφεται η ομώνυμη συνθήκη. Η συμφωνία ειρήνης των συμμαχικών δυνάμεων με την Τουρκία. Με αυτήν παραχωρούνται στην Ελλάδα αρκετά εδάφη της. Η χώρα αποκτά την μεγαλύτερη έκταση που είχε ποτέ από το 1821 μέχρι σήμερα. Η πρώτη αντίδραση του εξόριστου τότε Κωνσταντίνου ήταν να προσπαθήσει να δολοφονήσει τον Ελευθέριο Βενιζέλο δυο ημέρες μετά ενώ επέστρεφε στην Ελλάδα, έχοντας στις βαλίτσες του την συνθήκη. Μετά την αποτυχημένη απόπειρα, άρχισε ο πόλεμος φθοράς. Οι αντιβενιζελικοί βουλευτές, με την καθοδήγηση του Κωνσταντίνου Α’, κυκλοφόρησαν στους διαδρόμους της Βουλής «καλύτερα να χάσουμε την Νέα Ελλάδα παρά να έχουμε τον Βενιζέλο μια ζωή πάνω από τα κεφάλια μας». Κατάφεραν να περάσουν σε μεγάλη μερίδα του λαού ότι ο Βενιζέλος ήταν προδότης και ότι αποποιούνταν την ιδέα της Μεγάλης Ελλάδας. Έτσι τίναξαν στον αέρα την συμφωνία, παραβιάζοντάς την,  οδηγώντας την Ελλάδα στην Μικρασιατική καταστροφή.


1921: Αρχίζει η μάχη του Σαγγάριου που θα τελειώσει την 21η Αυγούστου με νίκη, την πιο πικρή, του Ελληνικού Στρατού. Η αντίσταση των Τούρκων ήταν τέτοια που ενώ μέχρι την 21η του μήνα είχαν καταλληφθεί όλοι οι αντικειμενικοί στόχοι, αντί να ακολουθήσει το επόμενο βήμα, όπως είχε προβλεφθεί, η πορεία για κατάληψη της Άγκυρας, αποφασίσθηκε η υποχώρηση στις θέσεις πριν την μάχη του Σαγγάριου, στην δυτική όχθη. Αυτό έγινε για τρεις λόγους. Κατά την διάρκεια της μάχης αποδείχθηκε ότι ο ανεφοδιασμός των μονάδων ήταν ανεπαρκέστατος και δεν μπορούσε να βελτιωθεί. Οι απώλειες ήταν μεγάλες (3700 νεκροί). Το ηθκό του στρατεύματος είχε φτάσει στο ναδίρ, λόγω κόπωσης, κακουχιών, άσχημων συνθηκών διαβίωσης, ελειπέστατης σύτισης, αλλά κυρίως λόγω του μακροχρόνιου αγώνα. Η μάχη υπήρξε το σημείο καμπής της Μικρασιατικής εκστρατείας. Από εκείνη την ημέρα μέχρι την Μικρασιατική Καταστροφή ο Ε.Σ. υποχωρούσε συνεχώς, δίνοντας μάχες οπισθοφυλακών με μεγάλες πάντα απώλειες.


1987: Πεθαίνει σε ηλικία 94 ετών ο Γεώργιος Αθανασιάδης Νόβας. Λογοτέχνης, δημοσιογράφος, πολιτικός και πρώτος πρωθυπουργός της αποστασίας. Είχε μετανοιώσει πικρά για την καρέκλα που είχε αποδεχθεί τότε από τα ανάκτορα. Συμμετείχε στο κίνημα του ναυτικού κατά της χούντας κάνοντας κίνηση αντιπερισπασμού στα Γιάννενα μαζί με τον Λεωνίδα Σπαή. Είχαν φιλοξενηθεί στο σπίτι του Δημοσθένη Κόκκινου και είχαν μια συνάντηση με τον αξιωματικό Γεώργιο Ψωράκη. Δεν υπήρξε συνέχεια λόγω άμεσης επέμβασης της ΕΣΑ, που τους παρακολουθούσε. Το στίγμα όμως της αποστασίας έμεινε, όπως και τα αποτελέσματα αυτής της πράξης που τον ακολούθησαν ως το τέλος της ζωής του.


2013: Πεθαίνει σε ηλικία 98 ετών ο Ούγγρος ναζί Λάζλο Τσατάρι. Είχε καταδικαστεί ερήμην σε θάνατο το 1948 από την Τσεχοσλοβακία για εγκλήματα πολέμου και ήταν ο υπ’ αριθμόν ένα καταζητούμενος εγκληματίας πολέμου. Όλα αυτά τα χρόνια περιφερόταν σε διάφορες χώρες με ψεύτικα ονόματα. Η πραγματική του ταυτότητα ανακαλύφθηκε ένα χρόνο πριν πεθάνει στην Βουδαπέστη στην οποία είχε επιστρέψει.


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s