Σαν σήμερα 12 Σεπτεμβρίου

490 π.Χ.: Η μάχη του Μαραθώνα. Θεωρείται ως πιθανότερη ημερομηνία διεξαγωγής της μάχης (Ιουλιανό ημερολόγιο). Οι Πέρσες αποβιβάζονται στην παραλία του Μαραθώνα όπου έρχονται αντιμέτωποι με τις ενωμένες δυνάμεις της Αθήνας και των Πλαταιών. Οι ιστορικές εκτιμήσεις για τις δυνάμεις των δυο αντιπάλων είναι πολλές και τις χωρίζει χάος. Στην ευνοικώτερη αναλογία για την Ελλάδα οι Περσικές δυνάμεις ήταν υπερδιπλάσιες από τις Ελληνικές. Η στρατηγική ευφυία του Μιλτιάδη έσωσε την κατάσταση. Για πρώτη φορά στα στρατιωτικά χρονικά δημιούργησε μέτωπο ίσου μήκους με του αντιπάλου, εξαιρετικά ενισχυμένο στα άκρα και βέβαια ασθενέστατο στο κέντρο. Στη μάχη το κέντρο των Ελλήνων υποχώρησε αλλά τα άκρα δεν έκαναν αμέσως κυκλωτική κίνηση. Πρώτα εξουδετέρωσαν τελείως αυτούς που είχαν μπροστά τους και μετά ενώθηκαν για να επιτεθουν στα μετόπισθεν του αντιπάλου. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν η φυσική κατάσταση των Ελλήνων, ο βαρύς εξοπλισμός τους και η διάταξη (φάλαγγα). Στο πεδίο της μάχης καταμετρήθηκαν 6.400 Πέρσες νεκροί, ενώ είναι δεδομένο ότι οι γύρω βάλτοι «κατάπιαν» πάρα πολλούς. Οι Έλληνες είχαν 203 νεκρούς. Δεν τους έθαψαν στις πατρίδες τους αλλά κατασκεύασαν το τύμβο του Μαραθώνα. Η νίκη αυτή επέτρεψε την επιβίωση και ανάπτυξη του ελληνικού πολιτισμού, που υπήρξε η βάση ανάπτυξης του δυτικού πολιτισμού, ότι πορεία και αν έχει πάρει αυτός σήμερα.


1185: Εξαφανίζεται, μετά από μόλις δυο χρόνια στο θρόνο, ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ανδρόνικος Α’ Κομνηνός. Άλλοι αναφέρουν ότι δολοφονήθηκε και άλλοι ότι εξορίστηκε στην Κύπρο. Ο τυχοδιώκτης, δημαγωγός, κοσμοπολίτης και γυναικάς Ανδρόνικος, λόγω χαρακτήρα είχε αποκτήσει και το παρατσούκλι «ο Σατανάς», ανάμεσα στα χίλια δυο παρατσούκλια και υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς που του είχε «κολήσει» ο ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης. Με την ανάρρησή του στο θρόνο είχε διατάξει την δολοφονία του 14χρονου συναυτοκράτορά του και ανηψιού του Αλέξιου Β’. Έχοντας ηγετικές ικανότητες χωρίς όμως μεγάλη διορατικότητα διέταξε την σφαγή όλων των Λατίνων της πόλης που αφαίμαζαν τον πλούτο της (εξοντώθηκαν 60 εως 80 χιλιάδες λατίνοι, κατά το πλείστον Πισάτες και Γενουάτες), όπως και την θανάτωση όσων υπεξαιρούσαν χρήματα, ή δημιουργούσαν κώλυμα στο κράτος. Έτσι γέμισε τα άδεια ταμεία του. Αυτό όμως προκάλεσε την αντίδραση των Νορμανδών της Σικελίας οι οποίοι με την σειρά τους κατέλαβαν και λεηλάτησαν την Θεσσαλονίκη. Το διάταγμα που έφερε το τέλος του, ήταν αυτό για τους γαιοκτήμονες. Διέταξε αναδασμό, τέτοιο, ώστε να μην υπάρχει άνθρωπος χωρίς αγροτικό κλήρο. Οι γαιοκτήμονες με αφορμή την καταστροφή της Θεσσαλονίκης χρησιμοποιούν τον οίκο των Αγγέλων, για την ανατροπή του, με πρώτο αυτοκράτορα τον Ισαάκιο Β’, θέτοντας έτσι τέλος στην δυναστεία των Κομνηνών.


1829: Η μάχη της Πέτρας (Βοιωτίας). Παρά το Δεύτερο Πρωτόκολλο του Λονδίνου, με το οποίο η Στερεά Ελλάδα ενσωματωνόταν στο ανεξάρτητο Ελληνικό κράτος, οι Τούρκοι συνέχιζαν την κατοχή μεγάλου μερους της. Μεταξύ αυτών και την Αθήνα. Ο Οσμάν Οτζάκ Αγάς, επικεφαλής 7.000 ανδρών, είχε μεταφέρει πολεμοφόδια και τρόφιμα στην Ακρόπολη. Έπρεπε να επιστρέψει το συντομότερο δυνατόν στην Λάρισα, συνοδεύοντας ταυτόχρονα τους Τούρκους που αποχωρούσαν από την Αττική. Η βιασύνη οφειλόταν στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο και την ανάγκη μεταφοράς Τουρκικών δυνάμεων προς βορράν. Ο αρχιστράτηγος Δ. Υψηλάντης, ενήμερος για τις κινήσεις του Οσμάν και γνωρίζοντας τα προβλήματα της Τουρκίας του έστησε την παγίδα στο στενό που σχηματίζονταν από το βουνό Ελικώνα και την τότε λίμνη Κωπαΐδα. Είναι σημερινή περιοχή από την Πέτρα μέχρι τους Βρασταμίτες. Εκεί παρέταξε τις δυνάμεις του, 3.000 συνολικά άνδρες τακτικού στρατού που τους έβαλε και κατασκεύασαν έξι πρόχειρα οχυρώματα, ενώ κράτησε στο γειτονικό δάσος εφεδρεία από 300 άνδρες και όλο το Ιππικό. Η επίθεση άρχισε με ορμητική έφοδο της εμπροσθοφυλακής, που αποτελούνταν από Τουρκαλβανούς υπό τον Ασλάν Μπέη Μουχουρδάρη. Σε μια περίπτωση έφτασαν μέχρι τα χείλη του οχυρώματος που υπερασπιζόταν ο Σκουρτανιώτης, όπου δόθηκαν, για δυο ώρες, μάχες σώμα με σώμα μέχρι να επέμβουν οι εφεδρείες του Διοβουνιώτη και Κριεζώτη. Η μάχη κράτησε μέχρι το βράδυ. Ο Οσμάν βλέποντας ότι οι Έλληνες είχαν λύση σε κάθε πρόβλημα που προσπαθούσε να τους δημιουργήσει και πιεζόμενος από τον χρόνο, ζήτησε διαπραγματεύσεις για ανακωχή. Ο Υψηλάντης εκμεταλευόμενος την αδυναμία τους πέτυχε την αναγνώριση από τους Τούρκους όλης της Ανατολικής Στερεάς, σαν Ελληνικού εδάφους, πλην της Ακρόπολης και του Καραμπαμπά (το φρούριο της Χαλκίδας από την πλευρά της Στερεάς). Ήταν η τελευταία μάχη της επανάστασης του ’21 που την αυλαία της είχε ανοίξει ο αδελφός του Δημήτριου, Αλέξανδρος Υψηλάντης, διαβαίνοντας τον Προύθο.


1850: Προκηρύσσονται εκλογές που πρέπει να διενεργηθούν άμεσα (μέσα στο μήνα Σεπτέμβριο). Οι ημερομηνίες (διαρκούσαν οκτώ συνεχόμενες μέρες σύμφωνα με τον Νόμο περί εκλογών) οριζόταν, χωριστά για κάθε πόλη, από τους Διοικητές των Επαρχιών αφού προηγουμένω έπαιρναν το ΟΚ από τον Δήμαρχο της πόλης ότι όλα ήταν έτοιμα για την διεξαγωγή τους. Η βουλή που προέκυπτε δεν είχε τυπικά σχέση με την κυβέρνηση (το υπουργείον όπως ονομαζόταν), που αυτά τα διόριζε ο βασιλιάς μια και το πολίτευμα ήταν Συνταγματική Μοναρχία. Στην ουσία όμως έπρεπε τα μέλη της κυβέρνησης να διαθέτουν την απαραίτητη πλειοψηφία στη βουλή για να μπορούν να περάσουν τους Νόμους που ήθελαν. Έτσι όλες οι εκλογές επί Όθωνα δεν ήταν παρά ένα όργιο βίας και νοθείας κάθε είδους από την πλευρά του παλατιού και του Υπουργείου του. Αν παρ΄όλα αυτά δεν είχαν την απαιτούμενη πλειοψηφία το πετύχαιναν ή με την συμμετοχή αυτού που ήθελαν την ψήφο στο υπουργείο (Την κυβέρνηση. Συνήθως γι’ αυτούς που επηρέαζαν και άλλες ψήφους), ή με την πασίγνωστη μέθοδο που καθιερώθηκε από τότε: Το ρουσφέτι. Στις συγκεκριμμένες μάλιστα προστέθηκε μια νέα μέθοδος: Η κυβέρνηση A. Κριεζή διόρισε πρεσβευτές σε διάφορες χώρες όλους τους σοβαρούς πολιτικούς της αντιπάλους. Τον Αλ. Μαυροκορδάτο στο Παρίσι, τον Σπ. Τρικούπη στο Λονδίνο και τον Ανδ. Μεταξά στην Κωνσταντινούπολη. Έτσι η διορισμένος από τον βασιλιά Α. Κριεζής νομιμοποιήθηκε σαν εκλεγμένος πρωθυπουργός.


1897: Γεννιέται η Γαλλίδα Ειρήνη Κιουρί (†17.3.1956) κάτοχος, μαζί με τον σύζυγό της Φρειδερίκο Ζολιό, του Νόμπελ Χημείας για την παραγωγή τεχνητής ραδιενέργειας. Κόρη του Πιέρ (ένα Νόμπελ) και της Μαρίας Κιουρί (δυο Νόμπελ), έκανε την οικογένεια της να κατέχει το ακατάρριπτο ρεκόρ στα Νόμπελ. Ξεκίνησε την καριέρρα της διευθύνοντας, μαζί με την μητέρα της, τις 20 κινητές στρατιωτικές νοσοκομειακές μονάδες που είχε δημιουργήσει η τελευταία κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εξοπλισμένες όλες με ακτινολογική μονάδα για τον εύκολο εντοπισμό των θραυσμάτων στους τραυματίες. Δουλεύοντας οι δυο τους τις ακτινολογικές μονάδες πήραν σωρευτικά υπερβολική δόση ακτινοβολίας. Ο θάνατος και των δυο οφείλεται σε αυτό το γεγονός (η Μαρία πέθανε από απλαστική αναιμία και η Ειρήνη από λευκαιμία). Μετά τον πόλεμο το ζεύγος Ζολιό-Κιουρί (το επώνυμο που πήραν και οι δυο όταν παντρεύτηκαν) ασχολήθηκε με την παραγωγή τεχνητής ραδιενέργειας, αλλά και την υλοποίηση του παλιού όνειρου των αλχημιστών: Την μετατροπή ενός στοιχείου σε κάποιο άλλο, με τον κατάλληλο «βομβαρδισμό» ενός στοιχείου με υποατομικά στοιχεία (πχ παραγωγή ραδιενεργού Αζώτου από Βόριο ).


1922: Με βασιλικό διάταγμα, δημιουργείται το πρώτο σοβαρό νομοθετικό πλαίσιο για τις προϋποθέσεις κυκλοφορίας των οχημάτων. Καθιερώνονται οι πινακίδες κυκλοφορίας σε εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης που η Ελλάδα είχε υπογράψει από το 1909 και είχε γίνει νόμος του κράτους το 1911, χωρίς όμως να έχουν δημιουργηθεί οι νομοθετικές ρυθμίσεις για την εφαρμογή του.


1943: Η μάχη της Σύμης Βιάννου. Στις 10 Σεπτεμβρίου μετά από διαταγή του καπετάνιου Μανόλη Μπαντουβά εκτελούνται οι δυο από τους τρεις Γερμανούς (ο τρίτος έλειπε) ενός φαινομενικά αθώου φυλακίου στην Κάτω Σύμη που είχε εγκατασταθεί από τον Αύγουστο. Επίσημος σκοπός του ήταν η συγκέντρωση πατάτας για την διατροφή των στρατευμάτων κατοχής στη Κρήτη. Εδώ σταματάει η σύμπλευση με κάθε άλλη ιστορική ανάλυση. Πραγματικός σκοπός του φυλακίου δεν ήταν η παρακολούθηση του εσωτερικού τουρισμού, της καθημερινότητας των ανταρτών, ούτε οι διασπαστικές οι ενωτικές κινήσεις των σωμάτων τους. Με δεδομένα:
Οι σύμμαχοι είχαν εισβάλει στην Ιταλία από τις 8 Σεπτεμβρίου και ο στρατός της είχε ήδη σταματήσει κάθε πολεμική δραστηριότητα.
Οι Ιταλοί ήταν υπεύθυνοι για όλο το νομό Λασιθίου, ενώ η εμπιστοσύνη των Γερμανών στους συμμάχους τους ήταν αρνητική. Οι αντάρτες ήταν σε διαπραγματεύσεις μαζί τους για κοινή δράση.
Οι Γερμανοί είχαν ήδη εγκαταστήσει φυλάκια-παρατηρητήρια στα δυο «επίσημα» επίνεια της Βιάννου για τις συμμαχικές τορπιλάκατους και υποβρύχια. Στο Τσούτσουρο και την Άρβη.
Οι φήμες για επικείμενη απόβαση των συμμάχων στην Κρήτη δεν ήταν γνωστές μόνο στους αντάρτες και σε όλους τους Κρητικούς αλλά και στους Γερμανούς.
Όπως φαίνεται εκ των υστέρων, δημιουργήθηκε με την επιχείρηση που ακολούθησε νεκρή ζώνη μεταξύ των παραλίων και των βουνών-καταφυγίων των ανταρτών.
Όλα αυτά δείχνουν ότι το φυλάκιο είχε μπει με μόνο σκοπό την παρακολούθηση μεταφοράς δυνάμεων, έξω από τα δύο ελεγχόμενα λιμάνια, από τη θάλασσα προς τον Ομαλό και τα άλλα λημέρια των ανταρτών. Που σημαίνει ότι η διαταγή εκτέλεσης ήταν ένα τραγικό λάθος εκτίμησης του Μπαντουβά, χωρίς αυτό να μειώνει στο παραμικρό ούτε τον αγωνιστή καπετάνιο, ούτε το μέγεθος του εγκλήματος των Γερμανών.
Μετά την εκτέλεση των δυο Γερμανών, ο διοικητής της Κρήτης Müller στέλνει το 65ο Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών. Αυτοί στο δρόμο προς Κάτω Σύμη πιάνουν 20 περίπου αιχμαλώτους που τους βάζουν μπροστά τους χρησιμοποιώντας τους σαν ασπίδα.  Τέσσερεις ομάδες ανταρτών, με επικεφαλής τον Μπαντουβά, έχουν στήσει ενέδρα και στις δυο πλαγιές της κοιλάδας της Κάτω Σύμης. Αφήνουν να περάσει η κεφαλή των Γερμανικών δυνάμεων με τους ομήρους και πλαγιοκοπούν το κυρίως σώμα. Η πρώτη ομοβροντία στις 10:45′ σκοτώνει και τραυματίζει πολλούς Γερμανούς με αποτέλεσμα να πανικοβληθούν και να τους διαφύγουν οι όμηροι. Παρά την ψυχραιμία που επέδειξαν αμέσως μετά, προσπαθώντας να υποχωρήσουν συντεταγμένα, οι αντάρτες σε μια βίαιη επίθεση, που ακολούθησε μάχη σώμα με σώμα, μέχρι το βράδυ, διέλυσαν την μονάδα.  Οι αντάρτες  ισχυρίζονται για πάνω από 70 νεκρούς και 400 τραυματίες. Στο νεκροταφείο των Γερμανικών δυνάμεων στα Χανιά βρέθηκαν 15 τάφοι με αυτή την ημερομηνία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήταν μόνο τόσοι οι νεκροί. Η δύναμη των 40 ανταρτών είχε ένα νεκρό. Αιχμαλώτησαν επίσης 12 αλεξιπτωτιστές. Θ’ ακολουθήσει το ολοκαύτωμα της Βιάννου στις 14 Σεπτεμβρίου.


1958: Το πρώτο ολοκληρωμένο κύκλωμα είναι γεγονός. Το κοινό του όνομα είναι microchip. Τo παρουσιάζει ο δημιουργός του Jack Kilby. Για την εφεύρεση του παίρνει βραβείο Nobel φυσικής το 2000. Αποτελείται από 1 transistor 3 αντιστάσεις και ένα πυκνωτή. Σήμερα ο βαθμός ολοκλήρωσης έχει φτάσει σε ένα επεξεργαστή Intel του εμπορίου να υπάρχουν 1.9 δισ. transistors.
Οι συνέπειές του δεν έχουν πάρει ακόμη τη σωστή τους διάσταση. Είναι το σημαντικότερο γεγονός του 20ού αιώνα χωρίς ίχνος υπερβολής. Σημάδεψαν τον 20° και θα σημαδεύουν και τον επόμενο αιώνα, αυτόν που διανύουμε τώρα, όλο και περισσότερο. Είναι σημαντικότερο και από τους δύο παγκοσμίους πολέμους. Όχι οι συσκευές, τα μεταφορικά μέσα, αλλά ούτε τα έπιπλα πoυ έχουμε θα ήταν ίδια αν δεν υπήρχαν τα microchips, ούτε καν οι οικοδομές. Οι νέοι αντισεισμικοί κανονισμοί δεν μπορούν να υπολογιστούν στο ‘χέρι’.


1980: Πραξικόπημα στη Τουρκία, με αρχηγό τον στρατηγό Κενάν Εβρέν, αφήνει στο γύψο τη γειτόνισα για τρία χρόνια. Παραπέμφθηκε σε δίκη, για σωρεία κακουργημάτων, τις 4 Απριλίου 2012, σε ηλικία 94 ετών, με αίτημα των εισαγγελέων για ισόβια φυλάκιση. Την 18η Ιουνίου 2014 καταδικάστηκε σε ισόβια.


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s