Σαν σήμερα 17 Σεπτεμβρίου

1176: Η μάχη του Μυριοκέφαλου (σημερινό Çardak) της Φρυγίας. Η τοποθεσία είναι το σημερινό αεροδρόμιο της Λαοδίκειας (Denizli). Ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός, ηγούμενος 40.000 ανδρών επιχειρεί να περάσει τα στενά του Μυριοκέφαλου, ενώ βλέπει ο ίδιος ακροβολισμένους Σελτζούκους Τούρκους στις πλαγιές των στενών. Η μάχη εξελίσσεται σε πραγματική σφαγή, με την κατάσταση να χειροτερεύει από αμμοθύελλα διαρκείας, που μειώνει την ορατότητα τόσο δραματικά ώστε να σφάζονται μεταξύ τους συμπολεμιστές. Όταν τελειώνουν όλα ο Μανουήλ βλέποντας κατασφαγμένο το στράτευμα του νομίζει ότι είναι ο ηττημένος. Ο Σουλτάνος, των Σελτζούκων του Ρουμ, Κιλίτζ Αρσλάν Β’ έχει διατάξει να κόψουν τα πέη όλων των πτωμάτων στο πεδίο της μάχης ώστε να είναι αδύνατη η αναγνώριση μεταξύ των περιτμημένων Σελτζούκων και των νεκρών από τους 20.000 απερίτμητους Τούρκους μισθοφόρους του Μανουήλ. Προτείνει ειρήνη στον «ηττημένο» με όρους που ο Μανουήλ, λόγω της κατάστασης του στρατεύματός του, δέχεται. Μόνο που η κατάσταση για τον Κιλίτζ ήταν χειρότερη από αυτήν που πίστευε ο ίδιος. Αυτό που είχε κάνει αυτός στον Μανουήλ, είχαν κάνει οι Βυζαντινές φρουρές των παραλίων της Μικράς Ασίας στις έφιππες μονάδες που είχε στείλει για λεηλασία των πόλεων. Τους περίμεναν στα περάσματα του Μαίανδρου ποταμού (σημερινός Büyük Menderes) της Καρίας και τους κατέσφαξαν. Για την Βυζαντινή αυτοκρατορία αυτή η μάχη σήμαινε την οριστική απώλεια της Κεντρικής και Νότιας Μικράς Ασίας.


1827: Η ναυμαχία της Αγκάλης (όρμος στα Δυτικά του κόλπου της Ιτέας). Ο Ιμπραήμ αλωνίζει στην Πελοπόννησο καταστέλλοντας κάθε εστία αντίστασης. Τα φρούρια του Ρίου και του Αντίρριου είναι στα χέρια των Τούρκων ελέγχοντας την είσοδο του Κορινθιακού, ενώ μια μικρή μοίρα του Τουρκικού στόλου, 6 πολεμικά και 3 Αυστριακά ανεφοδιασμού ελέγχουν τον μυχό του κόλπου, αποκόπτοντας την Πελοπόννησο από την Στερεά Ελλάδα. Μια μοίρα του Ελληνικού στόλου, με 6 πλοία και αυτή, καταφέρνει να περάσει, με δόσεις, την «σκύλα και την χάρυβδη» του Ρίου Αντίρριου, από την 9η έως την 11η Σεπτεμβρίου. Ξεπερνώντας αυτό το εμπόδιο ξεχύνονται σε αναζήτηση  της Τουρκική μοίρας. Ανάμεσα στα Ελληνικά πλοία είναι το μόλις ενός έτους «Καρτερία» υπό τον Φρανκ Άστιγξ. Τον εντοπίζουν στην Αγκάλη αλλά δεν μπορούν να προσεγγίσουν λόγω καιρού. Μόλις κάνει μπουνάτσα, το πρωί της 17ης, η Καρτερία, με Ευρωπαίους χειριστές, μπαίνει μόνη της στην είσοδο του όρμου φράζοντας κάθε διέξοδο και σε τέτοια απόσταση που να είναι εκτός πεδίου βολής τόσο των πυροβόλων των πλοίων όσο και των παράκτιων,  που είχαν στηθεί για προστασία των ελλιμενισμένων πλοίων. Τότε το πλοίο – ειδική παραγγελία του ίδιου του Άστιγγα κάνει αυτό που μπορούσε να κάνει όπως κανένα άλλο στο κόσμο. Με τα μόνο 4 πυροβόλα του, των 68 λιβρών, τα μεγαλύτερα που τοποθετήθηκαν ποτέ σε ξύλινο πλοίο αρχίζει την σκοποβολή σε ακίνητους στόχους. Πρώτος στόχος η Τουρκική ναυαρχίδα που ανατινάζεται. Την τύχη της ακολουθούν ένα προς ένα όλα τα πλοία που βρισκόταν στον όρμο, τελειώνοντας μια ναυμαχία που δεν άρχισε ποτέ. Μετά στράφηκε κατά των παράκτιων πυροβολείων αχρηστεύοντάς τα και σκοτώνοντας την μισή φρουρά τους που αποτελούνταν από 500 πεζούς. Η ναυμαχία της Αγκάλης μπορεί να μην ήταν υπόδειγμα κλασσικής ναυμαχίας, αποτέλεσε όμως σημείο καμπής της Ελληνικής επανάστασης. Έδωσε το σήμα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό ότι η Ελληνική Επανάσταση δεν είχε σβήσει. Ο Ιμπραήμ δεν ήταν αήτητος πια και οι Έλληνες συνέχιζαν τον αγώνα. Ο Ιμπραήμ διατάζει τον στόλο του να αποπλεύσει για να καταστρἐψει την μοίρα του Άστιγγα, παραβιάζοντας την συμφωνία με τις Μεγάλες Δυνάμεις για διακοπή των στρατιωτικών επιχειρήσεών του στην Ελλάδα. Ήταν η αφορμή για την ενεργοποίηση των όρων εγγύησης, της πρώτης Συνθήκης του Λονδίνου, με τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου και την αποστολή του εκστρατευτικού σώματος υπό τον N. Maison.


1922: Σχηματίζει κυβέρνηση ο Σωτήριος Κροκιδάς. Μετά από την παρασπονδία Πάγκαλου, που την προηγούμενη ημέρα πήγε να καπελώσει την επανάσταση, ορκίζοντας δική του κυβέρνηση, η επαναστατική επιτροπή των Νικολάου Πλατήρα, Στυλιανού Γονατά, Δημητρίου Φωκά, ορκίζει την κυβέρνηση Σωτηρίου Κροκιδά. Θα παραιτηθεί μόλις ανακοινωθεί η απόφαση του στρατοδικείου, που καταδικάζει τους έξι σε θάνατο. Θα την διαδεχθεί η κυβέρνηση Στυλιανού Γονατά.


1923: Πεθαίνει σε ηλικία 81 ετών ο Στέφανος Δραγούμης. Νομικός, πολιτικός, αρκετές φορές Υπουργός και πρωθυπουργός της Ελλάδας, μετά το κίνημα του 1909 και την Κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. Ήταν ο πατέρας του Ίωνα Δραγούμη και πεθερός του Παύλου Μελλά, από τους κυριώτερους οργανωτές του Μακεδονικού Αγώνα.


1952: Ο πρόεδρος του αεροδικείου Αθηνών διαβάζει την ετυμηγορία για τους είκοσι «κομμουνιστές» αεροπόρους. Δυο σε θάνατο, τέσσερις ισόβια, έξι σε πολυετείς καθείρξεις. Οι υπόλοιποι 6 αθώοι. Δεν προσήχθηκαν σε δίκη δυο από τους παραπεμφθέντες: ο Χρήστος Δάδαλης που πέθανε κατά την «ανάκριση» και η πέτρα του σκανδάλου ο Δόκιμος Ίκαρος Νικόλαος Ακριβογιάννης. Η πραγματικότητα: Τα ανάκτορα και το παρακράτος (ΙΔΕΑ) θέλουν να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα. Με νωπές τις μνήμες του εμφυλίου, επαναφέρουν τον κομουνιστικό κίνδυνο σαν όπλο εναντίον του. Ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η δίκη Μπελογιάννη, που αποδεικνύεται δίκοπο μαχαίρι γι΄αυτούς, καταστρώνουν νέα σκευωρία σε επικουρία της δίκης. Πείθουν τον Ακριβογιάννη, να «αποστατήσει» στην Αλβανία σαν κομμουνιστής για να κάνει κατασκοπεία για λογαριασμό της Ελλάδας. Ταυτόχρονα διαρρέουν στους Αλβανούς ότι ο Ακριβογιάννης είναι κατάσκοπος. Έτσι και θέμα έχουν (στην Αεροπορία υπάρχουν κομμουνιστές) και κλείνουν μια για πάντα το στόμα του Ακριβογιάννη αφού οι Αλβανοί τον εκτελούν σαν κατάσκοπο. Το μόνο που μένει είναι να συνδέσουν τον Ακριβογιάννη με τους κατηγορούμενους. Εύκολη ή μάλλον ευχάριστη υπόθεση για τον ανακριτή Π. Μητσάκο που ανέλαβε «ιδιοχείρως» την ανάκριση.  Με αρκετό ξύλο τους «ομολὀγησε» σχεδόν όλους, εκτός από αυτόν που πέθανε στα χέρια του. Η σκευωρία αποδείχθηκε αργότερα, από έγγραφο της δ/νσης ασφάλειας πτήσεων, στο οποίο αναγραφόταν ξεκάθαρα ότι ο Ν Ακριβογιάννης είχε σταλεί με αποστολή στην Αλβανία. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Ο Ν. Πλαστήρας με τον ένα ή άλλο τρόπο εξουδετερώθηκε, ο ανεπιθύμητος Παπάγος έφυγε και αυτός από την μέση και ο ευνοούμενος του παλατιού Κ. Καραμανλής έγινε πρωθυπουργός. Τότε αμνηστεύτηκαν και όλοι οι καταδικασθέντες, αφού ο σκοπός είχε επιτευχθεί.


1961: Εκτελείται με απαγχονισμό ο ανατραπείς με στρατιωτικό πραξικόπημα πρωθυπουργός της Τουρκίας Αντνάν Μεντερές. Η στρατιωτική χούντα της Τουρκίας είχε παραπέμψει σε δίκη τους Αντνάν Μεντερές, Σελάλ Μπαϊάρ πρόεδρο της Δημοκρατίας , Φατίν Ρουστού Ζορλού υπουργό εξωτερικών, Χασάν Πολατκάν υπουργό εμπορίου. Ο υπουργός εσωτερικών Ναμίκ Γκεντίκ που είχε παραπεμφθεί και αυτός, είχε αυτοκτονήσει κατά την διάρκεια της κράτησής του. Οι δίκες διεξήχθηκαν στο νησί Πλάτη του Μαρμαρά (Πριγκηπονήσια). Οι κατηγορίες ήταν: Παραβίαση του Συντάγματος και οι διωγμοί των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη το 1955. Ο πραγματικός λόγος ήταν ότι ο Μεντερές είχε έλθει σε διαπραγματεύσεις με την Σοβιετική Ένωση για την ανεύρεση πόρων καθώς το σχέδιο Μάρσαλ είχε τελειώσει. Ο Μεντερές καταδικάστηκε τετράκις εις θάνατο και εκτελέστηκε στις φυλακές υψίστης ασφαλείας στο νησί Καλόλιμνος (Ιμραλί) του Μαρμαρά. Να σημειωθεί ότι ο Μεντερές το 1959 ήταν από τους ελάχιστους διασωθέντες της συντριβής του αεροσκάφους που τους μετέφερε στο Λονδίνο για την υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου.


1965: Ο Στέφανος Στεφανόπουλος σχηματίζει τη 3η κυβέρνηση αποστασίας, με την στήριξη της ΕΡΕ. Έτσι ονομάστηκαν οι Κυβερνήσεις, 5 τον αριθμό, που προέκυψαν από απόσχιση μελών της Ένωσης Κέντρου από τις 15/07/1964 μέχρι και 21/04/1967. Σχηματίζονταν με εντολή του Βασιλιά Κωνσταντίνου, ώστε να παραμείνει εκτός Κυβέρνησης η Ε.Κ. του Γεωργίου Παπανδρέου που είχε πάρει την πλειοψηφία στις εκλογές του 1964 με 52,72%. Η ΕΡΕ θα πάψει να τον στηρίζει στις 22.12.1966, προκειμένου να συσταθεί υπηρεσιακή κυβέρνηση για την διενέργεια εκλογών.


1982: Πεθαίνει σε ηλικία 45 ετών ο Μάνος Λοΐζος. Συνθέτης, στιχουργός, τραγουδιστής, μουσικός, με ποιοτική δουλειά, που άντεξε στο χρόνο.
Το Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας.

Ο δρόμος.

Πόσο σ’ αγαπώ.

Μη με ρωτάς.


2008: Το Χρηματιστήριο Αθηνών ανακοινώνει ότι οι μετοχές της εταιρίας ΠΟΥΛΙΑΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Α.Ε.Β.Ε. διαγράφονται από το Χρηματιστήριο. Ο όμιλος (Πάνω από 180 Ανώνυμες Εταιρείες) είχε σταματήσει κάθε δραστηριότητα τον Απρίλιο του 2004. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο υγιής εταιρεία Πληροφορικής της χώρας. Με υποκαταστήματα ή εξαγορές εταιρειών κυρίως στην Βαλκανική (συνολικά είχε υποκαταστήματα σε 21 χώρες) είχε κάνει την Ελλάδα ναυαρχίδα της πληροφορικής στην Βαλκανική και γενικότερα την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Διέθετε το μεγαλύτερο εργοστάσιο (στην Θήβα) κατασκευής δίσκων CD και DVD στην Ευρώπη. Έκλεισε με Τραπεζικό κόλπο γκρόσο: Φέρτε τις μετοχές σας για να αναχρηματοδοτήσουμε το δάνειό σας. Όταν οι μετοχές μεταβιβάστηκαν είχε εξοφλήσει το προηγούμενο δάνειο, αλλά «δυστυχώς δεν εγκρίθηκε η αναχρηματοδότηση του δανείου». Το κλείσιμο συνοδεύτηκε από απολύσεις πάνω από δυο χιλιάδες υπαλλήλων του ομίλου στην Ελλάδα (τον Απρίλιο απολύθηκαν οι τελευταίοι ∼470). Από τότε, μέχρι την αναστολή διαπραγμάτευσης των μετοχών του, τον «έπαιζαν» οι τράπεζες που είχαν στα χέρια τους τις μετοχές του, οι οποίες γνώρισαν πρωτοφανείς δόξες που δεν είχαν γνωρίσει όσο η εταιρεία λειτουργούσε. Λίγο πιο λιανά: Οι μετοχές του ομίλου Πουλιάδη είχαν πάνω από τον μισό τζίρο του χρηματιστηρίου. Μετά τον Απρίλιο του 2004 από μετοχές πραγματικών εταιρειών εν λειτουργία μετατράπηκαν σε φούσκες. Άρα ο μισός τζίρος τυλάχιστον του χρηματιστηρίου, αν υποθέσουμε ότι οι υπόλοιπες μετοχές αντιπροσώπευαν ζωντανές (εν λειτουργία) επιχειρήσεις μετατράπηκε σε φούσκα. Δυο εταιρείες του ομίλου κατά περίεργο τρόπο δεν έκλεισαν. Ήταν οι επίσης εισηγμένες στο χρηματιστήριο PC – Systems και η QUALITY & RELIABILITY ABEE.  Της τελευταίας βασικός της μέτοχος ήταν η Πουλιάδης και Συνεργάτες ΑΕΒΕ τουλάχιστον μέχρι και το 2013!. Το μυστικό της «επιτυχίας τους» ήταν ότι με τις κοινοπραξίες που είχαν συστήσει αυτές οι δυο είχαν αναλάβει έργα του Δημοσίου που έπρεπε ή να ολοκληρωθούν, ή να επιστραφεί το σύνολο των κεφαλαίων που είχε διαθέσει για αυτά η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν υπάρχει κανείς φόβος μήπως το μάθει η Ε.Ε. και ζητήσει πίσω τα λεφτά της. Με ποιανών εντολές έκλεισε ο όμιλος, έπαψε η Ελλάδα να έχει οποιονδήποτε ρόλο στις εξελίξεις της πληροφορικής σε αυτή τη περιοχή του κόσμου, απολύθηκαν τόσοι εργαζόμενοι χωρίς να γραφεί, να ειπωθεί μια λέξη σε κάποιο ΜΜΕ. Ούτε σε ένα για επιβεβαίωση του κανόνα. Ο όμιλος κλείνοντας δεν άφησε ούτε δέκατο του ευρώ χρέους προς τρίτους και φυσικά ούτε κατά διάνοια σε εργαζόμενο. Οι Τράπεζες έβγαλαν του κόσμου τα λεφτά παίζοντας τις μετοχές που είχαν στα χέρια τους. Δεν νομίζω να υπάρχει άλλη επιχείρηση στην Ελλάδα, από την μικρότερη εως την μεγαλύτερη που μπορεί να κλείσει χωρίς ν’ αφήσει χρέος προς κανένα. Όσο για το χρηματιστήριο, η έρευνα για σκάνδαλα την επίμαχη περίοδο το απέδωσε λευκό ως την περιστερά. Όλα καλά λοιπόν. Τόσο καλά όσο είναι και η Ελλάδα σήμερα.
Υ.Γ. Προς τους αγαπητούς συναδέλφους που διέγραψαν το αρθράκι για τον Πουλιάδη που είχα γράψει στην ημερομηνία θανάτου του (28/02). Και όσα Backup βρήκαν. Και όχι μόνο αυτό: Εσείς να είστε καλά και όταν έλθει η σειρά τους θα είναι πάλι στη θέση τους «επηυξημένα και βελτιωμένα». Εσείς την δουλειά σας κι’ εγώ την δική μου. Αρκεί να πληρώνεστε εσείς καλά. Όσο για τα λεφτά, μην ενοχλείστε αν κάποιος καταλάβει ότι είναι των φορολογούμενων και των Τραπεζικών πελατών. Δεν είναι άξιοι της μοίρας τους, αλλά πολύ χειρότερης. Και να θυμάστε ότι κρατώ πάντα το λόγο μου και δεν τον αλλάζω για καμιά αιτία και με καμία δικαιολογία: Τα λιγοστά, αλλά τόσο πολύτιμα για μένα  χρήματα που μου στέρησαν θα τα πληρώσουν σε σας, όχι πολλαπλάσια, αλλά σε εκθετική μορφή.


←16 Σεπτεμβρίου

18 Σεπτεμβρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s