Σαν σήμερα 18 Σεπτεμβρίου

324: Ο Μέγας Κωνσταντίνος νικάει και στην δεύτερη αναμέτρηση τον κουνιάδο και συναυτοκράτορά του Λικίνιο στη μάχη της Χρυσούπολης (σημερινό Üsküdar). Μετά την ήττα του στην μάχη της Αδριανούπολης, ο Λικίνιος, με τα υπολείμματα του στρατού του, καταφεύγει στη Βυζαντίδα (σημερινή Κωνσταντινούπολη). Παίρνει την φρουρά της πόλης, για να συμπληρώσει τις απώλειές του και πηγαίνει στην απέναντι παραλία του Βόσπορου. Ακολουθώντας τον ο Κωνσταντίνος τον εμπλέκει σε μάχη, στην Χρυσούπολη, τον κατατροπώνει, και τον αναγκάζει να υποχωρήσει με τις 30.000 εναπομείναντα στρατεύματά του στη Νικομήδεια (σημερινό Izmit). Κατανοώντας ότι με αυτό το στρατό δεν ήταν δυνατόν να νικήσει τον Κωνσταντίνο, με διαμεσολαβήτρια την αδελφή του, παραδίδεται με αντάλλαγμα τη ζωή του. Ο Κωνσταντίνος θα γίνει ο μοναδικός αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ενώ τον κουνιάδο του θα τον σκοτώσει ένα χρόνο αργότερα.


1834: Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ορίζεται η Αθήνα νέα πρωτεύουσα της Ελλάδας (παλιό ημερολόγιο, με το νέο 30 Σεπτεμβρίου). Δείτε το σχετικό ΦΕΚ.


1873: Η έναρξη του «πανικού του 1873». Σηματοδοτείται με την επίσημη δήλωση χρεοκοπίας της Τράπεζας Jay Cooke & Company. Η κρίση είχε αιτία την εισαγωγή του «κανόνα του χρυσού». Με αυτόν είχε καταργηθεί η κρατική στήριξη και αποθεματοποίηση στο ασήμι με αποτέλεσμα να πέσουν δραματικά οι τιμές του. Εξ αιτίας αυτής της απόφασης, η πράξη είχε χαρακτηριστεί τότε σαν το «έγκλημα του 73». Το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης έκλεισε από τις 20 Σεπτεμβρίου μέχρι και την 10 Οκτωβρίου. 55 εθνικές σιδηροδρομικές εταιρείας έκλεισαν άμεσα και σε ένα χρόνο είχαν δηλώσει χρεοκοπία άλλες 65. Σε δυο χρόνια έκλεισαν 18.000 επιχειρήσεις, τα εργοστάσια απέλυαν εργάτες, έγιναν δραματικές περικοπές μισθών στους εργαζόμενους, σταμάτησε η οικοδομική δραστηριότητα, ενώ άρχισαν κοινωνικές αναταραχές, με αποκορύφωμα την Μεγάλη Απεργία (όπως ονομάστηκε) των σιδηροδρομικών. Η κρίση έτρεχε παράλληλα στην Ευρώπη με πρωτοστάτη τη Γερμανία που ήταν η πρώτη που εισήγαγε τον κανόνα του χρυσού στην νέα Ενωποιημένη Γερμανία.  Επεκτάθηκε και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες με την Ελλάδα να μην ακολουθεί (για μοναδική φορά) το γαϊτανάκι των πτωχεύσεων. Αιτία ή μάλλον αιτίες η μεγάλη ανάπτυξη της ναυτιλίας και της βιομηχανίας. Ο άνθρωπος πίσω απ’ αυτή την ανάπτυξη: Ο Χαρίλαος Τρικούπης με την έντονα εξωστρεφή και αναπτυξιακή πολιτική του. Απέτυχε όμως να ελέγξει τις αλόγιστες δαπάνες του κράτους και έτσι έμεινε στην ιστορία η γνωστότερη χρεωκοπία της χώρας επί ημερών του με την ίσως ακόμη ιστορικότερη φράση του το 1893: «Κύριοι δυστυχώς επτωχεύσαμε».


1918: Λήγει η μάχη της Δοϊράνης, του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, χωρίς νικητές και νικημένους. Μάχες στην Δοϊράνη έχουν γίνει πολλές κατἀ καιρούς. Αυτή ήταν η τρίτη από το 1912. Συμμετείχαν από την πλευρά των συμμάχων το Βρετανικό 12° Σώμα Στρατού και η πρώτη μεραρχία Σερρών. Από πλευράς άξονα είχε αναλάβει την άμυνα η 9η μεραρχία Πλεύνας καλά οχυρωμένη, με δυο σειρές ορυγμάτων, ενώ παρατηρητήρια, πυροβολεία και πολυβολεία ήταν κατασκευασμένα από οπλισμένο σκυρόδεμα. Οι οχυρωματικές θέσεις είχαν επιπλέον παχύ στρώμα συρματοπλέγματος μπροστά τους, η κάθε μια. Η πρώτη επίθεση για την Ελληνική Μεραρχία γίνεται την 5η Σεπτεμβρίου και εξελίσσεται σε τραγωδία. Το 1ο Σύνταγμα, βρίσκει μια «αφύλακτη» χαράδρα για να πλησιάσει, που οι Βούλγαροι την έχουν γεμίσει ασφυξιογόνο αέριο. Οι Έλληνες αργούν να το αντιληφθούν για να φορέσουν έγκαιρα τις μάσκες και οι Βούλγαροι επιπίπτουν στο ήδη σε άθλια κατάσταση Σύνταγμα και το αποτελειώνουν. Μεγάλες απώλειες έχει και το 2ο Σύνταγμα με πρώτο το δ/τή του Θ. Μανωλάκη. Η δεύτερη μέρα συνεχίζεται στο ίδιο μοτίβο. Οι απώλειες της μεραρχίας τις δυο ημέρες είναι 173 αξιωματικοί, 2514 οπλίτες νεκροί, τραυματίες, αγνοούμενοι, ενὠ συλλαμβάνονται και 1008 αιχμάλωτοι οπλίτες και αξιωματικοί. Ταυτόχρονα την ίδια μέρα, 6 Σεπτεμβρίου, αρχίζει άλλη επίθεση στα ανατολικά της Δοϊράνης από το 16° Βρετανικό Σώμα στρατού και την μεραρχία Κρήτης. Οι μάχες συνεχίζονται και στα δυο μέτωπα χωρίς αποτέλεσμα μέχρι και τις 18 Σεπτεμβρίου που η Βουλγαρία υπογράφει γενική συνθηκολόγηση. Απολογισμός άγνωστος. Στο Ελληνικό στρατιωτικό νεκροταφείο της Δοϊράνης είναι πάνω από 500 σταυροί με αυτές τις ημερομηνίες. Υπάρχει χωριστό Βρετανικό Νεκροταφείο. Θάνατος και ηρωισμοί ίσως και χωρίς νόημα. Ο Ν. Πολεμαρχάκης καταλαβάινει κάποια στιγμή ότι ο δ/τής του, Α. Μπετεινάκης, είναι τραυματισμένος, δεν μπορεί να μετακινηθεί και έχει ζωστεί από φωτιά σε ξερόχορτα. Ορμάει τον αρπάζει, αρπάζει και μια σφαίρα στο επάνω μέρος του αριστερού χεριού και τον αφήνει όταν έχουν απομακρυνθεί αρκετά από την περιοχή, καψαλισμένοι, τραυματισμένοι, αλλά σώοι. Για την πράξη του τιμήθηκε με πολεμικό σταυρό. Ο Α. Μπετεινάκης εκτελέστηκε από του Γερμανούς το 1943.


1943: Η μεραρχία Acqui στην Κεφαλονιά αρνείται να παραδοθεί στους Γερμανούς. Θορυβημένος ο Χίτλερ διατάζει να έχουν την μεταχείρηση ανταρτών. Μεταφέρεται στο νησί η ορεινή μεραρχία Εντελβάις που είχε έδρα τα Γιάννενα. Μετά από μάχες οι Ιταλοί παραδίδονται. Εκτελούνται περίπου 9.500 Ιταλοί ενώ απαγορεύεται η ταφή τους. Αποτελεί από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου της Γερμανίας που διαπράχτηκε όχι από τα Ες-Ες αλλά από την Βέρμαχτ.


1961: Σκοτώνεται σε αεροπορικό δυστύχημα ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Νταγκ Χάμερσκελντ (Dag Hammarskjöld). Ο 56χρονος Σουηδός έπεσε, όπως όλα δείχνουν, θύμα συνωμοσίας. Οι αυτόπτες μάρτυρες βεβαιώνουν λάμψη στον ουρανό πριν την πτώση του αεροσκάφους. Στο μέρος που κινούνταν το αεροπλάνο (πάνω από την ζούγκλα κοντά στην Ντόλα της Ζάμπια) υπήρχαν και άλλα αεριωθούμενα. Επίσης γύρω από την περιοχή πτώσης γυρόφερναν και αρκετοί πράκτορες. Το αρχικό πόρισμα τότε αλλά και το μετέπειτα από ειδική επιτροπή που συστήθηκε από τον ΟΗΕ, που συμπεριελάμβανε και ειδικούς δεν αναφέρουν τίποτε συγκεκριμένο. Το μόνο που αναγράφηκε στην τελευταία έρευνα είναι ότι το αεροσκάφος κατέπεσε φλεγόμενο. Ωφελημένοι από τον θάνατό του βγήκαν Ευρωπαϊκές εταιρείες ορυχείων που δραστηριοποιούνταν στην ευρύτερη περιοχή (Κονγκό, Ζάμπια) στην οποία βρισκόταν ο Χάμερσκελντ για να πετύχει ανακωχή στις εχθροπραξίες.


1970: Πεθαίνει κάτω από αδιευκρίνηστες συνθήκες ο Jimi Hendrix σε ηλικία 28 ετών. Μουσικός, στιχουργός και ο μεγαλύτερος σπεσιαλίστας στην ηλεκτρική κιθάρα που γνώρισε ο κόσμος. Καταιγιστικός σε παραγωγή μουσικής αλλά και διοργάνωση συναυλιών, μέσα στο μικρή διάρκεια της καριέρας του, είναι σήμερα το πιο γνωστό όνομα Rock Star. Εχθρούς του είχε και λευκούς, γιατί ήταν μαύρος, και μαύρους γιατί έγραφε και τραγουδούσε «λευκή μουσική».


1998: Ιδρύεται ο ICANN, μη κερδοσκοπικός, μη κυβερνητικός οργανισμός. Είναι υπεύθυνος για την συνεργασία μεταξύ των χωρών, ώστε να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη λειτουργία του Internet. Μεταξύ των άλλων είναι αυτός που μοιράζει τις διευθύνσεις του Internet στους καταχωρητές.  Το 2012 είναι μια μεταβατική χρονιά, αφού τελειώσαν οι διευθύνσεις παλαιάς τεχνολογίας (IPV4) και άρχισαν να χρησιμοποιούνται οι δ/νσεις νέας τεχνολογίας (IPV6) που με τα παρόντα δεδομένα φαίνονται ανεξάντλητες. Για να πετύχει τους σκοπούς του έχει ιδρύσει οργανισμούς ανάλογα με το έργο που έχουν να επιτελέσουν, όπως ο IANA που είναι αρμόδιος μεταξύ άλλων για τις καταλήξεις των διευθύνσεων του internet.


2009: Προβάλλεται στην Αμερική το τελευταίο επεισόδιο της σειράς Guiding Light (σαπουνόπερα) και η εκπομπή διακόπτεται λόγω χαμηλών ποσοστών τηλεθέασης. Είχε ξεκινήσει το 1937 σαν ραδιοφωνική σειρά και από το 1952 έπαιζε καθημερινά και στην TV με πάνω από 18.000 επεισόδια. Περιττό ν’ αναφερθεί ότι στα 72 χρόνια της διάρκειάς της έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ Γκίνες.


2013: Το μέλος της Χρυσής Αυγής Γ. Ρουπακιάς δολοφονεί με μαχαίρι μετά από λεκτικό επεισόδιο έναν ράπερ. Τον Παύλο Φύσσα. Η δολοφονία έγινε βορρά των κορακιών την ενημέρωσης με το καθένα να δίνει την δική του οπτική και «αισθητική», με κοινή συνιστώσα την έξαψη των παθών κατά των Χρυσαυγιτών. Η Χρυσή Αυγή προσπάθησε να αρνηθεί ότι ο δολοφόνος ήταν μέλος της, ενώ υπήρχαν αδιάσειστα στοιχεία (φωτογραφίες, κλήσεις κινητών και βίντεο) που αποδείκνυαν ότι ήταν από τα πιο ενεργά μέλη της και μάλιστα έμισθο. Την 1η Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς δολοφονούνται εν ψυχρώ 2 μέλη της Χρυσής Αυγής (Γ. Φουντούλης και Μ. Καπελώνης) από άγνωστο δράστη. Όλα δείχνουν ότι ήταν αντίποινα για τον πρώτο φόνο. Φοβούμενοι την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης αυτού του είδους, κάποιοι θυμήθηκαν ότι δεν πρέπει να χύνεται αίμα για πολιτικές διαφορές, ότι δεν λύνεται κανένα πρόβλημα με δολοφονίες και άλλα βαθυστόχαστα. Απ’ ότι φαίνεται το πράγμα σταμάτησε εκεί και μακάρι να μην επαναληφθεί παρόμοιο κρούσμα. Φόνοι για ιδεολογικές διαφορές δεν προμηνύουν τίποτε καλό για την Δημοκρατία. Η εξέγερση, η επανάσταση, δεν έχουν καμία σχέση με αυτά τα περιστατικά, ή μάλλον είναι αντίποδες.


←17 Σεπτεμβρίου

19 Σεπτεμβρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s