Σαν σήμερα 24 Σεπτεμβρίου

787: Αρχίζει, μετά από πολλά επεισόδια και αναβολές, τις εργασίες της η 7η Οικουμενική Σύνοδος (2η Σύνοδος της Νίκαιας). Ήταν η σύνοδος που έκλεισε οριστικά, μετά από ένα αιώνα διαμάχες, το θέμα της εικονομαχίας υπέρ των εικονολατρών ως προς το τυπικό της μέρος. Στην πράξη υπήρξαν κραδασμοί στην εφαρμογή της απόφασης μέχρι και το 842. Κατά την διάρκεια της Συνόδου  προήδρευαν εκπρόσωποι του Πάπα, αλλά το μαγείρεμα και την διεύθυνση της συζήτησης την έκανε ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιος, που από πρωθυπουργός  (πρωτοσηκρίτης = αρχιγραμματέας των ανακτόρων), χρίσθηκε πραξικοπηματικά σε μια μέρα Πατριάρχης, μετά από απόφαση του Παλατιού (ο Κωνσταντίνος ΣΤ’ και περισσότερο η μητέρα του Ειρήνη) να ξεμπερδεύει με το θέμα οριστικά.


1180: Πεθαίνει ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μανουήλ Α’ ο Κομνηνός, γιός του Ιωάννη Β’ Κομνηνού. Γενναίος και φιλοπόλεμος, ενίσχυσε τα τείχη της Κωνσταντινούπολης και επεδίωξε την ανάκτηση πολλών περιοχών του Βυζαντίου. Συμμάχησε με τους Ούγγρους, αφού ανέβασε στο θρόνο τους δικό του άνθρωπο, τον Μπέλα και οριστικοποίησε, στρατιωτικά, την υποταγή των Σέρβων. Ανέκτησε στρατιωτικά μεγάλο μέρος της πάλαι ποτέ δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αλλά την έχασε σε διπλωματικό επίπεδο. Οι Σελτζούκοι Τούρκοι του Ρουμ κατάφεραν όσο ήταν απασχολημένος με την Δύση και πήραν μεγάλο μέρος της Κεντρικής και Νότιας Μικράς Ασίας. Όταν στράφηκε εναντίον τους, είχε μια ταπεινωτική ήττα στο Μυριοκέφαλο, που οριστικοποίησε την απώλεια αυτών των επαρχιών.


1183: Δολοφονείται ο 14χρονος αυτοκράτορας του Βυζαντίου Αλέξιος Β΄ Κομνηνός. Την εντολή για στραγγαλισμό του με χορδή από τόξο, έχει δώσει ο συναυτοκράτοράς του Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός. Μετά τον θάνατο του Μανουήλ Α’ Κομνηνού, τον διαδέχθηκε στο θρόνο ο 11χρονος γιός του Αλέξιος Β’ με επίτροπο την μητέρα του Μαρία, η οποία έγινε μοναχή με τον όνομα Ξένη. Η Ξένη παραμέρισε έως και εξαφάνισε από το προσκήνιο το γιο της, προς χάριν του πρώτου του ξαδέλφου και πιθανόν εραστή της Αλέξιου πρωτοσέβαστου. Υποστηρικτές του αδικημένου νεαρού βασιλιά με πρωταγωνίστρια την αλάδερφή του Μαρία, εξεγέρθηκαν, δημιούργησαν ταραχές και κατέλαβαν δρόμους στη Κωνσταντινούπολη. Ένας παλιός σφετεριστής του θρόνου, ο Ανδρόνικος Κομνηνός, κλήθηκε από την Ξένη για να επαναφέρει τη τάξη. Η άφιξή του τον Απρίλιο του 1182 σημαδεύτηκε από την ουσιαστική εξόντωση 60 εως 80 χιλιάδων λατίνων, κατά κύριο λόγο Πισατών και Γενουατών εμπόρων, που είχαν σωρεύσει μεγάλο μέρος του πλούτου της Πόλης και το μίσος της κοινωνίας της. Εξόντωσε τις δυο Μαρίες και τύφλωσε τον πρωτοσέβαστο. Με την ανάρρησή του σε συναυτοκράτορα διέταξε τη θανάτωση του Αλέξιου.


1541: Πεθαίνει σε ηλικία 47 ετών ο Παράκελσος, γιατρός, βοτανολόγος, αστρολόγος, αλχημιστής, μυστικιστής. Το πραγματικό του όνομα ήταν Philippus Aureolus Theophrastus Bombastus von Hohenheim. Η κύρια θεραπεία που έδινε για τις διάφορες αρρώστιες ήταν φυλαχτά, φτιαγμένα από τον ίδιο. Ήταν ο εφευρέτης του λάβδανου, ενός ηρεμιστικού, αναλγητικού, αντιδιαροϊκού μείγματος αλκοόλης με 10% επί του βάρους σκόνη όπιου, που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα. Ήταν πολύ διαδεδομένο μέχρι και τη δεκαετία του ’50, για να έχουν ήσυχο ύπνο τα μωρά, χωρίς να ενοχλούν τους γονείς, από τους πόνους των δοντιών και της κοιλιάς.


1828: Ο Ιωάννης Καποδίστριας εκδίδει ψήφισμα «περί συστάσεως τακτικής ταχυδρομικής συγκοινωνίας». Στο διάταγμα προβλεπόταν η ίδρυση τεσσάρων ταχυδρομικών γραφείων στην Αίγινα (πρωτεύουσα του κράτους), Σύρο, Άργος, Τρίπολη. Αμέσως μετά την μεταφορά της πρωτεύουσας στο Ναύπλιο ιδρύθηκε και εκεί ταχυδρομείο. Η επικοινωνία γινόταν με 16 έφιππους και 9 πεζούς ταχυδρόμους. Το τέλος μιας μονοσέλιδης επιστολής ορίστηκε στους 10 παράδες.


1853: Προκηρύσονται Βουλευτικές εκλογές. Έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί (διαρκούσαν 8 μέρες σύμφωνα με τον Εκλογικό Νόμο) πριν την 30 Οκτωβρίου που ήταν, σύμφωνα με την ίδια προκήρυξη, η έναρξη των εργασιών Βουλής και Γερουσίας. Διεξήχθηκαν από την ίδια κυβέρνηση, του Α. Κριεζή και στο ίδιο ακριβώς κλίμα βίας νοθείας και μηχανορραφιών με τις εκλογές του 1850. Και βέβαια με όλους τους σοβαρούς πολιτικούς αντίπαλους στην ιδιότυπη εξορία τους, διορισμένους πρεσβευτές της Ελλάδας. Τον Αλ. Μαυροκορδάτο στο Παρίσι, τον Σπ. Τρικούπη στο Λονδίνο και τον Ανδ. Μεταξά στην Κωνσταντινούπολη. Παρά την ευνοϊκή τους έκβαση για την κυβέρνηση Κριεζή και τον Όθωνα η κυβέρνηση παραιτήθηκε μετά από απαίτηση των Άγγλων και Γάλλων που είχαν καταλάβει το μισό λεκανοπέδιο της Αττικής προκειμένου η χώρα μας να μην συμμετάσχει στον πόλεμο της Κριμαίας.


1908: Ο λαός της αυτόνομης Κρήτης κηρύσσει την Ένωσή του με την Ελλάδα (Η ημερομηνία είναι με το παλιό ημερολόγιο. Με το νέο ήταν 7 Οκτωβρίου). Σύμφωνα με την διακοίνωση που επέδωσαν στις 4 προστάτιδες δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ρωσία) αναγνώριζαν σαν μόνη νόμιμη κυβέρνησή τους την κυβέρνηση της Ελλάδας.  Ο μέχρι τότε ύπατος αρμοστής Κρήτης Αλ. Ζαΐμης που βρισκόταν (πιθανόν σκόπιμα) στην Λευκάδα επιστρέφει επειγόντως στην Κρήτη. Σύμφωνα με την διακοίνωση δεν είχε καμία αρμοδιότητα πλέον


1915: Η επισημοποίηση του «διχασμού». Ο Βενιζέλος, λόγω της διαφωνίας του με τον Βασιλιά Κωνσταντίνο στο θέμα της συμμετοχής της χώρας στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και την τήρηση από μέρους της, της συμφωνίας που είχε υπογράψει με την Σερβία για κοινή αμυντική πολιτική σε περίπτωση επιθέσεως από την Βουλγαρία, παραιτείται σε διάστημα λιγότερο των δυο μηνών από τότε που σχημάτισε κυβέρνηση. Είναι η δεύτερη παραίτηση του Βενιζέλου για τον ίδιο λόγο. Ο Κωνσταντίνος ορκίζει φιλοβασιλική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, που αποτελείται μόνο από επτά υπουργούς. Βαριά η προδοσία και η αθέτηση υπογραφών, κανείς δεν ήθελε να γίνει υπουργός. Ο ίδιος ο Ζαϊμης παραιτείται ένα μήνα μετά.


1945: Πεθαίνει σε ηλικία 62 ετών ο Γερμανός φυσικός Hans Geiger. Μαζί με τους Ernest Rutherford και Ernest Marsden, με το πείραμα του φύλου χρυσού, δημιούργησαν το ατομικό μοντέλο όπως το ξέρουμε σήμερα. Δηλαδή ένας πυρήνας με πρωτόνια και νετρόνια και μια περιφέρεια σε τεράστια απόσταση με τροχιακά περιφερόμενα ηλεκτρόνια. Μέχρι τότε θεωρούσαν ότι το άτομο ήταν ένα πλάσμα όπου μέσα του συνυπήρχαν θετικά και αρνητικά φορτία. Επίσης, για τις ανάγκες του πειράματος, εφεύρε τον μετρητή ραδιενέργειας Geiger (το δοσίμετρο ραδιενέργειας), που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα. Επειδή στην εξέλιξη του οργάνου τον βοήθησε αργότερα ο Walther Müller, ονομάζεται και μετρητής Geiger-Müller.


←23 Σεπτεμβρίου

25 Σεπτεμβρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s