Σαν σήμερα 4 Οκτωβρίου

610: Ο Ηράκλειος μπαίνει χωρίς αντίσταση στη Κωνσταντινούπολη και αποκεφαλίζει ο ίδιος τον μέχρι τότε αυτοκράτορα Φωκά. Ο Φωκάς χαμηλόβαθμος αξιωματικός, σφετεριστής του θρόνου, έφτασε στην εξουσία εκμεταλλευόμενος την δυσαρέσκεια του στρατεύματος, που διατάχθηκε από τον αυτοκράτορα Μαυρίκιο να διαχειμάσει στα φυλάκιά του στα βόρεια του Δούναβη. Είχε εισβάλει στην Κωνσταντινούπολη και είχε δολοφονήσει τον Μαυρίκιο και τους έξι γιους του.  Βίαιος και σκληρός με όσους πίστευε ότι του ήταν αντίθετοι, δεν δίσταζε σε ομαδικές εξοντώσεις. Μόνο για μια κοροϊδευτική φράση των Πρασίνων στον Ιππόδρομο, πράγμα πολύ συνηθισμένο, διέταξε την σφαγή 3.000 από αυτούς. Να σημειωθεί ότι με την βοήθεια των Πρασίνων είχε επιβληθεί στην Πόλη και είχε γίνει αυτοκράτορας. Για την ιστορία η φράση ήταν «Πάλι τον καύκον έπιες, πάλιν τον νουν απώλεσας» (πάλι ήπιες το ποτηράκι σου, πάλι το νου σου έχασες), επειδή είχε καθυστερήσει να πάει στον Ιππόδρομο. Η μη φύλαξη των βόρειων συνόρων ήταν η αιτία της ολικής επαναφοράς όλων των Σλάβων του Νότου και των Αβάρων. Στα ανατολικά ο Διοικητής της Έδεσσας (Μεσοποταμίας, σημερινή Urfa) Ναρσής με την βοήθεια του Χοσρόη Β’ (βασιλιά των Σασσανιδών) κράτησε όλη την περιοχή εκτός Βυζαντίου. Σε διπλωματική αποστολή στην Πόλη που του δόθηκε διαβεβαίωση για την ασφάλειά του, ο Φωκάς τον έκαψε ζωντανό σε δημόσια θέα. Η μόνη περιοχή που ήταν ικανοποιημένη με τον Φωκά, ήταν η Δυτική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, γιατί έδωσε την άδεια στον πάπα Βονιφάτιο Δ’ να χρησιμοποιήσει το εθνικό Πάνθεον σαν εκκλησία. Όταν τον συνέλαβαν τον οδήγησαν μπροστά στον Ηράκλειο, που τον ρώτησε «με αυτόν το τρόπο διοικούσες φουκαρά;». Αυτός του απάντησε «Και εσύ θα διοικήσεις καλύτερα;». Οργισμένος ο Ηράκλειος του πήρε το κεφάλι μόνος του. Την επομένη χρίστηκε αυτοκράτορας.


1582: Η τελευταία ημέρα του Ιουλιανού ημερολογίου. Ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ’ ορίζει ότι η επόμενη ημέρα, σύμφωνα με το δικό του ημερολόγιο, είναι η 15η Οκτωβρίου. Το ημερολόγιό του ονομάστηκε Γρηγοριανό και είναι το ημερολόγιο που χρησιμοποιούμε σήμερα. Την δημιουργία του νέου ημερολογίου άρχισε ο Ιταλός Αστρονόμος και χρονολόγος Aloysius Lilius. Μετά τον θάνατό του to 1576 την εργασία του συνέχισε ο Γερμανός Ιησουίτης και μαθηματικός Christopher Clavius. Άρχισε να υιοθετείται σταδιακά από όλες τις χώρες σαν σωστότερο στον υπολογισμό του χρόνου. Πιστοί στο Ιουλιανό ημερολόγιο παραμένουν οι αποκαλούμενοι παλαιοημερολογίτες. Στην Ελλάδα, που ήταν η τελευταία Ευρωπαϊκή χώρα που το υιοθέτησε, η εφαρμογή του ξεκίνησε στις 1 Μαρτίου 1923. Η τελευταία μέρα χρήσης του Ιουλιανού ήταν η 15 Φεβρουαρίου 1923. Για μετατροπή ημερομηνιών από το ένα ημερολόγιο στο άλλο χρησιμοποιείστε το Calendar Conversion.


1868: Ο βασιλιάς Γεώργιος Α’ απονέμει με διάταγμα τον τίτλο «Δουξ της Σπάρτης» σε όλους τους διαδόχους του Ελληνικού θρόνου. Είναι όχι κατά παράβαση αλλά κατά επιδεικτική περιφρόνηση του Συντάγματος του 1864 (άρθρο 3), που έχει υπογράψει ο ίδιος. Η «Βουλή» θα εγκρίνει την εξαίρεση χωρίς ποτέ να γίνει αναθεώρηση του άρθρου. Εκείνη την εποχή ο Γεώργιος προσπαθούσε να θέσει defacto το Σύνταγμα σε αχρηστία, με απώτερο στόχο την κοινοβουλευτική λειτουργία, η οποία δεν υπήρχε, ούτε τύποις ούτε στην πράξη αφού είχαμε εκλογές, σύσταση Βουλής (με αναγραφή των ονομάτων των Βουλευτών) και Κυβέρνηση χωρίς δημοσίευσή τους στο ΦΕΚ.


1947: Πεθαίνει σε ηλικία 89 ετών ο Μαξ Πλανκ. Φυσικός ‘πατέρας’ της κβαντικής θεωρίας, για την οποία πήρε Nobel φυσικής. Με το νόμο του Πλανκ λύθηκε το πρόβλημα της ακτινοβολίας μέλανος σώματος, που για την κλασσική φυσική δεν μπορούσε να λυθεί γιατί σύμφωνα με αυτήν το μέλαν σώμα δεν ακτινοβολεί. Εξ ίσου σημαντική είναι η σταθερά του Πλανκ, h=6.626×10-34J*s, η μια από τις δυο σταθερές της φυσικής (η άλλη είναι η ταχύτητα του φωτός). Αυτή καθόρισε ότι η ενέργεια δεν μπορεί να πάρει τυχαία τιμή, αλλά είναι πολλαπλάσιο αυτής της στοιχειώδους τιμής. Το τελευταίο με την σειρά του οδήγησε τον Αϊνστάιν στην παραδοχή στοιχειώδους σωματιδίου ενέργειας (φωτόνιο) και στην ειδική θεωρία της σχετικότητας.


1955: Πεθαίνει σε ηλικία 71 ετών ο εν ενεργεία πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπάγος. Από τους κινηματίες που επανέφεραν την βασιλεία στην Ελλάδα το 1935. Αρχιστράτηγος, το 1940-41 και το 1949-50, ο μοναδικός που πήρε από την Βουλή τον τίτλο του στρατάρχη στην Ελλάδα. Η επαναφορά του στην ενεργή υπηρεσία το 1949, ήταν κίνηση πολαπλών σκοπιμοτήτων. Το παλάτι και οι Αμερικανοί έβαλαν αρχιστράτηγο, έναν άνθρωπο πειθήνιο όργανο τους και με τον ίδιο νόμο (άρθρο 3) κατάργησαν το ΑΣΕΑ (Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Άμυνας). Έτσι και την ανίκανη συλλογικά ηγεσία όλων των αστικών κομμάτων έβαλαν στο περιθώριο των στρατιωτικών και όχι μόνο σχεδιασμών τους, αλλά έδιναν και ισχύ ευρύτερων εξουσιών στον στρατό. Το 1950 ήταν η σειρά του να «εκδικηθεί» το παλάτι. Ιδρύει κόμμα, παρά τις αντιρήσεις του παλατιού, τον «Ελληνικό Συναγερμό», με το οποίο κερδίζει τις εκλογές και την 19.11.1952 σχηματίζει Κυβέρνηση στην οποία είναι πρωθυπουργός μέχρι το θάνατό του. Κατά την διάρκεια της πρωθυπουργικής θητείας του οργανώνει το παρακράτος στην Ελλάδα. Τον διαδέχεται στην πρωθυπυργία ο Κ. Καραμανλής. Μετά τον θάνατό του το κόμμα διαλύθηκε.


1957: Εκτοξεύεται στο διάστημα ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος. Είναι ο Ρωσικός Σπούτνικ 1. Ιστορικά η γη μπαίνει στην εποχή του διαστήματος. Ο δορυφόρος εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, που συνεχίζει μέχρι σήμερα να είναι ο τόπος και οι εγκαταστάσεις εκτόξευσης του Ρωσικού κράτους. Τέθηκε σε χαμηλή ελλειπτική τροχιά. Είχε διάμετρο 58cm, ζύγιζε 83,6Kgr, η ταχύτητα περιστροφής του ήταν 29.000Km/h και χρειαζόταν 96,2΄ για μια πλήρη περιστροφή γύρω από την γη. Μετέδιδε πληροφορίες για την ιονόσφαιρα επί 22 μέρες, μέχρι που εξαντλήθηκαν οι μπαταρίες. Καταστράφηκε επιστρέφοντας στην ατμόσφαιρα την 4η Ιανουαρίου 1958. Η εκτόξευσή του σε μια ιστορική περίοδο που μαινόταν ο ψυχρός πόλεμος μεταξύ ανατολικού και δυτικού μπλοκ πυροδότησε την «κούρσα του διαστήματος», όπως ονομάστηκε ο ανταγωνισμός σε διαστημικά επιτεύγματα των δυο μπλοκ.


1973: Δημοσιεύεται το Νέο Σύνταγμα της Ελλάδας. Με αυτό η χώρα από Βασιλευομένη Δημοκρατία, που ήταν μέχρι και το Σύνταγμα του 1968, γίνεται Προεδρική Δημοκρατία. Η αλλαγή του πολιτεύματος έγινε στηριζόμενη στο δημοψήφισμα που διεξήχθη την 29η Ιουλίου 1973, το οποίο θεωρήθηκε άκυρο από την μεταπολίτευση. Η τροποποίηση είχε γίνει για να μεταπηδήσει από την πρωθυπουργία στην Προεδρία ο δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος με ταυτόχρονη εγκατάσταση κυβέρνησης πολιτικών ανδρείκελων. Με αυτή τη κίνηση και τον ψευδοεκδημοκρατισμό της πολιτικής ζωής, έλπιζε να συνεχίσει την διακυβέρνηση της χώρας. Χρησιμοποίησε την ανοχή του Ελληνικού λαού πιστεύοντας ότι θα ήταν αποτελεσματική σαν ασπίδα για τους σχεδιασμούς των ξένων κέντρων αποφάσεων που είχαν δρομολογήσει μια σειρά γενικών μεταβολών στον τρόπο ελέγχου των χωρών προτεκτοράτων τους (μετατροπή τους σε Δημοκρατίες) αλλά και επί μέρους για την Ελλάδα με  τον επιθυμητό γι’ αυτούς τρόπο λύσης του Κυπριακού ζητήματος. Οι ραγδαίες εξελίξεις που ακολούθησαν, γεγονότα Πολυτεχνείου, ανατροπή του δικτάτορα από άλλον, τον σκληροπυρηνικό Δ. Ιωανίδη, εισβολή και κατάληψη μέρους της Κύπρου από την Τουρκία, μεταπολίτευση, έδειξαν με τον καλύτερο τρόπο το κατά πόσο οι Έλληνες ήταν κυρίαρχοι της χώρας τους.


1974: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ιδρύει τη Νέα Δημοκρατία. Είναι το δεύτερο κόμμα που ιδρύει μετά την ΕΡΕ. Θα τα εγκαταλείψει και τα δυο όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά γι΄αυτόν. Την ΕΡΕ την εγκατέλειψε για την Γαλλία και τη ΝΔ για την Προεδρία της Δημοκρατίας.


1974: Την ίδια μέρα με την ίδρυση του κόμματός του προκηρύσσει βουλευτικές εκλογές για την 17η Νοεμβρίου. Είναι οι πρώτες της μεταπολίτευσης και οι πρώτες μετά από 10 χρόνια.  Μεσολάβησαν η περίοδος της αποστασίας, που την ακολούθησε η επταετής χούντα. Η CIA θορυβημένη από τα συνθήματα εναντίον της, σε όλες τις κινητοποιήσεις μετά την μεταπολίτευση, αφιέρωσε ασυνήθιστα πολυσέλιδο εσωτερικό ενημερωτικό με εκτιμήσεις για την δυναμική των κομμάτων και τα αποτελέσματα των εκλογών.


1982: Πεθαίνει σε ηλικία 84 ετών ο Στέφανος Στεφανόπουλος, πολιτικός, πολλές φορές υπουργός και πρωθυπουργός της αποστασίας. Ήταν αντιπρόεδρος μαζί με τον Π. Κανελλόπουλο του Ελληνικού Συναγερμού και όταν πέθανε ο Παπάγος, ο βασιλιάς Παύλος τους παραμέρισε και ανέθεσε την πρωθυπουργία στον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Όταν μετά από λίγο ο Γ. Παπανδρέου ίδρυσε την Ένωση Κέντρου προσχώρησε σε αυτή. Κατά τη διάρκεια της αποστασίας, σχημάτισε με εντολή του Παλατιού την τρίτη κυβέρνηση αποστασίας (17.09.1965-22.12.1966). Μετά την μεταπολίτευση ίδρυσε (1977) το βασιλοχουντικό ακροδεξιό κόμμα «Εθνική Παράταξη».


1985: Ιδρύεται ο Οργανισμός Ελεύθερου Λογισμικού (Free Software Foundation ή FSF). Ιδρυτής του ο Richard Stallman. Κύριο έργο του οργανισμού είναι να συλλέγει πρωτότυπες εργασίες από μεμονωμένους κατασκευαστές λογισμικού, ή εταιρείες. Τις καταθέτει στο γραφείο ευρεσιτεχνιών των ΗΠΑ, κατοχυρώνοντας τα σχετικά πνευματικά δικαιώματα και τα δίδει για ελεύθερη χρήση. Με αυτό το τρόπο προστατεύει αυτά τα προϊόντα λογισμικού από υποκλοπή και εμπορευματική τους αξιοποίηση. Τα project του, είτε λειτουργικό σύστημα, είτε άδεια χρήσης λογισμικού, χαρακτηρίζονται με το ακρωνύμιο GNU.


2009: Πρόωρες βουλευτικές εκλογές, που έχει προκηρύξει μόλις δυο χρόνια από την θριαμβευτική της επανεκλογή η ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ παίρνει 43,92% εκλέγει 160 βουλ. και σχηματίζει κυβέρνηση. Η ΝΔ 33.48 % 91 βουλ., το ΚΚΕ 7,54% 21 βουλ., το ΛΑΟΣ 5,63% 15 βουλ., ο ΣΥΡΙΖΑ 4,63% 13 βουλ. Δείτε αναλυτικά τα αποτελέσματα. Κυρίαρχο σύνθημα αυτών των εκλογών ήταν το «λεφτά υπάρχουν» του ΠΑΣΟΚ, που υποσχόταν ακόμη καλύτερες μέρες για τους πολίτες. Τον Ιούλιο του 2011 ο Γ. Παπανδρέου ομολογεί δημόσια ότι ήταν από τότε σε γνώση του το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας. Δείτε video από την προεκλογική περίοδο: ΝΔ, ΝΔ νο2, ΠΑΣΟΚ, ΠΑΣΟΚ νο2, ΠΑΣΟΚ νο3, KKE, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ.


2013: Πεθαίνει σε ηλικία 102 ετών στρατηγός Βο Νγκιέν Γκιάπ. Ο ανίκητος αρχηγός του Λαικού Στρατού του Βιετνάμ σ΄ όλους του πολέμους που διεξήγαγε: Στον Α΄ Πόλεμο της Ινδοκίνας με αντίπαλους την Γαλλία την Καμπότζη, το Λάος, που είχαν την υποστήριξη της Αμερικής. Στον Πόλεμο του Βιετνάμ με την Αμερική. Στον πόλεμο κατά της Καμπότζης, όπου διέλυσε του Ερυθρούς Χμερ. Και στον πόλεμο με την Κίνα. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1941, φυγάς στην Κίνα σαν υπεύθυνος της πρώτης υπηρεσίας πληροφοριών των Βιετ Μινχ, όπως και της προπαγάνδας. Αρθρογραφούσε και ο ίδιος στα προπαγανδιστικά φυλλάδια που εκδίδονταν. Αυτή η αρθρογραφία είχε γίνει επανειλημμένα στόχος κριτικής, του συμμαθητή του από το δημοτικό και φίλου, του Χο Τσι Μινχ, για την περιττή πολυλογία της. Επέστρεψε με 40 άντρες στο Βιετνάμ το 1942, κοντά στα σύνορα με την Κίνα, όπου άρχισε να προσηλυτίζει και να οργανώνει του κατοίκους της περιοχής, αυξάνοντας τη δύναμή του μέχρι το 1943 σε μερικές εκατοντάδες. Το 1944 ιδρύθηκε “επίσημα”, από τον Χο Τσι Μινχ, ο Λαϊκός Στρατός του Βιετνάμ, του οποίου η αρχηγία ανατέθηκε στον Γκιάπ. Με δύναμη όχι μεγαλύτερη από 5.000 άνδρες ο στρατός του άρχισε τις επιθέσεις εναντίον απομονωμένων μονάδων Γάλλων και Γιαπωνέζων. Η Αμερική στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στα πλαίσια της υποβοήθησης των οργανωμένων  αντιστασιακών μονάδων με δράση κατά του άξονα, έστειλε ειδική μονάδα που εκπαίδευσε 200 επιλεγμένους άντρες του Λαϊκού Στρατού, με σκοπό να γίνουν διοικητές και εκπαιδευτές των υπολοίπων. Ήταν αυτοί που βρήκε αντίπαλούς της στον Πόλεμο του Βιετνάμ.  Το 1946 με τον πρώτο πόλεμο της Ινδοκίνας, έκανε τους Γάλλους να πληρώνουν κάθε μέρα του πολέμου δυο φορές απ’ όσα έπαιρναν από το σχέδιο Μάρσαλ. Η λεγεώνα των Ξένων είχε τεράστιες απώλειες, ενώ ο λαός της Γαλλίας πίστευε ότι η χώρα του δεν είχε κανένα ηθικό έρεισμα για την κατοχή του Βιετνάμ.  Αυτό ανάγκασε του Γάλλους να αποσυρθούν από την Ινδοκίνα το 1954. Στον πόλεμο του Βιετνάμ, όταν το Νότιο Βιετνάμ παραβίασε την Σύμβαση της Γενεύης, οργάνωσε και εκπαίδευσε τους Βιετκόνγκ (Βιετ Κονγκ, κομουνιστές αντάρτες του Νότιου Βιετνάμ). Μετά την πανωλεθρία των Αμερικανών και την υπογραφή των Συνθηκών Ειρήνης των Παρισίων το 1973, στρέφεται κατά της Καμπότζης. Το κομμουνιστικό καθεστώς της πρώην συμμάχου χώρας είχε παρεκτραπεί τελείως σκοτώνοντας μαζικά ακόμη και τα μέλη του (είχαν δολοφονήσει 2.000.000 Κόκκινους Χμερ ), ενώ επιτίθονταν κατά συνοριακών περιοχών του Βιετνάμ με μόνο σκοπό το πλιάτσικο. Οργάνωσε τους πρόσφυγες Χμερ σε στρατό όπως είχε κάνει και με τους Νότιους συμπατριώτες του. Όταν ο αυτός ο στρατός ήταν έτοιμος, εισέβαλε στην πατρίδα του και δεν ξανακούστηκε ποτέ τίποτε για τους Ερυθρούς Χμερ, παρά μόνο σαν ιστορική οντότητα. Η Κίνα θορυβημένη από την διάλυση της φιλικά κείμενης προς αυτήν κομμουνιστικής ηγεσίας από το Βιετνάμ, του επιτίθεται το 1979. Τους έκανε τουρίστες με τεθωρακισμένα και χωρίς πυρομαχικά στη χώρα του, καταστρέφοντας όλες τις παραμεθόριες αποθήκες πυρομαχικών της Κίνας που βρισκόταν κοντά στα σύνορα του Βιετνάμ. Οι Κινέζοι απεχώρησαν με το κεφάλι ψηλά και την ουρά στα σκέλια δηλώνοντας νικητές μετά το “χουνέρι”. Παράλληλα με την στρατιωτική του δράση όλο αυτό το διάστημα, ο Γκιάπ ήταν ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της χώρας, διατηρόντας παράλληλα την θέση του υπουργού Εθνικής Άμυνας. Σαν μέλος της κυβέρνησης είχε κριτικάρει επανειλημένα τις ενέργειές της. Όπως στον τομέα της αγροτικής μεταρύθμισης που καυτηρίασε την υλοποίηση της που έγινε με προσύλωση στις αρχές και όχι στις ανάγκες του κόσμου. Αποχώρησε οριστικά από την πολιτική σκηνή (τυπικά γιατί μέχρι που πέθανε εξέφραζε δημόσια τη γνώμη του) το 1991. Το 2010 άσκησε έντονη κριτική στην κυβέρνηση για τα ορυχεία Βωξίτη επικαλούμενος μελέτες ειδικών που ανέφεραν ότι η οικολογική καταστροφή ήταν δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με το οικονομικό όφελος απ’ αυτά.


←3 Οκτωβρίου

5 Οκτωβρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s