Σαν σήμερα 23 Οκτωβρίου

42 π.Χ.: Η δεύτερη μάχη των Φιλίππων. Ο τελευταίος ζωντανός δολοφόνος του Ιούλιου Καίσαρα, ο Βρούτος, γνωρίζει την ήττα και αυτοκτονεί. Οι κυνηγοί των δολοφόνων Αντώνιος και Οκτάβιος, από τις 3 Οκτωβρίου στην πρώτη μάχη των Φιλίππων έχουν ακινητοποιήσει τα στρατεύματα του Κάσσιου και του Βρούτου. Ο Κάσσιος μάλιστα νομίζοντας ότι είχαν ολοκληρωτικά νικηθεί, είχε αυτοκτονήσει από τότε. Ο Βρούτος με πολύ μικρότερη στρατιωτική εμπειρία, «σύρθηκε» στη μάχη από τον στρατό του, που ήθελε μια τελική αναμέτρηση. Τεράστιο λάθος γιατί ο χρόνος δούλευε γι’ αυτόν, που είχε εύκολο ανεφοδιασμό από την θάλασσα, ενώ οι αντίπαλοι είχαν φτάσει μέχρι την Αχαΐα για να βρουν εφόδια. Η μάχη έγινε σώμα με σώμα, μόνο με σπαθιά, χωρίς στρατηγικές και χρήση άλλων όπλων. Οι απεγνωσμένοι και με υπόσχεση 5πλάσιας αμοιβής από τα στρατεύματα του Βρούτου, νίκησαν σε ένα πεδίο μάχης σφαγείο και για τις δυο πλευρές. Ο Βρούτος βλέποντας ότι δεν είχε καμία άλλη λύση αυτοκτόνησε.


1798: Ο χαλασμός της Πρέβεζας. Λήγει νωρίς το πρωί με ήττα και σφαγή από τις δυνάμεις του Αλή Πασά των λιγοστών ηρωικών υπερασπιστών της, η μάχη της Νικόπολης  που είχε αρχίσει από την προηγουμένη. Μετά την Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο οι κτήσεις της Βενετίας των Ιονίων Νήσων και της Πρέβεζας είχαν περιέλθει στην Γαλλία. Ο Αλή Πασάς δεν είδε με καθόλου καλό μάτι αυτή την αλλαγή. Θεώρησε ότι ο στρατηγός, τότε, Ναπολέων Βοναπάρτης, στα πλαίσια της μιλιταριστικής επεκτατικής πολιτικής του που τον ευνοούσε για την διαρκή άνοδο και ανάδειξή του, θα χρησιμοποιούσε την Πρέβεζα σαν εφαλτήριο για να επεκταθεί στην Ελλάδα. Τους φόβους του υποδαύλιζαν (αν δεν είχαν δημιουργήσει) οι Άγγλοι. Οργάνωσε σώμα από 7.000 Τουρκαλβανούς που με επικεφαλής τον γιο του Μουχτάρ Πασά κατευθύνθηκαν  προς την Πρέβεζα. Η φρουρά της πόλης, 280 Γρεναδιέροι (-36 που έμειναν στην πόλη για φρούρηση των αποθηκών), που συνεπικουρούνταν από 200 Πρεβεζιάνους και 60 Σουλιώτες θεώρησαν ιδανική θέση για άμυνα την Νικόπολη. Η μάχη ήταν τελείως άνιση. Οι Σουλιώτες κατάφεραν να διαφύγουν έγκαιρα πριν προλάβουν οι Τουρκαλβανοί να περικυκλώσουν τους εναπομείναντες. Οι ελάχιστοι που απέμειναν ζωντανοί παραδόθηκαν. Οι περισσότεροι από τους αιχμαλώτους σφαγιάστηκαν και πλιατσικολογήθηκαν, εκτός κάποιων βαθμοφόρων που κρατήθηκαν ζωντανοί με την ελπίδα της αποκόμισης λύτρων από την Γαλλία. Αμέσως μετά το σώμα των Τουρκαλβανών κατευθύνθηκε προς την πόλη της Πρέβεζας. Εκεί ο διοικητής της φρουράς των αποθηκών λοχαγός Tissot, μαζί με τον λοχαγό Camus “έβαλαν πλάτη την προβλήτα” πίσω από την εκκλησία του Αγ. Χαραλάμπους και με φυλαγμένα τα πλευρά από τα παρακείμενα σπίτια αντιστάθηκαν όσο μπορούσαν για να μεταφερθούν με βάρκες απέναντι στο Άκτιο όσοι δυνατόν περισσότεροι κάτοικοι. Όταν  έμειναν εννιά όλοι κι όλοι παραδόθηκαν. Αυτούς σιδηροδέσμιους τους έβαλαν να παρακολουθούν αυτό που ακολούθησε στην πόλη των 16.000 κατοίκων. Λεηλασίες, βιασμοί, σφαγή με κάθε μαρτυρικό τρόπο, εμπρησμοί, μέχρι να μην μείνει τίποτε όρθιο και κανείς ζωντανός. Ο Βρετανός ναύαρχος Οράτιος Νέλσων έστειλε συγχαρητήρια επιστολή στον Αλή Πασά για την επιτυχία του. Ο λοχαγός Camus συνδέεται με την ιστορία του διαμαντιού του Τοπ Καπί. Του τέταρτου μεγαλύτερου στον κόσμο. Όντας ερωμένος, όπως λέγεται, της Μαρία-Λετίτσια Βοναπάρτη, μητέρας του Μεγάλου Ναπολέοντα, αυτή προσέφερε για την απελευθέρωσή του (όπως και έγινε) το διαμάντι στον σουλτάνο.  Φημολογείται ότι το διαμάντι, λόγω της μοναδικότητάς του ανήκε στην βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα που είχε καρατομηθεί.


1872: Πεθαίνει σε ηλικία 61 ετών ο Θεόφιλος Γκωτιέ. Γάλλος ποιητής, συγγραφέας, κριτικός τέχνης και δημοσιογράφος. Χωρίς συγκεκριμένο στυλ στο γράψιμό του, έγινε το πρότυπο ή επηρέασε πολλές διαφορετικές τάσεις. Μερικά έργα του έχει το Project Gutenberg  σε Γαλλικά και Αγγλικά.


1941: Γερμανικά στρατεύματα που έχουν κληθεί από τις ελληνικές δοσιλογικές τοπικές αρχές, για «αποκατάσταση της τάξεως» καίνε το Μεσόβουνο Κοζάνης και σκοτώνουν περίπου 157 άντρες. Το ίδιο χωριό θα το ξανακάψουν το 1944 και θα σκοτώσουν άλλους 145 κατοίκους του, η μονάδα κακοποιών του λοχία Σούμπερτ και το «Γερμανικό» τάγμα του Γεωργίου Πούλου. Στις 21 Οκτωβρίου 2012 η Γερμανική πρεσβεία στην Ελλάδα ανέλαβε την συγχρηματοδότηση στην ανέγερση εκκλησίας, στην μνήμη αυτών που χάθηκαν.


1942: Αρχίζει η δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν. Θα τελειώσει την 5 Νοεμβρίου όταν τα συμμαχικά στρατεύματα θα αρχίσουν την καταδίωξη των δυνάμεων του άξονα. Στην μάχη πήρε μέρος με την 1η ταξιαρχία του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Μέσης Ανατολής και η Ελλάδα με βαριές απώλειες (Νεκροί: 6 αξιωμ. και 83 οπλ. τραυματίες: 26 αξιωμ. 202 οπλ.) αλλά και αξιόλογα επιτεύγματα. Η μάχη κατατάχθηκε στις 100 σημαντικότερες όλων των εποχών. Το Ελ Αλαμέιν ήταν μόλις 106 χλμ Δυτικά της Αλεξάνδρειας που τυχόν κατάληψή της θα σήμαινε οριστική απώλεια της Αιγύπτου αλλά και έλεγχο της διώρυγας του Σουέζ. Οι σύμμαχοι, έχοντας επικεφαλής τον Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ, ευνοήθηκαν από την έλλειψη καυσίμων που ήταν η μόνιμη μάστιγα του Panzerarmee Afrika υπό τον Έρβιν Ρόμελ. Ο τελευταίος εξαναγκάστηκε σε στατικό πόλεμο, χρησιμοποιώντας τα άρματα μόνο για σποραδικές αιφνιδιαστικές επιθέσεις ανακούφισης του μετώπου. Η έλλειψη καυσίμων δεν τον άφησε να εφαρμόσει την προσφιλή τακτική της «σιδερένιας γροθιάς» των μηχανοκίνητων Γερμανικών μονάδων. Σ’ αυτή την περίπτωση οι σύμμαχοι δεν θα είχαν καμία ελπίδα. Η τακτική αυτή του «κλεφτοπόλεμου», με αιφνιδιαστικά κτυπήματα μικρής έκτασης και μετά υποχώρησης και «εξαφάνισης» των αρμάτων, ήταν που έδωσε στον Ρόμελ το παρατσούκλι «η αλεπού της ερήμου».


1944: Αρχίζει η ναυμαχία του κόλπου Λέυτε στην θάλασσα των Φιλιππίνων στην οποία ενεπλάκησαν ο Αμερικανικός και Ιαπωνικός στόλος. Θεωρείται η μεγαλύτερη ναυμαχία των ιστορικών χρόνων με κριτήριο το συνολικό τονάζ των πλοίων που ενεπλάκησαν, όσο και το τονάζ των απωλειών και από τις δυο πλευρές. Ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκαν οργανωμένα οι καμικάζι, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια των Γιαπωνέζων να σώσουν τον στόλο τους. Έληξε την 26η Οκτωβρίου με νίκη των κατά πολύ υπέρτερων Αμερικανικών δυνάμεων. Ενδεικτικά τα Γιαπωνέζικα αεροπλάνα ήταν λιγότερα από τα Αμερικανικά πλοία. Οι Αμερικανοί είχαν εισβάλει στο νησί Λέυτε που κατείχαν οι Γιαπωνέζοι με σκοπό να τους στερήσουν το πολύτιμο, για την πολεμική τους μηχανή, πετρέλαιο που είχε.


1956: Ξεσπάει η επανάσταση της Ουγγαρίας κατά του φιλοσοβιετικού καθεστώτος της. Μια μαθητική διαδήλωση γίνεται η αφορμή να ξεσπάσει ο Ουγγρικός λαός κατά της καταπίεσης και της οικονομικής ύφεσης που είχε επιβάλει το φιλοσοβιετικό καθεστώς της Ουγγαρίας. Η ηγεσία της χώρας ανατρέπεται και ανέρχεται στην εξουσία ο κομμουνιστής Ίμρε Νάγκι. Με διάγγελμά του, την 1η Νοεμβρίου, από το ραδιόφωνο, δηλώνει ότι η χώρα του αποχωρεί από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και ζητάει από τον ΟΗΕ να θεωρηθεί η χώρα του αδέσμευτη και ότι δεν δέχεται παρεμβάσεις από κανένα. Καταφέρνει να ηρεμήσει τα πνεύματα και οι εχθροπραξίες και βιαιοπραγίες παύουν. Μέχρι το διάγγελμα η Σοβιετική ηγεσία κρατούσε ουδέτερη στάση στα τεκταινόμενα, θεωρώντας την όλη υπόθεση σαν μια εξέγερση. Ποια ήταν η σκανδάλη που πάτησε ο Νάγκι με το διάγγελμα του δεν έγινε γνωστό ποτέ. Υπάρχουν διχογνωμίες, αν ήταν η αποχώρηση από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, η ουδετερότητα, η αποδοχή του πολυκομματισμού, ή κάτι άλλο. Ο Χρούτσεφ 1 έως 3 Νοεμβρίου έχει συναντήσεις με όλους τους Γενικούς Γραμματείς του Συμφώνου της Βαρσοβίας, που τους βολιδοσκοπεί για την επέμβαση στην Ουγγαρία. Τέλος επισκέπτεται τον Τίτο, ο οποίος αποδέχεται το σενάριο και τον πείθει να βάλει νέο Γ.Γ. της Ουγγαρίας τον Γιάνος Καντάρ, για να έχει ήσυχο το κεφάλι του. Την 4η Νοεμβρίου τα Σοβιετικά τεθωρακισμένα εισβάλουν στην Ουγγαρία και καταστέλλουν την επανάσταση. Ο Νάγκι και τα βασικά στελέχη της επανάστασης συλλαμβάνονται και εκτελούνται. Την 23η Οκτωβρίου 1989 η Ουγγαρία από Λαϊκή Δημοκρατία γίνεται Δημοκρατία της Ουγγαρίας και καθιερώνει την ημέρα σαν εθνική γιορτή, σε ανάμνηση της επανάστασης του 1956.


1974: Εκτοπίζονται στην Κέα* οι πρωταίτιοι του πραξικοπήματος του 1967. Είναι οι Γ. Παπαδόπουλος, Στ. Παττακός, Ν. Μακαρέζος, Ι. Λαδάς και Μ. Ρουφογάλης. Ο Δ. Ιωαννίδης τέθηκε υπό αυστηρό περιορισμό στο σπίτι του (φρουρούμενος), στο Γαλάτσι. Μέχρι τότε ήταν ελεύθεροι και ζούσαν στα σπίτια τους, γιατί η κυβέρνηση εθνικής ενότητας με Προεδρικό Διάταγμα είχε δώσει αμνηστία σε όλους τους χουντικούς. Η εκτόπιση έγινε μετά από Συντακτική Πράξη της Βουλής την 3 Οκτωβρίου που διευκρίνιζε ότι στην γενική αμνηστία δεν συμπεριλαμβανόταν όλοι οι χουντικοί. Η στροφή στην διαχείριση των πραξικοπηματιών οφειλόταν σε δυο λόγους: Πρώτον το νέο καθεστώς ένοιωθε αρκετά ισχυρό πια ώστε να κάνει μια τέτοια κίνηση και δεύτερο έπρεπε να δείξει ένα δημοκρατικό/αντιστασιακό προφίλ εν όψει των εκλογών που είχε προκηρύξει για την 17η Νοεμβρίου 1974. Με νέα Συντακτική Πράξη την 18η Ιανουαρίου 1975 θα γίνουν οι διώξεις και θα κριθούν προφυλακιστέοι την 21η Ιανουαρίου 1975.
* Άγνωστο αν ήταν συμπτωματικά ή συμβολικά: Η Κέα βρίσκεται ανάμεσα στην Μακρόνησο και στην Γυάρο.


2002: 40-50 οπλισμένοι Τσετσένοι μπαίνουν στο θέατρο της Μόσχας και πιάνουν 850 όμηρους. Η κρίση διαρκεί μέχρι και τις 26 Οκτωβρίου. Άνδρες διαφόρων δυνάμεων της Ρωσίας κάνουν επιδρομή αφού πρώτα έχει διοχετευτεί από τους αεραγωγούς αναισθητικό αέριο. Οι καταμετρημένοι νεκροί από τους Τσετσένους και τους ομήρους είναι 170. Ακριβέστερα στοιχεία δεν υπάρχουν, αφού οι Ρώσοι αρνήθηκαν να δώσουν στοιχεία ούτε για τις απώλειες των δυνάμεων που έκαναν επιδρομή.



2012: Η Aegean Airlines εξαγοράζει με 72€ εκ. ότι απέμεινε από την άλλοτε κραταιά Ολυμπιακή Αεροπορία.  Αυτή είχε πουληθεί από το κράτος στην Μαρφιν το 2009 η οποία την είχε μετονομάσει σε Olympic Air. Το 2010 είχε προηγηθεί αποτυχημένη απόπειρα συγχώνευσης των δυο εταιρειών. Αιτία η απόρριψη του αιτήματος από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού. Την 21η Οκτωβρίου 2012 η Aegean δίδει προκαταβολή στην Ολυμπιακή 20€ εκ προκειμένου να την εξαγοράσει. Αν η εξαγορά απορριπτόταν πάλι, η Ολυμπιακή, κατά το συμφωνητικό, θα κρατούσε τα χρήματα και θα έδιδε ίσης αξίας μετοχές της στην Aegean (περίπου το 17% της εταιρείας).  Τότε η επιτροπή ανταγωνισμού κατάλαβε ότι αν δεν ενέκρινε την εξαγορά η Aegean θα οδηγούσε σε χρεοκοπία την Olympic (με την θέλησή της) και μέσω της αποζημίωσης των μετόχων, θα εξαγόραζε τα περιουσιακά της στοιχεία. Έτσι έδωσε το πράσινο φως για την εξαγορά.


←22 Οκτωβρίου

24 Οκτωβρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.