Σαν σήμερα 23 Οκτωβρίου

42 π.Χ.: Η δεύτερη μάχη των Φιλίππων. Ο τελευταίος ζωντανός δολοφόνος του Ιούλιου Καίσαρα, ο Βρούτος, γνωρίζει την ήττα και αυτοκτονεί. Οι κυνηγοί των δολοφόνων Αντώνιος και Οκτάβιος, από τις 3 Οκτωβρίου στην πρώτη μάχη των Φιλίππων έχουν ακινητοποιήσει τα στρατεύματα του Κάσσιου και του Βρούτου. Ο Κάσσιος μάλιστα νομίζοντας ότι είχαν ολοκληρωτικά νικηθεί, είχε αυτοκτονήσει από τότε. Ο Βρούτος με πολύ μικρότερη στρατιωτική εμπειρία, «σύρθηκε» στη μάχη από τον στρατό του, που ήθελε μια τελική αναμέτρηση. Τεράστιο λάθος γιατί ο χρόνος δούλευε γι’ αυτόν, που είχε εύκολο ανεφοδιασό από την θάλασσα, ενώ οι αντίπαλοι είχαν φτάσει μέχρι την Αχαΐα για να βρουν εφόδια. Η μάχη έγινε σώμα με σώμα, μόνο με σπαθιά, χωρίς στρατηγικές και χρήση άλλων όπλων. Οι απεγνωσμένοι και με υπόσχεση 5πλάσιας αμοιβής από τα στρατεύματα του Βρούτου, νίκησαν σε ένα πεδίο μάχης σφαγείο και για τις δυο πλευρές. Ο Βρούτος βλέποντας ότι δεν είχε καμία άλλη λύση αυτοκτόνησε.


1872: Πεθαίνει σε ηλικία 61 ετών ο Θεόφιλος Γκωτιέ, Γάλλος ποιητής, συγγραφέας, κριτικός τέχνης και δημοσιογράφος. Χωρίς συγκεκριμμένο στυλ στο γράψιμό του, έγινε το πρώτυπο ή επηρέασε πολλές διαφορετικές τάσεις. Μερικά έργα του έχει το Project Gutenberg  σε Γαλλικά και Αγγλικά.


1941: Γερμανικά στρατεύματα που έχουν κληθεί από τις ελληνικές δοσιλογικές τοπικές αρχές, για «αποκατάσταση της τάξεως» καίνε το Μεσόβουνο Κοζάνης και σκοτώνουν περίπου 157 άντρες. Το ίδιο χωριό θα το ξανακάψουν το 1944 και θα σκοτώσουν άλλους 108 κατοίκους του, η μονάδα κακοποιών του λοχία Σούμπερτ και το «Γερμανικό» τάγμα του Γεωργίου Πούλου. Στις 21 Οκτωβρίου 2012 η Γερμανική πρεσβεία στην Ελλάδα ανέλαβε την συγχρηματοδότηση στην ανέγερση εκκλησίας, στην μνήμη αυτών που χάθηκαν.


1942: Αρχίζει η δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν. Θα τελειώσει την 5 Νοεμβρίου όταν τα συμμαχικά στρατεύματα θα αρχίσουν την καταδίωξη των δυνάμεων του άξονα. Στην μάχη πήρε μέρος με την 1η ταξιαρχία του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Μέσης Ανατολής και η Ελλάδα με βαριές απώλειες (Νεκροί: 6 αξιωμ. και 83 οπλ. τραυματίες: 26 αξιωμ. 202 οπλ.) αλλά και αξιόλογα επιτεύγματα. Η μάχη κατατάχθηκε στις 100 σημαντικότερες όλων των εποχών. Το Ελ Αλαμέιν ήταν μόλις 106 χλμ Δυτικά της Αλεξάνδρειας που τυχόν κατάληψή της θα σήμαινε οριστική απώλεια της Αιγύπτου αλλά και έλεγχο της διώρυγας του Σουέζ. Οι σύμμαχοι, έχοντας επικεφαλής τον Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ, ευνοήθηκαν από την έλλειψη καυσίμων που ήταν η μόνιμη μάστιγα του Panzerarmee Afrika υπό τον Έρβιν Ρόμελ. Ο τελευταίος εξαναγκάστηκε σε στατικό πόλεμο, χρησιμοποιώντας τα άρματα μόνο για σποραδικές αιφνιδιαστικές επιθέσεις ανακούφισης του μετώπου. Η έλλειψη καυσίμων δεν τον άφησε να εφαρμόσει την προσφιλή τακτική της «σιδερένιας γροθιάς» των μηχανοκίνητων Γερμανικών μονάδων. Σ’ αυτή την περίπτωση οι σύμμαχοι δεν θα είχαν καμία ελπίδα. Η τακτική αυτή του «κλεφτοπόλεμου», με αιφνιδιαστική κτυπήματα μικρής έκτασης και μετά υποχώρησης και «εξαφάνισης» των αρμάτων, ήταν που έδωσε στον Ρόμελ το παρατσούκλι «η αλεπού της ερήμου».


1944: Αρχίζει η ναυμαχία του κόλπου Λέυτε στην θάλασσα των Φιλιππίνων στην οποία ενεπλάκησαν ο Αμερικανικός και Ιαπωνικός στόλος. Θεωρείται η μεγαλύτερη ναυμαχία των ιστορικών χρόνων με κριτήριο το συνολικό τονάζ των πλοίων που ενεπλάκησαν, όσο και το τονάζ των απωλειών και από τις δυο πλευρές. Ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκαν οργανωμένα οι καμικάζι, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια των Γιαπωνέζων να σώσουν τον στόλο τους. Έληξε την 26η Οκτωβρίου με νίκη των κατά πολύ υπέρτερων Αμερικανικών δυνάμεων. Ενδεικτικά τα Γιαπωνέζικα αεροπλάνα ήταν λιγότερα από τα Αμερικανικά πλοία. Οι Αμερικανοί είχαν εισβάλει στο νησί Λέυτε που κατείχαν οι Γιαπωνέζοι με σκοπό να τους στερήσουν το πολύτιμο, για την πολεμική τους μηχανή, πετρέλαιο που είχε.


1956: Ξεσπάει η επανάσταση της Ουγγαρίας κατά του φιλοσοβιετικού καθεστώτος της. Μια μαθητική διαδήλωση γίνεται η αφορμή να ξεσπάσει ο Ουγγρικός λαός κατά της καταπίεσης και της οικονομικής ύφεσης που είχε επιβάλει το φιλοσοβιετικό καθεστώς της Ουγγαρίας. Η ηγεσία της χώρας ανατρέπεται και ανέρχεται στην εξουσία ο κομμουνιστής Ίμρε Νάγκι. Με διάγγελμά του, την 1η Νοεμβρίου, από το ραδιόφωνο, δηλώνει ότι η χώρα του αποχωρεί από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και ζητάει από τον ΟΗΕ να θεωρηθεί η χώρα του αδέσμευτη και ότι δεν δέχεται παρεμβάσεις από κανένα. Καταφέρνει να ηρεμίσει τα πνεύματα και οι εχθροπραξίες και βιαιοπραγίες παύουν. Μέχρι το διάγγελμα η Σοβιετική ηγεσία κρατούσε ουδέτερη στάση στα τεκταινόμενα, θεωρώντας την όλη υπόθεση σαν μια εξέγερση. Ποια ήταν η σκανδάλη που πάτησε ο Νάγκι με το διάγγελμα του δεν έγινε γνωστό ποτέ. Υπάρχουν διχογνωμίες, αν ήταν η αποχώρηση από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, η ουδετερότητα, η αποδοχή του πολυκομματισμού, ή κάτι άλλο. Ο Χρούτσεφ 1 έως 3 Νοεμβρίου έχει συναντήσεις με όλους τους Γενικούς Γραμματείς του Συμφώνου της Βαρσοβίας, που τους βολιδοσκοπεί για την επέμβαση στην Ουγγαρία. Τέλος επισκέπτεται τον Τίτο, ο οποίος αποδέχεται το σενάριο και τον πείθει να βάλει νέο Γ.Γ. της Ουγγαρίας τον Γιάνος Καντάρ, για να έχει ήσυχο το κεφάλι του. Την 4η Νοεμβρίου τα Σοβιετικά τεθωρακισμένα εισβάλουν στην Ουγκαρία και καταστέλουν την επανάσταση. Την 23η Οκτωβρίου 1989 η Ουγγαρία από Λαϊκή Δημοκρατία γίνεται Δημοκρατία της Ουγγαρίας και καθιερώνει την ημέρα σαν εθνική γιορτή, σε ανάμνηση της επανάστασης του 1956.


1974: Εκτοπίζονται στην Κέα οι πρωταίτιοι του πραξικοπήματος του 1967. Είναι οι Γ. Παπαδόπουλος, Στ. Παττακός, Ν. Μακαρέζος, Ι. Λαδάς και Μ. Ρουφογάλης. Μέχρι τότε ήταν ελεύθεροι και ζούσαν στα σπίτια τους, γιατί η κυβέρνηση εθνικής ενότητας με Προεδρικό Διάταγμα είχε δώσει αμνηστία σε όλους τους χουντικούς. Η εκτόπιση έγινε μετά από Συντακτική Πράξη της Βουλής την 3 Οκτωβρίου που διευκρίνιζε ότι στην γενική αμνηστία δεν συμπεριλαβανόταν όλοι οι χουντικοί. Η στροφή στην διαχείρηση των πραξικοπηματιών οφειλόταν σε δυο λόγους: Πρώτον το νέο καθεστώς ένοιωθε αρκετά ισχυρό πια για ώστε να κάνει μια τέτοια κίνηση και δεύτερο έπρεπε να δείξει ένα δημοκρατικό/αντιστασιακό προφίλ εν όψει των εκλογών που είχε προκηρύξει για την 17η Νοεμβρίου 1974. Με νέα Συντακτική Πράξη την 18η Ιανουαρίου 1975 θα γίνουν οι διώξεις και θα κριθούν προφυλακιστέοι την 21η Ιανουαρίου 1975.


2002: 40-50 οπλισμένοι Τσετσένοι μπαίνουν στο θέατρο της Μόσχας και πιάνουν 850 όμηρους. Η κρίση διαρκεί μέχρι και τις 26 Οκτωβρίου. Άνδρες διαφόρων δυνάμεων της Ρωσίας κάνουν επιδρομή αφού πρώτα έχει διοχετευτεί από τους αεραγωγούς αναισθητικό αέριο. Οι καταμετρημένοι νεκροί από τους Τσετσένους και τους όμηρους είναι 170. Ακριβέστερα στοιχεία δεν υπάρχουν, αφού οι Ρώσοι αρνήθηκαν να δώσουν στοιχεία ούτε για τις απώλειες των δυνάμεων που έκαναν επιδρομή.


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s