Σαν σήμερα 24 Οκτωβρίου

Ημέρα των Ηνωμένων Εθνών.
Σαν σήμερα ιδρύθηκε το 1945 ο ΟΗΕ.


Παγκόσμια ημέρα πληροφόρησης για την ανάπτυξη.


79: Αρχίζει η έκρηξη του Βεζούβιου. Θα κρατήσει ως τις 28 Οκτωβρίου ±1 ημέρα. Κάτω από τις στάχτες και τη λάβα θα θαφτούν αρκετά γειτονικά χωριά και η πόλη Πομπηία. Κατά την διάρκεια της έκρηξης υπολογίστηκε ότι το ηφαίστειο έβγαζε, λάβα, μάγμα και στάχτη με ρυθμούς 1,5 εκατομμύρια τόνους το δευτερόλεπτο. Κτίρια και άνθρωποι θάφτηκαν, αποτυπώνοντας ένα μακάβριο στιγμιότυπο του Ρωμαϊκού κόσμου για την αρχαιολογική σκαπάνη του 1748. Η αποκάλυψη της έδωσε πλήρη στοιχεία για την κοινωνική ζωή, τις συνήθειες, τις τροφές, τα προϊόντα της εποχής. Είναι από τις πιο τουριστικές ατραξιόν της Ιταλίας με 2.500.000 επισκέπτες το χρόνο.  Ο προσδιορισμός του γεγονότος σε αυτή την ημερομηνία, είναι πρόσφατος μετά από συνδυασμό αρκετών γεγονότων, ευρημάτων και αναφορών. Μέχρι πριν λίγα χρόνια  θεωρούνταν η 24η του Αυγούστου, αλλά αυτό είχε απορριφθεί από τα ίδια τα στοιχεία, (τα φρούτα της αγοράς, η ενδυμασίες των ανθρώπων κλπ). Ακούσιος υπαίτιος του λάθους ήταν ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος.


1862: Πεθαίνει σε ηλικία 65 ετών ο Θεόδωρος Γρίβας. Αγωνιστής της Επανάστασης του ΄21, το μακρύ χέρι του Όθωνα στην Αιτολωακαρνανία το 1837 και ο άνθρωπος που ξεκίνησε πρώτος την εξέγερση το 1862 για την ανατροπή του. Αγωνιστής και λήσταρχος, άνθρωπος της εξουσίας και επαναστάτης. Το μόνο σίγουρο ήταν η αρχομανία του. Όταν το 1862 επαναστάτησε κατά του Όθωνα καταλαμβάνοντας την Βόνιτσα σχημάτισε κυβέρνηση με τον ίδιο πρωθυπουργό. Συνέχισε καταλαμβάνοντας το Αγρίνιο. Τότε πληροφορήθηκε ότι είχε γίνει ήδη κίνημα στην Αθήνα με το οποίο είχε ανατραπεί ο Όθων. Αυτό δεν τον πτόησε καθόλου και συνέχισε καταλαμβάνοντας το Μεσολόγγι. Η τριμελής επαναστατική επιτροπή έστειλε τον Αθανάσιο Κανακάρη Ρούφο (εγγονό του ομώνυμου παπού) για να διαπραγματευτεί μαζί του. Του πρόσφεραν 40.000 δρχ. και τον βαθμό του αρχιστρατήγου. Τα αποδέχθηκε και πέθανε την επομένη. Δηλητηριασμένος πιθανόν από τους Άγγλους που φοβόταν ότι θα εγκαθίδρυε Προεδρική Δημοκρατία ενώ αυτοί ήθελαν Βασιλευομένη για να έχουν έναν σίγουρο άνθρωπο δικό τους. Γι΄ αυτόν γράφηκε το γνωστό δημοτικό τραγούδι:
Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς, όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς.
Σαν τι με θέλει ο βασιλιάς, όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς;
Άμα με θέλει για κακό, να ζώσω τ’ άρματα κι εγώ.
Άμα με θέλει για καλό, ν’ αλλάξω και να στολιστώ.
που αργότερα τροποιήθηκε σε:

Σαν τι με θέλει ο βασιλιάς; όλος ο κόσμος ο ντουνιάς;
Γρίβα σε θέλει για καλό, για να σε κάνει στρατηγό.


1890: Ο Θ. Δηλιγιάννης, νικητής των εκλογών της 14 Οκτωβρίου με απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή, σχηματίζει κυβέρνηση. Διαδέχεται την κυβέρνηση του Χ. Τρικούπη. Ο Α. Συγγρός είχε αναμιχθεί ευθέως στα πολιτικά της χώρας δημιουργώντας ιδιόκτητο κόμμα με αρχηγό τον Δ. Ράλλη το 1891, με στόχο την εξυπηρέτηση Γαλλικών συμφερόντων, που ζητούσαν ή να τους επιστραφούν τα δάνεια που είχαν δώσει, εκ των πραγμάτων αδύνατο, ή να τους δοθεί το προνόμιο για ίδρυση κρατικής Ελληνικής Τράπεζας. Ο Δηλιγιάννης απέριψε και τις δυο λύσεις, ο Συγγρός έστειλε επιστολή προς τον βασιλιά με την οποία κατήγγηλε την κυβέρνηση ότι οδηγεί την Ελλάδα σε οικονομικό όλεθρο. Ο βασιλιάς έστειλε τον γραμματέα του Αντρζέι Καλίνσκι στον Δηλιγιάννη που του μετέφερε προφορικά το αίτημα του βασιλιά να παραιτηθεί η κυβέρνηση, αλλά αυτός αρνήθηκε. Το γεγονός συζητήθηκε σε έκτακτο Υπουργικό Συμβούλιο και στάλθηκε γραπτή αρνητική απάντηση στον βασιλιά. Η άρνηση αυτή τέθηκε σε ψηφοφορία στη βουλή και εγκρίθηκε από την πλειοψηφία. Ο βασιλιάς εξοργισμένος από τα γεγονότα προχώρησε, την 18η Φεβρουαρίου 1892, σε πραξικοπηματική, κατά παράβαση της αρχής της δεδηλωμένης, που δεν είχε ενσωματωθεί ακόμη στο Σύνταγμα, αλλά συνταγματική παύση της κυβέρνησης και διορισμό ενός μίνι Υπουργικού Συμβουλίου (λόγω απροθυμίας συμμετοχής των πολιτικών προσώπων) με πρωθυπουργό τον Κ. Κωνσταντόπουλο.


1922: Πεθαίνει, σε ηλικία 57 ετών από φυματίωση, ο Ανδρέας Καρκαβίτσας, λογοτέχνης, περισσότερο γνωστός από τα διηγήματά και τις νουβέλες του. Τα έργα του λαογραφικά, ηθογραφικά, νατουραλιστικά, εναργέστατα στην περιγραφή τόπων, ανθρώπων και καταστάσεων δίνουν πεντακάθαρα την εικόνα της Ελλάδας, ειδικά της υπαίθρου, από τα τέλη του 19ου έως και την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Αρκετά έργα του μπορείτε να βρείτε εδώ. Έχει και 5-6 η Ανέμη.


1929: Η «μαύρη Πέμπτη» του Αμερικανικού χρηματιστηρίου. Εκείνη την ημέρα ξεκινάει με πτώση 11%. Η περίοδος ύφεσης που σηματοδοτεί για την Αμερικανική αγορά είναι 12 χρόνια (μέχρι το 1941 που η Αμερική μπήκε στο πόλεμο) και παίρνει το όνομα «η μεγάλη ύφεση». Επηρέασε όλες τις Βιομηχανικές χώρες αλλά και την Ελλάδα που κήρυξε μια από τις πολλές πτωχεύσεις της. Το 1932 είχαμε χρέος 1.022 εκ. χρυσά φράγκα και το ποσοστό χρέους είχε φτάσει στο 150% του ΑΕΠ, κάνοντας την Ελλάδα την πιο υπερχρεωμένη χώρα του κόσμου, ενώ ταυτόχρονα εξυπηρετούσε το χρέος της χρεωκοπίας του 1893.  Η πιο υπερχρεωμένη χώρα μετά από μας ήταν η Ουγγαρία με 48% του ΑΕΠ. Οι ομολογιούχοι είχαν ζητήσει το 50% της αξίας των ομολόγων τους, αλλά δεν έγινε δυνατό να τα πάρουν, ποτέ, μια και μεσολάβησε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ενώ μετά πήραν ψίχουλα στη θέση των ομολόγων τους. Η συγκεκριμένη χρεωκοπία ήταν και χρεωκοπία του πολιτικού συστήματος που στην ουσία «άφησε» τον Μεταξά να κυβερνήσει την Ελλάδα με την χούντα της 4ης Αυγούστου.


1945: Ιδρύεται ο ΟΗΕ, με έδρα τη Γενεύη. 51 χώρες υπογράφουν τον Χάρτη των Εθνών που είχε συνταχθεί στον Άγιο Φραγκίσκο (San Francisco).  Από αυτά, τα πέντε είναι τα μόνιμα μέλη του συμβουλίου ασφαλείας ( Γαλλία, Κίνα, Σοβιετική Ένωση, Αγγλία, ΗΠΑ). Αργότερα προστέθηκαν και άλλα κράτη μέλη. Σήμερα είναι ενταγμένα στον ΟΗΕ το σύνολο σχεδόν των κρατών της γης. Πρωταρχικός σκοπός του είναι η διασφάλιση της ειρήνης. Δευτερεύοντες στόχοι η οικονομική ανάπτυξη και κοινωνική προόδος. Το πόσο έχει επιτύχει τους στόχους για τους οποίους δημιουργήθηκε είναι αμφιλεγόμενο. Σίγουρα όμως θα χρειάζεται πάντα ένας οργανισμός που θα μπορεί να εκθέσει τις απόψεις του κάθε κράτος. Προκάτοχός του ήταν η πολύ πιο αποτυχημένη Κοινωνία των Εθνών.


1945: Το εκτελεστικό απόσπασμα δίνει τέλος στην σταδιοδρομία του 58χρονου Βίντκουν Κουίσλινγκ (Vidkun Abraham Lauritz Jonssøn Quisling). Του προδότη της Νορβηγίας. Του ανθρώπου που προσκάλεσε τον Χίτλερ να καταλάβει τη χώρα του εκθειάζοντας τα οφέλη που θα είχε για τη Γερμανία μια τέτοια κίνηση. Δεν ήταν το μοναδικό που είχε κάνει στη ζωή του. Το βρώμικο παρελθόν του ξεκινάει με ιστορίες κατασκοπείας για λογαριασμό της Αγγλίας εις βάρος της Ρωσίας και με λαθραία διακίνηση Ρουβλιών. Αυτά δεν αποδεικνύονται, αλλά όταν τέλειωσε η «αποστολή» του βρέθηκε με μια συλλογή έργων αξίας, που ασφάλισε για 300.000 Κορώνες της εποχής (σημερινά 1.600.000 $).


1964: Η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου υλοποιεί την προεκλογική υπόσχεση του αρχηγού της Γεώργιου Παπανδρέου για δωρεάν παιδεία στην Στοιχειώδη και Μέση Εκπαίδευση. Είχε επαναλάβει τις υποσχέσεις του, σαν μέτρα, στην πρώτη συνέντευξη τύπου που είχε δώσει σαν Πρωθυπουργός και Υπουργός Εθνικής Παιδείας το 1963. Το νομοσχέδιο καταψηφήστηκε στη βουλή από την ΕΡΕ και έτσι δεν πέρασε, μια και η πρώτη κυβέρνηση της ΕΚ δεν είχε απόλυτη πλειοψηφία. Το κατάφερε με την δεύτερη κυβέρνηση ΕΚ, που είχε την απόλυτη πλειοψηφία στη βουλή. Με το ίδιο Νομοθετικό Διάταγμα επεκτείνεται ο χρόνος υποχρεωτικής εκπαίδευσης μέχρι και το Γυμνάσιο. Επίσης αυξάνονταν τα έτη φοίτησης των Παραγωγικών Σχολών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Παιδαγωγικές Ακαδημίες) από 2 σε 3.


2005: Πεθαίνει σε ηλικία 92 ετών η Ρόζα Πάρκς και η σωρός της εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα στη Ροτόντα του Καπιτωλίου. Είναι η μοναδική γυναίκα που εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα από τις ΗΠΑ. Ήταν η έγχρωμη ακτιβίστρια που την 1η Δεκεμβρίου 1955 αρνήθηκε να δώσει τη θέση της σε αστικό λεωφορείο, σε λευκό, όπως όριζε μέχρι τότε ο νόμος. Σηματοδότησε την δημιουργία του αντιρατσιστικού κινήματος και του κινήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Αμερική, με άμεσο μποϋκοτάζ των λεωφορείων για 381 ημέρες στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα που έγινε το περιστατικό. Μέσα από αυτό το αντιρατσιστικό κίνημα αναδείχθηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, που ήταν δικιά του ιδέα το μποϋκοτάζ των λεωφορείων. Η Ρόζα Παρκς αφιέρωσε τη ζωή της στους αγώνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.


2008: Η πιο πρόσφατη Μαύρη Παρασκευή των χρηματιστηρίων. Σηματοδοτεί την σημερινή Παγκόσμια κρίση που πολύ εύστοχα ο οικονομολόγος Άλαν Γκρίνσπαν χαρακτήρισε (την προηγούμενη μέρα) “πιστωτικό τσουνάμι του αιώνα”. Ο βιομηχανικός δείκτης Dow Jones έκλεισε εκείνη τη μέρα με πτώση 312 μονάδων. Οι εξελίξεις υπήρξαν ραγδαίες: Την Δευτέρα ο Γενικός Δείκτης του Χογκ Κογκ έπεσε 12%, του Τόκιο 6,4% και μέσα στην εβδομάδα οι μετοχές στην Πολωνία είχαν πέσει στο μισό της αξίας τους, ενώ Ισλανδία, Ουκρανία, Ουγγαρία, Λευκορωσία και Πακιστάν ζήτησαν άμεση στήριξη από το ΔΝΤ. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έδωσε άμεσα $38 δισ. ρευστό σε κάποιες Τράπεζες της χώρας (η λίστα ήταν εμπιστευτική). $250 δισ. δόθηκαν συμπληρωματικά με το “πρόγραμμα απόκτησης ρευστού”, που εκπόνησε η Αμερικανική κυβέρνηση για τις Τράπεζες. Την ίδια βδομάδα (26-30 Οκτωβρίου) το χρηματιστήριο της Μόσχας γνώρισε πτώση 70%. Η Ε.Ε. έδειξε να μην επηρεάζεται άμεσα απ΄ αυτές τις εξελίξεις, φανερώνοντας έτσι και την παθογένειά της: Κλειστό σύστημα, χωρίς διασυνδέσεις ουσιαστικά με τον έξω κόσμο, σε τέτοιο βαθμό, που οι διεθνείς οικονομικές εξελίξεις να μην έχουν άμεσο αντίκτυπο. Το πιο αδύναμο μέλος της, η Ελλάδα, ενώ ήταν ολοφάνερο (σε όλους εκτός από τους Έλληνες, ελέω ΜΜΕ), ότι δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει την κρίση και ενώ οι προειδοποιήσεις ερχόταν από παντού άμεσα και ωμά, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση (με το σύνολο των ΜΜΕ που ελέγχουν), ασχολούνταν με το οικονομικό σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής έμεινε άπρακτος κομπορημονώντας δημόσια για το έργο του, μέχρι που δραπέτευσε με τις εκλογές του 2009, ενώ ταυτόχρονα μέχρι τότε τροφοδοτούσε με ψευδή στοιχεία ως προς το έλειμα τα αρμόδια όργανα της ΕΕ. Η αξιωματική αντιπολίτευση (ΠΑΣΟΚ), έγινε κυβέρνηση, διαβεβαιώνοντας δια στόματος του αρχηγού αλλά και όλων των μεγαλοστελεχών της, προς κάθε κατεύθυνση ότι “λεφτά υπάρχουν”. Μέχρι που τον Απρίλιο του 2010 ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε στον Ελληνικό λαό ότι η χώρα θα ζητήσει την στήριξη του ΔΝΤ. Από τότε μέχρι σήμερα όλες οι κυβερνήσεις έχουν σαν μοναδικό τους αντικείμενο τον συνεχή δανεισμό της χώρας, χωρίς να κάνουν το παραμικρό για την διόρθωση των κακώς κειμένων στην λειτουργία του κράτους και των χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ταυτόχρονα δίνουν υποσχέσεις για έξοδο από την κρίση, ενώ έχουν βαφτίσει (κατά διαταγή των δανειστών) μεταρυθμίσεις, προαπαιτούμενα, ή εργαλεία ανάκαμψης της οικονομίας τις πιο γνωστές μεθόδους για δημιουργία ύφεσης: Απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, υπερφορολόγιση. Γίνονται έτσι εκόντες-ακόντες οφθαλμοφανείς ψεύτες για να αποφύγουν την προσωπική και κομματική καταστροφή που θα είχαν λέγοντας την ωμή πραγματικότητα: Αν διακόψουμε τον συνεχή δανεισμό, με τους όρους που μας επιβάλλονται, η ολοκληρωτική καταστροφή θα είναι ολοσχερής και άμεση τόσο στον οικονομικό όσο και τον γεωστρατηγικό τομέα. Το ερώτημα είναι το τελικό μέγεθος της καταστροφής που θα προξενηθεί με τον δρόμο που ακολουθείται σήμερα, για να υπάρξει μέτρο σύγκρισης.


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s