Σαν σήμερα 30 Οκτωβρίου

1893: Παραιτείται η «σταυλική» κυβέρνηση του εξωκοινοβουλευτικού πάπα της οικονομίας Σ. Σωτηρόπουλου. Αναλαμβάνει να σχηματίσει την τελευταία του κυβέρνηση ο Χ. Τρικούπης, για να αναγγείλει την χρεωκοπία της χώρας. Διαχειρίστηκε όλη την χρεωκοπία και το 1895 παραιτήθηκε. Θα τον διαδεχθεί υπηρεσιακή προεκλογική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον πρεσβευτή Ν. Δηλιγιάννη, ανιψιό του Θ. Δηλιγιάννη, που θα κερδίσει τις εκλογές.


1910: Πεθαίνει σε ηλικία 82 ετών ο Ελβετός Ερρίκος Ντυνάν. Ένας σχετικά επιτυχημένος επιχειρηματίας. Δεν ήταν σοφός, δεν ανακάλυψε, ούτε εφεύρε κάτι σπουδαίο. Η κληρονομιά όμως που άφησε στην ανθρωπότητα, ο Ερυθρός Σταυρός, ήταν και είναι το μεγαλύτερο και καλύτερο δώρο που μπόρεσε να κάνει άνθρωπος στους ανθρώπους. Πίστεψε σ’ αυτό που έκανε, πάλεψε, αγωνίστηκε για να το πετύχει, κινητοποίησε κόσμο, ευαισθητοποίησε εξουσίες, αφύπνισε συνειδήσεις. Μέχρι σήμερα είναι το καλύτερο παράδειγμα, για το τι μπορεί να πετύχει ένας απλός άνθρωπος που αγωνίζεται πραγματικά για κάτι σωστό. Το Νόμπελ Ειρήνης που του απονεμήθηκε το 1901 τον μειώνει, αλλά η ανθρωπότητα δεν είχε κάτι καλύτερο ή περισσότερο για να τον τιμήσει.


1918: Υπογράφεται η Ανακωχή του Μούδρου μεταξύ των Συμμαχικών Δυνάμεων (Αντάντ) του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου από την μια και της Τουρκίας από την άλλη. Υπογράφηκε πάνω στο Βρετανικό θωρηκτό Αγαμέμνων στο λιμάνι του Μούδρου, και υποχρέωνε την Τουρκία σε πλήρη έλεγχο από τους συμμάχους των Δαρδανελίων, των Σιδηροδρομικών Σταθμών της , των Λιμανιών και των επικοινωνιών της. Επίσης την υποχρέωνε σε κατάργηση του πολεμικού της Ναυτικού και την διακοπή των σχέσεων της με τις Κεντρικές Δυνάμεις (Γερμανία, Βουλγαρία, Αυστροουγγαρία).


1927: Εκδηλώνεται απόπειρα δολοφονίας κατά του προέδρου της Δημοκρατίας Παύλου Κουντουριώτη. Ο δράστης ακουμπάει το περίστροφο στο τζάμι της πίσω δεξιά πόρτας του αυτοκινήτου στο οποίο μόλις είχε επιβιβαστεί ο πρόεδρος που καθόταν στην μπροστινή δεξιά θέση και είχε στραμμένο το κεφάλι προς τα δεξιά χαιρετώντας τους παριστάμενους. Η σφαίρα με την μεγάλη γωνία σε σχέση με το τζάμι, που έσπασε, έχασε το μεγαλύτερο μέρος της ορμής της, τραυμάτισε ελαφρά στον κρόταφο τον πρόεδρο και έπεσε δίπλα από τα πόδια του. Ο δράστης συνελήφθη αμέσως ενώ ο πρόεδρος οδηγήθηκε στην πολυκλινική όπου επιδέθηκε το τραύμα του. Ο παρ΄ ολίγον δολοφόνος του, ήταν μάλλον διαταραγμένη προσωπικότητα. Αυτή ήταν και η πρώτη δήλωση του προέδρου μόλις του επιτράπηκε να επικοινωνήσει με τους πολιτικούς που έσπευσαν στην πολυκλινική: “Κάποιος ανισόρροπος με κτύπησε. Πρέπει να είναι ανισόρροπος γιατί εγώ γυρίζω έξω όλη την ώρα μόνος μου και μπορούσε να με κτυπήσει όπου ήθελε χωρίς πρόβλημα”. Ο ίδιος ο δράστης κατά δήλωση του δεν ήταν κομουνιστής, δεν ήταν αναρχικός. Ήταν ανθρωπιστής και ήθελε να είναι ευτυχισμένος ο κόσμος. Όμως οι πολιτικοί είχαν διαφορετική γνώμη από τους δυο πρωταγωνιστές της ιστορίας: Κομμουνιστής οι μεν (βρήκαν και μάρτυρα που τον είχε δει να διαβάζει Ριζοσπάστη), παράφρων, θύμα εκμεταλευτών και υπουργών για να περάσουν αυστηρότερη αστυνόμευση και στέρηση των ελευθεριών του λαού οι δε. Όπως έδειξε η προανάκριση ο 25χρονος δράστης Ζαφείρης Γκούσιος ήταν ταμίας στο εστιατόριο “Αβέρωφ” της Λάρισας. Κατέβηκε στην Αθήνα για να συναντήσει, με συστατική επιστολή,  τον υπουργό Συγκοινωνιών (Ιωάννης Μεταξάς), προκειμένου να του δοθούν χρήματα για να εγχειριστεί στην μύτη που είχε πρόβλημα. Τον απέπεμψαν όπως και από άλλα υπουργεία στα οποία περιφερόταν ζητώντας βοήθεια. Ζήτησε την βοήθεια του Δήμου αλλά και εκεί του είπαν ότι δεν υπάρχει σχετικό κονδύλιο για τέτοιου είδους βοηθήματα. Τέλος πήγε στο Κυβερνείο και ζήτησε ακρόαση από τον πρόεδρο. Όταν ο υπασπιστής άκουσε τον λόγο για τον οποίο ήθελε ακρόαση τον έδιωξε και τότε αποφάσισε να πάρει εκδίκηση. Ο Γκούσιος καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση για την πράξη του. Την επομένη έκανε απόπειρα αυτοκτονίας με υπερβολική δόση κινίνης. Οι γιατροί τον έσωσαν, αλλά από τότε αγνοείται η τύχη του.


1930: Βενιζέλος και Ατατούρκ υπογράφουν στην Άγκυρα Συνθήκη Φιλίας (Φιλίας Ουδετερότητας, Συνδιαλλαγής και Διαιτησίας) μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Παράλληλα υπογράφουν το Πρωτόκολλο για τους ναυτικούς εξοπλισμούς, το Σύμφωνο Εγκαταστάσεως και τη Σύμβαση Εμπορίου και Ναυτιλίας. Η τελευταία αφορούσε τους πολίτες των δύο χωρών στους οποίους δίνονταν το δικαίωμα να εγκαθίστανται, να ασκούν κάθε νόμιμη δραστηριότητα (εμπόριο, υπηρεσίες, ναυτιλία) και να εγκαταλείπουν αυτήν, στην άλλη από τις δυο συμβαλλόμενες χώρες χωρίς κάποιον περιορισμό ή εμπόδιο. Επίσης δεν θα γινόταν καμία διάκριση στα πλοία που έφεραν τη σημαία μιας εκ των δύο χωρών ως προς την διαχείριση τους και από τις δυο χώρες.  Για την επίλυση οποιασδήποτε διαφοράς δημιουργήθηκε από την Συνθήκη  5μελής Διαρκής Επιτροπή Συνδιαλλαγής (Άρθρο 7). Αποτελούνταν από ένα μέλος από τις συμβαλλόμενες χώρες και τρία μέλη από ξένους προς τα συμβαλλόμενα μέρη υπηκόους που δεν θα είχαν καμία σχέση με τις δύο χώρες και θα επιλεγόταν από κοινού. Εάν η επιτροπή θεωρούσε ότι ήταν αναρμόδια για επίλυση κάποιου θέματος θα προσέφευγαν στο ανεξάρτητο τότε Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης (προκάτοχος  του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης που υπάγεται στον ΟΗΕ) Η διάρκεια της Συνθήκης ορίστηκε πενταετής. Εάν δεν καταγγελλόταν, από κάποιο από τα δύο μέλη, έξι μήνες πριν την λήξη της, παρατεινόταν για άλλη μια πενταετία κοκ (Άρθρο 28). Η διάρκεια της Σύμβασης ορίστηκε διετής με τις ίδιες προϋποθέσεις διάρκειας με την Συνθήκη (6 μήνες πριν καταγγελία κλπ). H σύμβαση μεταξύ άλλων συμπεριλάμβανε τον συμψηφισμό των περιουσιών, των προσφύγων που είχαν προκύψει και από τις δυο πλευρές με την ανταλλαγή πληθυσμών. Η Τουρκία  κατήγγειλε την Σύμβαση, την 16η Μαρτίου 1964 με ισχύ (της καταγγελίας) από 16 Σεπτεμβρίου. Δικαιολογήθηκε ότι το έκανε γιατί η Σύμβαση ήταν παλιά!!! και δεν ανταποκρινόταν στις σημερινές (εκείνης της μέρας) συνθήκες. Δήλωσε μάλιστα πρόθυμη να διεξάγει διαπραγματεύσεις με την Ελληνική πλευρά για την υπογραφή νέας. Τι εννοούσε με αυτή την κίνηση; Ένα ολοκληρωτικό πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Γιατί το έκανε; Γιατί απέτυχε παταγωδώς το σχέδιό της για στρατιωτική επέμβαση στην Κύπρο.


1947: Ιδρύεται ο Διεθνής Οργανισμός GATT (General Agreement on Tariffs and Trade). Σύμφωνα με την διακήρυξή σκοπός της ήταν η «ουσιαστική μείωση των δασμών και άλλων φραγμών στο εμπόριο και την εξάλειψη των προτιμήσεων, σε αμοιβαία και αμοιβαία επωφελή βάση.» Η Ελλάδα έγινε μέλος του την 1η Μαρτίου 1950. Το 1995 η GATT μετασχηματίστηκε στον σημερινό World Trade Organization, που είναι διάδοχος κατάσταση διατηρώντας το αρχικό καταστατικό με όλες τις μετέπειτα τροποποιήσεις. Ο WTO προσαρμόστηκε και έγινε πιο ευέλικτος ώστε να μπορεί να δεχθεί περισσότερες χώρες μέλη. Εξαιρούνται πάντα οι «τιμωρημένες», από τους γνωστούς άγνωστους τιμωρούς, όπως η Σερβία και η Συρία από το 2010. Παρά το λεκτικό των αρχών του είναι ένας οργανισμός που ακολουθεί τις διεθνείς πολιτικές ισορροπίες.


1961: Γίνεται πυρηνική δοκιμή στο Ρωσικό Αρχιπέλαγος Novaya Zemlya, με την μεγαλύτερη Βόμβα (υδρογόνου) που γνώρισε ο κόσμος. Η Tsar Bomba όπως είχε ονομαστεί ήταν ισχύος 100 μεγατόνων που κατά τη δοκιμή τροποποιήθηκε σε 50 (είχε ακυρωθεί μια από τις τρεις φάσεις εκτόνωσης ώστε η ισχύς να πέσει στο μισό) για να μην υπάρξουν υπερβολικά πυρηνικά κατάλοιπα και φυσικά άχρηστη για κάθε στρατιωτική χρήση λόγω υπερβάλλουσας ισχύος (η δοκιμαστική ήταν 1.400 ατομικές βόμβες σαν της Χιροσίμα). Η βόμβα δημιούργησε σεισμό ισχύος 8.1 της κλίμακας Ρίχτερ. Η Tsar Bomba ήταν το επίτευγμα του ανθρώπου να εξαφανίσει το είδος του με μια και μόνη κίνηση. Αρκέστηκε να το κάνει σιγά σιγά με την καθημερινότητα της ρύπανσης, της μόλυνσης, της εξαφάνισης πολλών μορφών ζωής ώστε να μπορεί να το απολαμβάνει.


1966: Πεθαίνει σε ηλικία 61 ετών ο δικηγόρος, λογοτέχνης και διανοούμενος Γεώργιος Θεοτοκάς. Ριζοσπάστης εξ απαλών ονύχων, εκλέχτηκε Γενικός Γραμματέας της δημοτικιστικής οργάνωσης “Φοιτητική Συντροφιά”. Για τη δράση του σε αυτή την οργάνωση κινδύνεψε με οριστική αποβολή από τη Νομική Σχολή. Το 1929 σε ηλικία μόλις 24 ετών δημοσιεύει το «Ελεύθερο Πνεύμα». Έργο που έχει κατά καιρούς πάρει τους περισσότερους χαρακτηρισμούς με κανένα από αυτούς να είναι εύστοχος: «Μανιφέστο της γενιάς του ’30», «ατομικιστικό μανιφέστο», «σημείο αναφοράς της Ελληνικής διανόησης από τότε μέχρι σήμερα», «καταγγελία της πνευματικής καχεξίας του ’20». Είναι ένα ολιγοσέλιδο κείμενο που αν δεν σταθείς στη λεπτομέρεια αυτών (ανθρώπων και καταστάσεων) που καταγγέλλει, αγνοεί (σκόπιμα, διαπράττοντας το ίδιο αμάρτημα που καταγγέλλει σαν ένα από τα κακά χαρακτηριστικά της Ελλάδας), υποστηρίζει, δεν είναι παρά η αγωνία ενός νέου για την λάθος πορεία αυτού του τόπου. Για τον στρεβλό τρόπο σκέψης του νεοέλληνα, για την βρώμα του έλους των «νοικοκυραίων» και των «καλών παιδιών». Είναι η θανάσιμη απογοήτευση ενός πνεύματος που μόλις άνθιζε: …»Είμαστε τσακισμένοι, μαραμένοι, χαμένοι μεσ’ στον κυκεώνα της σύγχρονης ζωής. Κανείς δεν περιμένει κάτι καλό από την Ελλάδα. Καμιά ελπίδα δεν χαράζει πουθενά. Η στιγμή αυτή είναι βέβαια μια θαυμάσια στιγμή»…
Μετά την κραυγή αγωνίας του Ελεύθερου Πνεύματος ασχολήθηκε με όλα τα είδη της πεζογραφίας, παραδίδοντας στους νεώτερους αρκετές δεκάδες σημαντικά έργα.


1973: Δίδεται στην κυκλοφορία η πρώτη γέφυρα του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη. Είναι η πρώτη γέφυρα που ενώνει την Ευρώπη με την Ασία. Έχει μήκος 1560m. Με οκτώ λωρίδες κυκλοφορίες εξυπηρετεί, κατά μέσο όρο, καθημερινό φόρτο κυκλοφορίας 200.000 οχημάτων. Το 1988 δόθηκε και η δεύτερη γέφυρα του Βοσπόρου σε κυκλοφορία με οκτώ λωρίδες κυκλοφορίας κι αυτή, εξυπηρετώντας 150.000 οχήματα την ημέρα, χωρίς να μειώσει τον φόρτο κυκλοφορίας της πρώτης. Το 2013 δόθηκε σε εκμετάλλευση η υποθαλάσσια γραμμή μετρό που ενώνει την δυτική ακτή της Κωνσταντινούπολης με την Ανατολική, χωρίς να κάμψει την οδική κυκλοφορία. Η τεράστια λανθάνουσα ζήτηση που υπήρχε και εμφανίστηκε με την δεύτερη γέφυρα, τους ανάγκασε να αρχίσουν την κατασκευή τριώροφου υποθαλάσσιου tunnel αυτή τη φορά, υποσχόμενοι ότι με φόρτο 130.000 οχημάτων ημερησίως, όπως υπολογίζουν, θα μειώσουν το χρόνο μετάβασης από την μια πλευρά στην άλλη από 100΄ που είναι σήμερα, λόγω μποτιλιαρίσματος των γεφυρών, σε 15΄. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτή η μελέτη είναι λάθος και ότι θα επαναληφθεί μια απ’ τα ίδια που συνέβηκε και στις γέφυρες. Σε μια πόλη των 15.000.000 κατοίκων με ρυθμό αύξησης 100.000 νέοι κάτοικοι κάθε χρόνο, τέτοιες προβλέψεις είναι κάπως δύσκολες. Οψόμεθα.


←29 Οκτωβρίου

31 Οκτωβρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.