Σαν σήμερα 10 Δεκεμβρίου

Παγκόσμια ημέρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.


1041: Πεθαίνει ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγών. Ταπεινής καταγωγής, αλλά πολύ όμορφος είχε γίνει ερωμένος, στα 23 του, της αυτοκράτειρας Ζωής στα 63 της. Παντρεύτηκαν ένα χρόνο μετά (το 1034), την ίδια μέρα που βρέθηκε νεκρός ο προηγούμενος σύζυγός της, αυτοκράτορας Ρωμανός ο Αργυρός. Ο πραγματικός ηγέτης επί της βασιλείας του ήταν ο ευνούχος αδελφός του Ιωάννης ο Ορφανοτρόφος. Αργυραμοιβός, παρακοιμώμενος του Ρωμανού, που είχε κατηγορηθεί και για έκδοση κάλπικων χρημάτων. Αυτός ήταν που είχε φέρει τον Μιχαήλ από την επαρχία και τον είχε πλασάρει στην ερωτομανή Ζωή. Η βασιλεία του Μιχαήλ χαρακτηρίστηκε αρχικά από επιτυχίες των εμπειροπόλεμων στρατηγών του που όταν τους αντικατέστησε έχασε όλα όσα είχαν κερδίσει. Ο Μιχαήλ ήταν επιληπτικός και από το 1038 η κατάστασή του είχε επιδεινωθεί πολύ. Τελικά προσβλήθηκε και από υδρωπικία. Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι το θάνατό του, έκτισε όσους ναούς μπορούσε, επισκεύασε αρκετούς, έκανε δωρεές σε μοναχούς και βάφτιζε το παιδί όποιου υπηκόου του το ζητούσε. Πέθανε σε ηλικία 31 ετών, αρνούμενος να δει την σύζυγό του Ζωή παρά τις παρακλήσεις της, πιθανά λόγω τύψεων συνείδησης για τον θάνατο του προηγούμενου συζύγου της. Όρισε διάδοχό του τον ανιψιό του (γιο της αδελφής του) Μιχαήλ που ανήλθε στο θρόνο σαν Μιχαήλ Ε΄.


1081: Παραιτείται του θρόνου, λίγο πριν πεθάνει (79 ετών) ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Νικηφόρος Γ’ Βοτανειάτης. Σφετεριστής του θρόνου είχε γίνει αυτοκράτορας το 1078 με την στρατιωτική βοήθεια των Σελτζούκων Τούρκων. Είχε παντρευτεί την σύζυγο του προκατόχου του Μιχαήλ Ζ΄ κατά παράβαση των κανόνων της εκκλησίας. Η Μαρία της Αλανίας ήταν παντρεμένη με τον εν ζωή πρώην αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ που είχε γίνει μοναχός. Η σύντομη θητεία του δεν ήταν τίποτε άλλο από ίντριγκες του ίδιου, των συμμάχων του και των αντιπάλων του. Αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν οι αντίπαλοί του συγκέντρωσαν το σύνολο των στρατιωτικών δυνάμεων. Τον διαδέχθηκε ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός που σηματοδότησε την αναγέννηση του Βυζαντίου.


1198: Πεθαίνει σε ηλικία 72 ετών ο Αβερρόης (Abu’l Walid Muhammad ibn Rushd Al-Qurtubi). Ο μεγαλύτερος φιλόσοφος και επιστήμονας του Ισλάμ, όπως τουλάχιστον λένε όλοι οι Ισλαμιστές. Όταν ζούσε, στην Ανδαλουσία αφού τον έβαλλαν να αποκηρύξει τις «ιδέες» του τον έδεσαν έξω από το τέμενος της Cordoba για να τον φτύνουν στο πρόσωπο οι πιστοί που πήγαιναν να προσευχηθούν. Οπαδός του Αριστοτέλη (γι’ αυτόν πλήρωσε) τον μετέφρασε όλον στα Αραβικά, αλλά το σπουδαιότερο έργο του είναι τα σχόλια, οι μελέτες και κυρίως οι διορθώσεις στη φυσική και στους νόμους κίνησης των ουρανίων σωμάτων του Αριστοτέλη.


1684: Ο Έντμοντ Χάλεϊ αναφέρει στην Royal Society ότι παρέλαβε ένα χειρόγραφο από τον Ισαάκ Νεύτωνα, που είχε στείλει από το Νοέμβριο, με θέμα την “Κίνηση των σωμάτων σε τροχιά” [De motu corporum in gyrum. Η ημερομηνία 10.12.1684 είναι με το παλιό (Ιουλιανό) ημερολόγιο. Στο νέο (Γρηγοριανό) αντιστοιχεί η 20.12.1684]. Με αυτό, εκτός των άλλων, αποδείκνυε μαθηματικά τους τρεις νόμους του Κέπλερ. Μέχρι τότε δεν ήταν αποδεκτοί από την επιστημονική κοινότητα σαν “νόμοι” στους οποίους βασιζόταν ο υπολογισμός των κινήσεων των σωμάτων του πλανητικού μας συστήματος γιατί ο Κέπλερ τους είχε συμπεράνει εμπειρικά. Το χειρόγραφο αυτό ήταν ο προπομπός (εισήγαγε νέες βασικές έννοιες, όπως την κεντρομόλο δύναμη) του δικού του έργου (Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica), με το οποίο δημιούργησε την κλασσική μηχανική και απέδειξε την παγκόσμια έλξη της βαρύτητας.


1831: Η «Δ΄ Κατ’ Επανάληψιν Εθνική των Ελλήνων Συνέλευσις» του Ιωάννη Κωλέττη αποφασίζει:
Επειδή λόγω των περιστάσεων δεν γίνεται να υπάρχει γερουσία, μέχρι να δημιουργηθούν ευνοϊκές προϋποθέσεις γι’ αυτήν, τον ρόλο της θα παίζουν όσοι από τους πληρεξούσιους παρίστανται (που;).
Δημιουργεί τριμελή Διοικητική Επιτροπή της Ελλάδος με τους Ι. Κωλέττη, Γεώργιο Κουντουριώτη και Ανδρέα Ζαΐμη.
Το μέλος Ι. Κωλέττης μπορεί να «ενεργεί τα διοικητικά χρέη και εν απουσία των άλλων δυο μελών.»
Καμαρώστε την αναγόρηση του Ι. Κωλέττη σε ανεξέλεγκτο αυτοκράτορα των Ελλήνων, μέσα από  το ψήφισμα όπως το καταχώρησαν στα πρακτικά οι «γνήσιοι πληρεξούσιοι».


1862: Αρχίζει τις εργασίες της η Β΄ Εθνοσυνέλευση που προέκυψε από τις εκλογές που διενεργήθηκαν από 24 έως και 27 Νοεμβρίου. Αυτοανακηρύσσει την έναρξή της σαν την μεγαλύτερη εορτήν και πανήγυριν που γνώρισε ο Ελληνισμός των ιστορικών χρόνων. Το 8o και μεγαλύτερο από τα θαύματα του κόσμου, αν είχατε την υπομονή ή την διάθεση για διασκέδαση να διαβάσετε τις πρώτες σελίδες των πρακτικών, εκλέγει προεδρείο, ορκίζονται τα μέλη της και λύεται η συνεδρίαση. Θα ξανασυνεδριάσει την 16η Δεκεμβρίου όταν θα υπάρχει πλέον ο απαιτούμενος αριθμός μελών για νόμιμη συνεδρία. Το ψιλομπάχαλο οφείλεται στην ανατροπή από την 10η Οκτωβρίου του βασιλιά Όθωνα με πολιτικό κίνημα. Κανείς δεν βιάζεται για την ανεύρεση αντικαταστάτη (για Προεδρευομένη Δημοκρατία ούτε λόγος). Όταν τα κάνουν τελείως μπάχαλο και κινδυνεύει πια η ζωή τους, από τον Εμφύλιο Πόλεμο που μαίνεται στην Αθήνα, θα θυμηθούν να ανακηρύξουν νέο βασιλιά. Οι πρώτες συνεδριάσεις της Εθνοσυνέλευσης φιλοξενούνταν σε πτέρυγα του Πανεπιστημίου μια και η οικία Κοντόσταυλου που χρησιμοποιούνταν αρχικά σαν Βουλή είχε αποτεφρωθεί από πυρκαϊά το 1854. Όταν τα πράγματα εκτραχύνθηκαν συνεδρίαζαν όπου πίστευαν ότι δεν κινδύνευε η σωματική τους ακεραιότητα. Από τους πιο δημοφιλείς τόπους αυτών των μυστικών συνεδριάσεων ήταν η Βαρβάκειος.


1868: Λειτουργεί ο πρώτος φωτεινός σηματοδότης. Τοποθετήθηκε έξω από το Βρετανικό Κοινοβούλιο για να ρυθμίζει την κυκλοφορία των τραίνων. Ήταν χειροκίνητος με βραχίονες και το βράδυ φωτιζόταν με φαναράκια (ένα πράσινο και ένα κόκκινο) που λειτουργούσαν με φυσικό αέριο. Εφευρέτης του ήταν ο John Peake Knight.


1893: «Δυστυχώς επτωχεύσαμε». Ο Χαρίλαος Τρικούπης περίλυπος κηρύσσει από το βήμα της Βουλής χρεοστάσιο. Το δεύτερο, αλλά αυτό έμεινε πιο γνωστό από τα τρία,  λόγω της αμεσότητας της πρότασης που ειπώθηκε δημόσια. Από την επομένη αρχίζει η δημοσίευση στο ΦΕΚ, των απαραίτητων νόμων, ακύρωση δανείων, πληρωμή σε χρυσό κλπ. Η κυβέρνηση Χ. Τρικούπη θα διαχειριστεί όλη τη χρεωκοπία και θα εξαναγκασθεί σε παραίτηση το 1895 για την διενέργεια εκλογών.


1896: Πεθαίνει σε ηλικία 63 ετών ο Άλφρεντ Νoμπέλ (Alfred Bernhard Nobel) Σουηδός χημικός, μηχανικός και εφευρέτης. Αν και είχε πάνω από 350 διπλώματα ευρεσιτεχνίας, όλα σχετικά με εκρηκτικά, πυρομαχικά, μηχανισμούς και τρόπους παρασκευής και κατεργασίας τους, έμεινε γνωστός για την εφεύρεση της δυναμίτιδας. Δημιούργησε τεράστια περιουσία και επιχειρήσεις σε όλο το κόσμο. Με την διαθήκη του δημιούργησε τον Οργανισμό Βραβείων Νομπέλ, που από το 1901 απονέμει, κάθε 10 Δεκεμβρίου, τα γνωστά βραβεία σε επιστήμονες και λογοτέχνες για κορυφαίες εργασίες τους. Επίσης απονέμει το βραβείο Ειρήνης. Αν και υπάρχουν έντονες πολλές φορές κριτικές για τα κριτήρια και τους αποδέκτες των βραβείων, όπως και απορρίψεις τους από κάποιους που τιμήθηκαν με αυτά, δεν παύουν να είναι κάθε χρόνο πρώτη είδηση. Ειδικά στις επιστήμες, που τα κριτήρια είναι πιο αυστηρά, το βραβείο σημαίνει πραγματικά σημαντική προσφορά.


1898: Υπογράφεται από ΗΠΑ και Ισπανία η Συνθήκη των Παρισίων με την οποία τερματίζεται ο Ισπανοαμερικανικός πόλεμος που είχε αρχίσει την 21η Απριλίου του ίδιου έτους. Ο πόλεμος είχε αρχίσει λόγω της παρέμβασης των ΗΠΑ, στις μέχρι τότε αποικίες της Ισπανίας, υπέρ των απελευθερωτικών κινημάτων από την Ισπανική κυριαρχία. Με την Συνθήκη παραιτείται από κάθε διεκδίκησή της στην Κούβα και παραχωρεί τις Φιλιππίνες, το Πουέρτο Ρίκο, το Γκουάμ και όλα τα μικρότερα νησιά των Δυτικών Ινδιών και του αρχιπελάγους των Φιλιππίνων που κατείχε, στις ΗΠΑ. Σε αντάλλαγμα οι ΗΠΑ υποχρεώνονται να πληρώσουν στην Ισπανία $20.000.000 ($546 σημερινά εκατομμύρια) σε τρεις μήνες από την ανταλλαγή των επικυρώσεων της Συνθήκης. Η Ισπανία με αυτή την Συνθήκη έχανε και τις τελευταίες αποικίες που είχε, αν εξαιρεθούν κάποιες μικροπεριοχές στην Β. Αφρική και στον κόλπο της Γουινέας. Για τις ΗΠΑ σηματοδότησε την αρχή της παγκόσμιας κυριαρχίας τους. Ήταν μερική παράβαση, ή επέκταση θα μπορούσε να λεχθεί,  του Δόγματος Μονρόε για την μη ανάμειξή της σε εκτός της Αμερικανικής Ηπείρου περιοχές. Αποτέλεσε αντικείμενο διαμάχης στις εκλογές του 1900 που ο Δημοκρατικός αντίπαλος του προέδρου Ουίλιαμ Μακίνλεϊ είχε εναντιωθεί στην ιμπεριαλιστική του πολιτική με αποτέλεσμα να επανεκλεγεί πρόεδρος ο Μακίνλεϊ. Η μοίρα των αποικιών ήταν:
Στην Κούβα παραχωρήθηκε η ανεξαρτησία της την 20η Μαΐου 1902. Τύποις γιατί διοικούνταν από ανθρώπους των Αμερικανών μέχρι την ανατροπή με επανάσταση του τελευταίου αχυρανθρώπου τους Φουλχένθιο Μπατίστα και ανακήρυξη την 8η Ιανουαρίου 1959 του πρώτου προέδρου της πραγματικά ελεύθερης Κούβας Μανουέλ Ουρούτια.
Οι Φιλιππίνες παρέμειναν αποικία των ΗΠΑ με διάφορες μορφές μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που την κατέλαβαν οι Ιάπωνες. Μετά την απελευθέρωσή τους από τους Ιάπωνες η Αμερική της παραχώρησε την ανεξαρτησία της με την Συνθήκη της Μανίλα την 4η Ιουλίου 1946, συμβολικά στην επέτειο της δικιάς της ανεξαρτησίας. Συνεχίστηκε ο έλεγχος της χώρας από τις ΗΠΑ μέχρι το 1968 που ανατράπηκε ο δικτάτορας Φερντινάντο Μάρκος και ανέλαβε η Κορασόν Ακίνο.
Το Πουέρτο Ρίκο, το Γκουάμ, οι Μαριάνες νήσοι είναι αποικίες, άμεσα ή έμμεσα, των ΗΠΑ μέχρι σήμερα.


1903: Ο Πιερ και η Μαρία Κιουρί βραβεύονται με το Νόμπελ Φυσικής, που μοιράστηκαν με τον Ανρί Μπεκερέλ για τις έρευνες τους στη ραδιενέργεια. Η μαντάμ Κιουρί είναι η πρώτη γυναίκα, που κερδίζει το βραβείο Νόμπελ.



1911: Η Μαρία Κιουρί κερδίζει αυτή τη φορά το Νόμπελ Χημείας για την ανακάλυψη δυο νέων στοιχείων, του ραδίου και του πολωνίου. Είναι η πρώτη φορά, που επιστήμονας τιμάται δυο φορές με το Νόμπελ.


1914: Εκδίδεται ο Νόμος 491 «Περί πωλήσεως αχρήστων αρχαίων». Για την εκποίηση των «αχρήστων αρχαίων», αρμόδιο είναι το αρχαιολογικό συμβούλιο, που εκτιμά και την αξία τους. Τα έσοδα θα πηγαίνουν στο Αρχαιολογικό Ταμείο για απαλλοτρίωση αρχαιολογικών χώρων. Από το Αρχαιολογικό Ταμείο πληρωνόταν και οι Αρχαιολόγοι. Είναι άγνωστο ποιανού ιδέα ήταν. Τα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτό το νόμο είναι:
1) Δεν υπήρχε καθόλου και σε κανένα η συναίσθηση/αντίληψη της αξίας τους. Αντίθετα οι αρμόδιοι πίστευαν ότι είχαν την επιστημονική επάρκεια και γνώση να αποτιμήσουν την αξία ενός αρχαίου. Γνώση που οι επιστήμονες κάθε επόμενης γενεάς του συγκεκριμένου χώρου, βγάζουν καταστροφικά ανεπαρκή, λόγω των νέων δεδομένων που προκύπτουν συνέχεια.
2) Δεν μπορούσαν να συλλάβουν το θετικό και αποθετικό κέρδος που απέφεραν, ή θα έφερναν, τα «άχρηστα» αρχαία, παραμένοντας στην Ελλάδα, τα οποία με την πώλησή τους «εριχναν» την αξία των υπολοίπων αλλά και του τόπου «παραγωγής» τους.
3) Η επίσημη εμπορευματική αντιμετώπιση των ευρημάτων, θα έδινε εκρηκτική αύξηση και νέα διάσταση στο «λαθρεμπόριο»: την αρχαιοκαπηλία. Με αυτήν τα ξένα μουσεία θα αποκτούσαν τεράστια υπεραξία, έναντι ευτελούς τιμής (μια και αρκετά από τα αρχαία ήταν άχρηστα).


1922: Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, που δημιούργησε τη Θεωρία της Σχετικότητας, κερδίζει το Νόμπελ Φυσικής.  Όχι για τις θεωρίες (ειδική και γενική) της Σχετικότητας. Αν και τότε και τώρα είναι ζήτημα να τις καταλαβαίνουν πέντε άτομα στο κόσμο άσχετα αν αυτός άλλαξε με αυτές. Ούτε για την θεωρία των πλακών, ούτε για την γέννηση του σύμπαντος, μια και κανένα δεν είχε αποδειχθεί μέχρι τότε. Σεμνά λοιπόν του δίδουν το Nobel για «τις υπηρεσίες του στην Θεωρητική Φυσική και ειδικά για το Νόμο του φωτοηλεκτρικού φαινόμενου«, το μόνο που είχαν καταλάβει και είχε αποδειχθεί τότε.


1926: Επερώτηση στην Βουλή για την ληστεία της Πέτρας Πρεβέζης και τις συγκοινωνίες της Ηπείρου. Αναφέρεται εν παρόδω ότι η ληστεία στην Ήπειρο και γενικότερα σ΄ όλη την χώρα ανθεί γιατί έχει ισχυρούς προστάτες, εννοώντας πολιτικούς ευρισκομένους μέσα στην βουλή και για την συγκεκριμένη περίπτωση τον Αλ. Παπαναστασίου του οποίου χρηματοδότες ήταν και οι λήσταρχοι Ρεντζαίοι. Πέφτουν και τα σχετικά καρφιά ότι οι Ρεντζαίοι αμνηστεύτηκαν επί κυβερνήσεως Παπαναστασίου ενώ είχαν αμνηστευτεί επί δικτατορίας Πάγκαλου. Αναφέρονται οι βιαιοπραγίες των οργάνων της πολιτείας εναντίον των κατοίκων των γύρω χωριών. 7000 άτομα είχαν ανακριθεί με τις πιο βίαιες και απάνθρωπες μεθόδους βασανιστηρίων και ξυλοδαρμών. Η συζήτηση στην επερώτηση καταλήγει στα κονδύλια που διατέθηκαν για τις συγκοινωνίες στην Ήπειρο με τον αρμόδιο υπουργό (Ιωάννη Μεταξά) να αναφέρει ότι χρειάζεται επαναπρογραμματισμός του τρόπου διάθεσης των κονδυλίων, αφού προηγηθεί ο σχηματισμός μιας γενικότερης εικόνας των συγκοινωνιακών αναγκών της Ελλάδας (με άλλα λόγια κονδύλια για μελετητές). Ο προκάτοχός του (Αλ. Παπαναστασίου), απαντά ότι υπήρξε τέτοια μελέτη και υπήρξε σχετικός Νόμος που όριζε επακριβώς τόσο τις προτεραιότητες κατασκευής των οδικών αρτηριών, όσο και τον τρόπο διάθεσης και διαχείρισης των κονδυλίων.  Ο Μεταξάς επαναλαμβάνει ότι υπάρχει έλλειψη στρατηγικής πολιτικής στο θέμα. Το τι εννοούσε τότε έγινε αντιληπτό όταν έγινε δικτάτορας το 1936. Κήρυξε εθνικό έργο 1ης προτεραιότητας την Εθνική οδό Άρτας-Τρικάλων και ανέθεσε την κατασκευή της στους κατοίκους των γειτονικών σε αυτήν χωριών. Χωρίς εργολάβους, χωρίς μηχανήματα. Με τις σκαπάνες τα τσαπιά και τα φτυάρια των ίδιων των χωρικών. Η συγκεκριμένη Εθνική οδός που υπάρχει στα χαρτιά σαν Εθνική Οδός 30 ουδέποτε έγινε οδός σε όλο της το μήκος.


1936: Πεθαίνει σε ηλικία 69 ετών ο Λουίτζι Πιραντέλλο, Ιταλός δραματουργός με βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας το 1934. Θεωρείται ο πρόδρομος του θέατρου του παραλόγου.

Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε.

Να ντύσουμε τους γυμνούς.

Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα.


1954: Γίνονται τα εγκαίνια του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα. Ήταν η 12η προσπάθεια (είχαν αρχίσει από το 1892) ανεγέρσεώς του. Θεμελιώθηκε το 1937 και δεν υπήρχε περίπτωση να αποπερατωθεί αν ο καθηγητής Νικόλαος Λούρος δεν ζητούσε  από τους πολιτικούς να πείσουν την Αμερικανική Αποστολή να χρησιμοποιηθεί κονδύλιο από το σχέδιο Μάρσαλ.


1963: Το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας απονέμεται στο Γιώργο Σεφέρη. Είχε οκτώ συνολικά «μεγάλους» αντίπαλους (οι ισχυρότεροι ήταν ο Νερούντα και ο Σαρτρ που αποκλείστηκαν για τις αριστερές τους ιδέες). Πολλά πικρόχολα γράφτηκαν αλλά αυτό δεν μειώνει το μέγεθος του Σεφέρη.


1991: Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ολοκληρώνει την διήμερη εργασία του στην εκπόνηση της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Με αυτήν η ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα) γίνεται Ε.Ε. (Ευρωπαϊκή Ένωση) διευρύνοντας έτσι το στενό οικονομικό πλαίσιο και σε επίσημο πολιτικό κέντρο εξουσίας.  Στις 7 Φεβρουαρίου 1992 όλοι οι ηγέτες των χωρών – μελών της ΕΟΚ συγκεντρώθηκαν στην ίδια πόλη της Ολλανδίας, για να την υπογράψουν.


←9 Δεκεμβρίου

11 Δεκεμβρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.