Σαν σήμερα 30 Δεκεμβρίου

1922: Ιδρύεται η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (Ε.Σ.Σ.Δ) ή όπως ονομαζόταν εν συντομία Σοβιετική Ένωση.  Συντίθεται από τις σημερινές χώρες: Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Λευκορωσία, Καζακστάν, Κιργιζιστάν, Μολδαβία, Ρωσία, Τατζικιστάν, Ουκρανία, Ουζμπεκιστάν, Τουρκμενιστάν. Πρώτος πρόεδρος της Κυβέρνησης ήταν ο δημιουργός της ΕΕΣΔ Βλαδίμηρος Λένιν και Γενικός Γραμματέας ο Ιωσήφ Στάλιν. Διαλύθηκε το 1991.


1927: Ανοίγει για το επιβατικό κοινό το πρώτο τμήμα της γραμμής Γκίνζα (Ουένο – Ασακούσα), του μετρό του Τόκυο. Σήμερα είναι το δεύτερο μετρό του κόσμου σε επιβατική κίνηση (μ.ο. 6.307.390 επιβάτες την ημέρα), με πρώτο της Μόσχας . Είναι συνηθισμένο ακόμη και σήμερα, οι φροντιστές των σταθμών σε ώρες αιχμής, να σπρώχνουν τους επιβάτες μέσα στα βαγόνια για να μπορέσουν να κλείσουν οι πόρτες. Οι διελεύσεις στις ώρες αιχμής είναι ανά 2′ ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη (κατασκευή ή σχεδίαση) νέες γραμμές (σήμερα 9 μήκους 204Km), νέοι σταθμοί (σήμερα 168).


1933: Δολοφονείται ο πρωθυπουργός της Ρουμανίας Ίων Ντούκα από την Σιδερένια Φρουρά (Garda de fier, πρώην Λεγεώνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ «Legiunea Arhanghelului Mihail»). Προσπάθησε να περιορίσει την φασιστική δράση της σιδερένιας φρουράς με αστυνομικές επιχειρήσεις και φυλακίσεις μελών της. Ο Nicolae Constantinescu με δυο ακόμη άτομα της οργάνωσης τον περίμεναν στο σιδηροδρομικό σταθμό του Sinaia και τον δολοφόνησαν πυροβολώντας τον.  Οι δράστες συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Ο 54χρονος Ντούκα ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της Ρουμανίας που εκτέλεσε η σιδερένια φρουρά. Ο ιδρυτής της φρουράς Corneliu Zelea Codreanu, την είχε κάνει λαοφιλή στα αστικά κέντρα με παρελάσεις,  προγράμματα εθελοντικής εργασίας, φιλανθρωπικές καμπάνιες, εμφανίζοντας την σαν την λύση απέναντι στα διεφθαρμένα πελατειακά αστικά κόμματα. Μετά την δεύτερη δολοφονία του πρωθυπουργού Armand Călinescu, οι δολοφόνοι εκτελέστηκαν επι τόπου και έμειναν εκεί. Εκτελέστηκαν και 250 περίπου μέλη της οργάνωσης ώστε να κρεμαστούν σε δημόσια θέα, τόσο καιρό, όσος χρειάστηκε ώστε όλα τα σχολεία όλων των βαθμίδων, με εκπαιδευτικές εκδρομές να τους δούνε.


1943: Δημοσιεύεται ο Νόμος 1038 με τον οποίον επιτρέπονται οι απολύσεις σε επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις που το έργο τους δυσχεράνθηκε ή διακόπηκε από λόγους ανεξάρτητους της θελήσεώς τους. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι απολύσεις να έχουν προεγκριθεί από το Ανώτατο Συντονιστικό Συμβούλιο. Ο Νόμος αυτός τροποποιούσε το Ν.Δ. 424/1941 με το οποίο (λόγω κατοχής) καθιερωνόταν αντί των απολύσεων, για τους ίδιους λόγους, η εκ περιτροπής εργασία, ενώ το Δημόσιο κάλυπτε το ποσό από τα έξοδα μισθοδοσίας των επιχειρήσεων που αυτές αδυνατούσαν να καταβάλλουν. Ο δοσίλογος πρωθυπουργός Ι. Ράλλης είχε παραπεμφθεί για τον Νόμο 1038 και άλλους 12 νόμους, από τους 1967 που είχε υπογράψει κατά την διάρκεια της κατοχής, σε δίκη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και είχε καταδικαστεί σε θάνατο. Στην απολογία του, για το συγκεκριμένο Νόμο, είχε αναφέρει ότι είχε εξαναγκασθεί να τον υπογράψει μετά από αφόρητες πιέσεις των Γερμανών, αλλά σαν πρόεδρος του Ανώτατου Συντονιστικού Συμβουλίου δεν είχε εγκρίνει ούτε μια απόλυση. Κανείς πολιτικός αρχηγός, από την απελευθέρωση και μετά, δεν ρωτήθηκε και βέβαια δεν σχολίασε αυτή την πράξη του έτσι κι αλλιώς δωσίλογου Ιωάννη Ράλλη.


1966: Η ετυμηγορία του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου για την δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη είναι ότι ο Λαμπράκης δεν έπεσε θύμα πλεκτάνης. Η απόφαση αυτή αθωώνει όλους τους κατηγορούμενους αξιωματικούς της αστυνομίας, παρά τις αντίθετες μαρτυρίες ακόμη και των ίδιων των κατηγορουμένων αστυνομικών, που είχαν παραπεμφθεί στην δίκη με απόφαση του εισαγγελέα Χρήστου Σαρτζετάκη. Ούτε καν οι επίσημες γραπτές αποδείξεις σύνδεσης της Αστυνομίας με το παρακράτος λαμβάνονται υπ’ όψιν. Καταδικάζεται σε 11 χρόνια φυλάκισης σαν φυσικός αυτουργός ο Σπύρος Γκοτζαμάνης και σε 8,5 χρόνια σαν συνεργός του ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης. Τους αναγνωρίζεται το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου και ότι δεν ενήργησαν με «ταπεινά αίτια». Θα αμνηστευθούν αμέσως μετά το πραξικόπημα του ’67. Καταδικάζεται επίσης σε φυλάκιση 15 μηνών ο Χρήστος Φωκάς για τον βαρύ τραυματισμό, την ίδια μέρα με την δολοφονία του Λαμπράκη, του Γιώργου Τσαρουχά, επίσης βουλευτή της ΕΔΑ.


1970: Πεθαίνει σε ηλικία 76 ετών ο Άγγελος Έβερτ. Διοικητής χωροφυλακής στην κατοχή μέχρι και το 1955. Άνθρωπος διπλής προσωπικότητας, βοήθησε στην κατοχή Έλληνες και Εβραίους, είχε εκδώσει πάνω από 7.500 πλαστές ταυτότητες και ταξιδιωτικά έγγραφα, μεταξύ των οποίων και του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση και συμμετείχε σε αντιστασιακές οργανώσεις, ενώ ταυτόχρονα συμμετείχε στις Γερμανικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον της αντίστασης λόγω θέσης. Πολλοί υποστηρίζουν ότι αυτός κατέδωσε τον Τσιγάντε στην οργάνωση του οποίου μετείχε, στις κατοχικές αρχές. Υπήρξε ο μοιραίος άνθρωπος του εμφυλίου πολέμου. Ήταν αυτός που, σύμφωνα με ομολογία του, διέταξε τις αστυνομικές δυνάμεις στο Σύνταγμα να ανοίξουν πυρ, δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα στα Δεκεμβριανά. Εξαναγκάστηκε σε παραίτηση το 1955 για διασυνδέσεις του με ξένους πράκτορες. Ήταν ο πατέρας του πολιτικού, Μιλτιάδη Έβερτ.


1975: Ολοκληρώνεται η δίκη του Πολυτεχνείου, όπως έμεινε ιστορικά γνωστή η δίκη για τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο την 17η Νοεμβρίου 1973, με την ανακοίνωση της απόφασης του δικαστηρίου για τους 32 κατηγορούμενους. Απ’ αυτούς οι 12 αθωόνονται. Ο Δ. Ιωαννίδης καταδικάζεται 7 φορές σε ισόβια για ηθική αυτουργία σε 7 ανθρωποκτονίες από πρόθεση, 25 χρόνια φυλάκισης για συμμετοχή σε 38 απόπειρες ανθρωποκτονιών και διαρκή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος σε 25 χρόνια φυλάκιση για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονίες από πρόθεση και απόπειρες ανθρωποκτονιών. Ο Σταύρος Βαρνάβας 3 φορές ισόβια για ηθική αυτουργία σε 3 ανθρωποκτονίες από πρόθεση και 25 χρόνια κάθειρξη για ηθική αυτουργία σε 17 απόπειρες ανθρωποκτονιών. Ν. Ντερτιλής ισόβια κάθειρξη και ισόβια στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων για την ανθρωποκτονία από πρόθεση του φοιτητή Μιχάλη Μυρογιάννη. Οι Κ. Μαυροειδής, Δ. Ζαγοριαννάκος, Παντ. Καραγιάννης και Ι. Λυμπέρης σε 25 χρόνια φυλάκιση. Οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε 5 μήνες έως και 10 χρόνια φυλάκιση.


2006: Απαγχονίζεται σε ηλικία 69 ετών ο Σαντάμ Χουσεΐν σε εκτέλεση δικαστικής απόφασης. Πρόεδρος του Ιράκ (1979-2003) με το κόμμα του Μπάαθ. Υποστηριζόμενος πότε από την Αμερική (αρχικά) και πότε από την Ρωσία είχε αναμορφώσει και είχε κάνει πρωτοπόρο το Ιράκ, σε σχέση με τις άλλες αραβικές χώρες, σε πολλούς τομείς. Είχε βραβευθεί από την UNESCO για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας υγείας . Στο ίδιο χρονικό διάστημα είχε σφαγιάσει περίπου 200.000 Κούρδους και άλλους μειονοτικούς, ενώ στο πόλεμο Ιράν-Ιράκ είχαν σκοτωθεί 300.000 Ιρακινοί. Λόγω επανειλημμένων «απειθαρχιών» προς τους Αμερικάνους και του Ρώσους έπεσε στην δυσμένεια τους. Ακολούθησε η εισβολή στο Ιράκ το 2003 και η κατοχή του που διήρκεσε μέχρι το τέλος του 2011.


←29 Δεκεμβρίου

31 Δεκεμβρίου→


This entry was posted in Σαν σήμερα. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s